Waar heb jij je vandaag aan geërgerd? - deel 2
Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet? Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.
Mick87 schreef op 29-03-2026 om 12:02:
Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet? Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.
Dat hoor ik ook in mijn omgeving... 'n vriendin heeft wel een vaste dag alhoewel ze het eigenlijk niet (meer) aankan. Na de geboorte van het 2de kleinkind kreeg ze te horen dat de oppasdag verzet was, dat kwam de ouders en opvang beter uit met 2 kinderen. Wat was ze boos, heeft meteen aangegeven dat ze de oppasdag niet wou veranderen vanwege haar eigen planning, en dat ze niet op 2 kinderen wou passen. Andere vriendin heeft geweigerd, oppassen doet ze alleen als het noodzakelijk is. Dat ouders werken en kinderen krijgen is hun keuze, vind ze. En oppassen omdat ze samen iets leuks willen doen vindt ze onzin. Ik pas regelmatig op, maar op niet meer dan één kind. Vanwege long covid is dat soms zelfs teveel, maar ik geniet wel als ik oppas en samen met kleinkinderen ben.
oudmaarnognietkoud schreef op 28-03-2026 om 09:22:
[..]
Dat had ik twee weken geleden. Ik ben trouwens 60+. Ik kon ook geen gewicht op die voet zetten. De eerste avond ben ik op mijn billen door het huis geschoven. Echt kut.
In de loop van een paar dagen werd het steeds minder en nu is het weg. Geen idee wat dat was.
Had mn pa toch gelijk. Gauw naar de dokter voor het over is.
Bedankt voor je reactie! Had jij ook het gevoel van een knikker onder je voorvoet? Wat fijn dat het bij jou vanzelf over is gegaan 
Daar hoop ik ook op. Ik ben 35 trouwens.
Voor nu alleen maar het gevoel dat het erger wordt. Als ik schoenen aan heb, is het wel iets minder pijnlijk.
Mick87 schreef op 29-03-2026 om 12:02:
Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet? Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.
Ik vind het ook heel gek dat dat een soort van verwacht wordt. Mijn schoonmoeder heeft ook een vaste oppasdag bij kinderen van zwager maar ze keek op een gegeven moment echt uit naar het moment dat ze beide naar school gingen want ze vond het best pittig. Vooral omdat ze ook nog werkt daarnaast..
HAHA!wait..what schreef op 29-03-2026 om 12:39:
[..]
Bedankt voor je reactie! Had jij ook het gevoel van een knikker onder je voorvoet? Wat fijn dat het bij jou vanzelf over is gegaan
Voor nu alleen maar het gevoel dat het erger wordt. Als ik schoenen aan heb, is het wel iets minder pijnlijk.
Ik heb dit ook twee keer gehad. Het is bij mij vanzelf weggegaan, maar het is inderdaad heel vervelend.
Hopelijk gaat het snel beter!
Yumi schreef op 29-03-2026 om 12:31:
[..]
Dat hoor ik ook in mijn omgeving... 'n vriendin heeft wel een vaste dag alhoewel ze het eigenlijk niet (meer) aankan. Na de geboorte van het 2de kleinkind kreeg ze te horen dat de oppasdag verzet was, dat kwam de ouders en opvang beter uit met 2 kinderen. Wat was ze boos, heeft meteen aangegeven dat ze de oppasdag niet wou veranderen vanwege haar eigen planning, en dat ze niet op 2 kinderen wou passen. Andere vriendin heeft geweigerd, oppassen doet ze alleen als het noodzakelijk is. Dat ouders werken en kinderen krijgen is hun keuze, vind ze. En oppassen omdat ze samen iets leuks willen doen vindt ze onzin. Ik pas regelmatig op, maar op niet meer dan één kind. Vanwege long covid is dat soms zelfs teveel, maar ik geniet wel als ik oppas en samen met kleinkinderen ben.
Jeetje wat raar, wij hebben bewust gekozen voor kinderopvang. Ook omdat we geen zin hadden om vervanging te zoeken als oma ziek of op vakantie is.
Nu past mijn schoonmoeder na school wel 1 dag op, maar 2-5 kunnen we zelf ook makkelijker afvangen als schoonmoeder niet kan of wil.
Wat verwachten we toch veel van familie zonder het uit te spreken...
Mick87 schreef op 29-03-2026 om 12:02:
Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet? Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.
vind het eigenlijk absurd, dat je van je ouders/moeder ''verwacht/eist'' dat ze oppassen.
mijn moeder had in het begin een vaste oppasdag, en nu pas ze af en toe op en haalt ze me neefje soms op van school.
soms spring ik ook bij, vaak in de vakanties of wanneer mijn moeder niet kan.
OT: ik krijg strakll-time oppas bezoek maar heb er zoo geen zin in.... heb het al 3x verzet dus afzeggen kan ook niet
😐️