Is het normaal om toe te zijn aan een leeg nest?
Ik (vrouw, midden 50) woon sinds mijn scheiding vijf jaar geleden samen met mijn twee jongvolwassen zonen. Ze zijn fulltime bij mij en gaan heel af en toe een nachtje naar hun vader. Er is dus altijd wel iemand thuis, alleen ben ik vrijwel nooit. De 1 studeert nog, zit in zijn master, de ander gaat nog aan een nieuwe studie beginnen. Ze zijn beiden begin 20.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer. Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
Ze krijgen allemaal een kookboek mee, geschreven door mijzelf ….
Ik verlang ook wel eens naar een leeg nest hoor, het voelt alsof we al jaren in hetzelfde stramien zitten en ik zou willen verhuizen en dus wil ik niks meer aan het huis opknappen maar dan zitten we nog jaren in deze dump, er moeten echt wel dingen gebeuren zo langzamerhand.
Anderzijds wil ik ook niet gewoon maar gaan verhuizen (nog afgezien van dat mijn partner dat niet goed zou vinden) en dan de nog achtergebleven kinderen de straat op kieperen zonder baan of huis... En het is ook vaak gezellig met zijn vijven, het loopt eigenlijk wel en ik zie ook niet zo goed waar ik nou precies over wil klagen. Het frustreert me vooral dat ik voor mijn gevoel niet zelf aan het stuur van mijn leven zit, denk ik. Terwijl het natuurlijk mijn eigen keuze is om de situatie te houden zoals het is, ik zou ook met mijn vuist op tafel kunnen slaan en een verhuizing forceren.
(Het schijnt dat onze ex-buurman nog steeds niet zo gelukkig is in zijn nieuwe woning, misschien is dat toch geen goed voorbeeld om na te volgen. Waarschijnlijk zou ik trouwens degene zijn die heel erg sip in het nieuwe huis zou zitten kniezen, en mijn partner zou gewoon fluitend zijn mouwen opstropen en er iets leuks van maken en nieuwe vrienden zoeken...).
Zorgmoe ben ik soms wel een beetje, maar als we over een paar jaar geen huisdieren meer hebben en de kinderen ook echt uitgevlogen zijn, ben ik wel weer nog wat ouder dan nu en begint niet ineens mijn zoveelste jeugd natuurlijk. Het zal dan akelig stil zijn in huis, welk huis ook. En soms ook lekker rustig. Maar dat komt nu ook voor.
Hoe doen jullie dat met je uitwonende studenten, houd je in je achterhofd toch een beetje rekening met een terugkeer naar huis of is dat eigenlijk een gepasseerd station?
Ik houd bij mijn uitwonende student zeker rekening met terugkeer naar huis. Hij woont nu in een kamer van Duwo, dus na de studie moet hij deze kamer uit. Of hij dan wat anders vindt, staat nog maar te bezien. Zal er ook erg vanaf hangen wat hij voor werk gaat doen en vooral waar hij dat gaat doen. Als dat ergens in Oost-Groningen is dan zal hij vast wel een woning kunnen vinden, maar als hij hier in de Randstad aan de slag gaat dan zie ik het somber in.
AnnaPollewop schreef op 24-02-2026 om 16:08:
Hoe doen jullie dat met je uitwonende studenten, houd je in je achterhofd toch een beetje rekening met een terugkeer naar huis of is dat eigenlijk een gepasseerd station?
Bij onze jongste, woont op ca. 25 km van hier in een studio in de studentenstad, nu bezig met een master, verwacht ik zomaar dat die nog een poos thuis komt wonen als die inderdaad door Duwo 'uitgezet' wordt na de studie. Banen zijn vooral te vinden in de stad waar jongste studeert, maar woonruimte niet... (Randstad, gewilde stad om te wonen, dus schreeuwend duur). Dus ik zie het zo weer gebeuren dat die weer thuis komt wonen. Dat zal voor ons alle 3 wel weer wennen zijn. Maar die master duurt nog wel een maand of 18, voorlopig dus nog even heerlijk samen met man thuis (en de kat).
AnnaPollewop schreef op 24-02-2026 om 16:08:
Hoe doen jullie dat met je uitwonende studenten, houd je in je achterhofd toch een beetje rekening met een terugkeer naar huis of is dat eigenlijk een gepasseerd station?
Mijn dochter en haar vriend hebben emigratieplannen. Man en ik willen even zien hoe dat avontuur gaat lopen, zolang wil ik ruim blijven wonen voor het geval dat emigratie tegenvalt en ze weer naar Nederland komen en niet gelijk op straat staan.
AnnaPollewop schreef op 24-02-2026 om 16:08:
Hoe doen jullie dat met je uitwonende studenten, houd je in je achterhofd toch een beetje rekening met een terugkeer naar huis of is dat eigenlijk een gepasseerd station?
Ja hebben wij wel in gedachten. Student is student af, werkt fulltime, woont parttime thuis en parttime op kamers. Heeft het niet meer zo naar de zin daar. Ik denk voor de zomer weer fulltime thuis. Gesprek aan tafel gaat daar steeds vaker over.
Wij willen tussen nu en tien jaar kleiner gaan wonen, maar dan moeten ze wel allemaal hun eigen voorlopig definitieve vaste eigen plekje gevonden hebben. En in ons nieuwe huis of appartement moeten minstens twee logeerbedden passen. Slaapbank of bed met onderschuifbed of iets. Voor een kind dat wat verder woont, maar ook voor een kind dichtbij dat dat even nodig heeft.
Single kind blijft nu ook wel eens slapen (hooguit twee keer per jaar) terwijl de reisafstand minder dan een kwartier is.
Temet schreef op 24-02-2026 om 16:17:
Ik houd bij mijn uitwonende student zeker rekening met terugkeer naar huis. Hij woont nu in een kamer van Duwo, dus na de studie moet hij deze kamer uit. Of hij dan wat anders vindt, staat nog maar te bezien. Zal er ook erg vanaf hangen wat hij voor werk gaat doen en vooral waar hij dat gaat doen. Als dat ergens in Oost-Groningen is dan zal hij vast wel een woning kunnen vinden, maar als hij hier in de Randstad aan de slag gaat dan zie ik het somber in.
Staat hij al ingeschreven? Tegenwoordig schrijf je je in één keer in voor álle woningbouwhuizen in de provincie Groningen.
Zoon stond na 4 jaar regelmatig als nummer 1 in Noordgroningen, maar meestal op plekken waar je niets begint zonder auto.
Na bijna 5 jaar inschrijving kwam de ideale plek vrij. Goed OV, maar ook niet te ver voor ons, zodat we gemakkelijk iets kunnen regelen als het nodig is.
AnnaPollewop schreef op 24-02-2026 om 16:08:
Hoe doen jullie dat met je uitwonende studenten, houd je in je achterhofd toch een beetje rekening met een terugkeer naar huis of is dat eigenlijk een gepasseerd station?
Ik houd niet bewust rekening mee, maar het zit na 2x een terugkerend kind wel in mijn achterhoofd.
Poezenmeisje schreef op 24-02-2026 om 19:26:
[..]
Staat hij al ingeschreven? Tegenwoordig schrijf je je in één keer in voor álle woningbouwhuizen in de provincie Groningen.
Zoon stond na 4 jaar regelmatig als nummer 1 in Noordgroningen, maar meestal op plekken waar je niets begint zonder auto.
Na bijna 5 jaar inschrijving kwam de ideale plek vrij. Goed OV, maar ook niet te ver voor ons, zodat we gemakkelijk iets kunnen regelen als het nodig is.
Het is volkomen hypothetisch, zoon studeert pas over een paar jaar af, en het is compleet onduidelijk wat hij gaat doen. Voor hetzelfde geld vertrekt hij naar het buitenland.
Auwereel schreef op 24-02-2026 om 18:05:
[..]
Mijn dochter en haar vriend hebben emigratieplannen. Man en ik willen even zien hoe dat avontuur gaat lopen, zolang wil ik ruim blijven wonen voor het geval dat emigratie tegenvalt en ze weer naar Nederland komen en niet gelijk op straat staan.
Heb je 1 dochter? En hoe vind je dat dat ze gaat emigreren?
Poezenmeisje schreef op 24-02-2026 om 19:26:
[..]
Staat hij al ingeschreven? Tegenwoordig schrijf je je in één keer in voor álle woningbouwhuizen in de provincie Groningen.
Zoon stond na 4 jaar regelmatig als nummer 1 in Noordgroningen, maar meestal op plekken waar je niets begint zonder auto.
Na bijna 5 jaar inschrijving kwam de ideale plek vrij. Goed OV, maar ook niet te ver voor ons, zodat we gemakkelijk iets kunnen regelen als het nodig is.
Wij hebben nog geen idee waar de kinderen uiteindelijk neer zullen strijken. Het heeft niet zoveel zin in het wilde weg ze overal in te schrijven natuurlijk... Ze staan allebei hier in de omgeving ingeschreven, sinds hun 18e. Maar met wachtlijsten van >15 jaar schiet zelfs dat nog niet heel erg op.
Kleinduimpje schreef op 24-02-2026 om 20:02:
[..]
Heb je 1 dochter? En hoe vind je dat dat ze gaat emigreren?
Één dochter, één zoon.
Dat ze emigratieplannen zou krijgen, zat er dik in, desondanks voelt het erg onwerkelijk.
Zoon woont al op zichzelf en heeft flink gespaard omdat een goede betaalde bijbaan had tijdens zijn studie, hij is zich aan het oriënteren op de huizenmarkt. Hij vertrekt dan waarschijnlijk uit onze woonplaats, want hier wonen is niet goedkoop.
Auwereel schreef op 24-02-2026 om 21:27:
[..]
Één dochter, één zoon.
Dat ze emigratieplannen zou krijgen, zat er dik in, desondanks voelt het erg onwerkelijk.
Zoon woont al op zichzelf en heeft flink gespaard omdat een goede betaalde bijbaan had tijdens zijn studie, hij is zich aan het oriënteren op de huizenmarkt. Hij vertrekt dan waarschijnlijk uit onze woonplaats, want hier wonen is niet goedkoop.
Maar kan en wil hij wel in de buurt blijven of moet hij wanneer hij een huis wil kopen echt veel verder weg richting bijv het eerder genoemde Oost Groningen?
Dorestad schreef op 24-02-2026 om 21:56:
[..]
Maar kan en wil hij wel in de buurt blijven of moet hij wanneer hij een huis wil kopen echt veel verder weg richting bijv het eerder genoemde Oost Groningen?
Nee, hij kan in de buurt terecht.
Auwereel schreef op 24-02-2026 om 22:08:
[..]
Nee, hij kan in de buurt terecht.
Gelukkig (denk ik)