Dalend geboortecijfer en meningen over kinderlozen
Het zal menigeen niet ontgaan zijn. Ons geboortecijfer blijft maar dalen. We zitten nu geloof ik op 1.2 geboortes per vrouw. En dat is demografisch gezien niet heel handig willen we in de toekomst onze voorzieningen, welvaart en bevolking op peil houden.
Nu ben ik één van de schuldigen. Bijna 40 ben ik. Nooit echt een hele sterke kinderwens gehad. En met het ouder worden helemaal geen kinderwens meer. Ik vind mijn leven prima zoals het is, zie mezelf niet als moeder, vind het een te grote opoffering. Maar meer nog: ik maak me zeer veel zorgen over de staat van de wereld. En dan met name klimaatverandering en de harde maatschapij. Ik ben blij dat ik geen kinderen op de wereld heb gezet en dat ook niet ga doen. Omdat ik de toekomst niet rooskleurig in zie. En ja, ik vind het ook heerlijk om al mijn geld en tijd vooral aan mezelf te besteden. Klinkt wellicht egoistisch maar is gewoon zo.
Nu lees ik met verbazing de column van Angela de Jong. En ook haar mening die ze in de media uit. "Je wordt een beter en leuker mens van het ouderschap" "je leert dat je zelf niet meer de belangrijkste persoon bent en de wereld niet om jou draait", en meer van die uitspraken. Nu is dat natuurlijk wel een mening die zij mag hebben. Maar schrik er wel van. WTF. Ik zou een leuker mens zijn met kinderen ?
Erger nog is dat een van mijn beste vriendinnen (met 3 kinderen) aangaf die mening te delen. "Kinderlozen zijn minder gewend om rekening met anderen te houden". Ben daar best wel van in shock eerlijk gezegd. Heb er nog maar even niet op gereageerd. Maar voel me beledigd.
Ik werk 32 in de zorg en zorg daar veelal voor andermans kinderen en naasten. In mijn vrije tijd doe ik activiteiten in de buurt zoals zwerfafval opruimen en boodschappen voor bejaarde buren. Ik eet zoveel mogelijk plantaardig tbv dier en milieu.
En nu hoor ik dit soort dingen. WTF.
Hoe denken jullie hier over? Is het leven met kinderen echt zoveel beter? Word je er echt een leuker mens van ? Moet ik me als kinderloze schamen? Is het mijn schuld dat we straks te weinig beroepsbevolking hebben? Kortom had ik me toch maar moeten voortplanten ?
Tuinfluiter schreef op 05-06-2026 om 15:41:
[..]
Mijn oudste kind is nu een dertiger (ik heb er twee) toen ik hem kreeg werd er echt nog niet gepraat over de klimaatinpact van een kind. Zelfs ik met al ruim volwassen kinderen heb daar al een paar keer een opmerking over gekregen.
Nu wordt de klimaatinpact van een kind regelmatig vergeleken met vliegen, vleeseten of autorijden en dat vind ik echt krenkend voor ouders. Ik doe bepaalde dingen niet of met mate juist om de wereld leefbaar te houden voor de volgende generatie.
Als een kindvrij persoon vaak wil vliegen en iedere dag vlees wil mag dat gewoon maar voeg daar niet aan toe dat geen kinderen krijgen jouw bijdrage aan het klimaatprobleem is.
Ja het is echt een andere afweging dan wel of niet vliegen of vegetarisch eten inderdaad.
Ik zeg het wel eens als geintje, ik heb geen kinderen, ik eet geen vlees, ben al jaren niet meer met het vliegtuig geweest, dus ik mag wel....
Maar als je van kinderen leuker wordt, hoe verschrikkelijk zullen sommige mensen daarvoor dan geweest zijn, als dit de leuke versie is?!
Mick87 schreef op 05-06-2026 om 10:52:
Wat ik me dus afvraag. Wereldwijd daalt het geboortecijfer. Blijkbaar hebben toch steeds meer mensen 'minder zin' in een kind. Zou dat betekenen dat voorheen, toen er nog meer geboortes waren, veel mensen kinderen kregen maar dat meer deden omdat het hoort en verwacht werd. Hebben we echt ineens minder behoefte aan kinderen ? Zijn het de omstandigheden ? Of was het geboortecijfer zoals het ooit was eigenlijk niet per se natuurlijk in de zin van: ik neem maar een kind omdat iedereen het doet en het van me verwacht wordt. Als ik kijk in mijn omgeving is het niet hebben van kinderen tegenwoordig vrij normaal en geaccepteerd. Krijgen we daarom minder kinderen ?
In geen enkel tijdsgewricht ontkomen mensen aan groepsdruk en/of zich confirmeren aan de geldende norm. In die zin zijn jongeren van nu echt niet bewuster bezig dan die van mijn generatie (de generatie X).
Als ik die twee generaties vergelijk denk ik dat millennials en GenZ meer keuzes hebben om op korte termijn te genieten van het leven en hun vrijheid, en op minder langere termijn een minder gunstig toekomstperspectief wat betreft baanzekerheid en het krijgen van een huis. Ik was 26 toen mijn eerste zich niet geheel gepland aankondigde. Al 7 jaar samen, net afgestudeerd, geen cent te makken - zeker niet voor verre reizen, want vliegen kostte toen nog goudgeld, en veel landen kwam je sowieso niet in. Maar onze vooruitzichten waren goed. En het wereldwijd zag de toekomst er rooskleuri uit: de muur was net gevallen, Mandela vrij en dat er een krankzinnige fascist de wereld zo instabiel zou maken, had niemand zich voor kunnen stellen. Ik denk niet dat ik nu nog aan een gezin zou durven beginnen.
ik heb alleen de OP gelezen en ik denk totaal niet dat kinderlozen een minder leuk of minder goed mens zijn.
Sterker nog…..ik zou me kunnen voorstellen dat ik zonder kinderen wat relaxter zou zijn in veel dingen.
Ik wil mijn kind absoluut noooooooooit missen, de zorgen en de stress echter kreeg ik zomaar cadeau bij de maak van het nageslacht.