Mijn vriend wil dichterbij familie wonen

wat is nu het verschil tussen 11 -2 en 17 -4  ?

thinkso schreef op 17-04-2026 om 07:53:

Ik dacht: ik deel nog even een update en ik heb daarnaast ook een adviesvraag. Inmiddels ben ik al best een eind in mijn zwangerschap, nog een paar maanden en dan ga ik met verlof. Intussen krijgen wij van een aankoopmakelaar regelmatig woningaanbod dat partner dan graag wil bekijken. Tot nu toe houdt mij nog wel iets tegen. Ergens van binnen voel ik grote weerstand, ik wil helemaal niet zo ver weg wonen. Maar daar zou ik nog overheen kunnen stappen als we daar een mooie omgeving vinden.

Nu komt het op mijn adviesvraag: partner ziet het beiden hebben van (nog) geen baan in nieuwe omgeving niet als probleem. Dan kopen we gewoon een huis, spreken we een latere overdrachtsdatum af en hebben we in de tussentijd tijd een andere baan te zoeken. Maar ik ga met verlof, ga bevallen hopelijk met een goed herstel. Ik zie het als een enorm financieel risico om zo'n stap te maken, al helemaal als ik zelf zo kwetsbaar ben (zo voelt dat). Zie ik beren op de weg of is mijn partner onredelijk optimistisch? Als ik mijn zorgen uitspreek over het praktische deel (niet onbelangrijk als je een forse hypotheek afsluit), is hij wat bozig en stil vervolgens.

Het zou voor mij afhangen van het complete financiële plaatje. Is er spaargeld genoeg om een minder/geen inkomen van jou op te vangen voor minstens een jaar? Hoe realistisch is het idee van je vriend dat hij daar in elk geval snel weer aan de slag kan? Kunnen jullie iets kopen met een hypotheek die niet de max is van wat jullie zouden kunnen lenen zodat er ruimte is om eventueel een wat minder betaalde baan te nemen dat dan jullie nu hebben?

Als het antwoord op alle bovenstaande vragen ja is dan zou ik het aandurven. Anders niet, maar goed, dan moet er nog steeds een goed alternatief komen..

als ik het goed begrijp willen jullie dan de hypotheek rondkrijgen op jullie huidige salarissen en voor de overdracht een nieuwe baan gaan zoeken, terwijl jij wellicht nog verlof hebt. 

Ik zou er hetzelfde instaan als jij. Ik zou die onzekerheid niet fijn vinden, zeker niet met een klein kindje en een baby (op komst). Met veel spaargeld over na aankoop nieuwe woning en inrichten woning zou ik het nog kunnen overwegen maar anders echt niet. 
Ik ben wel iemand die daarin erg voor het veilige gaat (en zeker zo aan het eind van de zwangerschap en net na bevallen was dit niet eens bespreekbaar geweest, lang leve de hormonen). Er zullen vast ook andere meningen zijn. 

Moeilijk hoor. 

thinkso schreef op 17-04-2026 om 07:53:

Ik dacht: ik deel nog even een update en ik heb daarnaast ook een adviesvraag. Inmiddels ben ik al best een eind in mijn zwangerschap, nog een paar maanden en dan ga ik met verlof. Intussen krijgen wij van een aankoopmakelaar regelmatig woningaanbod dat partner dan graag wil bekijken. Tot nu toe houdt mij nog wel iets tegen. Ergens van binnen voel ik grote weerstand, ik wil helemaal niet zo ver weg wonen. Maar daar zou ik nog overheen kunnen stappen als we daar een mooie omgeving vinden.

Nu komt het op mijn adviesvraag: partner ziet het beiden hebben van (nog) geen baan in nieuwe omgeving niet als probleem. Dan kopen we gewoon een huis, spreken we een latere overdrachtsdatum af en hebben we in de tussentijd tijd een andere baan te zoeken. Maar ik ga met verlof, ga bevallen hopelijk met een goed herstel. Ik zie het als een enorm financieel risico om zo'n stap te maken, al helemaal als ik zelf zo kwetsbaar ben (zo voelt dat). Zie ik beren op de weg of is mijn partner onredelijk optimistisch? Als ik mijn zorgen uitspreek over het praktische deel (niet onbelangrijk als je een forse hypotheek afsluit), is hij wat bozig en stil vervolgens.

Maar ga jij ergens een keer die mooie omgeving vinden waardoor jij er overheen gaat stappen? Of houd je dat jezelf onbewust voor, om niet te hoeven verhuizen want 'voldoet niet aan jouw mooie omgeving' en houd je hem niet onbewust aan het lijntje 'want je wil wel maar wel pas bij een mooie omgeving'? 

Zie je jezelf echt oprecht deze stap maken? Hoe gaat jullie zoektocht verder naar een huis? Hoe gaat de zoektocht naar nieuwe banen? Hebben jullie zo weer een baan? Want dan ligt het natuurlijk anders dan wanneer het enorm moeilijk is om aan een baan te komen.

Ik snap echt wel jouw gevoel en jouw angst bij de financiële onzekerheid, absoluut. Maar in hoeverre werkt jouw gevoel van tegenstaan die slechte timing niet alleen maar tegen? En je hebt ook bezwaren voor na de bevalling en voor de eerste vier jaar en als kind op school zit kan het ook niet meer. 

Stel; als jullie morgen op magische wijze beide een goede baan daar vinden en alle financiële onzekerheid verdwijnt, zeg je dan overtuigend genoeg 'ja' tegen deze verhuizing?

Ik vind dat je helemaal gelijk hebt mbt je financiële zorgen. Uiteraard zal het vroeg of laat wel goed komen als je éérst een huis koopt en dan pas banen gaat zoeken, maar waarom zou je jezelf onnodige stress bezorgen?! No way dat ik dat risico zou nemen. 

Zelfs als jullie beiden graag zouden willen verhuizen, is het een slecht plan om te kopen voor je zeker weet of je het financieel kan blijven waarmaken. Ookal liggen de banen misschien voor het oprapen, je weet nooit of het voor jullie persoonlijk ook zo makkelijk zal zijn om werk te vinden. En dan zit je daar met een jong gezin 24/7 bij elkaar op de lip in je koopwoning. Alle schepen achter je verbrandt omdat je samen het welzijn van je vriend boven dat van jullie gezin stelde. Hou het dan maar eens gezellig. 

Heeft hij überhaupt al gesolliciteerd de afgelopen maanden? Als hij denkt dat het zo makkelijk is, kan hij op zijn minst laten zien dat hij in staat is om zijn droom op een verantwoordelijke manier werkelijkheid te laten worden! 

Maar was het niet zo dat jullie ieder moment bericht kunnen krijgen dat jullie uit jullie huidige woning moeten? 
Want dan kunnen mensen jou hier wel steunen met 'niet verhuizen', maar dat is wellicht sowieso geen optie?

Persoonlijk hou ik zelf graag de regie. En zou ik dus 2 maanden geleden al actief zijn gaan zoeken naar een huis en een baan. Nee, de timing tijdens een zwangerschap is zeker niet ideaal. Maar tijdens de kraamtijd is ook niet ideaal. En zo zal het de komende jaren nooit ideaal zijn. Maar voor mij zou doorslaggevend zijn dat ik, in jullie situatie, wellicht niet de luxe heb om het ideale of meest optimale moment zelf te bepalen. Ik zou nerveus worden van het idee dat ik straks over 3 maanden ineens bericht kan krijgen dat ik moet gaan verkassen.

Dus ik wijk wat af van mijn voorgangers hier. Ipv ieder op je eigen eilandje te zitten: we kopen gewoon een huis en we zien wel versus ik ben zwanger, punt. Lijkt het me zinvol om eens constructief te kijken naar een oplossing. Want eigenlijk doen jullie nu beiden het zelfde: kop in het zand en het komt vast vanzelf goed. 

Verder lees ik dat je schrijft:

• de afgelopen jaren stond jij niet open voor verhuizen
• Nu niet ivm zwangerschap
• Je schrijft niet te willen verhuizen met een baby. Dus volgend jaar lukt ook niet.
• Je schrijft dat je niet wil verhuizen als je oudste naar school gaat, over 2 jaar.

Dus: je wilde de afgelopen jaren én de komende jaren niet verhuizen. Dat kan natuurlijk. Maar zeg dat dan gewoon. Ipv zielig te doen over je partner en je zwangerschap. En wees ook duidelijk naar je partner. Dingen als 'ik sta er wel voor open, maar niet nu/alleen in de perfecte omgeving/alleen als we werk hebben' zijn niet eerlijk. Je partner gaat de perfecte omgeving zoeken, maar dan heb je wrs het volgende bezwaar; nu ben ik te ver in de zwangerschap/we hebben een baby/kind gaat naar school. Je staat er helemaal niet voor open. Nu niet, in het verleden niet en ook de komende jaren niet. Wees daar duidelijk over en ga vanuit daar verder kijken wat dat voor jullie betekent.

Het wordt tijd om knopen door te hakken. Kindje komt eraan, huisuitzetting dreigt…je zult echt een andere woonplek moeten vinden, dus je moet sowieso gaan verhuizen.
Veilige en kindvriendelijke omgeving lijkt me belangrijker dan een mooie omgeving. De sfeer maak je binnen.
Als je nu een hypotheek kunt krijgen voor een woning bij je vriend in de buurt, koop daar dan een huis zodra er eentje is met 3 slaapkamers (of 2, op deze leeftijd kunnen ze best een paar jaar samen op 1 kamer). De rest is voorlopig bijzaak. Je wilt toch niet dakloos worden? Als je de maandlasten voor het nieuwe huis maar kunt opbrengen, daar gaat het eerst om. Je vriend zorgt na het regelen van hypotheek en huis zsm voor werk in de buurt, en jij gaat solliciteren zodra je bevallingsverlof erop zit.

Hup, aan de slag nu!

Leg dit eens serieus voor bij een financieel adviseur, want gedurende het aankoopproces van een woning mag je niet weg bij de baan waarop je je hypotheekaanvraag doet. Dat is fraude. Dan wordt je partner misschien wakkerder.