Bewust kindvrij (sinds 2010)

RickDalton schreef op 01-08-2021 om 20:50:

[..]

vervelend, is niet zo bedoeld maar zal ongetwijfeld iets met mijn werk te maken hebben waar de communicatie tamelijk direct is en het normaal is om te vertellen hoe de vlag erbij hangt en niet om de poep heen te draaien.

het is niet mijn intentie om denigrerend over te komen richting wie dan ook.

Ik vind het wel denigrerend dat jij als bewust kindvrije man denkt, dat je op basis van een Universiteit van Nederland aflevering precies weet hoe de hormonen van alle vrouwen op deze wereld in elkaar zitten en of ze al dan niet betrokken kunnen zijn bij het al dan niet hebben van een kinderwens. 

Julali schreef op 01-08-2021 om 21:05:

[..]

Ik vind het wel denigrerend dat jij als bewust kindvrije man denkt, dat je op basis van een Universiteit van Nederland aflevering precies weet hoe de hormonen van alle vrouwen op deze wereld in elkaar zitten en of ze al dan niet betrokken kunnen zijn bij het al dan niet hebben van een kinderwens.

nogmaals, IK ben niet diegene die dit roept maar een gerenommeerde onderzoeker aan een universiteit die hier jarenlang onderzoek naar heeft gedaan. feit is gewoon dat de ow zo geroemde vrouwelijke hormonen gewoon minder invloed hebben dan al jaren wordt geroepen (zonder enige onderbouwing)

Een man die mansplaining een simplisme noemt, goh….

Je hoeft geen kanker te hebben gehad om een oncoloog te zijn. Mannen mogen spreken over vrouwenzaken, en zelfs kindvrijen mogen spreken over zwangere mensen of mensen met kinderen. 

Heel veel van onze beslissingen komen voort vanuit maatschappelijke normen en waarden en het zou me niet verbazen dat dat in de basis van een kinderwens sterker ten grondslag ligt dan hormonen. Die komen erbij om rationele gedachten te onderdrukken en daarna om voor je kind te zorgen. 

DanGun schreef op 01-08-2021 om 22:51:

Een man die mansplaining een simplisme noemt, goh….

Jij doet een reactie van iemand anders af als mansplaining terwijl hij gewoon de resultaten van een onderzoek aanhaalt; ja ik vind dit simpel. Je enige argument daarvoor is omdat het een man is, dus eigenlijk ben je gewoon aan het discrimineren en probeer je dat te verdoezelen. 
Net zoals je reactie nu, misschien nog wat meer smileys gebruiken. 

Er is niks mis mee dat n man ‘vrouwenzaken’ bespreekt. Maar wel aan de manier waarop. 

Broodtrommel schreef op 01-08-2021 om 23:23:

[..]

Oh zeker. Na 38 jaar kan het er bij sommigen echt niet in dat ik naast een kind ook geen relatie wil. Gewoon, omdat ze zelf geen leven kunnen voorstellen zonder.

Mensen refereren gewoon ontzettend vanuit hun eigen referentiekader. Ik proef verontwaardiging van mensen die niet in hun eentje op pad willen/durven gaan en sommige mensen geven gewoon en public aan dat ze niet weten waar ze met hun vrije tijd heen moeten/wat je ermee zou moeten als er geen kinderen (van) komen. Met hen heb ik het zo te doen en dan vraag ik mij af wie er meelijwekkend bekeken moet worden. 

Wanneer krijg je rammelende eierstokken?

Er zijn verschillende factoren die het gevoel van rammelende eierstokken aanwakkeren. Dr. Montoya stelt dat rammelende eierstokken vooral een ‘sociaal concept’ is. Zo zie je in vriendengroepen vaak dat het krijgen van kinderen een soort kettingreactie is. Zodra een aantal stelletjes kinderen krijgen, wil de rest ook.

Rammelende eierstokken worden dus aangewakkerd door je sociale omgeving, en wel op de volgende manieren:

• Tijdsdruk. Naarmate je ouder wordt, beginnen mensen vragen te stellen ‘of het niet eens tijd wordt voor kinderen’.
• Fear of missing out. Als steeds meer mensen in je omgeving kinderen krijgen, dan moet het wel geweldig zijn, toch? Je bent bang dat je iets mist als je geen kinderen krijgt.

De rol van oxytocine bij een sterke kinderwens

De sociale omgeving is niet de enige factor die invloed heeft op een sterke kinderwens. Dr. Montoya onderzocht de rol van het hormoon oxytocine bij dit proces. Oxytocine zorgt onder andere voor een verbonden gevoel met anderen, het aangaan van (romantische) relaties en een goede hechting tussen moeder en kind. Het wordt ook wel ‘het knuffelhormoon’ genoemd.

Tijdens het onderzoek kregen vrouwen extra oxytocine toegediend middels een neusspray, waarna zij de schattigheid van babyfoto’s beoordeelden en moesten aangeven hoe graag zij voor de baby wilden zorgen. Er werd verwacht dat deze aandrang zou toenemen wanneer de vrouwen extra oxytocine toegediend hadden gekregen.

Dit bleek niet bij alle vrouwen het geval. Alleen vrouwen die al een kinderwens hadden, vertoonden een sterkere respons na toediening van oxytocine. Bij vrouwen die geen kinderwens hadden, veranderde er niets. Oxytocine wakkert rammelende eierstokken dus alleen aan als je al een kinderwens hebt.

Het staat er toch heel duidelijk? Een toename van oxytocine kan bij vrouwen met een kinderwens, die wens triggeren. 

Voor mij persoonlijk waren al die sociale factoren niet aan de orde. Ik voelde zeer duidelijk dat het een intrinsieke wens was. 

Dat je na een onderzoek dit soort verregaande conclusies trekt is trouwens niet terecht. Oxytocine is maar een hormoon en de werking van synthetische oxytocine is anders dan wat je lichaam zelf aanmaakt. 

Dan zijn er nog zoveel andere hormonen die een rol kunnen spelen. Oestrogeen en progesteron bijvoorbeeld. En we weten nog lang niet hoe al deze hormonen met elkaar samenhangen en hoe dit precies doorwerkt in het gevoel en het gedrag. 

Om nu te beweren dat vrouwen enkel worden gestuurd door hun sociale omgeving gaat erg kort door de bocht. En wat te denken van al die miljoenen mannen met een kinderwens? 

'Schattigheidheid van babyfoto's'... kijk dat werkt dus bij mij al niet! 
Ik kan met de beste wil van de wereld niets schattigs ontdekken aan baby's. Houd mij met een overdosis oxytocine maar wel weg uit een dierenasiel; ik ben in staat om dan en heuse crazy cat lady te worden 

Ik vind baby's echt lelijk, gek genoeg heb ik dat niet bij baby dieren.