Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
lientje69 schreef op 12-04-2026 om 11:34:
[..]
Komt omdat ik me in het begin meer gefocust heb op bewegen en nu meer schrijf en focus op dagelijks algemeen functioneren. Maar per saldo ben ik dus echt niet meer gaan doen. Eerder minder...
Lientje, ik heb het idee dat je focus niet altijd naar de juiste dingen gaat. Vat dit niet verkeerd/ negatief op ajb. Je bent niet bepaald de enige die dit niet zo makkelijk kan. (Mezelf incluis)
Het lijkt alsof je focus weer aan het verschuiven is van jezelf (de broodnodige zorg voor je gezondheid) naar zorgen voor anderen/ een algemeen plaatje.
Dat is ook logisch want dat ben je zo gewend en levert je blijkbaar een hele hoop op.
Maar ik denk dat je daarin te snel gaat en een aantal essentiële stappen voor jezelf overslaat. Eerst moet je herstellen en dus focussen op wat nodig is voor je gezondheid. Ik heb dat ook met vallen en opstaan moeten leren (en nog) en dan zijn mijn gezondheidsproblemen peanuts in vergelijking met die van jou.
Echt, laat dat huishouden gaan. Je wordt vast niet echt sterker van zuigen of boodschappen doen, wel van zwemmen, écht rusten/ ontspannen, fietsen wandelen oefeningen etc. Je bent niet zinloos bezig dan, je doet iets heel belangrijks.
Láát die friteuse nu toch, je kunt vast een paar maanden zonder. Laat de kruimels of koop een robot. Bestel je boodschappen en laat de strijk, die is echt niet nodig. Heb je energie teveel en wordt je blij van strijken vooral niet laten. Maar jouw energie is heel beperkt nu. Ik hoop voor je dat je er zuinig mee leert omspringen ❤️
Ies, ik breng nagenoeg de gehele dag op de bank door. Dat doet me mentaal absoluut geen goed. Dan ben ik blij als ik een klein dingetje in huis kan doen want dan voel ik me weer even " mezelf "
Zelfde geld voor zwemmen / fietsen/ wandelen of dat ene half uurtje in de 5 weken dat ik even naar mijn moeder kan. Mijn fysieke situatie is ruk. Maar mentaal zit ik nog dieper. Als ik , door iets fysieks te doen , hoe kort of klein iets dan ook , mezelf beter en even blij kan laten voelen , doe ik dit. Qua fysiek hou ik me netjes aan de ergo en fysio restricties. Maar dit is gewoon heel belangrijk voor me . En ik doe dit in overleg met de psycholoog. Het is niet ( alleen ) een idee van mij.
Ik denk dat dit alleen te begrijpen is door mensen die door hetzelfde heen gaan. Want ik blijf uitleggen lijkt het wel maar het is denk ik niet te begrijpen hoe dit voelt voor me.