Wat kook je als er eters komen?
Wat zetten jullie gasten voor als ze komen eten? Met Kerst is het ‘makkelijk’, dan pak ik gewoon uit, maar bijv alle kinderen + aanhang op een normale week- of weekenddag?
Sinds ik samenwoon, houdt dat in dat ik met gemak zes man aan tafel heb en ik ben dat niet meer echt gewend. Ik wil wel iets speciaals koken, maar heb dan niet altijd tijd om drie uur in de keuken te staan. Bijkomend ‘probleem’ is dat er altijd wel minimaal twee heel grote eters bij zitten, die in hun eentje al voor drie eten.
Kun je het afdoen met soep en broodjes en salade of vlees en groente en gehaalde patat?
Wacht ff, je bedoelde eigenlijk in dit topic vooraf besproken verwacht bezoek/meeeters?
Marty1984 schreef op 25-09-2026 om 17:39:
[..]
Ik zal dan weer mijn moeder nooit opleggen wat ze moet maken.
Ze weet hoogstens dat ik bepaalde dingen absoluut niet eet. Leuk mam dat je afkomt dat je graag zondag als we komen konijn wil maken. Maar dan hou ik me bij de frieten en de groenten en eet manlief met smaak van je konijn.
Maar hell no dat ik dingen ga afbedelen. Het is toch echt haar eigen keuze waar ze zin in heeft. Ze moet het namelijk zelf mee opeten.
Ik weet tegelijk dat - naast dat ik geen andijvie lust - ze andijviestamppot ook niet feestelijk genoeg vindt als ze eters krijgt. Het "uitpakken met ..." komt bij mij van ergens
. Het zit gewoon in de hele familie dat als je bezoek krijgt je iets feestelijk op tafel zet.
Het zijn toch je ouders!
Mijn kinderen vragen gerust om iets. Vaak iets dat ze zelf niet zo snel maken wegens te onhandig voor één of twee personen, wegens het niet kunnen frituren, wegens tijdgebrek etc.
Ik zie dat alleen maar als compliment.
Mijn kinderen vragen gelukkig wel: ik vind Niets zo leuk als wens recepten ….Weet dat een Kind heel graag Knödel eet, en als ik bij hem op bezoek ga neem ik vaak Knödel mee voor in de vriezer
MMcGonagall schreef op 25-09-2026 om 17:33:
Aanvullend… voor mijn eigen kinderen is het (natuurlijk) nooit zo’n dilemma. Die vragen meestal zelf of ik zus of zo kan koken en eten graag pastasalade of aardappeltjes uit de oven met groente en vlees of vega. Andijviestamppot doet het ook altijd goed. De kinderen van mijn vriend zijn met meer en ook nog met kleine kinderen, dus dat is wat ingewikkelder. Die eten bovendien met vier man makkelijk twee grote ovenschalen aan lasagne leeg.
Voor hele grote eters zou ik eerst met een borrelplank beginnen met een flinke hoeveelheid stokbrood met smeersels en snacks groentes, kinderen vinden daar ook vaak wel iets van hun gading. Daarna dus een hoofdgerecht een mooi stukje vlees, gevogelte of vis met een lekkere saus en een salade of groenten garnituur en aardappeltjes uit de oven. Daarna een toetje en dat mag van mij ook kant en klaar ijs zijn.
Als je het eten koken voor de kinderen van je partner lastig vindt, betrek hem er dan meer bij. Laatje partner maar medebepalen wat er op tafel komt en laat hem dat ook medeklaar maken.
Kampeerder schreef op 25-09-2026 om 18:00:
[..]
Het zijn toch je ouders!
Mijn kinderen vragen gerust om iets. Vaak iets dat ze zelf niet zo snel maken wegens te onhandig voor één of twee personen, wegens het niet kunnen frituren, wegens tijdgebrek etc.
Ik zie dat alleen maar als compliment.
Waar ik ook naartoe ga, ik zal nooit gaan zitten bedelen. Mijn moeder of vrienden doen toch echt volkomen hun zin. Als ik persé gerecht X wil eten zal ik dat zelf wel maken.
Mijn zus wil nog wel eens opmerken "graag iets dat de kinderen ook lusten, mam" of "kan er lactosevrije room in de soep". Maar daar stopt de bemoeienis qua keuze gerecht toch echt. Zit er toch gewone room in de soep - omdat mijn moeder er niet bij stilgestaan heeft - is er daarna nog hoofdgerecht en dessert. Je gaat in onze omgeving niet zo snel met honger van tafel ongeacht of je iets laat passeren dat je ding niet is.
Je wordt geïnviteerd en je mag zowaar blijven eten en daarvoor gaat zij / hij uren in de keuken staan. Dan is het toch echt aan de gastvrouw of gastheer om te beslissen wat hij of zij op tafel zet. En ben jij te gast. Hoogstens kan je hopen dat ze rekening houden met echt zware allergieën zoals dat er geen enkele noot in huis mag zijn bij een zware noten-allergie. Of dat ze niet stiekem ergens tonijn onder draaien en het verkopen als kip terwijl iedereen weet dat ik allergisch ben aan tonijn. Maar die hard eisen stellen ... echt niet.
(Ik laat dus rustig de toastjes met tonijn-sla passeren. Geen probleem. Maar als ik vraag of er in dat mayonaise-goedje dat ik beperkt herken qua ingrediënt tonijn zit wil ik wel een eerlijk antwoord.)
Mijn kinderen en hun partners komen altijd in het weekend eten en lusten volgens mij alles. Ze komen niet wekelijks dus als ze komen pak ik flink uit houd ook echt van koken.
Ik vind koken voor 2 niet zo boeiend. We hebben een kleine vriezer dus vind ik bewaren van wat ik teveel maak een dingetje. Met meer eters pak ik meer uit, wat overblijft kan ik meegeven en vind ik het ook de moeite waard om er meer tijd in te steken.
Marty1984 schreef op 25-09-2026 om 18:14:
[..]
Waar ik ook naartoe ga, ik zal nooit gaan zitten bedelen. Mijn moeder of vrienden doen toch echt volkomen hun zin. Als ik persé gerecht X wil eten zal ik dat zelf wel maken.
Mijn zus wil nog wel eens opmerken "graag iets dat de kinderen ook lusten, mam" of "kan er lactosevrije room in de soep". Maar daar stopt de bemoeienis qua keuze gerecht toch echt. Zit er toch gewone room in de soep - omdat mijn moeder er niet bij stilgestaan heeft - is er daarna nog hoofdgerecht en dessert. Je gaat in onze omgeving niet zo snel met honger van tafel ongeacht of je iets laat passeren dat je ding niet is.
Je wordt geïnviteerd en je mag zowaar blijven eten en daarvoor gaat zij / hij uren in de keuken staan. Dan is het toch echt aan de gastvrouw of gastheer om te beslissen wat hij of zij op tafel zet. En ben jij te gast. Hoogstens kan je hopen dat ze rekening houden met echt zware allergieën zoals dat er geen enkele noot in huis mag zijn bij een zware noten-allergie. Of dat ze niet stiekem ergens tonijn onder draaien en het verkopen als kip terwijl iedereen weet dat ik allergisch ben aan tonijn. Maar die hard eisen stellen ... echt niet.
(Ik laat dus rustig de toastjes met tonijn-sla passeren. Geen probleem. Maar als ik vraag of er in dat mayonaise-goedje dat ik beperkt herken qua ingrediënt tonijn zit wil ik wel een eerlijk antwoord.)
Maar het is toch geen bedelen als je ergens om vraagt?
Toen kinderen nog thuis woonden hadden ze ook wel eens verzoeken of wensen en dat is niet anders geworden. Ik kan bij mijn ouders ook gewoon ergens om vragen. Maar misschien is dat allemaal heel Nederlands, dat zou best kunnen.
Er komt hier vanmiddag een kind langs dat naar de tandarts moest, maar tussen werk en tandarts (bij ons in de wijk) nog even een half uur over had. Ik bied aan dat kind wel kan blijven even na de tandarts. Vindt kind echt heel fijn, en merkt op dat er al lang geen friet meer op het menu stond. Dus aten wij zojuist om half zes friet, boontjes en gehakt met het ene kind. Andere kind kwam om zes uur, ook nog wat friet voor gebakken. Iedereen blij, wij zelf ook.
Joszy schreef op 25-09-2026 om 12:52:
Ik zou je kinderen niet zien als 'gasten', maar als onderdeel van het gezin, ookal wonen ze ergens anders. Dan kunnen ze gewoon mee-eten wat je ook zou koken als ze niet zouden komen, kook je alleen meer.
Pasta, nasi of rijst met curry oid, ovenschotels, salades, pannenkoeken, kan allemaal!
Ja, eens. Je kookt gewoon wat je normaal ook zou maken op zo'n dag, alleen dan meer.
Dus pasta, ovenschotel, pizza, quiche, soep, noodles of wat dan ook.
Kersje schreef op 25-09-2026 om 17:48:
Wacht ff, je bedoelde eigenlijk in dit topic vooraf besproken verwacht bezoek/meeeters?
Dat was wel de directe aanleiding. Meestal eet er maar een extra kind en/of bonuskleinkind mee. Daar red ik me wel mee, dan maak ik gewoon wat meer van wat op het programma staat. Als ik alleen met mijn eigen kind eet gooien we graag iets in de airfryer 
Marty1984 schreef op 25-09-2026 om 18:14:
[..]
Waar ik ook naartoe ga, ik zal nooit gaan zitten bedelen. Mijn moeder of vrienden doen toch echt volkomen hun zin. Als ik persé gerecht X wil eten zal ik dat zelf wel maken.
Mijn zus wil nog wel eens opmerken "graag iets dat de kinderen ook lusten, mam" of "kan er lactosevrije room in de soep". Maar daar stopt de bemoeienis qua keuze gerecht toch echt. Zit er toch gewone room in de soep - omdat mijn moeder er niet bij stilgestaan heeft - is er daarna nog hoofdgerecht en dessert. Je gaat in onze omgeving niet zo snel met honger van tafel ongeacht of je iets laat passeren dat je ding niet is.
Je wordt geïnviteerd en je mag zowaar blijven eten en daarvoor gaat zij / hij uren in de keuken staan. Dan is het toch echt aan de gastvrouw of gastheer om te beslissen wat hij of zij op tafel zet. En ben jij te gast. Hoogstens kan je hopen dat ze rekening houden met echt zware allergieën zoals dat er geen enkele noot in huis mag zijn bij een zware noten-allergie. Of dat ze niet stiekem ergens tonijn onder draaien en het verkopen als kip terwijl iedereen weet dat ik allergisch ben aan tonijn. Maar die hard eisen stellen ... echt niet.
(Ik laat dus rustig de toastjes met tonijn-sla passeren. Geen probleem. Maar als ik vraag of er in dat mayonaise-goedje dat ik beperkt herken qua ingrediënt tonijn zit wil ik wel een eerlijk antwoord.)
Over dat hoogstens kan je hopen dat........
Dat is hier in Nederland toch wel heel algemeen geaccepteerd.
Voor gasten met beperkingen in voedselkeuze maak je (naar vermogen) iets dat de gast kan eten. Als je daar echt niet kan dan bent de gast zelf eenb onderdeel van het diner mee. Het glutenvrije vriendinnetje van mijn dochter nam vaak zelf naar pizzadeeg in een vorm mee, omdat ik dat niet kan maken met bakvormen en keukenmachine waar al jaren gewone bloem in werd verwerkt.
als ik eters krijg, dan ga ik wel even door een paar recepten heen, om net wat anders dan normaal op tafel te zetten. Ik eet niet veel en woon alleen, dan maak je bepaalde gerechten niet vaak, omdat het niet makkelijk te bewaren is of weer op te warmen. Als ik dan een paar eters krijg, dan wil ik wel eens zo'n gerecht maken. Bv Lasagne (voor 1 persoon is dat wat lastig maken) of een pan met stoofgerecht
Kampeerder schreef op 25-09-2026 om 19:11:
[..]
Maar het is toch geen bedelen als je ergens om vraagt?
Toen kinderen nog thuis woonden hadden ze ook wel eens verzoeken of wensen en dat is niet anders geworden. Ik kan bij mijn ouders ook gewoon ergens om vragen. Maar misschien is dat allemaal heel Nederlands, dat zou best kunnen.
Er komt hier vanmiddag een kind langs dat naar de tandarts moest, maar tussen werk en tandarts (bij ons in de wijk) nog even een half uur over had. Ik bied aan dat kind wel kan blijven even na de tandarts. Vindt kind echt heel fijn, en merkt op dat er al lang geen friet meer op het menu stond. Dus aten wij zojuist om half zes friet, boontjes en gehakt met het ene kind. Andere kind kwam om zes uur, ook nog wat friet voor gebakken. Iedereen blij, wij zelf ook.
Zo lang je thuis inwoont kan je verzoeken doen.
Vanaf je je eigen huishouden hebt zijn de verzoeknummers toch echt afgelopen in mijn ogen en die van mijn omgeving. En beslist degene die uitnodigt en moet koken.
Waarbij als niemand van spruiten houdt er geen spruiten op tafel staan. Maar je voor de rest wel vrije keuze hebt. Als ik weet van vorige etentjes dat 4 van mijn 5 bezoekers geen olijven lusten serveer ik geen salade met olijven. Zijn er 3 die wel olijven eten serveer ik wel gewoon Griekse salade en hebben die 2 andere pech of pulken de olijven er maar uit.
Wat zegt je partner ervan? Het zijn zijn kinderen begrijp ik, hoe kijkt hij er naar? Of laat hem koken als zijn kinderen komen?
Marty1984 schreef op 25-09-2026 om 20:23:
[..]
Zo lang je thuis inwoont kan je verzoeken doen.
Vanaf je je eigen huishouden hebt zijn de verzoeknummers toch echt afgelopen in mijn ogen en die van mijn omgeving. En beslist degene die uitnodigt en moet koken.
Waarbij als niemand van spruiten houdt er geen spruiten op tafel staan. Maar je voor de rest wel vrije keuze hebt. Als ik weet van vorige etentjes dat 4 van mijn 5 bezoekers geen olijven lusten serveer ik geen salade met olijven. Zijn er 3 die wel olijven eten serveer ik wel gewoon Griekse salade en hebben die 2 andere pech of pulken de olijven er maar uit.
Oh ik heb zelfs vrienden die wel eens om iets vragen. Is hier hele gewoon een wordt ook gezien als compliment als iemand vraagt of je dit is dat gerecht misschien kunt maken.
Als twee van de vijf geen olijven blieven dan gaan ze niet door de salade maar los ernaast voor wie wil. Zo gaat hier ook altijd tafelzuur apart. Kleine moeite, groot plezier.