Huiskamer
MMcGonagall
23-09-2026 om 09:15
Corrigeren van mensen
Het overkomt me wel eens dat ik in een omgeving ben waar mensen zich niet aan de ‘normale’ omgangsvormen en/of regels houden. Heel irritant bijvoorbeeld als mannen (meestal met een geboortejaar in deze eeuw) zich misdragen in de sportschool door met gewichten te gooien of er een puinhoop van maken. Ik probeer dan te vertrouwen op het zelfcorrigerend vermogen van hun groepje, soms komt dat, of hoop dat iemand anders er iets van zegt.
Op zich durf ik best een corrigerende opmerking te maken, maar gezien mijn uiterlijk en voorkomen, ben ik dan snel te omschrijven als een Gerda of Karen.
Waarom grijpen die andere ‘echte volwassenen’ niet in? Vinden die het niet erg, niet hun probleem of durven ze niet.
‘Corrigeren’ jullie vreemden in het openbaar?
Rekenenisleuktaalook
23-09-2026 om 18:04
Widajo schreef op 23-09-2026 om 11:46:
ik kan meestal ook mijn mond niet houden, maar hé, ik ben moeder èn docent, ben gewend om anderen op te voeden
Dit!
Ik zeg gerust in de supermarkt tegen gillende kinderen dat ze zachtjes moeten praten. Ben ik door betreffende ouders wil eens op aangesproken. Jammer dan. Het is geen speeltuin.
Verder ben ik best heel tolerant en vind ik mensen zelf verantwoordelijk voor hun daden. Behalve bij kampvuur waar het verboden is. (De camping, geen zin in 🔥 in de ⛺ en de 🚒 op bezoek)
Fiorah
23-09-2026 om 20:01
Ik ben hier helemaal niet assertief in. Het is niet zo dat ik bang ben voor mijn veiligheid, ik heb er gewoon een hekel aan als mensen boos op me zijn
. Het ontbreekt me niet eens aan vaardigheden, want als het nodig is, kan ik heel respectvol duidelijk zijn en mensen luisteren ook vrijwel altijd. Alleen heb ik er zo'n hekel aan, dus ik Vermijd het waar ik kan.
Renmuis
23-09-2026 om 23:17
Laatst nog in de supermarkt een man van mijn leeftijd aangesproken omdat hij met z’n blote handen een broodje uit de bak pakte, en daarbij ook andere broodjes aanraakte. “Daar zijn die tangen voor hè?” Hij leek echt verbaasd dat hij werd aangesproken en liep meteen weg.
Met kinderen vind ik het juist moeilijker. Als juf niet, maar ik moet me van mezelf inhouden omdat ik niet overal de juf ben. Daarom grijp ik misschien soms te weinig of te laat in.