Wat kook je als er eters komen?
Wat zetten jullie gasten voor als ze komen eten? Met Kerst is het ‘makkelijk’, dan pak ik gewoon uit, maar bijv alle kinderen + aanhang op een normale week- of weekenddag?
Sinds ik samenwoon, houdt dat in dat ik met gemak zes man aan tafel heb en ik ben dat niet meer echt gewend. Ik wil wel iets speciaals koken, maar heb dan niet altijd tijd om drie uur in de keuken te staan. Bijkomend ‘probleem’ is dat er altijd wel minimaal twee heel grote eters bij zitten, die in hun eentje al voor drie eten.
Kun je het afdoen met soep en broodjes en salade of vlees en groente en gehaalde patat?
Marty1984 schreef op 25-09-2026 om 20:23:
[..]
Zo lang je thuis inwoont kan je verzoeken doen.
Vanaf je je eigen huishouden hebt zijn de verzoeknummers toch echt afgelopen in mijn ogen en die van mijn omgeving. En beslist degene die uitnodigt en moet koken.
Waarbij als niemand van spruiten houdt er geen spruiten op tafel staan. Maar je voor de rest wel vrije keuze hebt. Als ik weet van vorige etentjes dat 4 van mijn 5 bezoekers geen olijven lusten serveer ik geen salade met olijven. Zijn er 3 die wel olijven eten serveer ik wel gewoon Griekse salade en hebben die 2 andere pech of pulken de olijven er maar uit.
Ben blij dat het bij ons allemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn qua communicatie. Is dat typisch Belgisch of alleen in jouw familie?
Marty1984 schreef op 25-09-2026 om 20:23:
[..]
Zo lang je thuis inwoont kan je verzoeken doen.
Vanaf je je eigen huishouden hebt zijn de verzoeknummers toch echt afgelopen in mijn ogen en die van mijn omgeving. En beslist degene die uitnodigt en moet koken.
Waarbij als niemand van spruiten houdt er geen spruiten op tafel staan. Maar je voor de rest wel vrije keuze hebt. Als ik weet van vorige etentjes dat 4 van mijn 5 bezoekers geen olijven lusten serveer ik geen salade met olijven. Zijn er 3 die wel olijven eten serveer ik wel gewoon Griekse salade en hebben die 2 andere pech of pulken de olijven er maar uit.
Dus en kind dat "op kot" woont, zoals jullie Belgen dat zeggen, eet dan nooit meer de favoriete ovenschotel? Het kind mag er bij de ouders niet om vragen en zelf kan ze het niet maken, omdat ze op kot (nog) geen oven heeft of zelfs niet mag hebben.
Vorig weekend was kind dat op kamers woont 2 dagen thuis en hebben we echt alleen dingen gegeten die zij niet kan maken. Iets uit de frituur en iets uit de oven.
Bakblik schreef op 25-09-2026 om 21:09:
[..]
Dus en kind dat "op kot" woont, zoals jullie Belgen dat zeggen, eet dan nooit meer de favoriete ovenschotel? Het kind mag er bij de ouders niet om vragen en zelf kan ze het niet maken, omdat ze op kot (nog) geen oven heeft of zelfs niet mag hebben.
Vorig weekend was kind dat op kamers woont 2 dagen thuis en hebben we echt alleen dingen gegeten die zij niet kan maken. Iets uit de frituur en iets uit de oven.
Een kind "op kot" dat nog studeert woont gewoon nog thuis tijdens de weekends en vakanties. En heeft zijn / haar adres daar nog staan.
Maar vanaf je echt een eigen huishouden voert, met domicilie elders, meestal met bijhorende voltijdse of 4/5de baan, eventuele partner, spreekt over je eigen thuis, ... heb je in mijn omgeving toch echt nog weinig zeggenschap over het feest-eten dat je geserveerd krijgt bij je ouders als je daar een keer eet.
Als ik zelf als volwassen vrouw met eigen huis ervoor kies om geen friteuse in huis te halen heeft mijn moeder toch echt iets "dat is jouw keuze". Dan gaat ze toch echt niet speciaal friet maken voor mij. Dan vindt ze toch echt dat ik ook maar volwassen genoeg moet zijn om naar de snackbar te gaan als ik toch af en toe friet wil. Dan moet ik niet bij haar gaan bedelen "of ze alsjeblief friet wil maken, want dat eet ik nooit". Of ik kan altijd alsnog een friteuse kopen, of vragen als Kerst-cadeau.
(Ik eet toevallig komende zondag nog eens bij mijn ouders. De vorige keer écht diner is minstens een half jaar geleden. Vijf weken geleden had ik bij het even binnenspringen rond het middaguur mijn eigen brood mee omdat ik hun brood niet eetbaar vind.
Geen flauw idee wat mijn moeder ons zondagmiddag voorschotelt. Ik weet echter wel dat ik standaard 's avonds niet meer ga moeten eten 
.)
Wij eten iedere dinsdag bij mijn moeder evenals mijn broers en de kleinkinderen. Het is meestal gewoon variant op aardappelen, vlees en groente. Soms een rijstgerecht, soms taco's oid maar niks van uren in de keuken.
Ze passen die middag ook op 4 kleinkinderen dus daar is helemaal geen tijd voor.
MMcGonagall schreef op 25-09-2026 om 17:33:
Aanvullend… voor mijn eigen kinderen is het (natuurlijk) nooit zo’n dilemma. Die vragen meestal zelf of ik zus of zo kan koken en eten graag pastasalade of aardappeltjes uit de oven met groente en vlees of vega. Andijviestamppot doet het ook altijd goed. De kinderen van mijn vriend zijn met meer en ook nog met kleine kinderen, dus dat is wat ingewikkelder. Die eten bovendien met vier man makkelijk twee grote ovenschalen aan lasagne leeg.
Als jij het lastig vindt, dan zou ik mn partner vragen voor het eten te zorgen. Ik neem aan dat hij dat ook deed toen jullie nog niet (officieel) samenwoonden?
Rosehip schreef op 25-09-2026 om 21:50:
[..]
Als jij het lastig vindt, dan zou ik mn partner vragen voor het eten te zorgen. Ik neem aan dat hij dat ook deed toen jullie nog niet (officieel) samenwoonden?
Hij was een trouwe klant van een van de vele afhaalhoreca bij hem in de buurt, op twee minuten loopafstand.
Bij meer dan het gewone aantal (mee-)eters gooi ik vaak een lading kippenpoten/ dijen in de oven, op een andere plaat iets van aardappelen (pommes duches/ rosti/ partjes) en op een derde plaat een lading groenten. Oven doet het werk. Lasagna maken vind ik juist veel werk, dan liever pasta. Alleen bij verjaardagen vraag ik naar een eventuele eetwens.
MMcGonagall schreef op 25-09-2026 om 22:04:
[..]
Hij was een trouwe klant van een van de vele afhaalhoreca bij hem in de buurt, op twee minuten loopafstand.
Daar kan hij dan nog steeds heen gaan toch?
En als die tent niet meer in de buurt zit, zoekt hij een andere.
Kampeerder schreef op 25-09-2026 om 20:55:
[..]
Ben blij dat het bij ons allemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn qua communicatie. Is dat typisch Belgisch of alleen in jouw familie?
Nou, da's niet Belgisch hoor, da's gewoon bijzonder. Toen ik nog vaak bij een Belgische familie mee at, maakte de moeder van de dame waarbij ik de weekenden 9 van de 10 keer at en sliep, regelmatig zelfgemaakte aardappelkroketjes omdat ik die zo lekker vond, en ik kende die vrouw niet eens. Ik ken daar alleen maar bourgondische hartelijkheid waarbij regelmatig gevraagd werd waar ik zin in had. Ik hoefde nooit ergens olijven uit te vlooien, die aten ze wel op de dagen dat ik er niet was 😉.
En zo doe ik het ook als er eters zijn. Ik heb vriendinnen waar ik vaak mee ga lunchen en als die een keer bij mij eten in plaats van dat we naar een restaurant gaan, verzin ik ook wat ze normaal bestellen als we gaan lunchen. Als de een graag ginger ale drinkt en de ander een glaasje pepsi zero, dan zorg ik dat dat er is ook al drink ik dat zelf nooit. Ik ken hun voorkeuren en hou daar zeker rekening mee, ook als het geen allergieën zijn. Gasten ontvangen vind ik leuk en die leg ik graag in de watten. En als ze zeggen: oh, vorige keer heb je dat gemaakt, dat vind ik zó lekker, zou je dat nog eens willen maken, dan vind ik dat zeker geen bedelen maar een dik compliment. En ik onthou als je na het eten graag een latte drinkt, of een lekkere thee met chocolaatjes erbij, en dan krijg je dat. Omdat ik het leuk vind dat je komt en ik je wil verwennen. Dan draait het voor mij om de gast en natuurlijk maak ik niet iets dat ik zelf vies vind, maar mijn smaak is niet het uitgangspunt op dat moment. Als ik weet dat iemand iets heel lekker vindt en ik heb eigenlijk zin in iets anders, dan eet ik dat andere wel de volgende dag.
Mijn schoonpa maakt standaard in de winter zuurkoolstampot als we komen. Want omdanks dat ik zijn recept heb krijg ik hem niet zo lekker als hij.
Als ik zelf eters krijg hangt het echt van het publiek af wat ik maak. Ik ken de mensen om me heen en pas daar mijn menukeuze graag op aan.
Bijvoorbeeld snert als een bepaalde vriendin komt met de kinderen. Zij zijn er dol op, maar zij kan het zelf niet maken.
MMcGonagall schreef op 25-09-2026 om 22:04:
[..]
Hij was een trouwe klant van een van de vele afhaalhoreca bij hem in de buurt, op twee minuten loopafstand.
Dan doet hij dat toch weer? En eet jij desnoods wat anders als je de afhaal niet als onderdeel van je dieet hebt. Ik zou me niet verantwoordelijk gaan voelen om hier iets aan te veranderen. Heb je het al eens met hem besproken en wat is zijn standpunt? Daar ben ik wel benieuwd naar.
Als ik gasten krijg, vraag ik vooraf naar wensen en beperkingen. Zelf heb ik de grootste beperking: Coeliakie. Omdat ik niet kan koken zonder te proeven, serveer ik dus álles glutenvrij. De gasten krijgen het verzoek om niets mee te nemen waar gluten inzitten. Manlief is daar heel resoluut in en zet een hele bakplaat vol baklava bijvoorbeeld linea recta weer buiten neer 
dat zou ik zelf heel moeilijk vinden. Hij vraagt ook altijd of iedereen zijn handen wil wassen, bij binnenkomst van het huis en vlak voor het eten. Het zal je verbazen hoeveel mensen niet automatisch voor het eten hun handen wassen! De laatste gluten eraf voordat ze overal aanzitten wat ik ook ga vastpakken en in mijn mond laat verdwijnen 
Behalve bovenstaande ben ik erg op de gasten gericht en kook ik iets wat hopelijk in de smaak valt. Ik gebruik graag de oven en een petroleumstelletje als extra ‘kookpunten’ bij grote gezelschappen. Dat levert namelijk logistieke problemen, het aantal branders.
Ik ben benieuwd waar jij tegenaan loopt als je voor zoveel mensen gaat koken, wil je daar iets over vertellen?
Het is echt niet zo dat hij niet wil koken hoor. Regelmatig begint hij als hij eerder thuis is, maar dan volgt hij exact het Hello Fresh recept, compleet met een halve liter azijn (waar ze fan van zijn) of alle koriander erdoor of de olijven. Die recepten pas ik zelf altijd een beetje aan, zodat er geen ingrediënten in komen die ik niet lust. Man eet alles, dus die denkt er gewoon niet bij na dat bijv olijven nogal overheersend zijn qua smaak.
Kortom, ik houd het liever in eigen hand en wil bij de ‘stiefkinders’ te boek staan als degene die wél kan koken 
Doordeweek mag je je er gewoon gemakkelijk vanaf maken. In het weekend kun je misschien iets met langere bereidingstijd maken (als je van te voren weet dat de gasten mee komen eten). En op verjaardag voor een groot gezelschap kan je ook prima soep met salade maken hoor.
Ik vraag wel vaak wat ze willen. Meestal pasta of ragout en voor vriendin van zoon vegetarische versie ervan.
Laatst waren toevallig allebei de kinderen in 1 weekend hier. Dochter vroeg om ouderwetse kippensoep.
Zoon hoefde die dag nog niet mee te eten zei hij,die aten onderweg. Ze moeten lang trainen. Ik soep gemaakt voor dochter.
Zegt ie nader hand. oooo kippensoep,DAT heb je niet gezegd,dat had ik wel gewild!!
Keer erop maar pannetje gemaakt 
Ik lees vol verbazing over wat mensen doen als hun eigen kinderen toevallig mee-eten!
Misschien reageert ik over 10 jaar wel heel anders hoor, mijn kinderen zijn (voorlopig) het huis nog niet uit.
Als ik (gepland of ongepland) bij mijn ouders eet, eten we gewoon iets wat er normaal ook gegeten zou worden. Nee, mijn moeder zou geen eten maken waarvan ze weet dat ik dat niet zo lekker vind. Dat bewaart ze dan wel voor morgen. Maar gewoon een van de gewone 'gezins-recepten'.
En dat vind ik heel fijn en vertrouwd. Weer lekker even terug thuis! Ik verwacht dat ik dat later ook zo zal doen. En als ze een verzoekje hebben: laat maar komen! We eten hier nooit heel ingewikkeld.
Ik zou me ook opgelaten voelen als er een middag in de keuken gestaan werd voor mijn komst.
En stiekem ook blij dat de frietpan dan niet aangaat. Dan kan ik dat bewaren voor een keer dat ik zelf geen zin/tijd heb om te koken!