Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
Leatje schreef op 22-08-2026 om 16:33:
wat een leuk vooruitzicht Lientje....jaloers 🐱 leuk om al het een en ander voor te bereiden voor de komst van de katjes. Jammer dat de prikkels nog vaak te veel zijn. Hopelijk brengen de diertjes je straks wat plezier.
Hier ben ik eigenlijk weer mijn uren aan het werk in een nieuwe functie. Heel erg wennen om weer 'gewoon' mee te draaien. Erg welkom voel ik me overigens niet. De meeste collegas die ik heb gesproken hadden mijn uren willen hebben. Dus erg lastige opstart na een lange periode van ziek zijn. Maargoed ik bijt me er wel doorheen, maar af en toe staat het huilen me nader dan het lachen...hopelijk wordt dat beter..
Oh wat rot dan leatje op die manier aan een nieuwe baan beginnen. Sowieso al lastig, ergens anders starten. Is het ook heel ander werk? Trek je het fysiek een beetje? Hoop echt dat ze bijdraaien en vriendelijker worden. Werksfeer doet zó veel, zeker als je fysiek niet helemaal lekker gaat.
zelfde werkgever, andere plek en andere functie. Ik hoop dat het beter zal gaan, ik werk wel veel alleen, dus dat is wel prettigmaar ik hou ook erg van sparren met collega's of even een praatje aan het bureau of een pauze delen...het zou mooi zijn als dat wel zou komen in de toekomst. Veel keuze heb ik ook niet op dit moment dus we maken er maar het beste van. Fysiek kan ik dit wel doen omdat ik dus niet meer hoef te tillen of trekken of duwen of sjouwen oid...
Gelukkig dat het fysiek meevalt. En hopelijk worden ze snel wat aardiger voor je.
Ik kreeg een kaartje van oud- collega's. Zou lief. Ben daar al ruim 2 jaar weg. Maar ben nog niet vergeten. Heb ik toch wat goeds gedaan blijkbaar.
Geen kaartje, maar ik denk heel vaak aan je, Lientje ♥️
ik ook 💜
Noglangnietjarig schreef op 23-08-2026 om 08:26:
Geen kaartje, maar ik denk heel vaak aan je, Lientje ♥️
Roos57 schreef op 23-08-2026 om 08:41:
ik ook 💜
Wat ontzettend lief van jullie 
Ik heb een stuk gewandeld. En had bekijks op de dijk. Wel leuk. Sorry, kan nu plaatjes plakken dus dat vind ik wel leuk.😄
Wat leuk Lientje. Loop je daar gewoon tussen de schapen🥰
Leatje schreef op 23-08-2026 om 17:20:
Wat leuk Lientje. Loop je daar gewoon tussen de schapen🥰
Ja klopt. Lopen dan op de dijk op een deel van het Noord-Hollandpad. Mag je wandelen, maar wel opletten dat je de hekken goed sluit. Anders is de eigenaar niet blij ( die ken ik toevallig ook nog eens persoonlijk toevallig)
Het binnen zwembad was weer open. En vandaag voor het eerst het half uur medisch zwemmen volgehouden.! Wel langzaam gezwommen maar toch. Echt een beetje trots op mezelf. Nu wel mega moe maar goed.
Fijn Lientje, dat heb je toch maar in de pocket.
Wel behoorlijk last van gisteren. Lag gisteravond gewoon te trillen en schudden op de bank. Nu fysio. Ook altijd pittig
Rustig hier. Vandaag ergotherapie. Ik begin de moed om beter te worden inmiddels behoorlijk te verliezen. Doe alles keurig aan trainen/ oefeningen enz ook van de fysio. Maar lijk niet echt verder te komen. Of hoofd wil niet , of lijf wil niet , of beide. En als ik dan wel een keer iets kan doen, word ik er later op afgerekend door mijn hoofd en lijf.
Nu bij de huisarts. Voor hopelijk andere statine en bloeddrukverlager. Mijn rusthartslag is standaard erg hoog. En deze statine die ik nu heb , heb ik toch wel wat last van qua spierpijn en ook dat belemmert mijn revalidatie weer.
Tevens gesprek gehad met ergo en fysio omdat ik de lijn omhoog ondanks mijn inzet niet te pakken krijg.
Mede mijn medicijnen kunnen daar debet aan zijn. Maar het is ook mogelijk dat er gewoon niet heel veel meer in zit. Zwemmen was dus te lang vorige week volgens de fysio. Dus weer terug naar 20 minuten. Snik.
Qua prikkelgevoeligheid kan ik wellicht nog verder komen volgens de ergo door veel te oefenen en me daar dus aan bloot te stellen.
Gisteren dus bij een vriendin op de koffie geweest. Thuis helemaal kapot. Zelfs liggen slapen in de middag. Daarna ging het weer enigzins. Vandaag ook een slechte dag helaas. Het gejekker van de boormachine van de glasvezelmonteurs klinkt nog na in mijn hoofd. 3 man sterk drie kwartier bezig met één kabeltje door de muur trekken. 
Pff, dat zou voor mij ook teveel prikkels zijn.
Vanmorgen heb ik een staaroperatie gehad. Ik zag er erg tegenop, maar ik had gelukkig een erg aardige arts, waardoor de spanning snel wegging en de operatie me heel erg meeviel. Nu over een paar week het andere oog, maar nu zie ik er niet meer tegenop.