Waar heb jij je vandaag aan geërgerd? - deel 2

Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet?  Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.

Mick87 schreef op 29-03-2026 om 12:02:

Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet? Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.

Dat hoor ik ook in mijn omgeving... 'n vriendin heeft wel een vaste dag alhoewel ze het eigenlijk niet (meer) aankan. Na de geboorte van het 2de kleinkind kreeg ze te horen dat de oppasdag verzet was, dat kwam de ouders en opvang beter uit met 2 kinderen. Wat was ze boos, heeft meteen aangegeven dat ze de oppasdag niet wou veranderen vanwege haar eigen planning, en dat ze niet op 2 kinderen wou passen. Andere vriendin heeft geweigerd, oppassen doet ze alleen als het noodzakelijk is. Dat ouders werken en kinderen krijgen is hun keuze, vind ze. En oppassen omdat ze samen iets leuks willen doen vindt ze onzin. Ik pas regelmatig op, maar op niet meer dan één kind. Vanwege long covid is dat soms zelfs teveel, maar ik geniet wel als ik oppas en samen met kleinkinderen ben. 

Mick87 schreef op 29-03-2026 om 12:02:

Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet? Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.

Ik vind het ook heel gek dat dat een soort van verwacht wordt. Mijn schoonmoeder heeft ook een vaste oppasdag bij kinderen van zwager maar ze keek op een gegeven moment echt uit naar het moment dat ze beide naar school gingen want ze vond het best pittig. Vooral omdat ze ook nog werkt daarnaast.. 

HAHA!wait..what schreef op 29-03-2026 om 12:39:

[..]

Bedankt voor je reactie! Had jij ook het gevoel van een knikker onder je voorvoet? Wat fijn dat het bij jou vanzelf over is gegaan Daar hoop ik ook op. Ik ben 35 trouwens.

Voor nu alleen maar het gevoel dat het erger wordt. Als ik schoenen aan heb, is het wel iets minder pijnlijk.

Ik heb dit ook twee keer gehad. Het is bij mij vanzelf weggegaan, maar het is inderdaad heel vervelend.

Hopelijk gaat het snel beter!

Yumi schreef op 29-03-2026 om 12:31:

[..]

Dat hoor ik ook in mijn omgeving... 'n vriendin heeft wel een vaste dag alhoewel ze het eigenlijk niet (meer) aankan. Na de geboorte van het 2de kleinkind kreeg ze te horen dat de oppasdag verzet was, dat kwam de ouders en opvang beter uit met 2 kinderen. Wat was ze boos, heeft meteen aangegeven dat ze de oppasdag niet wou veranderen vanwege haar eigen planning, en dat ze niet op 2 kinderen wou passen. Andere vriendin heeft geweigerd, oppassen doet ze alleen als het noodzakelijk is. Dat ouders werken en kinderen krijgen is hun keuze, vind ze. En oppassen omdat ze samen iets leuks willen doen vindt ze onzin. Ik pas regelmatig op, maar op niet meer dan één kind. Vanwege long covid is dat soms zelfs teveel, maar ik geniet wel als ik oppas en samen met kleinkinderen ben.

Jeetje wat raar, wij hebben bewust gekozen voor kinderopvang. Ook omdat we geen zin hadden om vervanging te zoeken als oma ziek of op vakantie is.

Nu past mijn schoonmoeder na school wel 1 dag op, maar 2-5 kunnen we zelf ook makkelijker afvangen als schoonmoeder niet kan of wil. 

Wat verwachten we toch veel van familie zonder het uit te spreken...

Mick87 schreef op 29-03-2026 om 12:02:

Ik kan me herinneren dat toen voor mijn moeder het eerste kleinkind op komst was zij zich ergerde aan de vragen of ze een vaste dag zou gaan oppassen. Alsof dat de norm was. Alsof dat een soort verplichting is. En als ze dan zei van niet de vragen: waarom niet? Terwijl ze destijds nog werkte en echt moest werken om in haar eentje rond te kunnen komen. En ook omdat ze in haar eentje jarenlang voor kinderen heeft gezorgd en het toen welletjes vond. Ze past zeker op, nog steeds. Maar geen vaste dag.

vind het eigenlijk absurd, dat je van je ouders/moeder ''verwacht/eist'' dat ze oppassen.

mijn moeder had in het begin een vaste oppasdag, en nu pas ze af en toe op en haalt ze me neefje soms op van school.

soms spring ik ook bij, vaak in de vakanties of wanneer mijn moeder niet kan.

OT: ik krijg strakll-time oppas bezoek maar heb er zoo geen zin in.... heb het al 3x verzet dus afzeggen kan ook niet 

😐️

Ik had mijzelf voorgenomen dit weekend een kleine cheesecake te bakken. Voor zondagochtend bij de koffie en vanavond een ministukje bij het eten als dessert.  De kaas die ik daar normaal voor gebruik was niet voorradig in de supermarkt. Huismerk dus niet te vinden bij de diverse andere supermarkten ter plaatse. 
Ander,  duurder merk meegenomen. Het resultaat is korrelig en stroef in de mond.  Zonde.....

Ted68 schreef op 28-03-2026 om 17:26:

Aan mijn lieve man: we zijn een lang Weekend aan het wellnessen in de bergen: Pakt hij zijn koffertje uit, en roept: zwembroek vergeten…
Dat is en niet de eerste keer, en de winkels gaan zo dicht, en zijn morgen ook gesloten

Anders even vragen bij de receptie? Vaak ligt er nog wel een zwembroek bij de gevonden voorwerpen die hij mag lenen. 

HAHA!wait..what schreef op 29-03-2026 om 12:39:

[..]

Bedankt voor je reactie! Had jij ook het gevoel van een knikker onder je voorvoet? Wat fijn dat het bij jou vanzelf over is gegaan Daar hoop ik ook op. Ik ben 35 trouwens.

Voor nu alleen maar het gevoel dat het erger wordt. Als ik schoenen aan heb, is het wel iets minder pijnlijk.

Geen knikker maar meer aan de bovenkant, iets naar de zijkant, maar dan van binnen. Het was niet dik of rood. Maar ik kon die voet dus niet afwikkelen of er gewicht op zetten. Ik ben 65+ een beetje. 

Maar als het bij jou niet over gaat of minder wordt dan zou ik zeker even naar de huisarts.

Is dat gezeur over Pasen in de media nu eens afgelopen?

Dolfje schreef op 29-03-2026 om 16:45:

Mijn man wil samen series kijken. Raad eens wie er in slaap valt?
Elke keer weer.

Haha zó herkenbaar dit!

Ik heb het zo ontzettend koud. Mijn temperatuur regulering is totaal van slag sinds mijn ziekzijn. Had gehoopt dat dat nog beter zou worden maar tot nu toe is het nog steeds prut. En ik ben er vandaag op uit geweest met man , 1,5 uur naar een kleine dierentuin.  Ging vrij aardig dus blij ( wel mijn stokken mee voor de balans want werd erg duizelig  )  Blij dat ik weer wat kan. Maar wat heb ik vanmiddag gedaan? Geslapen.  Helemaal af. Misschien toch nog te zwaar.