Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
Alweer een matige nachtrust. Denk dat ik overprikkeld ben. De komende dagen maar even zo min mogelijk doen, hopelijk knap ik dan wat op. Zondag verjaardag van dochter, gaat ook weer pittige dag worden dus misschien maar wat op " voor " rusten. Nu komt er zo een nieuwe cvketel in dochters huis dus tijd om me te gaan aankleden en ontbijten.Voel ook keelpijn opkomen, geen idee waar ik dit weer opgepikt heb. Waarschijnlijk in de winkel of ziekenhuis. Verder geen mensen gezien.
De reis is me best meegevallen, al heb ik nu een tintelend en doof gebied op mijn lijf...
Ik zie nu minder op tegen de terugreis. Gelukkig ook geen gedoe gehad bij de douane.
Alcedo schreef op 20-02-2026 om 08:38:
De reis is me best meegevallen, al heb ik nu een tintelend en doof gebied op mijn lijf...
Ik zie nu minder op tegen de terugreis. Gelukkig ook geen gedoe gehad bij de douane.
Fijn dat de reis meeviel Alcedo. Ik moet er niet aan denken, zou het echt niet kunnen momenteel. Hopelijk trekt het tintelende en dove gebied bij de komende dagen. Lijkt me erg vervelend. 
Veel plezier nog verder!
fijn dat je er bent alcedo!
Ik had een mega goede nacht met een fijne droom. Waarin ik weer helemaal beter was en alles weer kon. Dus de dag startte goed. Boodschappen gedaan met man en thuis alweer helemaal kapot en bekaf. 
Ik ben gewoon heel erg laag belastbaar merk ik. Verder vandaag dus niet gewandeld, gisteren ook al niet. Wel wat kleine huishoudelijke dingetjes gedaan maar ook niet heel veel. Nu heb ik vandaag voor het eerst deze week weinig hoofdpijn. Ik ben dus toch een beetje bang dat ik snel te veel overprikkeld raak. Door alles eigenlijk zowel fysiek als mentaal. Gisteren kort bezoek gehad en dat was al pittig. Ga dus even met fysio overleggen maar denk dat ik het wandelen ook maar naar één keer per dag ga brengen. Want 2 keer gaat een paar dagen goed en daarna is het weer foute boel.
Morgen ga ik naar dochter die haar verjaardag viert. Daar ben ik kleine maand terug ook geweest , benieuwd of ik verschil ( hoop verbetering ) merk. Maar vrees het ergste. Ik baal stevig, mijn hoofd is blijkbaar zó stuk....
Wat fijn dat de reis goed ging, Alcedo en je niet meer zo opziet tegen de terugreis. Die duurt nog eventjes, dus ik wens je de komende tijd veel plezier met weinig lichamelijke problemen.
Lijkt me inderdaad een fijne droom, Lientje. Wat een kater als je dan wakker wordt en weet dat het inderdaad een droom was.
Uit al je posts van de laatste tijd, doemt inderdaad het beeld op, dat je maar weinig belastbaar bent. Niet zo gek na wat je hebt meegemaakt.
Het heeft dan ook weinig zin om je te forceren, want dat werkt tegen je. Rustig aan! Geef bij je dochter aan, dat je een uurtje blijft. Ga dan ook echt weg. Daarna rusten en rustig bekijken of je nog energie hebt om iets te doen. Sterkte maar weer Lientje, het is enorm frustrerend.
Ik heb besloten om mijn wandelen naar één keer per dag te doen. Zodat ik nog een klein beetje energie over houd voor andere dingen en hopelijk wat minder pieken en dalen heb maar wat stabieler blijf en me daardoor wst beter ga voelen. Of dat lukken gaat moet de tijd uitwijzen. Wandelen ging vanmorgen matig, waarschijnlijk door overbelasting gisteren. Maar dochter was wel heel blij dat ik geweest was.
Vanmorgen fysio gehad , was weer intensief. Vooral de balans oefeningen hakken erin qua energie en concentratie. Al vond de fysio wel dst ik het goed deed. Thuis eerst wat rust genomen en daarna een mail verstuurd en op de computer wat online voor de psycholoog gedaan. Daarna extra ontspanningsoefeningen die ik van de psycholoog kreeg. Eten alvast grmaakt, geluncht en gelezen. En nu in gevecht met mezelf weer want mijn hoofd zegt dat ik wat moet gaan doen. Terwijl rust uiteraard waarschijnlijk beter is voor mijn hoofd en lijf, zeker gezien de ernst van mijn hersenletsel en trage herstel. Dat laatste komt volgens de fysio omdat ik toch te veel wil en push. Geen idee of hij hierin gelijk heeft hoor. Nou ja. Misschien een beetje?
Vandaag was weer een zware dag. Mijn lijf wil weinig tot niks. Ben niet verder gekomen dan een stukje wandelen en een wasje draaien. Helemaal af en vreselijk moe . Van niks.
Morgen controle ogen in het ziekenhuis. In de middag wilde ik eigenlijk gaan zwemmen maar heb nog twijfel hierover of het wat wordt. Anders ga ik wellicht een klein stukje fietsen voor het eerst ( elektrisch ) . Vrijdag met moeder om boodschappen. Hoop dat ik fit genoeg ben. Anders moet ik weer vragen of dochter het wil doen en die stond hier net al te mopperen over haar volle programma. Ik voel me dan zo tot last...
Wauw, Lientje! Jij een last? Kijk eens wat je allemaal doet voor anderen: voor paard van dochter zorgen, verbouwen in het huis van dochter, verbouwen in je eigen huis, boodschappen doen met moeder, elke avond koken met de boodschappen die jij haalt. Ja, dat is nu even niet helemaal meer mogelijk, maar zodra het kan, ga je dat allemaal weer doen. Nu is het tijd dat er naar jou wordt omgekeken. Ik vind het erg dat je denkt dat je een last bent. Dochter was blij dat je er was, nou dan!
Dat was oudste dochter Picunia. Jongste woont dichtbij ( oudste ver weg ) en die is dus degene die moet inspringen. Naast man. En zus. Ik heb gewoon nog voor veel dingen hulp nodig. Zo rijdt bijvoorbeeld schoonzus volgende week weer mij naar het ziekenhuis. Het vragen valt mij zwaar. En het afhankelijk zijn.
Gelukkig kan ik nog wat kleine dingetjes terugdoen. Ik kan lekker koken ( verdeel de dingen over de dag qua snijden/ bakken enz) . Heb net een cake gebakken voor man. Zo voel ik me dan toch nog een klein beetje nuttig.
En vandaag weer een klein mini stapje vooruit: ik heb een kort rondje gefietst! Wel met fikse elektrische ondersteuning, maar toch. Ben niet gevallen , balans is met lopen soms nog wel een dingetje dus ik was lichtelijk nerveus voor dit nieuwe experiment. Het waaide hier ook nog stevig , dus na ff ruim 3 km hield ik het voor gezien. Met mooi weer ga ik een iets groter rondje van 5 km proberen.
Lientje, 3 km fietsen is een mooi begin. Misschien moet je de volgende keer weer 3 km proberen. Dan kun je je ook niet overbelasten. Kleine stapjes, dan kom je er ook.
Ik heb een nieuwe elektrische fiets, met een hele lage instap, omdat ik vaak met mijn oude viel, vooral bij op- en afstappen. Gisteren ermee naar de stad gefietst en weer terug, zo’n 13 km. Maar man man man, wat heb ik geen conditie. Vanaf nu maar vaker fietsen, als het weer het toelaat. Bij de PT doe ik vooral veel krachttraining, maar daar ga je niet langer van fietsen.
Ik heb bij de fysio ook vnl krachttraining. En balans oefeningen omdat die ook verstoord is. Het lopen lijkt bij mij de laarste tijd wel zwaarder en moeizamer te gaan. Maar waar dat door komt, geen idee. Misschien doordat ik langzamerhand wat meer andere dingen probeer te doen thuis? Heb afgelopen week bedden verschoond en stof gezogen. En een cake gebakken. Alles verdeeld over de week, kan me gewoon bijna niet voorstellen dat dat zo'n impact heeft. Maar ja, de hele dag liggen is hem ook niet uiteraard. Af en toe weet ik gewoon echt niet wat wijsheid is qua beweging/ energie enzovoort.
Verder nogal veel stress hier. Allemaal factoren buiten mij om waar ik dus weinig invloed op heb en met mijn huidige gezondheid en energie weinig aan kan doen. Problemen van man/ dochter/ schoonmoeder. Ik maak me er wel erg druk om. Normaal gesproken zou ik met diverse dingen wel wat kunnen . Maar nu moet ik het proberen los te laten. En dat valt niet mee.
Stofzuigen en bedden opmaken vind ik fysiek echt wel zware klussen.
Mijn ergo hanger ik op stabiliseren voor je er een volgende stapje doet. Dus inderdaad eerst een tijdje die 3km fietsen, en dan pas wat meer. Vind ik ook lastig hoor...