Dalend geboortecijfer en meningen over kinderlozen
Het zal menigeen niet ontgaan zijn. Ons geboortecijfer blijft maar dalen. We zitten nu geloof ik op 1.2 geboortes per vrouw. En dat is demografisch gezien niet heel handig willen we in de toekomst onze voorzieningen, welvaart en bevolking op peil houden.
Nu ben ik één van de schuldigen. Bijna 40 ben ik. Nooit echt een hele sterke kinderwens gehad. En met het ouder worden helemaal geen kinderwens meer. Ik vind mijn leven prima zoals het is, zie mezelf niet als moeder, vind het een te grote opoffering. Maar meer nog: ik maak me zeer veel zorgen over de staat van de wereld. En dan met name klimaatverandering en de harde maatschapij. Ik ben blij dat ik geen kinderen op de wereld heb gezet en dat ook niet ga doen. Omdat ik de toekomst niet rooskleurig in zie. En ja, ik vind het ook heerlijk om al mijn geld en tijd vooral aan mezelf te besteden. Klinkt wellicht egoistisch maar is gewoon zo.
Nu lees ik met verbazing de column van Angela de Jong. En ook haar mening die ze in de media uit. "Je wordt een beter en leuker mens van het ouderschap" "je leert dat je zelf niet meer de belangrijkste persoon bent en de wereld niet om jou draait", en meer van die uitspraken. Nu is dat natuurlijk wel een mening die zij mag hebben. Maar schrik er wel van. WTF. Ik zou een leuker mens zijn met kinderen ?
Erger nog is dat een van mijn beste vriendinnen (met 3 kinderen) aangaf die mening te delen. "Kinderlozen zijn minder gewend om rekening met anderen te houden". Ben daar best wel van in shock eerlijk gezegd. Heb er nog maar even niet op gereageerd. Maar voel me beledigd.
Ik werk 32 in de zorg en zorg daar veelal voor andermans kinderen en naasten. In mijn vrije tijd doe ik activiteiten in de buurt zoals zwerfafval opruimen en boodschappen voor bejaarde buren. Ik eet zoveel mogelijk plantaardig tbv dier en milieu.
En nu hoor ik dit soort dingen. WTF.
Hoe denken jullie hier over? Is het leven met kinderen echt zoveel beter? Word je er echt een leuker mens van ? Moet ik me als kinderloze schamen? Is het mijn schuld dat we straks te weinig beroepsbevolking hebben? Kortom had ik me toch maar moeten voortplanten ?
lientje69 schreef op 04-06-2026 om 15:11:
[..]
Toch hoor ik deze reden van een aantal jonge vrouwen om mij heen.
Ik zei het soms ook toen ik jonger was, maar dat was vooral omdat ik geen zin had in de "je bent nog zo jong, dat komt nog wel"-opmerkingen.
Trek je je echt iets aan van Kakelkip Angela de Jong, nergens verstand van en overal een mening over. Dat die vrouw toch overal een podium krijgt, en nog voor gebazel betaald wordt, onvoorstelbaar.
Kinderen krijgen is een persoonlijke keuze, ik heb daar geen mening over. Nou ja, hooguit bij een familielid dat als Benjamin van het gezin op een voetstuk stond, en zich daar nog steeds op waant denk ik dat hij misschien met een kind iets minder de behoefte had gehad om in het centrum van de belangstelling te staan. Maar evengoed was het drie keer zo erg geweest, en waren we op familiebijeenkomsten ook gegijzeld door kunstjes van zijn nageslacht.
Of het leven met kinderen leuker is, vraag je. Ja nu wel, het zijn evenwichtige, sociaalvoelende volwassenen geworden, waarop ik erg trots ben en zie dat ze een positieve bijdrage leveren aan de wereld en de toekomst. Voor het eerst je kind in je armen houden, ze hun eerste levensjaren zich in razend tempo zien ontwikkelen van hulpeloos wurm tot een eigen persoonlijkheid is een overweldigend geluksgevoel dat ik persoonlijk niet had willen missen. En dat terwijl de eerste zwangerschap niet in de planning stond. Maar daartussen zijn ook een aantal hele zware jaren geweest.
ik heb zelf 2 volwassen kinderen, geen spijt is erg leuk.
Maar : voor wat of wie moet de wereld in stand blijven? En zou je.mensrn verplichten
De aarde is totaal zinloos toch
Hier geen kinderen en ik heb in het algemeen een heerlijk leven. Ik zou nooit aan kinderen beginnen als de regering dat zou vragen en denk dat dat voor iedereen geldt die ze niet wil hebben.
Gaat het die Angela niet om aandacht? Ze weet vast wel dat zoiets roepen veel oproept bij mensen.
Natuurlijk zijn er echt mensen die zo denken. Ik vind dat zwart-wit denken, net of is er maar één optie, de rest is fout. Tja, zonde voor die mensen dat ze op dit vlak zo beperkt denken.
"je wordt een leuker mens van het ouderschap"
Nou nee ik heb meerdere mensen gezien die er helemaal niet leuker van werden.
"Kinderloze zijn minder gewend gewend om rekening te houden met anderen."
Ook zoiets achterlijks, alsof mensen zonder kinderen niks en niemand in hun omgeving hebben om rekening mee te houden. Denk aan: huisdieren, werk, ouders enz.
Hier heel bewust 1 kind. Maar dat is ook niet goed want dat is zielig en kinderen zonder broers en zussen zouden verwende draken worden en kunnen niet delen.
Nou verwend is ze misschien wel een beetje als in dat we vaker een weekend weg gaan, naar pretparken/musea/boorstellingen gaan die we met meerdere kinderen niet zouden doen wegens de kosten. Of ze krijgt eens een extraatje zomaar. Maar ze kan heel goed delen, deelt het liefste alles. Ze krijgt ook regelmatig nee te horen als ze wat wil en als ze dingen wil hebben kan ze sparen van haar zakgeld. We leren haar echt wel hoe de wereld werkt.
0lijfje schreef op 04-06-2026 om 11:55:
[..]
Lol, ik denk soms wel dat het leven zonder kinderen veel relaxter zou zijn
Denken? Ik weet het wel zeker
Nederland is overvol, en dat wordt pas in 2060 weer minder heb ik ergens gelezen .
Ik heb ook geen kinderen (om gezondheidsredenen).
Denk dat ik ook minder zorgen heb zonder kinderen!
Misschien alle bullshit banen weg, dan blijft er genoeg personeel over in de toekomst.Robots kunnen ook een deel van het werk overnemen.
Ach, ik denk vooral wat een onzin maar geloof wat je wil geloven. En vind het best prettig dat een deel van mn leven om mij draait. En een groot deel ook niet.
Ik raak niet zo snel in shock vanwege een visie van een columnist. Van niemands mening eigenlijk.
Veel mensen vinden de nieuwe ervaring van moederliefde een openbaring. Het is een onverwachte verandering van je perspectief. Plotseling blijk je een moederinstinct te krijgen en ga je met je hele hart van een hulpeloos wezen houden.
Dat splinternieuwe, krachtige zeer indrukwekkende gevoel is ergens voor bedoeld. Het is niet bedoeld om van jou een beter mens te maken zoals Angela denkt, maar om de voortplantingscirkel in stand te houden. Als jij aan haast niets anders meer kan denken dan aan het welzijn van je kind, dan verzekert dat het kind van een optimale start van zijn bestaan.
Er waarom het leven zich wil reproduceren ten koste van alles en iedereen? Dat weet niemand. Niemand weet waarom alles doorgaat zoals het gaat. We zijn het gevolg ergens van, en niet de toekomst.
Ik denk zelf dus niet dat "de mens" de species is waarop de wereld zat te wachten. Dat is niet logisch en logenstraft alles wat je om je heen ziet.
Er zal iets na ons zijn. We zullen het zelf niet merken. Ik vind het eerder de vraag of we het redden om een redelijk prettig bestaan te hebben nog vóór we dood gaan gezien de ontwikkelingen om ons heen. Maar dat we het niet lang meer gaan redden om te leven zoals we het graag wilden, is wel duidelijk. Het helpen van andere volkeren om nog sterker worden dan jijzelf werpt op z'n minst de vraag op of die anderen zodra ze sterker zijn nog, praktisch gezien, een boodschap hebben aan jouw bestaan. Enfin. Mijn twee cent: niet.
Nu hoorde ik iemand zeggen: "ook in de nadagen van het Romense Rijk was het voor velen nog wel prettig toeven", maar dit is niet waar je het voor deed.
Die klimaatverandering zal wel meevallen: https://www.wyniasweek.nl/het-schrappen-van-klimaatscenarios-zegt-meer-over-de-politiek-dan-over-het-klimaat/
Ik denk dat er een run gaat ontstaan op de beste plekken in de wereld mocht het toch niet uit te houden zijn. De sterksten gaan dan winnen.
Of dat degenen zijn die zich geofferd hebben? Wat denk je zelf.
er veranderd veel wanneer je kinderen krijgt. Wat al eerder genoemd is, er zijn blijvende veranderingen in de hersenen, aantoonbaar.
Ik heb zelf de indruk dat ik meer empathie heb dan voorheen.
Maar ook een nog slechter geheugen.
En het werk en ouderschap combineren zorgt dat ik vaker tegen mijn kind snauw als toen ik werkeloos was. En toch zijn er mensen die willen dat iedereen fulltime gaan werken. Lijkt me niet bevorderlijk voor het verkrijgen van een welopgevoede nieuwe generatie.
Ik heb op latere leeftijd kinderen gekregen. Zei voorheen dat kinderen krijgen egoïstisch was. Praatte mee wanneer collega's beweerden dat ouders zich ziek melden om geen vrij te hoeven nemen wanneer hun kind ziek was.
Toen ging mijn biologische klok tikken. En merkte ik dat het kdv 1 groot broeinest van ziektekiemen is. En dat je als ouder 1 op de 2 ziektes van je kind ook mee pakt. Echt vaker ziek dus.
En dat gedoe over, ik kan dan niet want middagdutje, geen gedoe is, maar voor je kind zorgen.
Als ouder leef je een heel ander leven, je leeft met je kin(eren) op de eerste plaats.
Als beter of slechter zou ik het in zijn algemeenheid niet willen classificeren, dat is voor iedereen verschillend. Ligt aan hoe je daarvoor was, en hoe daarna. Je belangen liggen ergens anders. En je bent anders, zodra je een kind krijgt.
Voor mij persoonlijk: ja, ik ben er een beter mens van geworden. Maar mijn man mist de persoon die ik voorheen was.
Verder: het pensioenstelsel is naar de knoppen omdat er na de babyboom te weinig kinderen zijn geboren.
Ik heb me vreselijk zitten ergeren aan Angela de Jong bij RTL Tonight. Wat een onzin kraamde die vrouw uit en ze liet die andere vrouw ook niet uitpraten.
Je kunt beter kinderloos blijven dan dat je wel kinderen op de wereld zet en daar later spijt van hebt. Ja, die mensen zijn er ook maar daar rust een groot taboe op. Ik heb lang geleden eens een topic geopend over mensen die er spijt van hebben dat ze kinderen hebben gekregen. Dit was naar aanleiding van een artikel in de Libelle. In de Libelle reageerden alle mensen anoniem want bijna niemand durft hier openlijk voor uit te komen.
Mijn zoon is 33 en hij zei van jongs af aan al dat hij geen kinderen wil. Hij wil ze nog steeds absoluut niet en ik ben blij dat hij hier goed over nagedacht heeft. Ik ben blij dat het goed met hem gaat en dat hij gelukkig is en nee, ik vind het niet erg dat ik nooit oma zal worden.
watertoren schreef op 05-06-2026 om 07:39:
Ik heb me vreselijk zitten ergeren aan Angela de Jong bij RTL Tonight. Wat een onzin kraamde die vrouw uit en ze liet die andere vrouw ook niet uitpraten.
Je kunt beter kinderloos blijven dan dat je wel kinderen op de wereld zet en daar later spijt van hebt. Ja, die mensen zijn er ook maar daar rust een groot taboe op. Ik heb lang geleden eens een topic geopend over mensen die er spijt van hebben dat ze kinderen hebben gekregen. Dit was naar aanleiding van een artikel in de Libelle. In de Libelle reageerden alle mensen anoniem want bijna niemand durft hier openlijk voor uit te komen.
Mijn zoon is 33 en hij zei van jongs af aan al dat hij geen kinderen wil. Hij wil ze nog steeds absoluut niet en ik ben blij dat hij hier goed over nagedacht heeft. Ik ben blij dat het goed met hem gaat en dat hij gelukkig is en nee, ik vind het niet erg dat ik nooit oma zal worden.
Precie sdit dus. Wat kan mij het boeien wat Angela van mij ( bewust kindvrije) vindt? Lekker interessant. Ik ben helemaal happy met mijn relaxte kindvrije leventje hoor. Een leuker mens zou ik absoluut niet worden van een kind. En ik ken zat mensen die juist door het krijgen van kinderen nog minder leuk werden. Dus tja. Zat spijtouders hoor. Mijn moeder en oma zijn er twee van. Niet echt spijt dat ze ons niet wilden, maar mijn vader is jong overleden en mijn opa ook, dus als ze hadden geweten dat het een alleenstaandeoudergezin zou worden, waren ze er nooit aan begonnen. Dat kan je een taboe noemen, maar ik snap het volledig. Mijn vader wilde ook liever kinderen dan mijn moeder en mijn opa ook meer dan mijn oma. Het moedergen zit gewoon niet zo in hen en in mij al helemaal niet. Dus ik word geen moeder. Gewoon omdat ik daar geen zin in heb en ik kinderen niets aan vind. Mijn neefje is mijn liefste schatje en mijn aankomende nichtje idem dito, maar zelf een kind? No way. Daar gaan mijn vrijheid en mijn rust.En ik heb rust nodig, in mijn hoofd en in mijn huis. Ik ben snel overprikkeld en moe, dus ik wil geen kind dat ik ook nog moet vermaken als ik uit mijn werk kom.
Maar ja, de buitenwereld snapt daar vaak niks van. Dat is het enige hinderlijke eraan. Gisteren op mijn nieuwe werk ook weer. "Heb je kinderen?" "Nee, ik ben bewust kindvrij,"
"Oh echt? Maar waarom dan?" "Nou ik heb gewoon niets met kinderen, daarom,"
"Wat raar, je bent toch zelf ook kind geweest?"
"Ja, maar daar weet ik niets meer van hoor, jij wel?"
Het kwam erop neer dat hij er wel 3 had ( Surinaamse man dus hoe meer hoe beter ) en dat het echt bizar was dat ik er geen behoefte aan had. Ik hoor dat soort onzin meestal van vrouwen, maar ook wel eens van Surinaamse of Antilliaanse, Spaanse, zuidelijke, etc mannen. Ik denk alleen maar: doe je ding. Jij wil ze wel, ik niet. Wat kan jou dat schelen? Ik denk dat, zeker in deze tijd, steeds meer jongeren twijfelen over wel of geen kinderen. Alles is peperduur, een huis is niet te vinden en veel worden wel beïnvloed door de klimaatcrisis. We zijn wereldwijd met veel te veel, dus elk kind dat er niet komt scheelt toch weer uitputting voor de aarde. Elk kind gebruikt voeding, grondstoffen, plastic, etc. Ik hoor dat veel twintigers om me heen zich daar echt wel druk om maken. Veel zouden liever adopteren dan een eigen kind krijgen. Al ben ik daar ook niet per se voor, adoptie. Ik vind dat een heel complex systeem.
Ik ben natuurlijk veranderd door het moederschap maar of ik er beter of leuker door geworden ben geen idee.
Mensen in mijn omgeving denken daar verschillend over. Mijn schoonzus die gek op kinderen is en er zelf ook twee heeft, vindt dat ik positief veranderd ben. Maar mijn kinderloze broer vond het heel lang lastig dat mijn kinderen op nummer één stonden en dat ik niet direct bij planbare afspraken op een voor mij lastig tijdstip opkwam draven om mijn ouders naar een dokter te brengen.
Ik heb bewust voor kinderen gekozen en ben nog altijd gelukkig met die keuze.
Ik vind het erg arrogant van Angela om te zeggen dat mensen met kinderen beter en gelukkiger zijn dan kindvrije mensen die daar bewust voor gekozen hebben.
Ik vind het prima dat mensen kiezen voor een leven zonder kinderen, dat heeft absoluut zijn voordelen. Aan de andere kant vind ik mensen met kinderen wel vaak hmm niet per se leuker maar wel genuanceerder en in staat om het belang van anderen voorop te zetten. Veel mensen zonder kinderen zijn ook best wel een beetje anti-kind, net alsof kinderen een aparte soort zijn in plaats van gewoon mensen.