Al bijna een jaar werkloos en ik kom er niet (meer) tussen lijkt het wel, wat kan ik nog doen?
Ik ben al maanden werkloos. Heb een ww. En zit thuis. Ik probeer een ritme aan te houden van elke dag op tijd opstaan, vacatures zoeken, met recruiters bellen, netwerken, aan mijn linkedin werken etc maar het lukt gewoon niet. Ik ben inmiddels dik in de 50 en hoewel recruiters zeggen dat het juist fijn is dat ik wat bagage meeneem begin ik inmiddels anders te denken. Ik solliciteer niet zomaar in de rondte, doe dit heel selectief en sta in nauw contact met headhunters sta open voor interim maar het lukt echt niet. Ik snap dat de markt dun gezaaid is in mijn werkveld maar dit is me in al die jaren (35 plus) nog nooit overkomen. Mijn werkveld is de ict. Mijn laatste functie was senior product owner. Ik wil overal aan de slag in Nederland en ben gewend veel te reizen. Maar het thuiszitten breekt me op. Ik moet mezelf echt aanjagen en ook in huis krijg ik inmiddels weinig uit mijn handen. Het uwv kan niks voor me doen want die zeggen alleen dat ik een goed cv heb en er wel weer tussenkom. Ik heb in de tussentijd cursussen gevolgd, heel veel genetwerkt, ben naar bijeenkomsten geweest, heb mijn cv tig keer opgepoetst, honderden brieven geschreven maar ik krijg 99 procent van de keren niet eens een reactie, geen afwijzing helemaal niks. En als er al een afwijzing komt dan is het een standaard afwijzing en kan er niet achteraan gebeld worden. Ik heb dus geen idee hoe het komt dat ik maar niet aan de baan kom. Ik heb mijn looneis allang losgelaten. Vind het prima om aan de andere kant van het land te moeten werken. Is er hier iemand die nog tips heeft of kan meedenken wat ik eventueel nog zou kunnen veranderen?
haarklover schreef op 28-05-2026 om 12:04:
Overigens vind het advies om zzp'er te worden een beetje raar.
Iemand die geen baan kan vinden, sleept normaal gesporken ook geen opdrachten binnen.
Niet perse, sommige bedrijven hebben liever zzp'er op projectbasis.
Danseres schreef op 28-05-2026 om 09:11:
[..]
Nou dat is het dus echt niet. ga jij maar eens vacatures vinden op linkedin als PO of CTO, negen van de tien keer is het klik en gaan. En hoor je nooit meer wat op.
Hele stomme vraag misschien, maar zou het kunnen dat de vacature ook op de website van het bedrijf staat en dat zij niet doorhebben dat de "solliciteren via LinkedIn" knop aanstaat? (En ze vacature alleen op LinkedIn hebben gezet voor meer bereik).
Danseres schreef op 28-05-2026 om 09:12:
[..]
miss heel andere sector. ik solliciteer veel bij grote bedrijven, corporate al dan niet buitenlands. dat is waar mijn kracht en werkervaring ligt. AI, E-COMMERCE.
Wat voor corporate organisaties heb je het dan over? Wat voor bedrijven vind je aantrekkelijk?
Ik zie mensen nu zaken als semi-overheid noemen maar het is nog best lastig daar binnen te komen. Als je gerichte tips wil zal je meer openheid van zaken moeten geven.
Gasunie kan interessant zijn, weet dat een locatie in de omgeving Deventer is gesloten, en naar Groningen is gegaan. Misschien hebben ze nog (echt) mensen nodig om de gaten weer op te vullen. Want ken iemand die daar werkte en niet mee wilde verhuizen. Zo zullen er meer mensen zijn geweest die dat niet hebben gedaan.
Danseres schreef op 27-05-2026 om 17:57:
Vandaag mooi gesprek gehad dat wel, dat is al meer dan wat het was. Maar ik durf gewoon geen hoop meer te hebben. Na honderden afwijzingen zonder reden of met suffe redenen houdt het wel eens op in mijn hoofd.
Je schrijft nu weer precies ongeveer hetzelfde als eerst al meerdere keren. Het zijn "suffe redenen" en ik proef ook weer "het is allemaal niet eerlijk."
Mijn tip: lees het bericht van Meesje.
Lees het dan rustig nog een keer, zonder meteen boos te worden of "ja maar dat is niet zo!" of "het is oneerlijk!"
Net als Broadway denk ik dat Meesje de spijker op zijn kop slaat hiermee.
Ik proef heel erg een "jullie zijn allemaal stom als jullie mij niet aannemen." ipv "hoi mensen, wat leuk om jullie te ontmoeten. Graag hoor ik meer" houding.
En nog een tip: lees het nu rustig nog een keer en ga dan bedenken hoe je anders over kan komen.
Meesje schreef op 27-05-2026 om 14:24:
Maar juist dat zijn de wat 'zachtere' dingen die vanaf een forum zo lastig te 'zien' zijn. Stel to vertelt tijdens een sollicitatie dat ze niet met mensen wil werken (bijv op de vraag waarom ze op deze en niet die andere vacature heeft geschreven) dan kan dat een negatief beeld geven. Ook de reacties tijdens zo'n gesprek kunnen dat doen. Ze maken ook een inschatting hoe iemand in een team zal passen en bij het bedrijf. En ook dingen die je zelf geen probleem vindt zoals reizen kunnen wel een 'probleem' worden als een ander bij wijze van naast de deur van het bedrijf woont.
Ook de manier van feedback vragen. Iemand gaf hier al mooie tips over de manier waarop dat kan. Een manier waarop ke zelf leert én jezelf nog eens positief laat zien. Er zijn ook mensen die wat bozig feedback vragen "hoezo is dat niet goed genoeg? Ik heb anders wel die en die scholing gevolgd en dit klopt precies dus zeg jíj maar eens hoe het beter kan". Of "oh nee, niet goed genoeg? oh shit shit shit, ik dacht echt dat het goed zou zijn, ohhh wat erg, sorry, sorry, hoe eh kan ik het beter doen, of ja, heb je daar tijd voor? sorry he". Dat zijn beiden geen handige manieren. Maar het kan op het forum gezet worden als: maar ik heb feedback gevraagd en krijg niks zinnigs terug.
Zelf ook wel eens iemand afgewezen met een perfect cv en een perfecte brief en op papier beter dan de andere sollicitanten. Maar het gesprek liep niet, de antwoorden waren net 'erlangs' en ze wist zelf dat ze veel kennis en ervaring had, maar begreep vragen over samenwerken/conflict/meningsverschil niet want; zij wist hoe het moest en dat zou ze dan wel uitleggen aan die ander. Op de vraag wat dan als die ander boos zou worden en het op diens eigen manier zou willen doen schrok ze zichtbaar, dat zou toch wel erg onprofessioneel zijn en zoiets had ze nog nooit meegemaakt. Een antwoord op; en wat zou jij doen kwam niet; die ander zou zich anders moeten gedragen, die vraag hoorde niet bij haar. Na de afwijzing heeft ze nog bozig opgebeld. Waarom zij het niet was geworden. Omdat we haar echt niet in het informele team met wel een paar pittige karakters zagen functioneren. Maar dat was 'geen antwoord'. Sja.
Ik quote het nog maar even.
Lees dit nog eens zou ik zeggen en ik hoop dat je hier iets van kan leren.
We kennen danseres niet goed genoeg om te kunnen weten hoe zij in gesprekken is.
haarklover schreef op 29-05-2026 om 09:21:
We kennen danseres niet goed genoeg om te kunnen weten hoe zij in gesprekken is.
Nee, maar je krijgt wel een beeld naar aanleiding van haar reacties op alle feedback hier. Die lijkt niet echt te landen, zeg maar.
haarklover schreef op 26-05-2026 om 07:54:
[..]
Hoe kan het dat voor een werknemer dit wel te doen is?
Zijn de premies voor werknemers in gevaarlijke beroepen te laag?
M.a.w. betalen we met z'n allen voor de hogere risico's van enkelen?
Of is geen enkele werknemerzo gekbereid om dit werk te doen?
Dan moet die zzp'er hogere tarieven in rekening brengen.
1000 euro per maand op een omzet van 5000 ofzo is natuurlijk prima te doen.
De omzet is het totaal van de inkomsten, daar moeten alle kosten nog vanaf.
DeOnbekende schreef op 29-05-2026 om 11:18:
[..]
Nee, maar je krijgt wel een beeld naar aanleiding van haar reacties op alle feedback hier. Die lijkt niet echt te landen, zeg maar.
In sommige gevallen lijkt wat hier gegeven wordt ook veel meer op kritiek dan op feedback. En lijken mensen ook heel erg aan te nemen dat hun indruk van een volstrekt onbekende helemaal de enige juiste waarheid is. Danseres komt hier om zijn/haar frustratie te luchten. En dan wordt meteen aangenomen dat Danseres ook zo het gesprek ingaat.
Meer dan een jaar naar werkzoeken is heel stressvol, en per definitie demotiverend. Vanwege dat je in dat jaar dus heel veel nee te horen krjjgt. Ja dan durf je op den duur niet meer te hopen. Zelf al heb je aan alle kanten de indruk dat het een match is. Dat is geen negatieve instelling, maar zelfbescherming.
Zeespiegel schreef op 29-05-2026 om 15:50:
[..]
In sommige gevallen lijkt wat hier gegeven wordt ook veel meer op kritiek dan op feedback. En lijken mensen ook heel erg aan te nemen dat hun indruk van een volstrekt onbekende helemaal de enige juiste waarheid is. Danseres komt hier om zijn/haar frustratie te luchten. En dan wordt meteen aangenomen dat Danseres ook zo het gesprek ingaat.
Meer dan een jaar naar werkzoeken is heel stressvol, en per definitie demotiverend. Vanwege dat je in dat jaar dus heel veel nee te horen krjjgt. Ja dan durf je op den duur niet meer te hopen. Zelf al heb je aan alle kanten de indruk dat het een match is. Dat is geen negatieve instelling, maar zelfbescherming.
Ja, we zijn allemaal al 17 pagina's mee aan het schrijven om lekker kritiek te kunnen geven. Ik zie echt alleen maar tips, mogelijke oplossing en vacatures voorbijkomen. Als iemand dan overal "kan niet, wil ik niet, werkt niet zo" op reageert, samen met tirades over hoe hoog diegene in de boom hoort te zitten, kun je daar best iets uit opmaken. En ook daar komen tips over, maar dan zien wij het weer allemaal totaal verkeerd.
Zeespiegel schreef op 29-05-2026 om 15:50:
[..]
Danseres komt hier om zijn/haar frustratie te luchten.
In de topic titel staat letterlijk: "wat kan ik nog doen?" en niet: "ik wil even mijn frustatie luchten."
Er wordt aan het einde van de OP ook om tips gevraagd.
Als reacties daarop zijn inderdaad veel tips voorbij gekomen. Veel mensen proberen mee te denken, maar het wordt veelal genegeerd of dit:
DeOnbekende schreef op 29-05-2026 om 17:19:
[..]
Ja, we zijn allemaal al 17 pagina's mee aan het schrijven om lekker kritiek te kunnen geven. Ik zie echt alleen maar tips, mogelijke oplossing en vacatures voorbijkomen. Als iemand dan overal "kan niet, wil ik niet, werkt niet zo" op reageert, samen met tirades over hoe hoog diegene in de boom hoort te zitten, kun je daar best iets uit opmaken. En ook daar komen tips over, maar dan zien wij het weer allemaal totaal verkeerd.
Toch willen mensen haar nog helpen. Dat wil ik zelf ook, want het moet inderdaad ook heel frusterend zijn en ik hoop dat zij toch een baan vindt.
Als iemand echter om tips vraagt, zou mijn advies zijn om er ook wat mee te doen, in plaats van het steeds weg te wuiven.
Zelfs als je denkt: kan niet, dan kan het nog goed zijn om even op een andere manier te werk gaan zodat je niet steeds hetzelfde doet.
Om even bij mezelf te blijven: Ik schreef eerder een reactie met het idee om in plaats van steeds alleen voor het scherm te zitten solliciteren eens buiten rond te gaan lopen. Schrijf dan alle bedrijven op die je ziet (minus echt kleine dingen zoals een eenmansbloemzaak oid). Ga dan thuis kijken wat voor vacatures ze hebben of stap even naar binnen.
Zo kom je toch weer aan een poel nieuwe bedrijven die misschien niet actief op baan-zoek websites bezig zijn, maar die wel op hun eigen websites hebben staan. Als je direct solliciteert heb je ook geen gedoe met tussenpersonen/recruiters die TO ook frustrerend lijkt te vinden.
Ook belangrijk: ze komt dan even buiten en heeft dan een doel. Is waarschijnlijk wel goed om de routine die ze nu lijkt te hebben: de hele tijd online zoeken, boos en wanhopig zijn en wachten op nieuws, eens te doorbreken.
En nee: ik zeg niet dat dit per se de meest fantastisch garantie op een baan zou moeten zijn, maar waarom niet proberen als het nu toch steeds niet werkt?
Ga dan 1 x per week/twee weken zo'n wandeling doen in de buurt of nabije stad, noteer namen van bedrijven en ga dan op een andere manier te werk met solliciteren. Dat kan de HEMA zijn, maar ook een naam die staat op een kantoor.
Ze kan ook de eerste keer een aantal bedrijven noteren, die dan thuis opzoeken en daarna eens bellen of ze misschien eens kan langskomen. Soms wordt er onder het mom van "een kopje koffie drinken" ook wel eens mensen gevraagd om langs te komen en zo een laagdrempelige kennismaking te doen.
kerstbeer schreef op 30-05-2026 om 13:18:
[..]
In de topic titel staat letterlijk: "wat kan ik nog doen?" en niet: "ik wil even mijn frustatie luchten."
Er wordt aan het einde van de OP ook om tips gevraagd.
Als reacties daarop zijn inderdaad veel tips voorbij gekomen. Veel mensen proberen mee te denken, maar het wordt veelal genegeerd of dit:
[..]
Toch willen mensen haar nog helpen. Dat wil ik zelf ook, want het moet inderdaad ook heel frusterend zijn en ik hoop dat zij toch een baan vindt.
Als iemand echter om tips vraagt, zou mijn advies zijn om er ook wat mee te doen, in plaats van het steeds weg te wuiven.
Zelfs als je denkt: kan niet, dan kan het nog goed zijn om even op een andere manier te werk gaan zodat je niet steeds hetzelfde doet.
Om even bij mezelf te blijven: Ik schreef eerder een reactie met het idee om in plaats van steeds alleen voor het scherm te zitten solliciteren eens buiten rond te gaan lopen. Schrijf dan alle bedrijven op die je ziet (minus echt kleine dingen zoals een eenmansbloemzaak oid). Ga dan thuis kijken wat voor vacatures ze hebben of stap even naar binnen.
Zo kom je toch weer aan een poel nieuwe bedrijven die misschien niet actief op baan-zoek websites bezig zijn, maar die wel op hun eigen websites hebben staan. Als je direct solliciteert heb je ook geen gedoe met tussenpersonen/recruiters die TO ook frustrerend lijkt te vinden.
Ook belangrijk: ze komt dan even buiten en heeft dan een doel. Is waarschijnlijk wel goed om de routine die ze nu lijkt te hebben: de hele tijd online zoeken en wachten op nieuws, eens te doorbreken.
En nee: ik zeg niet dat dit per se de meest fantastisch garantie op een baan zou moeten zijn, maar waarom niet proberen als het nu toch steeds niet werkt?
Ga dan 1 x per week/twee weken zo'n wandeling doen in de buurt of nabije stad, noteer alles en ga dan op een andere manier te werk met solliciteren.
Ze kan ook de eerste keer een aantal bedrijven noteren, die dan thuis opzoeken en daarna eens bellen of ze misschien eens kan langskomen. Soms wordt er onder het mom van "een kopje koffie drinken" ook wel eens mensen gevraagd om langs te komen en zo een laagdrempelige kennis making te doen.
Leuke tip!
Toen ik solliciteerde wist ik dat het bedrijf waar ik nu werk in mijn woonplaats zat, maar niet waar. Bij het eerste gesprek boeken ze op 10 minuten afstand te zitten. Als ik deze tip had gevolgd had ik ze misschien eerder gevonden.