Waarom
Mijn heeft van mij al mijn wachtwoorden. Van mijn mail, die hij altijd geopend had staan op zijn laptop (zelf heb ik geen laptop en gebruik ik ook eigenlijk niet. Ik doe alles op mijn telefoon). En van mijn bank, waar hij ook zo op kan. Dan was ik in de stad en kreeg ik van hem een telefoontje: was het leuk bij de H&M, want ik zag dat je iets gekocht had? Ook al mijn administratie (maar dan zo dat alleen hij de juiste gegevens heeft, maar ik geen weet heb waar). Van mijn eigen bescheiden spaargeld, daar heeft hij ook eens 1000 vanaf gehaald. Daar kwam ik achter en was verbaasd, want hij verdient genoeg. Toen bericht van bank met vraag of dit vanuit mij kwam en toen moest ik samen met mijn man dit regelen. Andersom zou ik bij mijn man nooit zoiets hoeven doen...
Ook bijv zaken met mijn Digi D code wat ik dan voor akkoord moet geven, is aan zijn mobiele nummer gekoppeld en niet aan de mijne? En komt dus bij zijn mobiele nummer een melding of ik dit ben en dan geeft hij akkoord?
Door omstandigheden was ik niet bij hypotheekaanvraag en heb dus toestemming gegeven ,maar als ik vraag hoe wat en waar krijg ik geen normaal antwoord hierover.
Ook heb ik meerdere keren formulieren onder mijn neus gekregen waarin ik afstand moest doen van de levensverzekering...in de zin van, dat als mijn man iets gebeurd dat ik dan nergens recht op heb ofzo en mijn kids, ook zijn kinderen. Bizar vond ik dat, want je wilt je gezin toch verzorgd achterlaten lijkt mij, als er ooit iets erg gebeurd? Zo vreemd.
En krijg ook nergens antwoord op, want hij regelt het allemaal en daar moet ik maar blij mee zijn.
En volgens mij weet hij ook onder welke naam ik hier schijf, want na inschrijving hier, zette hij twee weken later de film Britget Jones op en zette het beeld stil en keek mij heel doordringend aan en zei: Leuk hè, de film van Britget Jones en bleef mij zo aankijken....?
Even voor de duidelijkheid andersom heb ik nergens wachtwoorden van en op zijn eigen rekening geen zicht, want dat gaat mij niks aan. Of loopt de boel op dit vlak te verdraaien.
Gaat dit bij jullie ook zo? Dit is toch raar
Lexus schreef op 07-06-2026 om 14:15:
[..]
Ik kijk daar als volgt naar: als het allemaal klopt wat Bridget schrijft (en daar ga ik van uit) zitten de ouders in een toxische dynamiek verwikkeld. Een vader die probeert controle uit te oefenen, een moeder die dat voelt, erdoor wordt geterroriseerd en eronder lijdt maar die waarschijnlijk ten bate van de kinderen de boel bij elkaar wil houden. (dit is een aanname van mij). Een vader die zich zo opstelt en een moeder die zich schikt vind ik geen goed voorbeeld voor de kinderen. Ik denk dat een moeder die haar autonomie pakt en toont en aan de kinderen laat zien, -hoe dat dan ook verder uitpakt- dat je ook een volwaardig mens bent de kinderen het meest ten goede komt. Veel meer dan schipperen voor de lieve vrede en om man's ego heenwerken, proberen te manipuleren en uiteindelijk toch weer gepiepeld worden omdat mensen met zoń persoonlijkheid het als een spelletje zien. Kinderen voelen dat en zien dat en intermaliseren dat. Naar mijn mening is een krachtige moeder die zich bewust is van haar eigenheid het beste wat de kinderen in deze situatie kunnen krijgen.
Disclaimer: ik weet dat veel mensen zullen zeggen: 'ja maar het is niet makkelijk hoor, uit zo'n situatie vertrekken. Dat snap ik, learned it the hard way. Ik zeg ook niet dat ze stel op sprong weg moet gaan. Ze moet interventies doen om uit de dynamiek te stappen. Wie weet draait er iets bij haar man. Daarom schets ik ook in mijn posting hierboven hoe je klein kunt beginnen: door niet meer te spuien maar te 'werken' met wat het met jou doet: schrijf het op, dans het uit, schreeuw in de auto. Ga je eigenheid in de relatie terug pakken, Met kleine stapjes. Bijvangst is dat dat ook goed is voor de kinderen.
De enige die deze nare situatie kan veranderen is Bridget. Ik lees dit topic al een poosje en moet soms op mn handen zitten om niet te reageren. Maar ik doe het toch...
Hoe komt het dat je zo weinig gevoel van eigenwaarde hebt? Waarom stel je zo afhankelijk van je man op? In ons Nederland met allerlei sociale vangnetten hoeft dat niet!
amarna schreef op 07-06-2026 om 19:07:
[..]
De enige die deze nare situatie kan veranderen is Bridget. Ik lees dit topic al een poosje en moet soms op mn handen zitten om niet te reageren. Maar ik doe het toch...
Hoe komt het dat je zo weinig gevoel van eigenwaarde hebt? Waarom stel je zo afhankelijk van je man op? In ons Nederland met allerlei sociale vangnetten hoeft dat niet!
Sorry, maar ik sla hier even aan op je laatste zin.
Zus is uit een toxische relatie weten te stappen na ruim 25 jaar. Ze stond op straat met 2 tassen. Sociaal vangnet? Aan me hoela! Niks nada noppes. Gemeente die zegt : wij hebben geen woonruimte helaas. Spoed? Sluit maar aan in de rij van 100den anderen. Geld? Zorg maar dat je extra uren gaat werken. Huursubsidie? Nee, je huurt nu illegaal iets antikraak, staat niet ingeschreven dus jammer joh. Moet je maar legaal gaan huren. Van het kastje naar de muur. Ik begrijp best dat zo'n scenario Bridget angst aanjaagt. En soms is blijven dan de keuze die je maakt..
lientje69 schreef op 07-06-2026 om 19:39:
[..]
Sorry, maar ik sla hier even aan op je laatste zin.
Zus is uit een toxische relatie weten te stappen na ruim 25 jaar. Ze stond op straat met 2 tassen. Sociaal vangnet? Aan me hoela! Niks nada noppes. Gemeente die zegt : wij hebben geen woonruimte helaas. Spoed? Sluit maar aan in de rij van 100den anderen. Geld? Zorg maar dat je extra uren gaat werken. Huursubsidie? Nee, je huurt nu illegaal iets antikraak, staat niet ingeschreven dus jammer joh. Moet je maar legaal gaan huren. Van het kastje naar de muur. Ik begrijp best dat zo'n scenario Bridget angst aanjaagt. En soms is blijven dan de keuze die je maakt..
Hier hadden we t laatst nog over op een verjaardag. Als je gaat scheiden krijg je geen urgentie op een huurwoning. Je kan in dat huis blijven tot je iets anders hebt. En als dat niet kan maar een vriend of zus ofzo je onderdak geeft, dan krijg je ook geen urgentie op een huurwoning. Je krijgt alleen urgentie als je ergens mishandeld in de goot ligt.
Maar goed, bovenstaande is wmb nog steeds geen reden om dan maar niet te gaan scheiden.
lientje69 schreef op 07-06-2026 om 19:39:
[..]
Sorry, maar ik sla hier even aan op je laatste zin.
Zus is uit een toxische relatie weten te stappen na ruim 25 jaar. Ze stond op straat met 2 tassen. Sociaal vangnet? Aan me hoela! Niks nada noppes. Gemeente die zegt : wij hebben geen woonruimte helaas. Spoed? Sluit maar aan in de rij van 100den anderen. Geld? Zorg maar dat je extra uren gaat werken. Huursubsidie? Nee, je huurt nu illegaal iets antikraak, staat niet ingeschreven dus jammer joh. Moet je maar legaal gaan huren. Van het kastje naar de muur. Ik begrijp best dat zo'n scenario Bridget angst aanjaagt. En soms is blijven dan de keuze die je maakt..
Dan zou ik hulp zoeken bij familie, vrienden of een goede collega. Hulp zoeken via je werkgever, school, huisarts. Hulp vragen is de eerste stap. Ook al is er nog geen woning, dan tijdelijk naar een vakantiewoning. Er zijn altijd mogelijkheden als de nood heel hoog is. Maar nogmaals: geef aan dat je dringend hulp nodig hebt !
amarna schreef op 07-06-2026 om 19:07:
[..]
De enige die deze nare situatie kan veranderen is Bridget. Ik lees dit topic al een poosje en moet soms op mn handen zitten om niet te reageren. Maar ik doe het toch...
Hoe komt het dat je zo weinig gevoel van eigenwaarde hebt? Waarom stel je zo afhankelijk van je man op? In ons Nederland met allerlei sociale vangnetten hoeft dat niet!
Als iemand maar vaak en lang genoeg op je inpraat en je gaslight/hersenspoelt, en je daarbij afhankelijk en onmondig maakt in financiën, dan ga je het uiteindelijk nog geloven ook en is het heel moeilijk om dit soort belangrijke stappen naar vrijheid te zetten. Daarbij bespeelt hij haar omgeving ook zo, dus zij heeft al helemaal niet het idee dat haar dierbaren haar zouden geloven na zoveel overtuigende leugens van hem. Dus ze is nu gewoon erg kwetsbaar en heeft het nodig om moed ingesproken te krijgen, en geen victim-blaming.
Bridget, praat eens met je vader, zoals we hier eerder zeiden. Hij kent jou van kinds af aan en staat aan jouw kant.
amarna schreef op 07-06-2026 om 19:58:
[..]
Dan zou ik hulp zoeken bij familie, vrienden of een goede collega. Hulp zoeken via je werkgever, school, huisarts. Hulp vragen is de eerste stap. Ook al is er nog geen woning, dan tijdelijk naar een vakantiewoning. Er zijn altijd mogelijkheden als de nood heel hoog is. Maar nogmaals: geef aan dat je dringend hulp nodig hebt !
Hoezo tijdelijk? De wachttijd voor een woning is gigantisch en je mag geen jaren in een vakantiewoning, waarvan de huren niet bepaald goedkoop zijn. Trek je bij familie en vrienden in, dan krijg je ook geen urgentie je hebt immers onderdak. Wat zou de huisarts, moeten doen? Ik denk dat jij je enorm vergist, je krijgt echt niet zomaar een woning of urgentie.
amarna schreef op 07-06-2026 om 19:07:
[..]
De enige die deze nare situatie kan veranderen is Bridget. Ik lees dit topic al een poosje en moet soms op mn handen zitten om niet te reageren. Maar ik doe het toch...
Hoe komt het dat je zo weinig gevoel van eigenwaarde hebt? Waarom stel je zo afhankelijk van je man op? In ons Nederland met allerlei sociale vangnetten hoeft dat niet!
Ik moest dit even verwerken voor ik hierop kon reageren, vandaar dat ik eerst je latere bericht heb beantwoord.
Wat weet jij nou eigenlijk van Bridgetjones, ken je haar? Denk jij te weten wat daar in huis gebeurt na het lezen van de OP? Waarom denk je dat ze afhankelijk is? Kan ze zomaar weggaan, of speelt er meer dan wij weten? Oordeel niet voor je weet wat er daadwerkelijk gebeurt achter die voordeur. Als ik jou was zou ik vaker op mijn handen gaan zitten...