Waar heb jij je vandaag aan geërgerd? - deel 2
Yumi schreef op 27-09-2026 om 10:14:
[..]
Dit
Doe ik ook altijd
Ik ook 
kan ze niet met iemand anders meerijden Haha?
Jujubee schreef op 27-09-2026 om 14:08:
[..]
Dat is ook zo en dat is iets wat ik liever negeer. Maar ik merk het wel, ja. Zeker met dit werk. Het is te zwaar, zeker in mijn eentje. Ik had donderdag helemaal geen hulp, dus ik heb helemaal kapotgelopen en gesjouwd. Ik kon echt niet meer, haha. Hopelijk krijg ik volgende week wel weer hulp, anders ga ik het niet lang volhouden.
Ik erger me kapot aan een buurvrouw die ineens veel contact met me wil. Ik ben jaren door haar gepest, lastiggevallen en bedreigd en nu ineens wil ze dat ik koffie bij haar kom drinken. Wat denk je nou zelf? Ik was zo verbijsterd dat ik niet wist wat ik moest zeggen. Ik durfde geen nee te zeggen, uit angst dat ze weer agressief zou worden. Hoe kom ik hier nou weer onderuit zonder een nieuwe burenoorlog? We hebben jaren gezeik gehad en nu wil ze (omdat ze erg eenzaam is) contact met me? Ik snap er niets van en ik wil het niet. Ik wil niets met haar te maken hebben. Ze belde me net zelfs op. Ik heb niet opgenomen. Ik baal hier echt zo van. Ik ben jaren gepest als kind en ik weet niet hoe ik mezelf hieruit moet redden zonder confrontatie. Je ziet elkaar toch in de gang af en toe. Ik zal dus echt keihard en duidelijk moeten zijn, dat ik liever alleen oppervlakkig contact wil, maar ik ben een schijterd en doodsbang voor haar, dus tja. Ik heb jaren in de zenuwen gezeten in mijn eigen huis, dankzij haar. Er zit te veel slecht bloed tussen ons en ze is echt bizar gemeen geweest tegen me. Ik snap niet dat ze het überhaupt aanbiedt. Heb je dan een bord voor je kop? Zucht.
Heftig Jujubee, ik zou het ook niet goed weten wat je er mee kunt. Wellicht eens een buurtteam vragen? Zij weten ook veel van buren ruzies en wellicht hebben ze zinnige tips?
Broodjebrie schreef op 27-09-2026 om 20:02:
kan ze niet met iemand anders meerijden Haha?
Nee, ik woon als enige in dezelfde woonplaats. Bijna iedereen woont de hele andere kant op. Het was in eerste instantie voor 1 week maar het duurt wat langer dan verwacht helaas 
HAHA!wait..what schreef op 27-09-2026 om 20:14:
[..]
Nee, ik woon als enige in dezelfde woonplaats. Bijna iedereen woont de hele andere kant op. Het was in eerste instantie voor 1 week maar het duurt wat langer dan verwacht helaas
Wat balen zeg
stokstaart schreef op 27-09-2026 om 20:09:
[..]
Heftig Jujubee, ik zou het ook niet goed weten wat je er mee kunt. Wellicht eens een buurtteam vragen? Zij weten ook veel van buren ruzies en wellicht hebben ze zinnige tips?
Ik denk dat ik het opgelost heb. Ik heb haar gisteren even gesproken en het uitgelegd. Dat ik me niet zo fijn voel bij contact met haar en geen behoefte heb aan bakjes koffie doen. Ze snapte niet echt waarom (echt wtf???) maar accepteerde het wel. Zei ze. Dus hopelijk laat ze me lekker met rust. Ik wil het verleden best loslaten en normaal contact met haar hebben, maar meer zit er niet in. Ze is ook totaal niet mijn type mens, dus ik heb geen enkele behoefte aan gezellig contact. Ik snap echt niet hoe iemand zo blind kan zijn voor het eigen gedrag. Maar ze was ook vaak onder invloed van alcohol en drugs, dus wellicht is ze het gewoon vergeten. Ik helaas niet. Maar goed, ik ben toch trots op mezelf dat ik voor mezelf opgekomen ben en mijn ei kwijt ben. Ik vond het een hele overwinning. Hopelijk laat ze me nu ook echt lekker met rust.
Bloemenzee schreef op 27-09-2026 om 17:41:
Waarom komt, zodra ik over de drempel van thuis stap, direct álles weer op mij neer?
Heel herkenbaar dit 🙄
Bloemenzee schreef op 27-09-2026 om 17:41:
Waarom komt, zodra ik over de drempel van thuis stap, direct álles weer op mij neer?
Happyapple schreef op 28-09-2026 om 08:12:
[..]
Heel herkenbaar dit 🙄
Ik voeg me bij de club. Ik snap precies wat jullie bedoelen.
Jujubee schreef op 28-09-2026 om 07:16:
[..]
Ik denk dat ik het opgelost heb. Ik heb haar gisteren even gesproken en het uitgelegd. Dat ik me niet zo fijn voel bij contact met haar en geen behoefte heb aan bakjes koffie doen. Ze snapte niet echt waarom (echt wtf???) maar accepteerde het wel. Zei ze. Dus hopelijk laat ze me lekker met rust. Ik wil het verleden best loslaten en normaal contact met haar hebben, maar meer zit er niet in. Ze is ook totaal niet mijn type mens, dus ik heb geen enkele behoefte aan gezellig contact. Ik snap echt niet hoe iemand zo blind kan zijn voor het eigen gedrag. Maar ze was ook vaak onder invloed van alcohol en drugs, dus wellicht is ze het gewoon vergeten. Ik helaas niet. Maar goed, ik ben toch trots op mezelf dat ik voor mezelf opgekomen ben en mijn ei kwijt ben. Ik vond het een hele overwinning. Hopelijk laat ze me nu ook echt lekker met rust.
Petje af jujubee! Ondanks dat je bang was heb je haar netjes verteld en je eigen grens getrokken. Niets mis met haar begroeten als je haar tegenkomt en verder niets
Bloemenzee schreef op 27-09-2026 om 17:41:
Waarom komt, zodra ik over de drempel van thuis stap, direct álles weer op mij neer?
Dit dus. Man komt thuis en ploft op de bank...
Netherfield schreef op 27-09-2026 om 17:33:
Ik erger me aan vrouwen die zich de mama van hun huisdier noemen.
Nog erger: mijn broer noemt zichzelf papa tegen zijn hond en mij tante Wieder. Ik lach hem er hartelijk om uit 😆
Bloemenzee schreef op 27-09-2026 om 17:41:
Waarom komt, zodra ik over de drempel van thuis stap, direct álles weer op mij neer?
En ook voor de andere reageerders:
Omdat de anderen weten dat je het toch wel doet. Toen mijn kinderen klein waren heb ik hier heel hard voor gestreden. Als je als vader voor je kinderen en jezelf kunt zorgen als ik er niet ben, kun je dat ook als ik er wel ben. Kinderen zijn groot, en (bijna) uitgevlogen en ik plukt er nog steeds de vruchten van.
Kampeerder schreef op 28-09-2026 om 09:06:
[..]
En ook voor de andere reageerders:
Omdat de anderen weten dat je het toch wel doet. Toen mijn kinderen klein waren heb ik hier heel hard voor gestreden. Als je als vader voor je kinderen en jezelf kunt zorgen als ik er niet ben, kun je dat ook als ik er wel ben. Kinderen zijn groot, en (bijna) uitgevlogen en ik plukt er nog steeds de vruchten van.
Ik heb hier ook voor gestreden. Sterker nog: we hebben jaren met een soort “co-ouderschap onder één dak” geleefd. Maar zeker in de weekenden kan het me nog wel eens frustreren dat man wéér boven zit of wéér de schuur in duikt. En ik dus als eerste beschikbaar ben voor zoon.
Ik begrijp jullie irritatie hoor, maar toen ik kind was en een ouder nodig had vroeg ik altijd als eerste naar mijn moeder. Terwijl mijn vader in de kamer zat en mijn moeder bijvoorbeeld bezig was op zolder.
Dan werd mijn moeder nog wel eens boos. Je vader zit toch beneden in de kamer. Waarom vraag je dan meteen naar mij?
Toen begreep ik dat niet zo.
Nu wel. Ook al heb ik geen kinderen. Zorgtaken komen negen van de tien keer op vrouwen neer.
Kampeerder schreef op 28-09-2026 om 09:06:
[..]
En ook voor de andere reageerders:
Omdat de anderen weten dat je het toch wel doet. Toen mijn kinderen klein waren heb ik hier heel hard voor gestreden. Als je als vader voor je kinderen en jezelf kunt zorgen als ik er niet ben, kun je dat ook als ik er wel ben. Kinderen zijn groot, en (bijna) uitgevlogen en ik plukt er nog steeds de vruchten van.
Mijn man schiet altijd in de paniekstand als er iets aan de hand is, heeft het talent om stress nóg stressvoller te maken. Ik ben grotendeels gestopt me daaraan te ergeren, want hij is ook maar wie hij is. Hij heeft genoeg goede eigenschappen en staat op zijn manier klaar, maar een rots in de branding is het niet perse. Onze kinderen hebben daarom mij onder de speed dail, met name de oudste want die heeft een aardje naar haar vaartje. Jongste is zoals ik, wij komen meestal pas met het probleem als we de oplossing al hebben gevonden. Wij zitten meer in ons hoofd waar man en oudste de stress ongefilterd kenbaar maken. Dus ik zou ze graag soms naar manlief verwijzen, en dat gebeurt heus regelmatig, maar dat levert wat meer adrenaline op. Dus ik ben vaak uitverkorene als het gaat om accuut oplossingsgericht denken.