Waarom
Mijn heeft van mij al mijn wachtwoorden. Van mijn mail, die hij altijd geopend had staan op zijn laptop (zelf heb ik geen laptop en gebruik ik ook eigenlijk niet. Ik doe alles op mijn telefoon). En van mijn bank, waar hij ook zo op kan. Dan was ik in de stad en kreeg ik van hem een telefoontje: was het leuk bij de H&M, want ik zag dat je iets gekocht had? Ook al mijn administratie (maar dan zo dat alleen hij de juiste gegevens heeft, maar ik geen weet heb waar). Van mijn eigen bescheiden spaargeld, daar heeft hij ook eens 1000 vanaf gehaald. Daar kwam ik achter en was verbaasd, want hij verdient genoeg. Toen bericht van bank met vraag of dit vanuit mij kwam en toen moest ik samen met mijn man dit regelen. Andersom zou ik bij mijn man nooit zoiets hoeven doen...
Ook bijv zaken met mijn Digi D code wat ik dan voor akkoord moet geven, is aan zijn mobiele nummer gekoppeld en niet aan de mijne? En komt dus bij zijn mobiele nummer een melding of ik dit ben en dan geeft hij akkoord?
Door omstandigheden was ik niet bij hypotheekaanvraag en heb dus toestemming gegeven ,maar als ik vraag hoe wat en waar krijg ik geen normaal antwoord hierover.
Ook heb ik meerdere keren formulieren onder mijn neus gekregen waarin ik afstand moest doen van de levensverzekering...in de zin van, dat als mijn man iets gebeurd dat ik dan nergens recht op heb ofzo en mijn kids, ook zijn kinderen. Bizar vond ik dat, want je wilt je gezin toch verzorgd achterlaten lijkt mij, als er ooit iets erg gebeurd? Zo vreemd.
En krijg ook nergens antwoord op, want hij regelt het allemaal en daar moet ik maar blij mee zijn.
En volgens mij weet hij ook onder welke naam ik hier schijf, want na inschrijving hier, zette hij twee weken later de film Britget Jones op en zette het beeld stil en keek mij heel doordringend aan en zei: Leuk hè, de film van Britget Jones en bleef mij zo aankijken....?
Even voor de duidelijkheid andersom heb ik nergens wachtwoorden van en op zijn eigen rekening geen zicht, want dat gaat mij niks aan. Of loopt de boel op dit vlak te verdraaien.
Gaat dit bij jullie ook zo? Dit is toch raar
Ysenda schreef op 19-05-2026 om 14:27:
[..]
Wil jij de kinderen laten opgroeien in deze situatie en dit als de normale situatie hoe volwassenen met elkaar omgaan leren zien?
Want kinderen krijgen veel meer mee dan je denkt, die zien ook wat hun vader doet en hoe jij je steeds klein maakt. Je doet het niet alleen voor jezelf maar ook voor hun als je uit deze situatie stapt.
Nee ik vind dit absoluut niet normaal.
Bridget, vertrouw je je vader? Zo ja, zou je dan niet terug kunnen komen op zijn opmerking? Goh pa, je zei laatst dit en geloof me ik zou graag meer inzicht hebben in de financiele situatie maar ik krijg de kans niet. Kan je me daar bij helpen?" Haal het weg van 'moet je horen wat een gek mijn man is" (ik geloof je maar meestal horen mensen dat niet graag, want 'overal is wel wat'. Houd je doel voor ogen: uitpluizen hoe het zit. Belangrijk voor jou en de kinderen
Wat mijn man ook doet is, iets zeggen tegenover begeleiding voor dochter, heel kalm en beheerst en dan letterlijk hele lappen tekst herhalen wat ik ooit met hem heb besproken, mijn tekst dus, mijn woorden, mijn ideeen ergens over.
En dat brengt hij dan als: ik zat er laats over na te denken, dat het een goed idee kan zijn om.....
Of: wat mij ook handig lijkt is om....
En dus letterlijk mijn tekst vertellen alsof het zijn eigen ideeen zijn.
Het duurt dan even voordat bij mij doordringt wat hij nou eigenlijk doet....echt misselijkmakend zijn gedrag.
Hij presenteerd zich dus als heel betrokken en beheersd. Ik praat vooral veel merk ik, omdat ik er eigenlijk onrustig van wordt als hij dit doet/probeer te voorkomen.
En ik voel mij fucking alleen!!! Zo smerig dit gedrag van hem
BritgetJones007 schreef op 06-06-2026 om 19:26:
Wat mijn man ook doet is, iets zeggen tegenover begeleiding voor dochter, heel kalm en beheerst en dan letterlijk hele lappen tekst herhalen wat ik ooit met hem heb besproken, mijn tekst dus, mijn woorden, mijn ideeen ergens over.
En dat brengt hij dan als: ik zat er laats over na te denken, dat het een goed idee kan zijn om.....
Of: wat mij ook handig lijkt is om....
En dus letterlijk mijn tekst vertellen alsof het zijn eigen ideeen zijn.
Het duurt dan even voordat bij mij doordringt wat hij nou eigenlijk doet....echt misselijkmakend zijn gedrag.
Hij presenteerd zich dus als heel betrokken en beheersd. Ik praat vooral veel merk ik, omdat ik er eigenlijk onrustig van wordt als hij dit doet/probeer te voorkomen.
En ik voel mij fucking alleen!!! Zo smerig dit gedrag van hem
Mijn ex deed dit ook. Hij was (later) gediagosticeerd met een narcistische persoonlijkheids stoornis. Ja dan voel je je heel alleen. Kans is trouwens dat hij het zelf nauwelijks door heeft.
Wat heerlijk Lexus dat hij nu jouw ex is !!
Roos57 schreef op 06-06-2026 om 20:40:
Wat heerlijk Lexus dat hij nu jouw ex is !!
Dank je. Ja heeft me lang gekost om ervan bij te komen maar ik geniet er nog elke dag van: rust!
Lexus schreef op 19-05-2026 om 15:05:
Bridget, vertrouw je je vader? Zo ja, zou je dan niet terug kunnen komen op zijn opmerking? Goh pa, je zei laatst dit en geloof me ik zou graag meer inzicht hebben in de financiele situatie maar ik krijg de kans niet. Kan je me daar bij helpen?" Haal het weg van 'moet je horen wat een gek mijn man is" (ik geloof je maar meestal horen mensen dat niet graag, want 'overal is wel wat'. Houd je doel voor ogen: uitpluizen hoe het zit. Belangrijk voor jou en de kinderen
Dit vraag ik mij ook af, maar je hoeft het ons niet te vertellen.
En anders: kun je iemand anders vertrouwen?
Ze hoeven je niet meteen te geloven, maar als je nooit iets vertelt, zal iedereen jouw man geloven want wie zwijgt, stemt toe.
Waarom blijf je bij een misselijk makende, smerige, nare man met woede-uitbarstingen waar zelfs een fysiek voorval aan te pas is gekomen. Zo’n gemeen, manipulatief exemplaar die jou kleineert en de boel saboteert en alles naar de buitenwereld verdraait. Allemaal jouw woorden die jij hebt gebruikt. Er klinkt haat uit. Geen liefde. Lientje plaatste hier laatst een mooie quote over: “hij houdt niet van jou en jij ook niet”. Nu ga ik mezelf afvragen of jij jezelf net zo haat als je hem haat.
Ik vind het voor je kinderen dood eng om zo te moeten opgroeien……
Je kan ook denken, hij luistert blijkbaar wel naar wat ik zeg. Sterker nog, hij denkt er over na en vindt het blijkbaar zo'n goed idee dat hij het presenteert als zijn eigen ideeen. Als jij blijkbaar niet weg wilt kun je misschien op deze manier hem ook een beetje manipuleren
Joszy schreef op 07-06-2026 om 10:40:
Je kan ook denken, hij luistert blijkbaar wel naar wat ik zeg. Sterker nog, hij denkt er over na en vindt het blijkbaar zo'n goed idee dat hij het presenteert als zijn eigen ideeen. Als jij blijkbaar niet weg wilt kun je misschien op deze manier hem ook een beetje manipuleren
He ja laten we nog dieper de toxiciteit in duiken.
Bridget: je hebt een pb
Lexus schreef op 07-06-2026 om 11:33:
[..]
He ja laten we nog dieper de toxiciteit in duiken.
Bridget: je hebt een pb
Wat zou jij dan voorstellen?
Joszy schreef op 07-06-2026 om 11:41:
[..]
Wat zou jij dan voorstellen?
Ik denk dat zij er goed aan doet te gaan voelen wat dit met haar doet ipv altijd verbijsterd te blijven over dat hij zo raar doet. Nu baalt ze er wel van, maar ze levert imho zelfbesef en autonomie in. Spuien is een manier om om te kunnen gaan met iets wat eigenlijk onverdraaglijk is. Het helpt niet zelfbesef en autonomie (voelen wat jij waard bent en wil tolereren) op te bouwen. Je voelt je heel even iets beter want je bent je rotgevoel even kwijt maar er verandert niets. Autonomie, zelfwaarde daar gaat het om. Dat weer oppakken en niet blijven spuien over hoe hij is, zal haar helpen volgende stappen te ondernemen. Daarnaast denk ik dat een (creatief) therapeut haar kan helpen dat zelfbesef op te bouwen. Afgezien daarvan zou ze onderzoek kunnen doen naar het gedrag van cluster b persoonlijkheden. Niet om een diagnose te stellen maar om te kijken of dit overeen komt met het gedrag van haar man en eventueel haar 'aanpak' op kan afstemmen. Iemand met autisme benader je bij voorkeur heel anders dan iemand die nogal narcistische trekken heeft. Dat zou ik in eerste instantie voorstellen (en dit is het begin, op de lange duur heb ik ook ideeën over maar voert nu te ver)
Lexus schreef op 07-06-2026 om 12:40:
[..]
Ik denk dat zij er goed aan doet te gaan voelen wat dit met haar doet ipv altijd verbijsterd te blijven over dat hij zo raar doet. Nu baalt ze er wel van, maar ze levert imho zelfbesef en autonomie in. Spuien is een manier om om te kunnen gaan met iets wat eigenlijk onverdraaglijk is. Het helpt niet zelfbesef en autonomie (voelen wat jij waard bent en wil tolereren) op te bouwen. Je voelt je heel even iets beter want je bent je rotgevoel even kwijt maar er verandert niets. Autonomie, zelfwaarde daar gaat het om. Dat weer oppakken en niet blijven spuien over hoe hij is, zal haar helpen volgende stappen te ondernemen. Daarnaast denk ik dat een (creatief) therapeut haar kan helpen dat zelfbesef op te bouwen. Afgezien daarvan zou ze onderzoek kunnen doen naar het gedrag van cluster b persoonlijkheden. Niet om een diagnose te stellen maar om te kijken of dit overeen komt met het gedrag van haar man en eventueel haar 'aanpak' op kan afstemmen. Iemand met autisme benader je bij voorkeur heel anders dan iemand die nogal narcistische trekken heeft. Dat zou ik in eerste instantie voorstellen (en dit is het begin, op de lange duur heb ik ook ideeën over maar voert nu te ver)
Het klinkt allemaal prachtig. En ik ben het ook wel met je eens. Maar ik zie wel een hele grote MAAR. En dat is dat er kinderen bij betrokken zijn. Die hebben hier ook last van. Moeten die niet veel meer beschermd worden tegen alle spanningen in huis, de ruzies etc.
TO kan haar eigen keuzes maken, werken aan dingen waar ze aan wil werken, alle tijd nemen die ze nodig heeft etc. Maar de kinderen hebben het er maar mee te doen, die kunnen geen kant op. Hoe kijk je daar dan naar?
Joszy schreef op 07-06-2026 om 13:26:
[..]
Het klinkt allemaal prachtig. En ik ben het ook wel met je eens. Maar ik zie wel een hele grote MAAR. En dat is dat er kinderen bij betrokken zijn. Die hebben hier ook last van. Moeten die niet veel meer beschermd worden tegen alle spanningen in huis, de ruzies etc.
TO kan haar eigen keuzes maken, werken aan dingen waar ze aan wil werken, alle tijd nemen die ze nodig heeft etc. Maar de kinderen hebben het er maar mee te doen, die kunnen geen kant op. Hoe kijk je daar dan naar?
Ik kijk daar als volgt naar: als het allemaal klopt wat Bridget schrijft (en daar ga ik van uit) zitten de ouders in een toxische dynamiek verwikkeld. Een vader die probeert controle uit te oefenen, een moeder die dat voelt, erdoor wordt geterroriseerd en eronder lijdt maar die waarschijnlijk ten bate van de kinderen de boel bij elkaar wil houden. (dit is een aanname van mij). Een vader die zich zo opstelt en een moeder die zich schikt vind ik geen goed voorbeeld voor de kinderen. Ik denk dat een moeder die haar autonomie pakt en toont en aan de kinderen laat zien, -hoe dat dan ook verder uitpakt- dat je ook een volwaardig mens bent de kinderen het meest ten goede komt. Veel meer dan schipperen voor de lieve vrede en om man's ego heenwerken, proberen te manipuleren en uiteindelijk toch weer gepiepeld worden omdat mensen met zoń persoonlijkheid het als een spelletje zien. Kinderen voelen dat en zien dat en intermaliseren dat. Naar mijn mening is een krachtige moeder die zich bewust is van haar eigenheid het beste wat de kinderen in deze situatie kunnen krijgen.
Disclaimer: ik weet dat veel mensen zullen zeggen: 'ja maar het is niet makkelijk hoor, uit zo'n situatie vertrekken. Dat snap ik, learned it the hard way. Ik zeg ook niet dat ze stel op sprong weg moet gaan. Ze moet interventies doen om uit de dynamiek te stappen. Wie weet draait er iets bij haar man. Daarom schets ik ook in mijn posting hierboven hoe je klein kunt beginnen: door niet meer te spuien maar te 'werken' met wat het met jou doet: schrijf het op, dans het uit, schreeuw in de auto. Ga je eigenheid in de relatie terug pakken, Met kleine stapjes. Bijvangst is dat dat ook goed is voor de kinderen.