Beauty en fashion Beauty en fashion

Beauty en fashion

Zwangerschapskleding begrafenis


Mijn moeder overleed tijdens mijn zwangerschap. 
Ik had een zwarte positiebroek aan die ik sowieso wel droeg, met daarop een oudroze top (hoogzomer). 
Twee maanden later overleed mijn oma, had ik wel even een andere top erop. Toen was het begin herfst, en een colbert erover. 

Ik was in de kerstvakantie bij een uitvaart waar iemand in korte broek was. Niet mijn keuze, maar dat geeft niet. 
TO, ik vind dat een spijkbroek met daarbij een donker jasje en een zwart shirt prima kan voor de uitvaarten waar ik kom. Een daarbij vind ik dat als je zwanger bent de laat voor wat gepast is voor een uitvaart laagje ligt, zeker voor de broek. Die zie je amper, en iedereen snapt dat je garderobe tijdens een zwangerschap wat beperkter is. 

mut

mut

23-01-2026 om 10:07

SuzyQFive schreef op 22-01-2026 om 22:34:

Mijn moeder overleed tijdens mijn zwangerschap.
Ik had een zwarte positiebroek aan die ik sowieso wel droeg, met daarop een oudroze top (hoogzomer).
Twee maanden later overleed mijn oma, had ik wel even een andere top erop. Toen was het begin herfst, en een colbert erover.

Ook mijn moeder is overleden toen ik zwanger was, 38 weken. Ik had iets in donkere kleuren dat ik kon genoeg kon aanpassen om aan te doen. 

masatu

masatu

23-01-2026 om 10:42 Topicstarter

Hier gaat het gelukkig niet om mijn eigen moeder, maar om de oma van mijn man. Na 1,5 dag palliatieve zorg is het inmiddels afgelopen, dus ergens eind volgende week zal de begrafenis plaatsvinden.

De concrete tips van due-scimmie had ik inderdaad gezien. Ik vond die jurkjes zelf wat aan de korte kant (niet dat dat niet op een begrafenis zou kunnen, maar ik zou mijzelf daar gewoon niet zo comfortabel in voelen). Ik heb inmiddels een donkerbruine gebreide/geribde jurk uitgezocht, die kan ik dan mooi combineren met een jasje/vestje die ik al heb. 

Gecondoleerd en sterkte Masatu

Je kunt toch gewoon een zwangerschaps jeans aan met een effen trui erop? Kan me niet heugen eigenlijk dat ik naar mensen hun kleding heb gekeken op mijn vaders begrafenis. Dat iemand er was, was veel belangrijker. 

MarvelousM schreef op 23-01-2026 om 15:27:

Je kunt toch gewoon een zwangerschaps jeans aan met een effen trui erop? Kan me niet heugen eigenlijk dat ik naar mensen hun kleding heb gekeken op mijn vaders begrafenis. Dat iemand er was, was veel belangrijker.

Precies 

Wat Marty verteld over dat de mensen over je praten als je wat anders aan hebt. Zo kinderachtig en gewoon asociaal ook.

Marty1984 schreef op 22-01-2026 om 18:52:

[..]

Hier wordt er toch écht 10 jaar later nog over je gesproken als je in lichte of flashy kleding op een begrafenis verschijnt.

Je draagt ofwel zwart, ofwel heel donkergrijs of donkerblauw. Eventueel een donkere jeans kan nog net, maar dan wel één zonder scheuren, vlekken, rafels, ... en een lange. In short kom je gewoon niet binnen .

Je bent toch écht op elk familiefeest de komende 10 jaar het lachertje als je een fel gekleurd shirt draagt. Dat valt in die zwart-grijs-blauwe massa toch echt iedereen instant op.

Ik heb toch echt speciaal een paar zwarte kledingstukken in mijn kast voor begrafenissen. Ook afhankelijk van het weer. Bij een begrafenis in januari trek ik iets anders aan dan in juni en ik poog ook nog op te letten dat ik in dezelfde familie geen 3 keer achter elkaar identiek hetzelfde draag.

Die laatste zin. Echt wat een debiel gedoe. Heb er geen andere woorden voor.

Jeetje zeg wat wordt Marty aangevallen. Laat elkaar in je waarde.. Er zijn gewoon verschillende gebruiken, over heel de wereld, en ja zelfs tussen Nederland en België al (en uiteraard ook heel erg binnen families). Ik denk dat mijn familie in Limburg ook wel vreemd op zou kijken als ik niet een beetje donker en netjes gekleed zou gaan. 

Mijn ouders (geboren in de 40-er jaren) leerden dat je in de rouwtijd in het zwart moest, en zonder make-up en zonder sieraden. Dat hoeft niet meer, maar donker, netjes, ingetogen doe ik voor de zekerheid.

Ik weet trouwens eigenlijk niet hoe mijn familie (van beide kanten) erover denkt, er is al 20 jaar geen begrafenis geweest gelukkig! Wel redelijk wat familieleden, ik verwacht dat het grote sterven binnenkort begint en jaren aan zal houden.

Zelf ga ik in het zwart of donkerblauw. Omdat je heel vaak niet weet wat het gebruik is, en je valt dan waarschijnlijk niet uit de toon. Tenzij er expliciet op de rouwkaart staat dat kleurige kleding gewenst is (dat had ik een keer bij de begrafenis van een kind van een collega). Dan doe ik dat natuurlijk ook. Maar anders ga ik voor veilig, dus donker/zwart.

Ik let ook nauwelijks op de kleding van anderen bij een begrafenis. Totdat het opvalt. 
Op de begrafenis van een alom gewaardeerde collega (paarhonderd mensen) kwam een vrouw waarmee ik samengewerkt had. Zij was normaal gesproken wisselend gekleed, soms best mooi, soms saai/flodderig. Beetje zelfde als ik dus . Maar bij de begrafenis viel ze me op, want ze had haar allersloomste dagelijkse oude kloffie aangetrokken. Ze viel zo uit de toon. Van de rest weet ik het allemaal niet meer (wel netjes).

 

Egel. schreef op 23-01-2026 om 20:42:

Jeetje zeg wat wordt Marty aangevallen. Laat elkaar in je waarde.. Er zijn gewoon verschillende gebruiken, over heel de wereld, en ja zelfs tussen Nederland en België al (en uiteraard ook heel erg binnen families). Ik denk dat mijn familie in Limburg ook wel vreemd op zou kijken als ik niet een beetje donker en netjes gekleed zou gaan.

Mijn ouders (geboren in de 40-er jaren) leerden dat je in de rouwtijd in het zwart moest, en zonder make-up en zonder sieraden. Dat hoeft niet meer, maar donker, netjes, ingetogen doe ik voor de zekerheid.

Ik weet trouwens eigenlijk niet hoe mijn familie (van beide kanten) erover denkt, er is al 20 jaar geen begrafenis geweest gelukkig! Wel redelijk wat familieleden, ik verwacht dat het grote sterven binnenkort begint en jaren aan zal houden.

Zelf ga ik in het zwart of donkerblauw. Omdat je heel vaak niet weet wat het gebruik is, en je valt dan waarschijnlijk niet uit de toon. Tenzij er expliciet op de rouwkaart staat dat kleurige kleding gewenst is (dat had ik een keer bij de begrafenis van een kind van een collega). Dan doe ik dat natuurlijk ook. Maar anders ga ik voor veilig, dus donker/zwart.

Ik let ook nauwelijks op de kleding van anderen bij een begrafenis. Totdat het opvalt.
Op de begrafenis van een alom gewaardeerde collega (paarhonderd mensen) kwam een vrouw waarmee ik samengewerkt had. Zij was normaal gesproken wisselend gekleed, soms best mooi, soms saai/flodderig. Beetje zelfde als ik dus . Maar bij de begrafenis viel ze me op, want ze had haar allersloomste dagelijkse oude kloffie aangetrokken. Ze viel zo uit de toon. Van de rest weet ik het allemaal niet meer (wel netjes).

Dat kan ja dat er verschillende gebruiken zijn, maar hoe absurd het is om daar iemand over te veroordelen 10 jaar lang,  daar ging het over.

Egel. schreef op 23-01-2026 om 20:42:

Jeetje zeg wat wordt Marty aangevallen. Laat elkaar in je waarde.. Er zijn gewoon verschillende gebruiken, over heel de wereld, en ja zelfs tussen Nederland en België al (en uiteraard ook heel erg binnen families). Ik denk dat mijn familie in Limburg ook wel vreemd op zou kijken als ik niet een beetje donker en netjes gekleed zou gaan.

even een gedachtenexperiment. Stel dat je een televisiedocumentaire kijkt over native Americans, of over een stam in Afrika, of over rituelen in japan. En dan wordt er uitgelegd dat als er een dode wordt begraven, iedereen zijn rituele kleding aandoet. Kralen of veren komen tevoorschijn, of er worden witte gewaden aangetrokken, of er wordt met verf en bruine streep over de wangen getrokken, want zo doet die gemeenschap dat. 
Een lid van de stam doet niet mee, en verschijnt in spijkerbroek op de rouwbijeenkomst. De stam oudste fronst: hiermee grief je je voorouders en toon je geen respect voor de goden. 

Wie zegt er dan ook: nah, wat een debiel gedoe? 

Ja nou precies Ginevra, zoiets bedoel ik. 

Persoonlijk zou ik het trouwens heel prettig vinden als ik zeker wist dat ik in het zwart werd verwacht omdat dat altijd zo zou gaan. Inmiddels is dat -blijkt ook uit deze reacties- onduidelijker geworden wat men normaal vindt. Ik lees dingen als: 'gelukkig hoeft dat niet meer', en 'niet te somber' en zo. 
De ene keer ben je intens verdrietig/somber, de ander keer ga je meer voor een ander, maar er zullen op zo'n begrafenis bijna altijd wel verdrietige mensen zijn. Voor mij een prima gelegenheid om ook mijn kleding somber en uiterlijk sober te houden. 

Wel mooi om te lezen dat de meesten het vooral belangrijk vinden dát iemand er is, ook als deze in vrijetijdskleding komt. Dat ís natuurlijk gewoon het belangrijkste. Maar toch... als het kán, zou ik op safe gaan, omdat het er niet om gaat dat jij niet te somber gekleed wil zijn.

masatu schreef op 22-01-2026 om 21:13:

Het zal niet een begrafenis worden waarbij iedereen in pikzwart met hoge hoed gekleed gaat hoor, gelukkig niet. Maar een beetje netjes / donker gekleed wordt echt wel verwacht.
En alhoewel ik inderdaad wel een net (pre-zwangerschap) jasje heb die ik aan kan trekken al dan niet in combinatie met een zwart t-shirt (bedankt voor de tip!), zijn mijn zwangerschapsbroeken vooral blauwe jeans/spijkerstof en dat vind ik dan net niet geschikt. Het rode jurkje dat ik met kerst aan had vind ik ook niet zo passend.
En dan kan ik net zo goed een jurkje of ander kledingstuk kopen waarmee ik in 1x klaar ben. Maar inmiddels heb ik door dit topic daarvoor wel inspiratie opgedaan, dus dank daarvoor!

Ik ben best al een aantal keer in blauwe, (wel redelijk nette donkerblauwe, niet zo'n vale) spijkerbroek naar een begrafenis gegaan. 

En bij de laatste begrafenis was de overledene zelf niet van de nette kleding. Dus hebben we ons aangepast aan de kledingstijl van de overledene.

Het belangrijkste is de nabestaanden geen aanstoot geven en jezelf er prettig bij voelen. 

<="">
Wat akelig als mensen zo lang over elkaar blijven praten. *

Wat mij bijstaat bij onze laatste 2 uitvaarten is dat het vooral enorm belangrijk voor ons was dat de mensen er waren! En niet hoe ze er uit zagen. 

Leven en laten leven. En niet elkaar de maat nemen omdat je een lichte spijkerbroek aan hebt, of een rode jurk. Wees blij dat die persoon voor je de moeite heeft genomen om te komen.

* Hebben ze niks belangrijkers te doen dan te blijven praten over de kleding op een begrafenis?

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.