Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
Nou , ik had een afspraak voor 6 februari voor de bedrijfsarts gekregen. Krijg ik gisteren door dat hij wéér gewijzigd is naar vandaag...
Nu moet ik straks naar de fysio. Heb wel nog berichtje daarover gestuurd maar mail beantwoorden ze niet en telefoon nemen ze niet op. Ik hou mijn telefoon maar bj me denk. Want ja , je moet bereikbaar zijn tussen 9-17 uur. En bij niet opnemen gaat er direkt een bericht uit naar je werk dat je niet bereikbaar was. Terugbellen lukt niet.
Verder gaat het matig. Ergo heeft een brief geschreven dat dit een langdurig proces gaat worden. Deze doorgestuurd naar de bedrijfsarts. En dan overleggen vandaag wat ik nu moet doen qua reïntegratie. Wat is wijsheid... en dan vrijdag het gesprek met de manager. Ik zie er zo tegenop. En ben er zo verdrietig om. De onzekerheid van alles, komt het ooit nog goed enz. Het maakt me gewoon kapot.
‘Nu moet ik straks naar de fysio. Heb wel nog berichtje daarover gestuurd maar mail beantwoorden ze niet en telefoon nemen ze niet op. Ik hou mijn telefoon maar bj me denk. Want ja , je moet bereikbaar zijn tussen 9-17 uur’
Soms is er overmacht zoals bv de fysio wat veel belangrijker is dan die hele bedrijfsarts.
Waar ben je bang voor? Ben je angstig dat je werk zegt: aanstellerij of werkweigering?
Het lijkt me heel belangrijk omdat eens bespreekbaar te maken met een professional want je wil ook naar de wc en douche kunnen zonder telefoon.
Fleurette, ik lees heel veel slechte reviews over dit bedrijf. En bij 1 keer niet opnemen meteen een berichtje naar de werkgever met ze was niet bereikbaar, nee , daar word ik niet blij van. Ben inderdaad bang dat de werkgever dan zegt : ze stopt geen moeite in een eventuele werkhervatting. Inmiddels de assistent bedrijfsarts gesproken en ze vinden het niet verstandig dat ik alweer het werk ga. Ergo had hetzelfde gezegd al. Fysio ook trouwens. En diep in mijn hart weet ik het ook al. Dit gaat een lange lange weg worden. En de vraag is ook of ik hier ooit nog bovenop ga komen.
Ik heb inmiddels stevige hoofdpijn. Ga even liggen met wat extra paracetamol.
Dus als ze gebeld hebben een je hebt ze gemist dan stuur je ze even een mailtje, met HR of je manager in de cc: ik zat op de wc, heb jullie telefoontje gemist, want... kan ik terug gebeld worden?
En als je verwacht dat je contact straks toch niet verlengd gaat worden dan heb je bij je werkgever ook niet zo veel te verliezen. Concentreer je op jezelf, dat kost al genoeg energie!
Tijgeroog schreef op 27-01-2026 om 16:52:
Dus als ze gebeld hebben een je hebt ze gemist dan stuur je ze even een mailtje, met HR of je manager in de cc: ik zat op de wc, heb jullie telefoontje gemist, want... kan ik terug gebeld worden?
En als je verwacht dat je contact straks toch niet verlengd gaat worden dan heb je bij je werkgever ook niet zo veel te verliezen. Concentreer je op jezelf, dat kost al genoeg energie!
Dat zou ik moeten doen ja maar vind ik erg moeilijk. Bedrijfsarts vindt net als ergo ook dat ik nog niet in staat ben om te reïntegreren op dit moment.
ik zou vrijdag de manager vragen dat re-integratiebedrijf bij jou weg te houden. Van re-integratie kan nog geen sprake zijn en dit contact belemmert je herstel. Eventueel kun je daar de bedrijfsarts bij betrekken.
Verder eens met Tijgeroog. Je contract loopt over een paar maanden af, dus wat erna gebeurt weet je niet, maar de kans is groot dat er geen verlenging komt. Richt je dus nu op je herstel en niet op het werk. Dat komt later wel weer.
Ik vind het heel naar voor je hoe dit allemaal verloopt. Je probeert zo het beste te doen.
Picunia schreef op 28-01-2026 om 07:56:
ik zou vrijdag de manager vragen dat re-integratiebedrijf bij jou weg te houden. Van re-integratie kan nog geen sprake zijn en dit contact belemmert je herstel. Eventueel kun je daar de bedrijfsarts bij betrekken.
Verder eens met Tijgeroog. Je contract loopt over een paar maanden af, dus wat erna gebeurt weet je niet, maar de kans is groot dat er geen verlenging komt. Richt je dus nu op je herstel en niet op het werk. Dat komt later wel weer.
Ik vind het heel naar voor je hoe dit allemaal verloopt. Je probeert zo het beste te doen.
Dat doen ze niet Picunia. Ze zitten bij de zorginstelling waar ik nu werk er strak bovenop. Zo moet ik ook verplicht elke 3 weken daar bij de manager langs. Dus dat gaat hem niet worden.
Maar je gaat er ook netjes elke 3 weken langs. En daar tussenin neem je de telefoon op als je hoort dat ze bellen, als je die niet hoort stuur je daarna bedrijfsarts en werk een mailtje dat je ze gemist hebt en of ze opnieuw kunnen bellen en verder moet je je er niet druk om maken, want daar heb je de energie niet voor.
Medische afspraken zijn altijd een valide reden om de telefoon niet op te nemen, je kunt dat ook van te voren al doorgeven aan de arbo dienst. Op het toilet zitten kan natuurlijk ook, in uiterste gevallen kun je de telefoon meenemen en vragen of ze een momentje hebben (en dan geluid uit zetten).
Het is goed dat je manager contact houdt en eens in de drie weken vind ik (vanuit mijn ervaring) echt geen gek iets. De werkgever is ook verplicht enig contact te houden en als werknemer is het ook netjes om dat te doen. Het is ook niet erg als een keertje langsgaan bij je werkgever niet gaat, geef dat gewoon eerlijk aan en stel zelf een alternatief voor. En als je drie weken echt te krap vindt, geef dat aan en stel een alternatief voor, bijvoorbeeld in de eerste week van de maand telefonisch contact (kan desnoods ook via WhatsApp of e-mail) en de derde week van de maand fysiek contact. Zo hoef je maar eens in de vier weken langs, maar is er toch regelmatig een contactmomentje. Het is maar een idee.
Zoals je het ons in de groep vertelt verloopt de communicatie vooralsnog allemaal best heel goed en in goede sfeer. Afspraken worden niet door jou verzet, maar door de andere partijen dus maak je daar echt niet druk om.
De case manager is er ook voor jou, die kun je ook altijd zelf benaderen (hoe frustrerend het misschien ook is dat dat altijd via contactcentra of mail moet) bij vragen.
En als je echt twijfels hebt, vraag dan je rechtsbijstandsverzekering om advies of richtlijnen bij wat je rechten en plichten zijn als werknemer, of kijk bij Wet Poortwachter op de website van het UWV.
En besteedt desnoods wat communicatie uit aan je dochter, waarbij jij alleen maar de tekst hoeft te kopiëren en te verzenden (en even controleren), als dat rust geeft. Ik vond het bij mij heel fijn dat de jurist alle communicatie op zich nam en ik dus alleen maar de tekst hoefde te verzenden vanuit mijn naam. Het gaf mij rust dat ik daar niet over na hoefde te denken.
En als je niet zit te wachten op advies (wat ik me ook wel kan voorstellen), negeer dan gewoon mijn lap tekst 
Ik heb de afgelopen 3 dagen elke dag 2 keer gelopen en dus 5000 stappen gehaald. Voor vandaag ben ik dat weer van plan maar weet nog niet of dat gaat lukken. Vanmorgen schoonmoeder op bezoek gehad ( gehaald door man ) en ik ben ramaf. Moest ook nog even wat zorgtaken uitvoeren , gaat niet best met haar. Dus heb haar even een verschoning gegeven. Maar het is dus wel duidelijk dat ik dat soort zorgtaken nog niet aankan. Ben compleet gesloopt daarna. En zó veel werk is het nu ook weer niet. Afijn, schoonmoeder was erg blij.
Morgen fysio. Volgende week maandag toch weer 2 afspraken nl ergo én psycholoog. Ik ben besproken in het team en het is duidelijk dat ik hulp nodig heb. Goh. Verrassend.
Gelukkig zit er nog tijd tussen ergo en psycholoog dit keer zodat ik kan bijkomen thuis even. Afwachten of man dan alweer aan het werk is, zo wel ga ik het zelf proberen met de auto. Moet in principe kunnen. Alleen wandelen wordt die dag niks en eten moet ook maar makkelijk.
Verder in het weekend nog kaartjes voor een muziekoptreden. Ben er nog niet uit of ik ga. Is wel met luxe zitstoelen, en ver van het podium. Ook geen ellenlang optreden maar toch zo'n 2 uur. Wel in de buurt gelukkig. Ik denk er nog even over na.
Lientje, knap dat je jezelf kunt inhouden door, bij voorkeur, maar één afspraak op een dag te hebben. Ook dat je probeert elke dag 5000 stappen te lopen. Het is belangrijk dat je jezelf een beetje pusht, een beetje, niet teveel. Lief dat je je schoonmoeder hebt geholpen. Dat is natuurlijk zwaar. Daarna op de bank met een boek? Rust is dan even belangrijker dan 5000 stappen zetten.
Ik vind dat je het goed doet (kan ik wat van leren).
Dank je Picunia. Ik vind het wel lastig hoor. Vanmorgen fysio gehad en daar merk ik ook lichte vooruitgang . Maar heb nu hoofdpijn dus rustig op de bank inderdaad. Het jeukt wel om vanmiddag toch weer te gaan wandelen ( heb het inderdaad 4 dagen achter elkaar gered om 5000 stappen te zetten , hoeel gistermiddag pittig was en ik erg onstabiel werd). Maar lijkt me beter van niet. Ik kijk even hoe ik me vanmiddag voel. En anders ga ik ter compensatie daarvan proberen een bed te verschonen. Voor nu zit ik nog rustig op de bank. Ik lijk langzamerhand wel iets beter mijn grenzen asn te vorlen ( en dus iets daarvoor te stoppen) Maar heb nog een behoorlijk lange weg te gaan. En ben nog steeds bang dat het nooit meer ( helemaal ) goed komt. De tijd zal het leren.
Vanmiddag een injectie gehaald voor mijn schouder. Nu heel erge napijn helaas....weet niet zo goed waar ik het moet zoeken. Ik heb nu ook zwaardere pijnmedicatie...maar die wil ik innemen voor het slapengaan...vind ik spannend want zulke zware heb ik nog niet gehad... even prut hierzo...
Leatje schreef op 03-02-2026 om 17:04:
Vanmiddag een injectie gehaald voor mijn schouder. Nu heel erge napijn helaas....weet niet zo goed waar ik het moet zoeken. Ik heb nu ook zwaardere pijnmedicatie...maar die wil ik innemen voor het slapengaan...vind ik spannend want zulke zware heb ik nog niet gehad... even prut hierzo...
Die napijn is de eerste dag ( dagen? ) gewoon heb ik gehoord van iemand die dit ook heeft gehad. Het duurt even voordat het ingewerkt is. Wat voor pijn medicatie heb je gekregen voor de nacht ? Hopelijk zakt de pijn snel af. Sterkte voor je. 
tramadol...dankjewel. ik herken de pijn van vorige keer idd...maar ik wil zielig in een hoekje wegkruipen en wakker worden als het over is... 