Toch weer een andere baan zoeken?
Hoi allemaal,
Ik zit een beetje in mijn maag met mijn werk en ik wil even van me afschrijven. Ik heb ASS, chronische depressie, endometriose en kamp al jaren met pittige vermoeidheidsklachten na aanleiding van Covid ( vermoedelijk long covid maar dat kan niet bewezen worden ) en ik loop op mijn werk tegen de lamp dankzij personeelstekort en niet goed op mijn grenzen passen.
Ik werk in een winkel voor 15 uur verdeeld over drie dagen. Ik sta in het doelgroepregister van het UWV en ben daar gekeurd op dat ik 20 uur per week belastbaar ben. Via via ben ik bij de gemeente terecht gekomen ipv bij het UWV dus ik verdien het gros van mijn geld zelf en word aangevuld door de bijstand.
Vroeger werkte ik echt 3x5 uur en dat was op zich prima, van 13-18. Sinds kort zijn de tijden aangepast en is dat 11-18 geworden. Dus ik werk wekelijks meer dan mijn contract. Die uren worden overuren en die krijg ik eens per jaar "uitbetaald" voor 50 %. Waar ik dus niets aan heb want dat gaat van mijn uitkering af. We werken in een team van 5 personen en we rennen vaak van vakantie naar vakantie. Er is bijna altijd wel iemand weg en dan moeten die uren opgevuld worden. Daardoor werk ik ook vaak hele dagen ( gisteren ook weer gedaan ) wat ik eigenlijk helemaal niet trek.
Tijdens mijn lunchpauze is mijn hoofd dan helemaal op en overprikkeld. Mijn werk is namelijk flink intensief voor de hersentjes. Je bent de hele dag met vragen bezig van klanten ( ik zit in de supplementen ) en informatie voor ze uitzoeken en verwerken. Bovenop mijn kassawerk ( we hebben lastige systemen die telkens weer veranderen ) en de administratieve taken die er nog dagelijks bij komen. Het is echt veel, wat je hier moet weten en kunnen. En het verandert elke tien minuten weer. Als ik vooraf had geweten hoeveel je moet weten om hier te kunnen werken en hoeveel cursussen en trainingen je telkens weer moet doen dan was ik er nooit begonnen. Ik krijg er stress van en ik kan vaak slecht onder woorden brengen naar klanten hoe het product werkt, terwijl ik het wel weet maar mijn hoofd kan die informatie niet altijd goed overbrengen. Daardoor voel ik me vaak onbekwaam en suf. Ik faal voor mijn gevoel. En ik vraag teveel van mijn hoofd en mijn lijf als ik weer eens over werk in de vakanties. De hele zomer gaat in een waas van vermoeidheid voorbij want dan is iedereen weg en werk ik voor mijn doen echt teveel.
En ja, ik heb het al aangegeven bij de manager, meermaals, dat ik het niet goed trek maar die luistert wel maar hoort me niet. Ze is lief maar draait alles om naar haar eigen ervaringen met een burnout en zegt dat zij ook moe is na een lange dag werken. Dat snap ik uiteraard ook wel. Ik heb een onbetrouwbare collega die zich vaak ziekmeld of niet op komt dagen. Als dat dan gebeurd dan ben ik de eerste die gebeld wordt, want ik heb geen kinderen en gezin dus ik kan altijd wel. Ook op dagen dat ik vrij ben en als zij werkt zit ik altijd weer in de zenuwen voor of ik wel echt vrij ga zijn of niet. Of word ik weer gebeld?
Ik had het er vandaag met mijn moeder over en die zei ook dat het niet goed voor me is, al die stress. Nu had ik zelf niet eens door dat het allemaal zoveel stress gaf ( of ik kan het goed ontkennen ) maar ze heeft wel gelijk. Ik denk niet genoeg aan mezelf. Ik twijfel of ik niet beter wat anders kan gaan zoeken.
Maar ja, wat dan? Waar kan ik werken waar ik niet overprikkeld raak? Ik heb een Mavo diploma en meer niet.
Veel catering ervaring en horeca maar dat trek ik niet meer, dat is pas echt stressvol, haha. Ik heb het laatst ook met mijn begeleider van de gemeente erover gehad dat ik twijfel om te blijven of niet, maar ja die gaf ook aan dat er overal wel wat is. Dat is natuurlijk ook zo, er zitten ook voordelen aan mijn werk: het is vlakbij, ik ben zo thuis, ik vind het klantcontact erg leuk ( veel vaste klanten ) en het gros van mijn collega's is ook gezellig. Ik zal het maandag eens met mijn psycholoog bespreken, misschien heeft zij nog tips.
Mijn moeder zei ook heel terecht: zolang jij ja blijft zeggen op die lange dagen en het overwerken of invallen als er iets is verandert er niets en hou je het in stand. Laat het maar eens in de soep lopen. Dat is niet jouw probleem. Dat is ook zo natuurlijk. Maar zowel ik, als mijn andere twee collega's hebben gewoon een flink verantwoordingsgevoel naar elkaar toe, want ja als ik niet kom staat de ander alleen en dat is klote.
Gisteren heb ik de kassa afgesloten en na afloop lig ik altijd in bed weer te malen of ik alles goed gedaan heb en niets vergeten ben. Het resultaat is dat ik dan om half vijf alweer op ben omdat ik het niet los kan laten.
Wat moet ik nou? Liever niet quoten, ik ben wel heel herkenbaar nu, wellicht wis ik nog wat.
Hier is de enige oplossing, die je moeder ook al geeft: 'NEE' is het antwoord want het is niet jouw aapje.
Verantwoordelijkheidsgevoel is fijn, maar als jij helemaal uitvalt hebben ze ook niets aan je. Dus om duurzaam inzetbaar te zijn moet jij je aan je uren houden. Dan gaat de kwaliteit van je werk ook omhoog en dat is ook goed voor het bedrijf.
Als jullie steeds de gaten dicht blijven lopen is dat vooral heel gunstig voor de eigenaar van het bedrijf, die hoeft geen extra mensen te betalen.
Naar je collega's kun je dat ook aangeven. Het is niet onze verantwoordelijkheid. Ik kan dit niet langer doen anders val ik helemaal uit, vanaf as maandag ga ik me strikt aan mijn contract uren houden.
Wat zegt de arbo-arts? Want daar kun je ook preventief heen natuurlijk. Dat is gewoon een recht en een afspraak mag niet alleen via een manager gemaakt kunnen worden want dit is medisch en gaat ze dus niets aan.
Ik ben het eens met Ysenda.
Leg aan je leidinggevende uit dat je vanaf nu alleen nog je contracturen werkt. Dat je dit gaat doen, omdat je anders helemaal uit valt. Dat wil zij toch ook niet?
En maak een afspraak bij de bedrijfsarts. Dat mag altijd.
Ysenda schreef op 15-01-2026 om 11:02:
Hier is de enige oplossing, die je moeder ook al geeft: 'NEE' is het antwoord want het is niet jouw aapje.
Verantwoordelijkheidsgevoel is fijn, maar als jij helemaal uitvalt hebben ze ook niets aan je. Dus om duurzaam inzetbaar te zijn moet jij je aan je uren houden. Dan gaat de kwaliteit van je werk ook omhoog en dat is ook goed voor het bedrijf.
Als jullie steeds de gaten dicht blijven lopen is dat vooral heel gunstig voor de eigenaar van het bedrijf, die hoeft geen extra mensen te betalen.
Naar je collega's kun je dat ook aangeven. Het is niet onze verantwoordelijkheid. Ik kan dit niet langer doen anders val ik helemaal uit, vanaf as maandag ga ik me strikt aan mijn contract uren houden.
Wat zegt de arbo-arts? Want daar kun je ook preventief heen natuurlijk. Dat is gewoon een recht en een afspraak mag niet alleen via een manager gemaakt kunnen worden want dit is medisch en gaat ze dus niets aan.
Helemaal eens met deze post. En met het vetgedrukte: als je dit idd eerst aangeeft bij je collega's, snappen zij ook dat je niet ineens hen met een probleem wil opzadelen, dus dat het niet oncollegiaal is. Misschien (hopelijk) gaan je collega's dan ook 'nee' zeggen, waardoor het inderdaad in de soep loopt. Dan MOET je leidinggevende er wel iets mee (meer personeel aannemen, of die onbetrouwbare collega vervangen oid).
Sterkte, het lijkt me geen makkelijke situatie.
Klopt, not my monkeys, not my circuses. Helemaal waar. Ik heb het ook al aangegeven bij de manager dat ik echt niet meer over ga werken ( meermaals ) en dat ik gewoon mijn uren wil draaien en niet meer, maar dat gaat dan een week goed en dan gebeurt er weer iets waardoor ik toch weer op kom draven. De afspraak is dan dat ik de week erna een dag vrij krijg of minder uren maar dat lukt dan niet altijd. En zo gaat het cirkeltje weer rond en rond. We hadden laatst een sollicitant die er goed uit zag, zegt mijn manager tegen collega dat ze twijfelt omdat we het toch prima redden zo? Dan val ik bijna van mijn stoel. Hoezo redden we het prima zo? Het is dweilen met de kraan open. Ik begreep er niets van.
We hebben dit allemaal al meermaals aangegeven maar er verandert uiteindelijk niets en ja, dat houden wij allemaal in stand door toe te geven.
Er zijn trouwens geen extra mensen, elk filiaal in Nederland kampt met personeelstekort ( ik snap wel waarom ), dus er komt geen vervanging als er iemand ziek is en wij allemaal nee zeggen. Ik ben zelf ook bang om ( weer ) uit te gaan vallen ja. Dat is bij mijn vorige baan in een andere winkel ook gebeurd, toen raakte ik ook compleet gestrest en overwerkt. Arbo-arts is wel een idee, ga eens kijken waar ik die zou kunnen vinden. Het zal al fijn zijn om mijn ei even kwijt te kunnen.
afrodite05 schreef op 15-01-2026 om 11:11:
[..]
Helemaal eens met deze post. En met het vetgedrukte: als je dit idd eerst aangeeft bij je collega's, snappen zij ook dat je niet ineens hen met een probleem wil opzadelen, dus dat het niet oncollegiaal is. Misschien (hopelijk) gaan je collega's dan ook 'nee' zeggen, waardoor het inderdaad in de soep loopt. Dan MOET je leidinggevende er wel iets mee (meer personeel aannemen, of die onbetrouwbare collega vervangen oid).
Sterkte, het lijkt me geen makkelijke situatie.
Dank je wel. Ik heb het al bij mijn collega's aangegeven en de ene snapt het wel en de ander reageert er wat lauwtjes op. Dus tja.
Ik hoop dat mijn andere collega ( die het wel snapt want zij zit ook met lichamelijke klachten ) ook eens nee gaat zeggen, maar haar kennende doet ze dat niet. Ze weten dat ik wel wil maar dat het niet gaat en ik ben altijd super collegiaal en flexibel voor ze geweest dus als ze daaraan twijfelen zou ik daar echt verdrietig van worden.
Die onbetrouwbare had niet eens aangenomen moeten worden in mijn ogen, maar die is er nou eenmaal. En die komt met alles weg, is standaard te laat of neemt langer pauze dan mag en doet geen flikker als mijn manager er niet is. Ik erger me daar groen en geel aan.
Moyrrie schreef op 15-01-2026 om 11:09:
Ik ben het eens met Ysenda.
Leg aan je leidinggevende uit dat je vanaf nu alleen nog je contracturen werkt. Dat je dit gaat doen, omdat je anders helemaal uit valt. Dat wil zij toch ook niet?
En maak een afspraak bij de bedrijfsarts. Dat mag altijd.
Heb ik dus al gedaan maar dat hielp dus niet. Maar binnenkort heb ik weer een gesprek met haar en ga ik het weer aangeven. En dan ook doorpakken door echt nee te zeggen. Ook tegen de lange dagen. Dat trek ik gewoon echt niet. Mijn contracturen haal ik sowieso nu niet, dankzij de 11-18 dagen. Ik wil het liefst terug naar 13-18 maar dat was geen optie.
Jujubee schreef op 15-01-2026 om 11:17:
[..]
Heb ik dus al gedaan maar dat hielp dus niet. Maar binnenkort heb ik weer een gesprek met haar en ga ik het weer aangeven. En dan ook doorpakken door echt nee te zeggen. Ook tegen de lange dagen. Dat trek ik gewoon echt niet. Mijn contracturen haal ik sowieso nu niet, dankzij de 11-18 dagen. Ik wil het liefst terug naar 13-18 maar dat was geen optie.
Hoezo helpt het niet? Ze blijven je vast bellen, maar dan zeg je: nee zoals aangegeven kom ik niet meer extra werken.
En als jouw contract 15u is, dan ga je niet standaard 18u werken. Als je manager dat niet snapt, zou ik het hogerop zoeken. Ben je lid van een vakbond? Die kunnen hier ook vast in helpen.
Jujubee schreef op 15-01-2026 om 11:17:
[..]
Heb ik dus al gedaan maar dat hielp dus niet. Maar binnenkort heb ik weer een gesprek met haar en ga ik het weer aangeven. En dan ook doorpakken door echt nee te zeggen. Ook tegen de lange dagen. Dat trek ik gewoon echt niet. Mijn contracturen haal ik sowieso nu niet, dankzij de 11-18 dagen. Ik wil het liefst terug naar 13-18 maar dat was geen optie.
Als jou contracturen geen optie is, maar je standaard meer moet werken dan hoort je werkgever het aantal uren in jou contract aan te passen. Bij overuren bouw je geen verlof en pensioen op, en je krijgt die uren niet uitbetaald bij ziekte. (bij een aanpassing wordt uitgegaan van het gemiddelde van de afgelopen 13 weken)
Maar, allereerst denk ik dat het belangrijk is om niet te gaan werken als ze je bellen, als je het niet trekt. Je geeft aan dat je niet kan, en dat moet voldoende zijn. Zorg goed voor jezelf!
Als diensten sowieso 7 uur lang zijn, kun je dan niet beter teruggaan naar twee dagen werken in plaats van drie als de lengte van de dienst niet aangepast kan worden?
Herken het heel erg van toen ik nog in een winkel werkte, het is heel intensief en er komt veel bij kijken, het is niet achter een balie staan en afrekenen.
Naarmate de jaren vorderden moest er steeds meer worden gedaan door minder personeel, want personeelsleden zijn de duurste kostenpost en dus moet je zo min mogelijk personeel hebben die zoveel mogelijk het vuur uit hun sloffen rennen.
Altijd overuren draaien en geen 'nee' durven zeggen. Je moeder heeft gelijk, stop met toezeggen, blijf consequent nee zeggen op de vraag of je even een uurtje eerder wil beginnen of een uurtje langer kunt doorwerken. Nee, dat kan niet, want anders ben je er straks helemaal niet meer. 
Jujubee schreef op 15-01-2026 om 11:15:
[..]
Dank je wel. Ik heb het al bij mijn collega's aangegeven en de ene snapt het wel en de ander reageert er wat lauwtjes op. Dus tja.
Ik hoop dat mijn andere collega ( die het wel snapt want zij zit ook met lichamelijke klachten ) ook eens nee gaat zeggen, maar haar kennende doet ze dat niet. Ze weten dat ik wel wil maar dat het niet gaat en ik ben altijd super collegiaal en flexibel voor ze geweest dus als ze daaraan twijfelen zou ik daar echt verdrietig van worden.
Die onbetrouwbare had niet eens aangenomen moeten worden in mijn ogen, maar die is er nou eenmaal. En die komt met alles weg, is standaard te laat of neemt langer pauze dan mag en doet geen flikker als mijn manager er niet is. Ik erger me daar groen en geel aan.
Hoe jouw collega's er op reageren is ook niet jouw aapje.
Misschien moet je toch wat meer worden zoals die collega die overal mee weg komt. Die gaat niet uitvallen op een te groot verantwoordelijkheidsgevoel. En zorgt dus eigenlijk heel goed voor zichzelf, daar kun je een voorbeeld aan nemen.
Joszy schreef op 15-01-2026 om 11:29:
[..]
Hoezo helpt het niet? Ze blijven je vast bellen, maar dan zeg je: nee zoals aangegeven kom ik niet meer extra werken.
En als jouw contract 15u is, dan ga je niet standaard 18u werken. Als je manager dat niet snapt, zou ik het hogerop zoeken. Ben je lid van een vakbond? Die kunnen hier ook vast in helpen.
Ja, je hebt ook gelijk. Maar ja, soms is het overmacht ( twee overlijden in familie van collega's ) en ja, dan krijg ik het niet over mijn hart om nee te zeggen. Ik blijf het lastig vinden, om voor mezelf op te komen. Ik ben geen lid van de vakbond. Ik ga zeker nog praten over die contracturen want dit is niet de afspraak.
Ik voel me gewoon af en toe een mislukkeling. Hoe moeilijk is het nou? Die 18 uur per week? Helaas heb ik ook een erg laag zelfbeeld en voel ik me al rot genoeg dat ik niet mijn eigen broek op kan houden en een uitkering nodig heb. Ik wil heel graag werken en onafhankelijk zijn maar iets vinden waar ik genoeg uren kan maken en wat bij me past blijft erg lastig.
felija schreef op 15-01-2026 om 11:50:
Herken het heel erg van toen ik nog in een winkel werkte, het is heel intensief en er komt veel bij kijken, het is niet achter een balie staan en afrekenen.
Naarmate de jaren vorderden moest er steeds meer worden gedaan door minder personeel, want personeelsleden zijn de duurste kostenpost en dus moet je zo min mogelijk personeel hebben die zoveel mogelijk het vuur uit hun sloffen rennen.
Altijd overuren draaien en geen 'nee' durven zeggen. Je moeder heeft gelijk, stop met toezeggen, blijf consequent nee zeggen op de vraag of je even een uurtje eerder wil beginnen of een uurtje langer kunt doorwerken. Nee, dat kan niet, want anders ben je er straks helemaal niet meer.
Ja precies dat dus. Wij verdienen trouwens nog veel minder dan de medewerkers bij de supermarkt, terwijl we veel meer verantwoordingen hebben en heel veel meer moeten weten en kunnen. Je kan ook niet zomaar iemand aannemen bij ons en verwachten dat die binnen twee weken alles kan. Daar is alles veel te complex voor bij ons. Ik hoop echt dat mijn manager die sollicitant nog gaat uitnodigen, dat zou ons allemaal wat meer lucht geven, iemand erbij.
Ik doe mijn best om voor mezelf te zorgen, dank je wel. Anders ga ik inderdaad echt een keer uitvallen. Dat gebeurt bij ons bedrijf trouwens enorm veel, dat mensen langdurig ziek zijn door teveel stress en onderbezetting en te hoge druk in de winkels.
Daglichtlamp schreef op 15-01-2026 om 11:39:
Als diensten sowieso 7 uur lang zijn, kun je dan niet beter teruggaan naar twee dagen werken in plaats van drie als de lengte van de dienst niet aangepast kan worden?
Dat zou beter zijn, maar dan hebben we weer niet genoeg poppetjes op de dagen.
Tegenwoordig kort ze soms mijn zaterdag in, dat ik dan maar vier uurtjes hoef. Dat is wel fijn. Ik ga zaterdag even overleggen met haar of dat zo kan blijven voorlopig. Dan nog, zijn de andere twee dagen dus te lang. Contract aanpassen ga ik ook even bespreken.
Ysenda schreef op 15-01-2026 om 11:53:
[..]
Hoe jouw collega's er op reageren is ook niet jouw aapje.
Misschien moet je toch wat meer worden zoals die collega die overal mee weg komt. Die gaat niet uitvallen op een te groot verantwoordelijkheidsgevoel. En zorgt dus eigenlijk heel goed voor zichzelf, daar kun je een voorbeeld aan nemen.
Haha, ja dat is een goed punt. Maar ik wil het graag goed doen en ik heb vooral constant het gevoel dat ik een falende zeur ben omdat het me allemaal zo zwaar af gaat.
Ik kies gewoon vaak verkeerde werkplekken uit. Maar ik weet gewoon niet waar ik dan wel goed in zou kunnen zijn en wat ik wel zou trekken qua stress en prikkels.