Zoon verbied contact met kleindochters
Ik lees al een tijdje mee en heb een account aangemaakt met de hoop op dat iemand mij advies kan geven.
Mijn zoon en zijn ex hebben 2 dochters en na hun scheiding heb ik altijd contact gehouden met zijn ex zodat ik onderdeel kon zijn van het leven van mijn kleindochters. Dat wist zoon ook en dat vond hij ook goed. Maar toen kreeg mijn zoon een nieuwe vriendin en alles veranderde opeens. Ze gingen al snel samenwonen en waar eerst de meiden om de week kwamen, veranderde dat naar om het weekend. Zij kon namelijk de drukte niet aan en mijn zoon ging daarin mee om de lieve vrede te bewaren. Ik heb al tegen zoon gezegd dat ik dit een erg slecht idee vond, maar hij kapte mij af en zei dat ik mij er niet mee moest bemoeien.
Nu heeft hij met zijn vriendin een baby en de meiden komen nu niet meer bij mijn zoon omdat zij 3 kinderen te veel vindt. In plaats van een weekend bij papa is het veranderd naar een middagje naar de dierentuin. En zelfs dat slaat zoon soms over omdat zijn vriendin hulp nodig heeft met de baby. Om mijn kleinkinderen toch nog regelmatig te kunnen zien heb ik dus veel contact met zijn ex.
Gisteren heeft mijn zoon mij opgebeld omdat blijkbaar zijn vriendin erachter kwam. Mijn zoon heeft gezegd dat ik dat niet meer mocht doen omdat zijn ex zijn huidige vriendin zwart probeert te maken. Wat niet het geval is zijn ex heeft het nooit over haar. Het liefst wil ik contact houden met de ex om de band met mijn kleindochters te behouden. Maar ik ben bang dat dan de band met mijn zoon nog slechter wordt.
Ik wil zijn vriendin niet de schuld geven want mijn zoon is de eindverantwoordelijke, maar toch voelt het alsof zij de band tussen mijn zoon en zijn dochters probeert te verbreken. Weet iemand hoe ik dit kan oplossen?
Ik heb alleen de laatste pagina's gelezen. Wat ik me nog afvraag is hoever de afstand is tussen jou en je kleindochters? Je schrijft dat je ze bij ex ziet, maar zou je ze bijvoorbeeld ook uit school kunnen halen en dat ze bij jou spelen?
Of een zaterdag? Hoeveel tijd en energie heb je?
Ik kan me voorstellen (als moeder met de kinderen 24/7) dat het voor ex heel prettig is als ze ook tijd voor zichzelf heeft.
Kan en wil je iets structureels afspreken?
Aan zoon zou ik die afspraak dan kort mededelen. Iets van "om de band met de meisjes te houden heb ik .... afgesproken. Als je wilt ben je van harte welkom om ook te komen"
Dan hoeft hij geen contact met ex te hebben, heeft vriendin er geen last van en kan hij toch zijn kinderen zien.
Ik zou gewoon doorgaan met het contact met exschoondochter op een manier die jullie beide prettig vinden en goed voor de meisjes is want die hebben wel erg veel voor hun kiezen gekregen.
Zal je maar gebeuren van gedeeld ouderschap, via een om de week regeling naar een paar uurtjes per maand je ouder zien en dan wil die ouder ze ook nog het contact met hun oma ontnemen.
Ik heb trouwens wel bewondering voor de moeder van de meisjes dat zij het belang van haar kinderen voorop stelt en mogelijk maakt dat jij ze geregeld ziet. Zou dat koesteren en tegen zoon zegen dat jij je eigen keuzes maakt en het contact met de meisjes belangrijker vindt dan zijn wensen (moeilijk doenerij en gezeur).
Ik heb het idee dat het contact met zijn vriendin en je kleinzoon echt niet beter wordt als jij door dit hoepeltje springt daarna komen waarschijnlijk weer andere mitsen en maren.
lientje69 schreef op 15-06-2026 om 08:39:
[..]
Weet je, jouw kleinzoons mist jou niet. Dit klinkt hard, maar die is nog zo jong dat hij dat niet beseft. Maar je kleindochters zijn ouder, missen hun vader al vreselijk en dan zullen ze hun oma ook nog moeten missen? Ik zou ook voor de kleindochters gaan. Jammerdebammer voor zoon. Maar hij kan niet jouw leven en jouw keuzes bepalen. Want dat kan jij ook niet bij zijn leven. Je mag er wat van vinden, en dat doe je ook en zeg je ook, maar hij trekt zich er niets van aan. En waarom zou jij je dan wel iets moeten aantrekken van wat hij vindt? Zijn leven, zijn keuzes. Jouw leven, jouw keuzes.
Eens dat kleinzoon TO niet mist. Maar TO kan hem wél missen natuurlijk! Je stelt het allemaal heel simpel maar ik kan me voorstellen dat het niet zo simpel is voot TO. Het gaat niet om contact met een of andere vage kennis maar om haar zoon. Dat lijkt me een lastige keuze om te maken
ik sluit mij aan bij alle eigenlijk iedereen.. ga voor je kleindochters. Zij missen hun vader al, laat ze niet hun oma afpakken. Ik vind het altijd sneu als een nieuwe relatie zoveel invloed heeft op het leven van kinderen uit een eerdere relatie. Je gaat bewust een relatie aan met een man met kinderen. Dan horen die kinderen erbij. Anders moet je niet verder gaan.
Joszy schreef op 15-06-2026 om 09:27:
[..]
Eens dat kleinzoon TO niet mist. Maar TO kan hem wél missen natuurlijk! Je stelt het allemaal heel simpel maar ik kan me voorstellen dat het niet zo simpel is voot TO. Het gaat niet om contact met een of andere vage kennis maar om haar zoon. Dat lijkt me een lastige keuze om te maken
Eens het is natuurlijk heel pijnlijk als je daardoor het contact met je zoon kwijt raakt, maar dat contact klinkt al niet meer gelijkwaardig en moeizaam. Zoon laat vooral zijn oren hangen naar zijn vriendin en het verbieden van dit contact is niet in het belang van zijn dochters maar daar daar walst hij overheen.
Tuinfluiter schreef op 15-06-2026 om 09:42:
[..]
Eens het is natuurlijk heel pijnlijk als je daardoor het contact met je zoon kwijt raakt, maar dat contact klinkt al niet meer gelijkwaardig en moeizaam. Zoon laat vooral zijn oren hangen naar zijn vriendin en het verbieden van dit contact is niet in het belang van zijn dochters maar daar daar walst hij overheen.
Natuurlijk. Maar je kan toch niet van een ouder verwachten dat die dan zo maar even het contact verbreekt? Ik ben het echt wel eens dat TO haar kleindochters niet in de steek moet laten. Maar ik vind wel dat er heel makkelijk wordt gedaan over de relatie met haar zoon. Het is geen vage kennis die je uit je leven kan verwijderen, twee dagen kan balen en weer door... Het is gewoon super moeilijk en pijnlijk, daar zie ik weinig aandacht voor
Joszy schreef op 15-06-2026 om 10:29:
[..]
Natuurlijk. Maar je kan toch niet van een ouder verwachten dat die dan zo maar even het contact verbreekt? Ik ben het echt wel eens dat TO haar kleindochters niet in de steek moet laten. Maar ik vind wel dat er heel makkelijk wordt gedaan over de relatie met haar zoon. Het is geen vage kennis die je uit je leven kan verwijderen, twee dagen kan balen en weer door... Het is gewoon super moeilijk en pijnlijk, daar zie ik weinig aandacht voor
Maar wat kan TO daar nog aan veranderen? Het is zoon die moeilijk doet. Moet ze daar dan maar in meegaan? Dan zijn de kleindochters de dupe. En wat verzint hij ( of zijn vriendin) daarna weer? TO kan toch niet door zijn hoepeltje springen telkens als hij " spring " zegt? Hij zou zijn moeder met meer respect moeten behandelen!
Met stroop vang je meer vliegen dan met azijn. Sommigen willen zoon goed de waarheid zeggen, maar daar komt TO niet verder mee. Ze zit in een lastig parket. Zoon lijkt bang voor vriendin te zijn. Vriendin ziet ex als concurrent. Zoon denkt dat ze 'heult' met de ex.
Tja, ga er maar aan staan.
TO, dit is een situatie dat je kunt kiezen uit 2 kwaden. Bij alle keuzes verlies je iets en win je hopelijk iets.
Ik zou het contact goed houden met ex. En daar verder niet over praten met zoon. En ook niet over liegen. Je hoeft het niet expliciet te benoemen, tenzij er naar gevraagd wordt.
En een goed gesprek, niet aanvallend met zoon hebben, als hij alleen is. Geef aan dat je de meisjes mist, en dat je net zo wijs bent met nieuw kleinkind en zijn vriendin. Maar dat hij niet van je mag vragen om contact met ex los te laten, en maak hem duidelijk dat dat contact er is vanwege de kleinkinderen. Niet zozeer vanwege ex. Bijv.
Natuurlijk kan zo'n gesprek uit de hand lopen of slecht vallen, maar houdt jezelf dan voor dat je het voor je kleinkinderen doet. En het beste voor hen wilt. Sterkte ermee.
Schippertje1968 schreef op 15-06-2026 om 08:18:
Het enige nadeel is dat ik mijn kleinzoontje waarschijnlijk niet meer
mag zien als ik door ga met het onderhouden van een band met zijn ex.
Zijn nieuwe vriendin mag haar niet en mijn zoon zou het ook niet leuk
vinden als ik blijf afspreken. Maar het gekke is dat mijn hart meer
uitgaat naar mijn kleindochters dan naar de baby. Dus dat is wel een
risico dat ik wil nemen. Ik hoop dat mijn zoon mij uiteindelijk kan
vergeven als ik toch contact met zijn ex en dochters zoek. Ik vind het zelf erg moeilijk om mijn bloedeigen kind zo zien te veranderen in een slecht persoon.
Kon je iets met mijn bericht?
Courage schreef op 14-06-2026 om 20:25:
[..]
Probeer uit het oordeel weg te blijven, hoe lastig dat ook is.
Het doet je pijn, de situatie geeft je verdriet en dat is helemaal
terecht. Maar probeer niet in te vullen wat zijn beweegredenen zijn,
waarom hij zo doet. Misschien kom je er over een paar jaar achter dat
hij een vlaag van verstandsverbijstering had. Misschien heeft hij over
een paar jaar (ook) spijt. Waarschijnlijk wordt hij nu gedreven door
angst, angst om zijn nieuwe liefde kwijt te raken, angst om zijn nieuwe
kind kwijt te raken. Hij is in zichzelf niet veranderd, zijn gedrag wél.
Probeer wat dat betreft neutraal te blijven.
Ik sluit me verder ook aan bij het advies om je kleindochters vooral te
blijven zien. Misschien het beste om hier zelf niet al teveel met hem
over te praten, in het kader van 'neutraliteit'. En verwijt hem ook niet
dat hij zijn dochters zo weinig ziet. Hij weet dat zelf ook wel.
Vermoedelijk probeert hij te laveren tussen zijn vriendin en zijn 2
dochters. En voelt hij zich ook wel rot hierover. Anders had hij het
contact al helemaal met hen verbroken.
En dit bericht?
Groentetuin schreef op 15-06-2026 om 08:23:
[..]
Misschien kan je hem zien als een persoon die ( tijdelijk) de weg kwijt is?
Courage schreef op 15-06-2026 om 11:41:
[..]
Kon je iets met mijn bericht?
[..]
En dit bericht?
[..]
Ja, ik kan er zeker wat mee. Het bevestigt mijn gevoel. Dat ik moet kiezen voor mijn kleindochters ongeacht wat mijn zoon er van vindt. En dat dit een keuze is die mijn zoon maakt en dat hij in de toekomst hopelijk betere keuzes maakt.
De ex van mijn zoon is ook erg close met haar ouders. Dus die vangen de meiden een paar dagen per week na school op. Ik ga meestal in het weekend langs of als ex op haar vrije dagen tijd heeft en mij uitnodigt om te lunchen. Dus zo zie ik mijn kleindochters 1-3 keer per week wel. Haar ouders durf ik ook niet echt onder ogen te komen. Ze zijn erg aardig, maar ik voel mij zo bezwaard door de keuzes van mijn zoon. Alsof ik er medeverantwoordelijk voor ben.
Ik ben alleen. Mijn partner is er niet meer. Dus dat maakt het allemaal zwaarder. En ik wil dit ook niet met de rest van mijn familie of vrienden bespreken. Voelt een beetje als de vuile was uithangen.
Zou je kunnen voorstellen om een van die dagen over te kunnen nemen? Dat jij ze van school haalt?
Schippertje1968 schreef op 15-06-2026 om 13:21:
De ex van mijn zoon is ook erg close met haar ouders. Dus die vangen de meiden een paar dagen per week na school op. Ik ga meestal in het weekend langs of als ex op haar vrije dagen tijd heeft en mij uitnodigt om te lunchen. Dus zo zie ik mijn kleindochters 1-3 keer per week wel. Haar ouders durf ik ook niet echt onder ogen te komen. Ze zijn erg aardig, maar ik voel mij zo bezwaard door de keuzes van mijn zoon. Alsof ik er medeverantwoordelijk voor ben.
Ik ben alleen. Mijn partner is er niet meer. Dus dat maakt het allemaal zwaarder. En ik wil dit ook niet met de rest van mijn familie of vrienden bespreken. Voelt een beetje als de vuile was uithangen.
Je bent natuurlijk niet verantwoordelijk voor de keuzes van je zoon. Je bent er ook niet verantwoordelijk voor om hem andere keuzes te laten maken. Je laat door je daden zien wie jij bent: een betrokken, lieve oma die warm contact onderhoudt met haar kleinkinderen en hun moeder.
Je hoeft je niet te laten verleiden te denken dat jij je zoon in de steek laat. Jij overweegt geen beslissingen over contact of geen contact. Dat doet toch echt alleen hij. Als hij dreigt het contact te verbreken, wat natuurlijk een manipulatie is om jou te laten doen wat hij wil (om zijn vriendin koest te houden of welke andere reden dan ook) zou ik zeggen: “Ik vind dat een hele slechte beslissing want ik hou van jou en je nieuwe gezin en wil daar graag deel van uitmaken maar jij gaat over je eigen leven”
Datzelfde geldt uiteindelijk ook voor hoe hij met zijn dochters omgaat. Ik zou daar niks meer over zeggen. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn wangedrag. Jij kunt zijn keuzes niet maken. Ga er geen conflict over aan. Draag je pijn daarover en geef zijn dochters liefde en aandacht op de manier zoals je hart dat ingeeft. Voor de dochters en hun moeder is het op een gegeven moment beter dat maar duidelijk is wat ze kunnen verwachten in plaats van voortdurende onrust en pijn te blijven voelen en voeden over verwachtingen en verlangens die hij niet kan waarmaken. Laat het rusten. Hopelijk komt hij ooit zelf eens tot inzicht.
Sterling schreef op 15-06-2026 om 13:35:
Zou je kunnen voorstellen om een van die dagen over te kunnen nemen? Dat jij ze van school haalt?
Dat wilde ik ook voorstellen, misschien staat ex schoondochter daar ook wel voor open? Kan zij de kinderen later weer komen ophalen ofzo en heb jij quality time met beide kleindochters.
Wat een nare situatie!
Maar als jouw zoon vervelend doet en je met zijn ex-partner gewoon leuk contact hebt, dan kun je beter contact houden met haar.
Dan houd je contact met 2 kleinkinderen.