Leven met pijn, kletsend het jaar door.

Leatje schreef op 12-06-2026 om 14:06:

nou daar hoef ik niks van te verwachten denk ik om eerlijk te zijn. Ik hou mijn uren nu express laag. En ga kijken wat er gebeurd....het geeft mij nu even ruimte om alles op een rijtje te zetten, en mocht ik niet aan mijn uren komen kan ik er nog wat bij doen. Het is gewoon heel krom allemaal. Maar het wordt zo langzamerhand een werktopic dat is ook niet de bedoeling...🤐🤐

Nou dat geeft toch niet. Het is waar je tegenaan loopt in je werk , terwijl je beperkingen hebt. Ik schreef ook altijd over mijn werk en hoe dat wel of niet liep. Het topic is om van je af te schrijven hoor, gewoon lekker doen!

Eens met Lientje, Leatje. Het wel of niet kunnen werken, de UWV-keuringen, horen allemaal bij een leven met pijn. En niemand beoordeelt of je pijn genoeg hebt. En of je mag meeschrijven.

Gisteren moest ik naar de stad, kwartier fietsen. Helaas heb ik mijn fiets verkocht (kreeg een goeie prijs), omdat hij mij niet goed beviel. Ik heb een historie van valpartijen, dus moet echt goed kijken naar de volgende fiets. Ik heb nu een fiets besteld met 26 inch wielen (normaal is 28 inch) en een klein frame. Je kunt hem helemaal naar eigen smaak samenstellen en dan wordt hij speciaal voor jou gemaakt. Helaas wordt hij daardoor pas eind juli geleverd.
Dus gisteren met de bus, met de auto is geen doen. Wat mis ik nu een fiets!

Dat kan ik me voorstellen. Begrijp ik dat de fiets dan meer stabiliteit geeft en dat je makkelijk met de voeten bij de grond ka. En makkelijker kan opstappen? Dat zal wel verschil gaan maken en je vrijheid geven. Heb je wel een busstation in de buurt?

Picunia schreef op 14-06-2026 om 09:26:

Gisteren moest ik naar de stad, kwartier fietsen. Helaas heb ik mijn fiets verkocht (kreeg een goeie prijs), omdat hij mij niet goed beviel. Ik heb een historie van valpartijen, dus moet echt goed kijken naar de volgende fiets. Ik heb nu een fiets besteld met 26 inch wielen (normaal is 28 inch) en een klein frame. Je kunt hem helemaal naar eigen smaak samenstellen en dan wordt hij speciaal voor jou gemaakt. Helaas wordt hij daardoor pas eind juli geleverd.
Dus gisteren met de bus, met de auto is geen doen. Wat mis ik nu een fiets!

Dat kan ik me voorstellen  Picunia.  Verwacht je dat het met een kleinere fiets wel beter gaat? Anders zijn ( elektrische) driewielers ook nog een optie. Wel prijzig maar soms zie je ze op marktplaats. En ze zijn tegenwoordig ook best mooi eigenlijk. Mijn moeder wil het niet , wat jammer is want het zou haar horizon ontzettend verbreden.  Maar zij heeft er dan een ik ben gehandicapt idee bij. Heel stom. Ik hoop voor je dat je nieuwe fiets goed gaat bevallen!

Ik ben hier heel blij dat ik nog een auto heb en mag rijden. OV is hier een drama in de polder. Fietsen gaat me redelijk af maar alleen korte stukjes wegens gebrek aan energie. Wel elektrisch ook uiteraard. Maar als ik problemen met mijn balans was blijven houden ( gaat nu iets beter gelukkig  ) en geen auto had mogen rijden meer, was ik zeker voor een driewielfiets gegaan. En ook rollator. Ik snap mijn moeder niet.  Ze wordt volgend jaar 80 dus raar is dat niet. Ik ben een stuk jonger maar schaam me daar echt niet voor hoor.  Word je zo eigenwijs als je oud wordt? Mijn schoonmoeder wilde ook al niet met rollator lopen.  Ik begrijp dat echt niet. Ik pak elk hulpmiddel aan dat mijn leven wat kan verlichten en verbeteren.

Leatje schreef op 14-06-2026 om 11:40:

ik snap dat ook niet zo lientje....maarja misschien gaat dat automatisch....ik hoor het toch veel om je heen. Ik ben nog wel mobiel, fiets nog analoog...maar dan niet verder dan 1.5 km bijvoorbeeld. Ik zou naar een winkelstraat kunnen fietsen, maar dat is 7 km ofzo en dat lukt me absoluut niet. Is wel een soort van doel in de toekomst.

Ik ben wel blij met mijn elektrische fiets hoor. Dan kom ik in elk geval nog 5 km in de omtrek. Lopen  lukt me max 1,5 km. Dus dat is 800 meter heen en weer omkeren. Klein dorp zonder winkels dus dat heb ik gauw gezien.

Ik woon iets buiten de stad. Ik neem de auto naar het busstation en daar stap ik op de bus. Met de auto de stad in is geen doen en bovendien (parkeren) erg duur. De fiets die ik besteld heb, is inderdaad kleiner, zodat ik met een voet op de grond kan. Ook heeft hij een brede instap, zodat ik goed op- en af kan stappen. Verder heeft hij een heel goede motor en een flinke accu. Ik zie er erg naar uit. Ik moet hem nog uitproberen en als hij, onverhoopt, niet bevalt, hoef ik hem niet te kopen. Dan blijft niets anders over dan een driewieler o.i.d. Dat hoop ik niet, maar ja, zoals je zegt Lientje, ik blijf graag mobiel en ik wil niet altijd in de auto zitten.

lientje69 schreef op 14-06-2026 om 09:59:

Ik ben hier heel blij dat ik nog een auto heb en mag rijden. OV is hier een drama in de polder. Fietsen gaat me redelijk af maar alleen korte stukjes wegens gebrek aan energie. Wel elektrisch ook uiteraard. Maar als ik problemen met mijn balans was blijven houden ( gaat nu iets beter gelukkig ) en geen auto had mogen rijden meer, was ik zeker voor een driewielfiets gegaan. En ook rollator. Ik snap mijn moeder niet. Ze wordt volgend jaar 80 dus raar is dat niet. Ik ben een stuk jonger maar schaam me daar echt niet voor hoor. Word je zo eigenwijs als je oud wordt? Mijn schoonmoeder wilde ook al niet met rollator lopen. Ik begrijp dat echt niet. Ik pak elk hulpmiddel aan dat mijn leven wat kan verlichten en verbeteren.

Juist hartstikke goed zoals jij denkt. 
Mijn schoonbroer kan nog geen 50 meter lopen maar wil geen scootmobiel. Hij beperkt zichzelf maar ook zijn vriendin door nooit weg te willen. Vriendin gaat wel eens alleen maar samen een tochtje maken of naar de winkel zit er niet in. Ze zijn midden 60 dus hartstikke jong nog. 

Fleurette schreef op 14-06-2026 om 19:46:

[..]

Juist hartstikke goed zoals jij denkt.
Mijn schoonbroer kan nog geen 50 meter lopen maar wil geen scootmobiel. Hij beperkt zichzelf maar ook zijn vriendin door nooit weg te willen. Vriendin gaat wel eens alleen maar samen een tochtje maken of naar de winkel zit er niet in. Ze zijn midden 60 dus hartstikke jong nog.

Ja dan maak je je wereldje bewust klein. Ik denk er nu zelfs over een rolstoel aan te schaffen als ik zo slecht blijf als ik nu ben. Kunnen we eindelijk weer eens wat doen samen. Moet ik alleen mijn man nog ff zo gek krijgen te duwen.

Ik had vannacht weer een waardeloze nacht. Veel gedroomd en veel wakker waarbij ik vanmorgen via AI de uitleg van de droom vond. Moete met verwerken van emoties, bang voor controleverlies, bang om niet aan verwachtingen van anderen te voldoen en ze te teleurstellen. Het klonk allemaal erg logisch ( en waar ) Maar wat ik er precies mee moet? Ik heb volgende week een afspraak bij mijn nieuwe psycholoog  , heb de intake gehad. Maar voelde bij haar nog niet echt een klik of het idee dat zij mij kan helpen. Waarschijnlijk omdat ze wat onzeker overkwam.  De vraag na een lange intake: maar wat  verwacht je waar ik je mee kan helpen  boezemde me niet echt vertrouwen in. Leek me toch wel vrij duidelijk uit mijn verhaal waar mijn probleem zit.

Afijn. Ik ga even mijn emoties verwerken door te kat knuffelen  bij mijn dochter. Ze appte net dat ze niet thuis is en dat ik de kittens geheel voor mezelf heb vanochtend.

Goed idee om te knuffelen met zo’n warm wezentje, Lientje. Misschien verrast de psycholoog je wel in positieve zin.