Bewust kindvrij (sinds 2010)
Op Viva zaten we al aan deel 27 van dit topic. Hopelijk krijgt het hier een goed vervolg.
Heb het voorlopig maar even in 'overig' gezet, want bij 'kinderen' is nog geen onderdeel 'kindvrij'.
Doornroosje75 schreef op 31-07-2021 om 20:26:
Dat is een paar jaar lang wel een angst van mij geweest. Dat ik vanuit het niets een kinderwens zou ontwikkelen. Dat die eierstokken ineens aan het rammelen zouden gaan, ik gevoelens zou krijgen die enorm in strijd waren met wat ik altijd heb geloofd en mezelf niet meer zou herkennen. Dat idee leek me doodeng!
Haha herkenbaar! Dan ben ik niet alleen geweest met die gekke gedachten! Ik droomde er zelfs over 😅
DanGun schreef op 01-08-2021 om 16:26:
[..]
Het is toch gewoon af en toe iets dat opkomt in een gesprek met elkaar? We gaan echt niet zitten om de relatie te evalueren 😂 Maar je praat toch met elkaar?
Doen wij ook hoor! Zeker toen we net samen waren en mijn vriend wel eens een opmerking maakte over kinderen waarbij ik m’n vraagtekens had. Dan stelde ik op een later, geschikt moment toch echt ff de vraag of we er nog hetzelfde instonden. Doen we ook over andere onderwerpen, door schade en schande wijs zullen we maar zeggen.
Ik heb ook ooit gedroomd zwanger te zijn, al gooi ik het onder nachtmerrie. Bij het ontwaken greep ik gelijk naar mijn buik on te voelen of het waar was en ik was enorm opgelucht dat alleen mijn blaas vol stond 
Forumster schreef op 01-08-2021 om 18:06:
Ik heb ook ooit gedroomd zwanger te zijn, al gooi ik het onder nachtmerrie. Bij het ontwaken greep ik gelijk naar mijn buik on te voelen of het waar was en ik was enorm opgelucht dat alleen mijn blaas vol stond
Haha herkenbaar! Ik was zó opgelucht! Ik weet nog dat ik het toen aan een vriendin vertelde en dat zij me toen vroeg of ik dan écht geen teleurstelling voelde, zij heeft inmiddels 3 dochters dus dat geeft het verschil wel mooi weer.
Niets mis om eens te praten met je partner. Ik weet dat mijn ex en ik ook af en toe aan elkaar vroegen; wil je nog steeds geen kind? Wil je nog steeds niet trouwen? Voor het geval dat.
Koekie1980 schreef op 01-08-2021 om 13:14:
[..]
Heb ik ook ja. Een van m'n vriendinnen is single (echt nog nooit een relatie gehad) en heeft een kindje van een spernadonor en kreeg vervolgens een postnatale depressie incl opname op de PAAS waarbij de baby 4 maanden bij grootouders heeft gelogeerd.
Nu is ze aan de slag met inseminatie voor kind 2. Ik hou echt m'n hart vast voor de mogelijkheid dat ze weer in een depressie kan raken. Juist omdat er al een kind van 3 rondloopt waar ook voor gezorgd moet worden.
Mij lijkt het hebben van 2 kinderen mét een partner al best druk en veel werk, laat staan dat je dit bewust alleenstaand wil doen. De rest van de omgeving vindt dit juist allemaal superstoer, lef hebben, geweldig dat ze haar droom waarmaakt, dat ze haar wens zo serieus neemt.... ik kan je dus ook echt niet goed in haar keuze inleven inderdaad.
Het hebben van 2 kinderen is zo de standaard in Nederland, en dan moet het ook nog met max 3 jaar ertussen. Vreselijk dat mensen koste wat het kost daaraan willen voldoen.
RickDalton schreef op 31-07-2021 om 20:42:
[..]
geen zorgen, het is geen hormonaal ding maar een sociaal ding dat je kinderen wilt. is enige tijd geleden onderzocht (door een vrouw!)
bottomline: als je omgeving kinderwens heeft (vrienden, collega's) dan ben jij er ook vatbaar voor. er bestaat niet zoiets als hormonale invloed op de wens om kinderen te krijgen.
Zoiets zal zeker een rol spelen, maar puur biologisch gezien zouden hormonen bij de meeste vrouwen toch een sterkere rol moeten spelen?
Als ik hoor hoe snel en hoe sterk een kinderwens opkwam bij een kennis (36 jaar) van ons die haar spiraal weg had laten halen, beangstigend.
Blijven praten met je partner over wat je wilt in het leven is belangrijk. Ergens zomaar vanuitgaan of spreken via hints is een gevaarlijk spel.
Veel vrouwen hebben, meestal in hun kinderjaren, voor zichzelf een beeld geschetst een kind te hebben op hun 30e. Met als gevolg dat ze helemaal stressen op hun 29e als het niet gelijk aanslaat en teleurgesteld zijn wanneer ze net 31 zijn bij de 1e. Er lijkt echt wat geks te gebeuren net na hun 25e.
MierZoet schreef op 01-08-2021 om 19:25:
[..]
Zoiets zal zeker een rol spelen, maar puur biologisch gezien zouden hormonen bij de meeste vrouwen toch een sterkere rol moeten spelen?
Als ik hoor hoe snel en hoe sterk een kinderwens opkwam bij een kennis (36 jaar) van ons die haar spiraal weg had laten halen, beangstigend.
*Noteert: spiraal nog tot mijn 50e laten zitten* 
MierZoet schreef op 01-08-2021 om 19:25:
[..]
Zoiets zal zeker een rol spelen, maar puur biologisch gezien zouden hormonen bij de meeste vrouwen toch een sterkere rol moeten spelen?
Als ik hoor hoe snel en hoe sterk een kinderwens opkwam bij een kennis (36 jaar) van ons die haar spiraal weg had laten halen, beangstigend.
niks hormonen, die vrouw heeft niet voor niks haar spiraaltje laten verwijderen omdat er een kinderwens is gekomen (leeftijd van 36 speelt ook mee) daar is echt niks hormonaal aan, puur groepsdruk of maatschappelijke druk
ik heb het niet onderzocht he, ik herhaal alleen maar die studie
RickDalton schreef op 01-08-2021 om 20:12:
[..]
niks hormonen, die vrouw heeft niet voor niks haar spiraaltje laten verwijderen omdat er een kinderwens is gekomen (leeftijd van 36 speelt ook mee) daar is echt niks hormonaal aan, puur groepsdruk of maatschappelijke druk
ik heb het niet onderzocht he, ik herhaal alleen maar die studie
Eens, het is een interessant mentaal dingetje. Toen ik m’n spiraal liet plaatsen voelde ik heel erg een soort opluchting “nou is t echt klaar, geen gedoe meer” terwijl zo’n spiraal helemaal niet onomkeerbaar is maar zo voelde het wel.
RickDalton schreef op 01-08-2021 om 20:12:
[..]
niks hormonen, die vrouw heeft niet voor niks haar spiraaltje laten verwijderen omdat er een kinderwens is gekomen (leeftijd van 36 speelt ook mee) daar is echt niks hormonaal aan, puur groepsdruk of maatschappelijke druk
ik heb het niet onderzocht he, ik herhaal alleen maar die studie
1 onderzoek zegt niet zoveel.
Het kan prima puur iets sociaals zijn hoor i.p.v. hormonaal, ik vind het prima.
Ik merk wel dat ik weinig kan met jouw mansplaining.
Zusterclivia schreef op 01-08-2021 om 18:58:
Niets mis om eens te praten met je partner. Ik weet dat mijn ex en ik ook af en toe aan elkaar vroegen; wil je nog steeds geen kind? Wil je nog steeds niet trouwen? Voor het geval dat.
Ja dat.
DanGun schreef op 01-08-2021 om 20:20:
[..]
Ik merk wel dat ik weinig kan met jouw mansplaining.
vervelend, is niet zo bedoeld maar zal ongetwijfeld iets met mijn werk te maken hebben waar de communicatie tamelijk direct is en het normaal is om te vertellen hoe de vlag erbij hangt en niet om de poep heen te draaien.
het is niet mijn intentie om denigrerend over te komen richting wie dan ook.
Forumster schreef op 01-08-2021 om 18:06:
Ik heb ook ooit gedroomd zwanger te zijn, al gooi ik het onder nachtmerrie. Bij het ontwaken greep ik gelijk naar mijn buik on te voelen of het waar was en ik was enorm opgelucht dat alleen mijn blaas vol stond
Oh die heb ik ook gehad. Het was heel levendig ook nog eens. Wat een opluchting toen ik wakker werd 