Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
Picunia schreef op 24-03-2026 om 16:01:
Zondag in de tuin gewerkt. Voor het eerst sinds jaren. Mijn rug hield zich betrekkelijk goed. Maar de volgende dag kon ik nauwelijks lopen van de spierpijn. Vandaag gaat het iets beter. Ik had geen idee dat tuinieren zo belastend is.
Tuinieren kan ontzettend op je rug werken. En als je het al jaren niet hebt gedaan, gebruik je ook andere spieren. Hoop dat je je snel wat beter voelt.
Hier ben ik aardig opgeknapt nu. Alleen voor niets me 16 dagen zo rot gevoeld em nauwelijks geslapen want de uitslag was ..tadaaaa.. negatief uiteraard. Maar zo'n huisarts luistert toch niet naar mij en mijn gevoel.
Vanmorgen fysio gehad en dat ging een stuk beter dan de afgelopen weken nu ik weer kan eten en slapen. Dat was erg fijn. Zag ik tenminste weer wat vooruitgang.
Verder zit ik nog steeds met onrust in mijn lijf. Ik wil zo veel, dingen doen. Mijn verstand houdt me tegen. Dat lukt inmiddels enigzins, normaal ging ik dan toch maar dingen doen met als gevolg achteruitgang/ terugval. Maar mèn, wat is dit lastig zeg. Dagen duren ook zo lang zo met bankzitten en af en toe een klein klusje.
Wat fijn. Lientje! Je klinkt ook opgewekter. Ik ben ervan overtuigd dat als je een beetje naar de zonnige kant kunt kijken, dat het leven dan minder moeizaam is. Ik denk zelfs dat een positieve instelling je kan helpen. Maar dat moet je wel kunnen.
Ik ben een positief ingesteld mens, maar de periode tijdens mijn ziekte, die 8 maanden heeft geduurd, zonder vooruitgang, was een zwarte periode in mijn ziekteproces, positief ingesteld of niet.
Dussss…ik hoop dat je dat positieve kunt behouden.
Picunia schreef op 24-03-2026 om 18:40:
Wat fijn. Lientje! Je klinkt ook opgewekter. Ik ben ervan overtuigd dat als je een beetje naar de zonnige kant kunt kijken, dat het leven dan minder moeizaam is. Ik denk zelfs dat een positieve instelling je kan helpen. Maar dat moet je wel kunnen.
Ik ben een positief ingesteld mens, maar de periode tijdens mijn ziekte, die 8 maanden heeft geduurd, zonder vooruitgang, was een zwarte periode in mijn ziekteproces, positief ingesteld of niet.
Dussss…ik hoop dat je dat positieve kunt behouden.
Zolang ik vooruitgang zie ben ik positief maar bij langdurige stilstand en me ook nog eens ellendig voelen zie ik dingen en het leven idd nogal zwart. Maar goed daar heb ik dan ook psychische hulp voor. Vandaag was een goede dag want ik voel me wat beter en merkte dat ik weer een ( klein ) stapje vooruitgegaan ben. Maar verder inderdaad, precies zoals jij het beschrijft, je begrijpt het helemaal.