Dochter vertelt familiegeheimen door

Tijgeroog schreef op 31-08-2026 om 08:30:

Maar als dit je grootste issue is rondom kerst en kinderen dan ben je er ten opzichte van afgelopen jaar wel behoorlijk op vooruit gegaan!

Ja dit vooral!

Nou, ik zou het toch niet fijn vinden als mijn dochter bekend staat als degene waar het halve dorp mee naar bed is geweest. Ik ken iemand die nu 40+ is, in het dorp is blijven wonen en nog steeds zo bekend staat. 
On topic, misschien moeten dochter en vriendje leren dat ze dit soort dingen niet gaan bespreken bij het kerstdiner of andere gelegenheden waar familie bij aanwezig is. 

Lexus schreef op 31-08-2026 om 11:14:

Jeetje ja mijn familie weet alles over mij en dat mag hun buurvrouw ook weten. Waarom heb je uberhaupt een geheim? Lijkt me lastig leven. Over anderen: de schoonmoeder van mijn zoon vertelde iets wat ik niet door mochten vertellen aan hem en zijn partner. Daar baalde ik van. Vertel het me dan niet. Ik heb het niet verteld maar ben blij dat zij het nu heeft gedaan. Mijn ouders hadden geheimen waarvan ik vermoed dat mijn leven daar nu nog door wordt beinvloed. Ik had liever de waarheid geweten.

Geen aanvallende vraag: En mag jouw buurvrouw ook weten dat je je plas niet kan ophouden, Lexus? Of je collega's? Of dat je soms ongewild ook stoelgang verliest? Dat jouw man constant aan je oren zit te zagen om naar een parenclub te gaan? Of dat hij SM zou willen doen en jij niet? De hele straat mag het allemaal weten? 

Misschien wel, maar er zijn toch zaken - en daarvan vind ik dat het woord familiegeheim een zware lading is - die je liever binnenskamers houdt. En bij verslavingen, een chocoladeverslaving is niet vreselijk dat mensen het weten (vind ik) maar er zijn toch verslavingen die echt wel erg zijn en die je liever binnen het gezin, alleen, met een therapeut, ..., ... wil bestrijden. Want er wordt toch nogal snel lacherig, achterklapperig of wat dan ook gedaan als er iets met iemand is. Ik zeg niet jij, maar in het algemeen weten mensen toch moeilijk discreet met iets om te gaan.

Ik lees op fora ook dikwijls dat er een andere nick wordt aangemaakt 'om herkenning te vermijden'. Er zullen dan toch ook (vele) mensen discretie rond 'problemen' willen behouden. Maar goed dat jij, Lexus, er zo over denkt, ik bewaar/bescherm toch een beetje MIJN privacy. En in het topic hier gaat het niet over de privacy van jezelf, want daar doe je inderdaad mee wat je zelf wil, maar gaat het over iemand anders' privacy.  

Wat ik tot slot nog wil schrijven: er zijn hier mensen die schrijven dat zij alles van familie weten. Maar daar zou IK nog zo zeker niet van zijn. Wat je zelf aan je familie vertelt, daar ben je zeker van dat ze het weten, maar wat een ander NIET zegt, dat kan toch niemand weten. (Dat laatste schreef je niet in je post, weet ik wel)

Netherfield schreef op 31-08-2026 om 11:03:

Nou, ik zou het toch niet fijn vinden als mijn dochter bekend staat als degene waar het halve dorp mee naar bed is geweest. Ik ken iemand die nu 40+ is, in het dorp is blijven wonen en nog steeds zo bekend staat.

De dubbele standaard? Dolly Parton zong hier al treffend over. In de jaren 60!

letterkoekje schreef op 31-08-2026 om 11:54:

[..]

Geen aanvallende vraag: En mag jouw buurvrouw ook weten dat je je plas niet kan ophouden, Lexus? Of je collega's? Of dat je soms ongewild ook stoelgang verliest? Dat jouw man constant aan je oren zit te zagen om naar een parenclub te gaan? Of dat hij SM zou willen doen en jij niet? De hele straat mag het allemaal weten?

Misschien wel, maar er zijn toch zaken - en daarvan vind ik dat het woord familiegeheim een zware lading is - die je liever binnenskamers houdt. En bij verslavingen, een chocoladeverslaving is niet vreselijk dat mensen het weten (vind ik) maar er zijn toch verslavingen die echt wel erg zijn en die je liever binnen het gezin, alleen, met een therapeut, ..., ... wil bestrijden. Want er wordt toch nogal snel lacherig, achterklapperig of wat dan ook gedaan als er iets met iemand is. Ik zeg niet jij, maar in het algemeen weten mensen toch moeilijk discreet met iets om te gaan.

Ik lees op fora ook dikwijls dat er een andere nick wordt aangemaakt 'om herkenning te vermijden'. Er zullen dan toch ook (vele) mensen discretie rond 'problemen' willen behouden. Maar goed dat jij, Lexus, er zo over denkt, ik bewaar/bescherm toch een beetje MIJN privacy. En in het topic hier gaat het niet over de privacy van jezelf, want daar doe je inderdaad mee wat je zelf wil, maar gaat het over iemand anders' privacy.

Wat ik tot slot nog wil schrijven: er zijn hier mensen die schrijven dat zij alles van familie weten. Maar daar zou IK nog zo zeker niet van zijn. Wat je zelf aan je familie vertelt, daar ben je zeker van dat ze het weten, maar wat een ander NIET zegt, dat kan toch niemand weten. (Dat laatste schreef je niet in je post, weet ik wel)

Ja hoor iedereen mag alles over mijn stoelgang weten, maar ik denk dat het totaal niet interessant is voor een ander. Ik houd het niet geheim mocht het onderwerp  te berde komen in een gesprek. Als mijn man constant zit te zeuren over parenclub of SM dan zou ik van hem scheiden en dan mag iedereen de reden weten. Ik zeg niet (ook niet in mijn post) dat ik alles van familie weet, integendeel, ik vermoed dat er geheimen zijn die ik graag had willen weten want die zouden veel verklaren. Het is uit de psychologie ook bekend dat kinderen, die heel  veel aanvoelen worden bezwaard door familiegeheimen. Juist in het geheim gedijen onprettige zaken als misbruik, mishandeling incest. 

Frisdrank1972 schreef op 30-08-2026 om 20:26:

[..]

Ik vertelde mijn man ook nauwelijks iets over mijn familie totdat wij een jaar of 2 bij elkaar waren. Dus dat iedereens vuile was besproken wordt na een paar maanden verkering vind ik vreemd ja.

Hoe heb je dat gedaan, 2 jaar?

Ik was 18 toen wij verkering kregen, en nog thuis woonden. Hoe kun je dan nauwelijks iets vertellen?

Wat mij betreft gaat het er niet per se om wat schaamtevol is. Wat jij vindt dat anderen wel/niet van jóu mogen weten. Dat is ook voor iedereen verschillend. De ene is een open boek. Anderen zijn juist meer gesloten/op zichzelf. Andere cultuur/opvoeding/karakter. Wat mij betreft bepalen mensen zelf wát ze willen vertellen en tegen wie. Natuurlijk heb je dan het risico dat iemand het doorvertelt. Maar ik zou het niet als 'normaal' of 'standaard' beschouwen dat alles over anderen met weer anderen gedeeld zou moeten worden. Al was het maar omdat het verhaal dan vaak nog een extra sausje er over krijgt van de verteller. 

Ik wil best aan mijn relatie vertellen dat ik wilde jaren heb gehad. Ik wil liever niet dat mijn nichtje aan mijn relatie gaat vertellen dat het halve dorp al over me heen is gegaan. (ik heb geen relatie én geen wilde jaren, maar als voorbeeld )
Als ik ongewild ontlasting verlies mag mijn goede vriendin dat weten, maar hoop ik toch dat ze niet uitgebreid bij de bakker gaat bespreken dat Mees nu aan de pampers moet.
En dat staat los van schaamte, dubbele standaarden enz. 

Dat gezegd hebbende begrijp ik wel dat als ik iets aan vrienden vertel de kans aanwezig is dat zij dit aan hun partners vertellen. Vaak is dat toch de persoon waar mensen hun verhaal kwijt kunnen. En bij een eerste vriendje zal dit voor dochter wellicht voelen als 'voor altijd' en 'al heel lang'. Dus als jij niet wil dat zij dit soort dingen vertelt zou ik even met haar in gesprek gaan.