Beste strategie bij directe confrontatie
Wij hebben sinds kort een nieuwe collega in het team die van de directe confrontatie is. Toen hij in het team kwam, hebben verschillende van mijn teamgenoten geluiden gehoord van anderen over confrontaties die hij had met collega’s uit zijn oude team. Hij is daar vervolgens met een burn-out vertrokken.
Inmiddels hebben meerdere collega’s in mijn team daar ook ervaring mee. Ik zelf toen ik, heel suf, gewoon het zonnescherm liet zakken omdat ik vol in de zon zat. De nieuwe collega stond op en deed met een heftige beweging direct het zonnescherm weer omhoog. Ik heb toen mijn spullen gepakt en heb een andere werkplek gezocht, geen zin in gedoe. Een andere collega kreeg mailtje omdat ze zijn uitnodiging voor een overleg niet binnen drie uur had geaccepteerd. Vervolgens kwam hem ter ore dat zij hierover had gemopperd tegen anderen en heeft hij haar gebeld met de mededeling dat als ze problemen met hem had, ze dat tegen hem moest zeggen en niet tegen anderen.
Kortom, hij gaat er lekker met gestrekt been in en ik weet niet wat de beste manier is om daarop te reageren. Hoe zouden jullie zoiets aanpakken? Ik ben in beginsel best ad rem genoeg om er vol in te gaan, maar ik wil voorkomen dat ik boos word en daar vervolgens zelf last van heb.
dat komt niet over als alleen directe confrontatie. Dit is meer agressief. Misschien dit bij je leidinggevende neerleggen. Zodat die met deze persoon in overleg kan. Dit is gewoon geen gepast gedrag op een werkplek (of waar dan ook).
Ik vind het voorbeeld met het zonnescherm juist geen directe confrontatie, maar hartstikke passief agressief. Op zoiets zou je rustig kunnen vragen waarom hij dat zonnescherm weer open heeft gedaan en uitleggen dat jij last hebt van de zon en het zonnescherm weer dicht doet.
En op dat voorbeeld met de uitnodiging zou ik vragen waarom hij het zo belangrijk vindt om binnen 3 uur te reageren.
Dus eigenlijk: rustig vragen wat het probleem is. En niet per mail, maar face to face.
Heel goed boek. Ik zou zo’n gestrekt been opvangen in een lekker wollig en stroperig kussen zodat die daar lekker in vast blijft en ik mijn eigen weg weer kan vervolgen. Met een warm hart en een koel hoofd. Met empathie voor diens pijn maar met aanhouden van mijn eigen grenzen.
overlegde jij wel of het zonnescherm naar beneden mocht?
Roos57 schreef op 11-01-2026 om 12:20:
overlegde jij wel of het zonnescherm naar beneden mocht?
Nee. Ik heb wel benoemd dat ik last had van de zon en het daarom naar beneden deed. Normaal gesproken is dat voldoende. Er is bij ons een probleem met de klimaatbeheersing en ik heb het altijd warm. Omdat de rest kouwelijk is, doe ik dus niet de ‘airco’ met koele wind (kracht 3) aan, maar het zonnescherm vond nooit iemand een probleem. Het verraste me dus en ik had geen zin in een welles-nietes.
Dit was het eerste incident, op de derde dag in ons team, dus ik heb in eerste instantie de fout bij mezelf gezocht. Nu ik inmiddels een handvol voorbeelden heb, zie ik het anders 
ik zou vermoedelijk zelfs vragen of hij in zijn vorige team ook zo’n aardige en gewaardeerde collega was
Roos57 schreef op 11-01-2026 om 12:20:
overlegde jij wel of het zonnescherm naar beneden mocht?
Bij ons is altijd de gewoonte dat als je last hebt van de zon, er geen argument is om het zonnescherm niet naar beneden te mogen doen. Last van de zon wint dan automatisch. Maar misschien ben ik simpelweg de goede reden om het zonnescherm niet naar beneden te mogen doen nog niet tegengekomen. Gebruik van airco wordt wel afgestemd. Maar goed, dit is een nieuwe collega, die heeft misschien andere gewoontes. Goed om hem daarover te informeren.
OT. ik kan zelf ook niet zo goed omgaan met gestrekte benen. Ik ben daar niet ad rem genoeg voor en raak overdonderd. Voor mij helpt het dan om een voorbereid gesprek op een rustig moment te voeren. Maar dat moet dan ook wel een beetje passen in de verhouding tegenover elkaar.
En verder, ik heb nu ook een paar collega's die redelijk trots vertellen dat ze overal met gedoe zijn weggegaan en met wie ze allemaal gedoe hebben. En dan zo langzaamaan begin je steeds beter te snappen waarom ze zo veel gedoe aantrekken.
MMcGonagall schreef op 11-01-2026 om 12:28:
[..]
Nee. Ik heb wel benoemd dat ik last had van de zon en het daarom naar beneden deed. Normaal gesproken is dat voldoende. Er is bij ons een probleem met de klimaatbeheersing en ik heb het altijd warm. Omdat de rest kouwelijk is, doe ik dus niet de ‘airco’ met koele wind (kracht 3) aan, maar het zonnescherm vond nooit iemand een probleem. Het verraste me dus en ik had geen zin in een welles-nietes.
Dit was het eerste incident, op de derde dag in ons team, dus ik heb in eerste instantie de fout bij mezelf gezocht. Nu ik inmiddels een handvol voorbeelden heb, zie ik het anders
De kwestie van het zonnescherm zou ik gewoon eens in een overleg in brengen. En daar even over 'vastleggen' wat gebruikelijk is in jullie team, of wat algemeen geaccepteerd is.
Heb ik een vorige baan ooit ook zo'n soort collega gehad. Inmiddels sta ik mijn mannetje in dit soort situaties.
En ik ben dus degene die nu over dat soort dingen afspraken wil maken. Waar eerst de hele zuid-oostkant van het gebouw tegelijk de zonneschermen automatisch naar beneden gingen, hebben we nu allemaal zelf een knop. Naar aanleiding dus van zo'n overleg over verschillende meningen over de instellingen.
Dat zonneschermgedoe vind ik van jullie allebei raar. Vervolgens weglopen is ook vreemd. En wat betreft zijn opmerking als er een probleem met hem is, dat hij het graag zelf wil horen, heeft hij natuurlijk ook gewoon gelijk.
StarD schreef op 11-01-2026 om 14:22:
Dat zonneschermgedoe vind ik van jullie allebei raar. Vervolgens weglopen is ook vreemd. En wat betreft zijn opmerking als er een probleem met hem is, dat hij het graag zelf wil horen, heeft hij natuurlijk ook gewoon gelijk.
Dat weglopen was niet mijn beste actie. Ik wilde op dat moment geen discussie aangaan en niet in de zon zitten. Voor wat betreft die andere actie, vind ik het erger om iemand speciaal te gaan bellen om te confronteren. Dat is gewoon niet collegiaal en raar als je ergens net twee weken werkt. Maar goed, er komen vast wel nieuwe incidenten om een andere aanpak te proberen.
MMcGonagall schreef op 11-01-2026 om 16:41:
[..]
Dat weglopen was niet mijn beste actie. Ik wilde op dat moment geen discussie aangaan en niet in de zon zitten. Voor wat betreft die andere actie, vind ik het erger om iemand speciaal te gaan bellen om te confronteren. Dat is gewoon niet collegiaal en raar als je ergens net twee weken werkt. Maar goed, er komen vast wel nieuwe incidenten om een andere aanpak te proberen.
Over iemand klagen ook niet. En jullie hadden ook al geluiden gehoord van anderen. Raar sfeertje als je het mij vraagt. Voelt hij wellicht aan.
StarD schreef op 11-01-2026 om 16:53:
[..]
Over iemand klagen ook niet. En jullie hadden ook al geluiden gehoord van anderen. Raar sfeertje als je het mij vraagt. Voelt hij wellicht aan.
Het komt zo over, maar zo ging het niet. Je roept wel eens wat als je ineens een ‘gek’ mailtje krijgt, dat is niet per se roddelen.
Die geluiden die we op voorhand doorkregen waren wel apart. Er zat iets hoog dan, denk ik. Normaal gaat dat niet zo. Ik heb er niet om gevraagd en werd zelfs gewaarschuwd.
Helemaal niet gek dat zoiets met een ander wordt besproken. Dat doen veel mensen nou eenmaal. Als je gek gedrag vertoont wordt er over gesproken. In de ideale wereld bespreekt iedereen het rechtstreeks met de betrokkene, maar met zo'n agressieve benadering lijkt me de kans vrij klein.
Lijkt me dat hij een agressieprobleem heeft waar iedereen met een grote boog om heen loopt. Actie-reactie.
Bij ons is het heel gewoon dat als je in zon zit, je even vraagt of het goed is dat je het zonnescherm omlaag doet en dat iedereen dan ‘ja prima’ zegt.
Vraag me af wat er zou gebeuren als iemand dan zou zeggen ‘nee dat wil ik niet’.
Ik heb het nog niet meegemaakt.
Ik weet niet zo goed hoe de wollige en stroperige aanpak van Toetielover eruit moet zien. Ik ben bang dat ikzelf best primair assertief zou reageren op zo’n agressieveling als jouw collega. Dit soort mensen halen niet het beste in mij naar boven, zeg maar.
Dat zou dan dus uiteindelijk of oorlog of een gewapende vrede betekenen. Of iemand waar ik verder met een grote boog omheen zou lopen, als ik er werkinhoudelijk verder niet zo heel erg veel mee hoef.