Bewust kindvrij (sinds 2010)
Op Viva zaten we al aan deel 27 van dit topic. Hopelijk krijgt het hier een goed vervolg.
Heb het voorlopig maar even in 'overig' gezet, want bij 'kinderen' is nog geen onderdeel 'kindvrij'.
Ik vind het juist wel fijn om te lezen dat er mensen zijn die hetzelfde denken als ik. Het lijkt er soms echt op dat de hele wereld om kinderen draait en alles maar geaccepteerd moet worden daarom en als je daarin afwijkt dat er iets gruwelijk mis met je moet zijn. Er zijn een paar kinderen die ik leuk vind en de rest vind ik vooral bloedirritant. Dat heeft niks te maken met gebrek aan empathie of gefrustreerd zijn. Ik heb er niks mee, net zoals sommige mensen niks hebben met katten of honden of paarden of whatever dier je hier kan invullen. Ik vind het eerlijk gezegd nogal bizar dat zelfs op een kindvrij topic mensen niet gewoon kunnen zeggen hoe ze zich voelen mbt kinderen, moet iedereen die zo’n mening heeft die dan maar gewoon voor zich houden, waarom dan?
Wat is er bv mis met geen kinderen in je huis willen? Het is iemands eigen huis, daar mag je toch zeker zelf wel bepalen wie welkom is?
DanGun schreef op 31-07-2021 om 10:00:
O wat heftig zeg als je voor die keus staat!
Het viel Inderdaad zwaar om een relatie te breken op andere gronden dan houden van. Ik had er echt geen heldere kijk meer op. Je wilt zo graag 'op dezelfde pagina zijn' binnen een relatie (van 8 jaar) maar ik verloochende waar ik stond. Ik raakte in paniek bij elke moeder die ik met baby zag fietsen en durfde niet meer onder de lakens 
Daarmee realiseerde ik dat ik wel hard van mijn koers afweek en heb de man verlaten. Hij had binnen 3 weken een (ogenschijnlijk) nieuwe broedoven gevonden maar ze lopen tegen fertiliteitsproblemen aan.
Ik moet zeggen dat vooral de beslissingsfase heel zwaar was, eenmaal daardoorheen deed de breuk wel pijn maar ik voelde gelijk een last van mijn schouders glijden. Dat ik niet meer zo hoefde te tobben of ik wel van een opgelegde baby zou houden en het leven dat daarbij komt kijken.
Geronimo3 schreef op 31-07-2021 om 01:32:
[..]
Met stiefkinderen, of als lerares, hebben kinderen wel je interesse maar niet genoeg om ze zelf te krijgen. Er zijn ook veel mensen hier die zelfs die interesse niet hebben.
Dank voor dit inzicht. Ik vind een kindvrij docent meestal wel opmerkelijk, in mijn hoofd wil je wel/niet tussen de kinderen 'zitten'.
Vavoom schreef op 31-07-2021 om 10:20:
Ik vind het juist wel fijn om te lezen dat er mensen zijn die hetzelfde denken als ik. Het lijkt er soms echt op dat de hele wereld om kinderen draait en alles maar geaccepteerd moet worden daarom en als je daarin afwijkt dat er iets gruwelijk mis met je moet zijn. Er zijn een paar kinderen die ik leuk vind en de rest vind ik vooral bloedirritant. Dat heeft niks te maken met gebrek aan empathie of gefrustreerd zijn. Ik heb er niks mee, net zoals sommige mensen niks hebben met katten of honden of paarden of whatever dier je hier kan invullen. Ik vind het eerlijk gezegd nogal bizar dat zelfs op een kindvrij topic mensen niet gewoon kunnen zeggen hoe ze zich voelen mbt kinderen, moet iedereen die zo’n mening heeft die dan maar gewoon voor zich houden, waarom dan?
Wat is er bv mis met geen kinderen in je huis willen? Het is iemands eigen huis, daar mag je toch zeker zelf wel bepalen wie welkom is?
Hier ben ik het mee eens. Dit is het enige topic waar ik heerlijk stoom kan afblazen. In real life doe ik dat nu eenmaal iets minder gauw. Ik heb niet zin om hier politiek correct te zijn.
Kindvrijen zijn er in soorten en maten, de ene vind kinderen geweldig maar wil ze zelf niet en de ander moet er helemaal niets van hebben. En alles wat er tussen zit. En een aantal willen ze niet maar accepteren wel stiefkinderen. Het moet allemaal kunnen en laten we het zou houden dat wel hier wél kunnen zeggen wat we willen.
DanGun schreef op 31-07-2021 om 09:43:
Ach kom nou, ga even de Calimero uithangen zeg.
Reageer dan niet, in plaats van steeds weer commentaar te moeten leveren.
Vavoom schreef op 31-07-2021 om 10:20:
...
Wat is er bv mis met geen kinderen in je huis willen? Het is iemands eigen huis, daar mag je toch zeker zelf wel bepalen wie welkom is?
Er is niets mis mee (neem even aan dat je mijn post bedoeld, ook al heb ik geen negatief woord gebruikt). Ik vind het zelf ook leuker als volwassenen zonder kinderen komen. Maar om over de kinderen echt te zeggen dat ze nooit mee mogen zou in mijn leven vrijwel onmogelijk worden. Daarom vind ik het grappig/leuk om te lezen dat sommige mensen echt schijt hebben.
redbulletje schreef op 30-07-2021 om 22:42:
Dit topic is juist vooral om je ergernissen omtrend kinderen te kunnen ventileren onder elkaar. Je ontkomt er namelijk niet aan in de maatschappij.
Voor mij is de insteek breder. Dat is wat ik in het algemeen aangaf, als het om één persoon gaat reageer ik daar op (waar ik overigens ook commentaar op kreeg, maar goed...). Bij het topic op Viva kreeg ik als ik daar keek ook vaak de indruk dat het vooral ergernissen spuien is. Prima, ik zeg ook nergens dat dat niet mag, waarom zou ik. Ik zeg alleen hoe ik het beleef. En dat komt ook omdat ik merkte dat een wat genuanceerder instelling me zo ongeveer kwam te staan op een beschuldiging van het zijn van een zelfingenomen ouder te zijn . Dat vind ik opmerkelijk (al valt daar dan vervolgens weer niet over te discussiëren, vind ik dan weer een gemiste kans). Ik kijk het aan, praat mee en als ik het te veel spuien om het spuien vind ben ik weg. En als de een wel mag zeggen wat hij/zij vervelende reacties vindt en een ander niet ook. Maar dat is forumbreed een dynamiek die ik hier wat vreemd vind. Ik ben bij mijn weten en twintig jaar ervaring op Viva helemaal geen uitgesproken forummer, maar hier blijkbaar ineens wel.
Van mij mag je geen kinderen in je huis toestaan, daar ga ik niet mee zitten en ik begrijp het ook wel. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe dat is, er zijn hier nooit kinderen in huis geweest nog. Dus ik heb makkelijk praten.
Fel gekante berichten voelen een beetje dubbel. Enerzijds vind ik het wel lekker/ herkenbaar, dat we het ook eens mogen uitspreken. Anderzijds denk ik weleens dat als wij geaccepteerd of tenminste gerespecteerd willen worden in onze levens weg, wij ook de andere levensweg moeten respecteren. Het dubbeltje heeft 2 kanten. Wel krijgen wij inderdaad genoeg onbegrip of worden we egocentrisch weggezet en daar mogen we ook gelijkwaardig terug ons gal over spuien.
Wat betreft afgeven op opvoeding en ouders, ik maak het gewoon niet echt mee in mijn directe omgeving. Vrienden tref ik zonder hun kinderen en mijn werk is een War vreemde bubbel/geen afspiegeling maatschappij.
Het 'light'-topic met een iets bredere insteek is geopend. Voor de liefhebbers. 
Dus die man wilde zo graag kinderen? Grappig in mijn omgeving willen de meeste mannen geen kinderen (en ik ook niet).
kerst schreef op 30-07-2021 om 13:41:
Toch valt er veel voor te zeggen om in de steden waar de ruimte schaars is betaalbare huurhuizen te bouwen met maximaal 2 slaapkamers! Dan hoeven er ook geen scholen te zijn en geen speeltuinen.Hou je heel veel ruimte over. Ook weinig huizen meer nodig voor onderwijzend personeel en kinderopvang.Geen gekrijs in het zwembad en genoeg ruimte om daadwerkelijk te zwemmen. Zou echt heerlijk zijn een stad met weinig kinderen!!
DanGun schreef op 30-07-2021 om 15:19:
Hou toch met die nonsens alsjeblieft Kerst.
Ik merk dat mijn vorige post klaarblijkelijk niet duidelijk genoeg was.
Bovenstaande vind ik dus een nare manier van communiceren. Iemand heeft een fantasie over iets, laat zo iemand gewoon.
We leven in een vrije maatschappij en mensen hebben het recht op een vrije mening.
Forumster schreef op 31-07-2021 om 10:37:
Fel gekante berichten voelen een beetje dubbel. Enerzijds vind ik het wel lekker/ herkenbaar, dat we het ook eens mogen uitspreken. Anderzijds denk ik weleens dat als wij geaccepteerd of tenminste gerespecteerd willen worden in onze levens weg, wij ook de andere levensweg moeten respecteren. Het dubbeltje heeft 2 kanten. Wel krijgen wij inderdaad genoeg onbegrip of worden we egocentrisch weggezet en daar mogen we ook gelijkwaardig terug ons gal over spuien.
Sprekend namens mijzelf vind ik dat ik meer dan genoeg begrip en respect heb voor “de andere levensweg” op geen enkele manier zal iemand aan mij merken hoe ik over kinderen denk en ik begrijp ook echt waarom anderen kinderen wél leuk vinden. Maar hier op zo’n topic kan ik dat dus wel delen (dacht ik) want hier kwets ik niemand ermee. Ik snap ook echt niet waarom je mening in dit topic delen gelijk staat aan geen respect hebben voor ouders.
Ik heb ontzettend veel respect voor ouders want ik ben ontzettend blij dat ik niet in hun schoenen sta.
Forumster schreef op 31-07-2021 om 09:51:
Niet elke post spreekt je aan en je ligt niet op lijn met elke forummer. Dat is prima. Lees/lees niet en laat gaan. Het lijkt wel een doorsnede van de maatschappij 😁
Jaren geleden stond ik voor een opgelegde keuze kindjes te maken of te vertrekken. Ik heb in die periode me ontzettend eenzaam en vervreemd gevoeld in de maatschappij. Ik voelde me heel abnormaal dat ik niet die kinder route wilde nemen zoals de standaard. Ik was enorm blij met anti kinder geluiden en het kon me niet scherp genoeg zijn. Alles bevestigde dat ik niet de enige ben die claustrofobisch raakte van het woord gezin.
Inmiddels heb ik zoveel rust dat ik helemaal niet meer zo op zoek ben naar dat soort berichten maar het blijft wel fijn om omringd te zijn met eensgezinden. Ik merk soms dat iemand zich heel erg opvreet over het onderwerp en ik herken dat van vroeger, maar zou het die persoon vooral gunnen om het los te kunnen laten. Dat is namelijk zo'n verademing !
Die gevoelens van vervreemding en eenzaamheid herken ik wel en vind ik ook het moeilijkst. Tegelijkertijd heb ik, zoals jij aangeeft, ook het gevoel dat dat dan voor een aanzienlijk deel in mij zit, namelijk hoe ik reageer op de trigger die een kindgerichte maatschappij vormt. Het is voor mij eenzelfde reactie als in sommige andere situaties, eigenlijk afkomstig van een kind (ikzelf dus ooit) dat niet gezien of gehoord werd. Misschien is dat ook wel een reden voor mij om geen kinderen te willen. Maar dus zeker een aanleiding voor mijn reactie op. Voor mij helpend om me daar bewust van te zijn.
DanGun schreef op 30-07-2021 om 15:40:
Ik schrik met terugwerkende kracht van hoe rigide ik was toen ik nog actief in het oude kindvrije topic schreef nu ik jullie posts lees. Want ik had toen exact hetzelfde geschreven als een aantal hier en nu denk ik ‘Jesus Dan Gun, wat was jij af en toe een halsstarrige, empathie-loze zeurkous’.
En dan is de volgende opmerking dit, waarbij het erop lijkt alsof dit feedback is op voorgaande berichten, waaronder die van mij.
@ DanGun: je schrijft hier dat je onze posts leest, en je vroeger exact hetzelfde had geschreven en dat je nu van je oudere zelf vindt:
halsstarrige, empathieloze zeurkous
Waarbij je dus indirect laat blijken dat nu van bepaalde forummers te vinden.
Je reageert dus niet direct op wat ik en anderen in een bericht schrijven, maar wel indirect. Heel vervelend.
Ik heb helemaal niet zo'n respect voor ouders. Ze kiezen er zelf voor. En ik zie ze zo vaak verkeerde beslissingen maken. Staan ze te roken bij de kinderwagen, wat voor voorbeeld denk je dat dat geeft...
Aviendha schreef op 31-07-2021 om 10:36:
[..]
Er is niets mis mee (neem even aan dat je mijn post bedoeld, ook al heb ik geen negatief woord gebruikt). Ik vind het zelf ook leuker als volwassenen zonder kinderen komen. Maar om over de kinderen echt te zeggen dat ze nooit mee mogen zou in mijn leven vrijwel onmogelijk worden. Daarom vind ik het grappig/leuk om te lezen dat sommige mensen echt schijt hebben.
Mijn reactie was niet zozeer op jou gericht maar ik haalde jouw voorbeeld erbij omdat ik het een goede vond omdat mensen soms echt denken te kunnen bepalen voor een ander.