Waarom
Mijn heeft van mij al mijn wachtwoorden. Van mijn mail, die hij altijd geopend had staan op zijn laptop (zelf heb ik geen laptop en gebruik ik ook eigenlijk niet. Ik doe alles op mijn telefoon). En van mijn bank, waar hij ook zo op kan. Dan was ik in de stad en kreeg ik van hem een telefoontje: was het leuk bij de H&M, want ik zag dat je iets gekocht had? Ook al mijn administratie (maar dan zo dat alleen hij de juiste gegevens heeft, maar ik geen weet heb waar). Van mijn eigen bescheiden spaargeld, daar heeft hij ook eens 1000 vanaf gehaald. Daar kwam ik achter en was verbaasd, want hij verdient genoeg. Toen bericht van bank met vraag of dit vanuit mij kwam en toen moest ik samen met mijn man dit regelen. Andersom zou ik bij mijn man nooit zoiets hoeven doen...
Ook bijv zaken met mijn Digi D code wat ik dan voor akkoord moet geven, is aan zijn mobiele nummer gekoppeld en niet aan de mijne? En komt dus bij zijn mobiele nummer een melding of ik dit ben en dan geeft hij akkoord?
Door omstandigheden was ik niet bij hypotheekaanvraag en heb dus toestemming gegeven ,maar als ik vraag hoe wat en waar krijg ik geen normaal antwoord hierover.
Ook heb ik meerdere keren formulieren onder mijn neus gekregen waarin ik afstand moest doen van de levensverzekering...in de zin van, dat als mijn man iets gebeurd dat ik dan nergens recht op heb ofzo en mijn kids, ook zijn kinderen. Bizar vond ik dat, want je wilt je gezin toch verzorgd achterlaten lijkt mij, als er ooit iets erg gebeurd? Zo vreemd.
En krijg ook nergens antwoord op, want hij regelt het allemaal en daar moet ik maar blij mee zijn.
En volgens mij weet hij ook onder welke naam ik hier schijf, want na inschrijving hier, zette hij twee weken later de film Britget Jones op en zette het beeld stil en keek mij heel doordringend aan en zei: Leuk hè, de film van Britget Jones en bleef mij zo aankijken....?
Even voor de duidelijkheid andersom heb ik nergens wachtwoorden van en op zijn eigen rekening geen zicht, want dat gaat mij niks aan. Of loopt de boel op dit vlak te verdraaien.
Gaat dit bij jullie ook zo? Dit is toch raar
Bridget, google eens op intieme terreur.. wellicht geeft dit je wat meer houvast en info over wat er gebeurd.
madee schreef op 24-12-2025 om 10:33:
Bridget, dit is echt NIET oké! Hij manipuleert, liegt en bedriegt. Punt. En nu zet hij ook nog jullie zoon tegen je op. Maak dat je wegkomt, dat is mijn advies nu dit ook allemaal duidelijk wordt. Regel iets met een professioneel iemand zoals huisarts of een crisisdienst en ook met iemand die zich niet laat beïnvloeden door hem. Doe het!
En een advocaat raadplegen lijkt me ook een goede stap
Bridget,
Het is fijn dat je nog reageert.
Op dit soort fora zal altijd iemand zeggen dat het jouw eigen schuld is, trek je daar niks van aan.
Het is natuurlijk nodig dat je weer zelf het wachtwoord van DigiD weet en hij niet, want nu kan hij frauderen met jouw belastingaangifte.
Ik weet niet of je een nieuw wachtwoord naar een postbus kunt sturen, of dat je dat soort dingen pas durft te doen als je veilige woonruimte hebt.
haarklover schreef op 24-12-2025 om 17:51:
Bridget,
Het is fijn dat je nog reageert.
Op dit soort fora zal altijd iemand zeggen dat het jouw eigen schuld is, trek je daar niks van aan.
Zijn die er die dat zeggen?? 
Bridget , dit is niet goed hoor. Zoek hulp en probeer een soort " escapeplan " te maken. 
Britget, heb je niet 1 vriendin of mss een goede collega die je in vertrouwen zou kunnen nemen? Als ik een collega van jou zou zijn en je mij in vertrouwen zou durven nemen, dan zou ik jou op alle mogelijke manieren helpen en steunen
Je wordt emotioneel mishandeld en hij probeert je te isoleren. Er is niets gelijkwaardig aan je relatie. Is er iemand die je vertrouwd, aan wie je kunt vertellen wat er aan de hand is? Misschien zelfs als postadres kunt gebruiken ome en nieuwe DigID aan te vragen?
gisteren zei hij ook dat "papa thuis niks te zeggen heeft" heel boos en weer in aanwezigheid van mijn zoon. Terwijl het precies andersom is. Hij mij op die manier de mond snoert. Dus als ik ook maar voor mezelf probeer op te komen, dan gaat hij dat zo verdraaien. Dus hij veroorzaakt iets (bewust en heel manipulatief, iets waarvan hij weet dat het gevoelig ligt) en als ik daar dan iets op zeg, dan reageert hij boos en elke keer het liefst in bijzijn van mijn zoon, dat "hij niet te vertellen heeft thuis, dat wel nooit zou kunnen". Dus echt compleet de omgekeerde wereld. En als ik dan boos kijk, want dat klopt niet, dan krijg ik ook mijn zoon van " mama stop met boos kijken" (want hij kan niet inzien wat er nou gebeurt).
Ik heb dit ook niet eens verdient. Ik ben een goede moeder voor mijn kinderen. Ben zachtaardig persoon. Ik begrijp het niet. Het is zo in en in gemeen
BritgetJones007 schreef op 30-12-2025 om 08:15:
gisteren zei hij ook dat "papa thuis niks te zeggen heeft" heel boos en weer in aanwezigheid van mijn zoon. Terwijl het precies andersom is. Hij mij op die manier de mond snoert. Dus als ik ook maar voor mezelf probeer op te komen, dan gaat hij dat zo verdraaien. Dus hij veroorzaakt iets (bewust en heel manipulatief, iets waarvan hij weet dat het gevoelig ligt) en als ik daar dan iets op zeg, dan reageert hij boos en elke keer het liefst in bijzijn van mijn zoon, dat "hij niet te vertellen heeft thuis, dat wel nooit zou kunnen". Dus echt compleet de omgekeerde wereld. En als ik dan boos kijk, want dat klopt niet, dan krijg ik ook mijn zoon van " mama stop met boos kijken" (want hij kan niet inzien wat er nou gebeurt).
Ik heb dit ook niet eens verdient. Ik ben een goede moeder voor mijn kinderen. Ben zachtaardig persoon. Ik begrijp het niet. Het is zo in en in gemeen
Ik heb dit hele topic nog nooit geschreven maar wel meegelezen. Ik heb het zo met je te doen, de situatie waar jij een je kind inzien is echt niet oké.
Ik durf niet echt te schrijven wat ik denk dat je moet doen, omdat hij waarschijnlijk meeleest.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je een manier vind om hier uit te komen.
Heel veel sterkte en ik denk aan je!
Je wordt gemanipuleerd en dat stopt niet vanzelf!!!
RoodVruchtje schreef op 25-12-2025 om 14:07:
Britget, heb je niet 1 vriendin of mss een goede collega die je in vertrouwen zou kunnen nemen? Als ik een collega van jou zou zijn en je mij in vertrouwen zou durven nemen, dan zou ik jou op alle mogelijke manieren helpen en steunen
Ik herhaal het maar even
Bridget je zegt steeds dat je het niet begrijpt waarom hij zo doet. Ik denk niet dat je daar wijs uit gaat worden. Zelfs als je een verklaring zou krijgen (van wie? van hem? of van een therapeut?) neemt dat niet het feit weg dat hij jou benadeelt. Misschien wordt het tijd niet naar zijn beweegredenen te gissen maar te kijken wat zijn gedrag met jou doet.
Lexus schreef op 30-12-2025 om 19:57:
Bridget je zegt steeds dat je het niet begrijpt waarom hij zo doet. Ik denk niet dat je daar wijs uit gaat worden. Zelfs als je een verklaring zou krijgen (van wie? van hem? of van een therapeut?) neemt dat niet het feit weg dat hij jou benadeelt. Misschien wordt het tijd niet naar zijn beweegredenen te gissen maar te kijken wat zijn gedrag met jou doet.
Goed punt, want zolang je probeert te begrijpen, probeer je niet te voelen.
Hoe gaat het nu met je Bridget ?
niet zo goed. Hij is het gaan intensiviseren; het manipuleren, het omdraaien van de waarheid en mij dan heel verlekkerd en gemeen aankijken als hij mijn geschokte gezicht ziet, gewoon enorn gaslighten en ik ben er inmiddels misselijk, verdrietig en in de war van. En het ergste is dat hij er van geniet.
Ik probeer mij staande te houden voor de kinderen, maar ga vanbinen kapot eerlijk gezegd. Ik voel mij stelselmatig kapot gemaakt.
Ik kwam er laatst ook achter dat er een mail was geopend. Dat is een mail van jaren terug en die ik heel bewust nooit gelezen of laat staan geopend had.
Zijn ouders heben mij ook erg gepest, getreiterd. Ook manipulatief gedrag en expres dingen doen om je heel naar te laten voelen en hebben grootsheidswaanzin, zijn dominant en arrogant en autoritair en geen empatisch vermogen (tenzij gespeelde emotie).Daar ging ik toen ook bijna aan onderdoor. Toen dacht ik nog van, wat heeft mijn man nare ouders en wat zielig voor hem. Hij had ook veel nare verhalen over zijn ouders.
Dat contact is toendertijd verbroken. Toen ik een paar jaar terug een appje kreeg van die familie, toen kreeg ik als reactie daarop hartproblemen en kon ik een klein jaar aan de hartmedicatie. Dat geeft wel aan dat ik die periode als traumatisch heb ervaren. En eerlijk gezegd schaam ik mij ook heel erg over mijn situatie, zo erg dat het mij blokkeerd en bevriest.
Het erge is ook dat ik toen niet goed doorhad hoe mijn vriend (later man) was, omdat alle energie naar dat gedoe van die ouders ging, om mij staande te houden.
Ik voel mij erg verdrietig en overweldigd en voel mij alleen. Vooral het gewetenloze gedrag van hem, dat voelt niet uit te leggen als een mokerslag. En ik vraag mijzelf steeds af met wie ik in godsnaam ben getrouwd.
Wij krijgen hulp voor onze dochter en daar doet hij zichzelf compleet anders voor en zelfs daar zegt hij iets wat niet klopt. Hij weet dat ik dan dichtklap en de schaamte is te groot en dat voelt hij prima aan.