Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
Tijgeroog schreef op 05-10-2026 om 16:03:
Nee, volgens mij staat er niet dat jij moet zorgen dat je over 6 maanden weer volledig kunt werken. Volgens mij staat er dat hij verwacht dat dat kan. Dat is wat anders.
En het was een verslag van een gesprek toch? Heb je ergens aangegeven dat dat niet besproken is in het gesprek en dat je graag wil weten wat doe conclusie vandaan komt, of dat ie aangepast wordt?
Heb ik gedaan
Arts heeft dit besloten zegt de taakmanager. Nav verslag neuroloog. Ja. Die heeft mij voor het laatst gezien in het ziekenhuis....nu een jaar terug.
Ambra schreef op 05-10-2026 om 18:28:
[..]
Dit heeft bij mij ook heel erg lang geduurd. Het is zoeken naar zingeving.
Nu geef ik les aan verpleegkundigen over oa zingeving..
Dat lijkt me een geweldige taak, mede door je eigen ervaring.
Ik heb er nu wel vrede mee. Mijn dagen zijn gevuld. Maar ik mis nog zeker bepaalde aspecten. Daarentegen zijn er voldoende zaken die ik niet mis.
Dorestad schreef op 05-10-2026 om 18:43:
[..]
Dat lijkt me een geweldige taak, mede door je eigen ervaring.
Ik heb er nu wel vrede mee. Mijn dagen zijn gevuld. Maar ik mis nog zeker bepaalde aspecten. Daarentegen zijn er voldoende zaken die ik niet mis.
Het is een onderdeel van mijn takenpakket. Ik ben planner op een verpleegafdeling, en geef dus daarnaast les aan verpleegkundigen die een specialisatie doen. Ik ben nadat ik afgekeurd ben als verpleegkundige, opgeleid tot docent verpleegkunde. ( Ik haal dit straks weg, ben wel herkenbaar zo)
Als ik op de afdeling zie hoe zwaar de zorg is, mis ik dat niet. Het patiënten contact heb ik soms nog, in de wandelgangen zeg maar. Ik kan zeker nog dingen missen maar ben al vanaf 2002 afgekeurd.. het went toch wel..
En er komen andere dingen voor terug..
Ambra, dit klinkt voor mij als een switch die voortkomt uit verlies maar die niet per definitie minder voldoening geeft.