Is het normaal om toe te zijn aan een leeg nest?
Ik (vrouw, midden 50) woon sinds mijn scheiding vijf jaar geleden samen met mijn twee jongvolwassen zonen. Ze zijn fulltime bij mij en gaan heel af en toe een nachtje naar hun vader. Er is dus altijd wel iemand thuis, alleen ben ik vrijwel nooit. De 1 studeert nog, zit in zijn master, de ander gaat nog aan een nieuwe studie beginnen. Ze zijn beiden begin 20.
Zelf werk ik meer dan fulltime, ik sta er financieel alleen voor, want hun vader draagt niet bij. Dat gaat goed, maar ik vind het wel erg veel allemaal. Veel werk, veel verantwoordelijkheid, hoge hypotheek, veel druk om de kinderen nog de laatste stappen naar volwassenheid te helpen, emotioneel maar ook financieel. Ze helpen wel in huis, met koken, opruimen, afwas, was, huisdieren, maar de verantwoordelijkheid ligt wel echt bij mij. Ze hebben beiden een bijbaan, dus waar ze kunnen betalen ze zelf, maar veel komt nog op mij neer. Allemaal heel normaal met studerende kinderen en ik moet zeggen dat het erg goed loopt. De sfeer is goed, het is gezellig, er is zelden ruzie. Ik heb een nieuwe relatie en dat loopt als een zonnetje, ook met de kinderen.
Maar toch, het lijkt wel of ik een beetje uitgemoederd ben de laatste tijd. Ik heb behoefte aan tijd voor mezelf, om in huis terug te komen zoals ik het heb achtergelaten, om 's avonds een keertje alleen op de bank te zitten. Om door het huis te rommelen zonder dat iemand wat wil vragen of vertellen. Om gewoon een avond met een boterham op de bank te eten. Om af en toe het rijk alleen te hebben met mijn nieuwe liefde. Ik vind het heel onaardig van mezelf, maar ik verlang er soms echt naar dat 1 van de 2 het huis uit gaat.
Herkennen meer moeders dit? Ik vind het zo lullig omdat ze al in de steek gelaten zijn door hun vader en ik hun veilige basis ben van waaruit ze op eigen benen moeten gaat staan. Dus ik wil ze absoluut niet het gevoel geven dat ze weg moeten.
Miepjecody schreef op 22-02-2026 om 08:41:
[..]
Het is tegenwoordig natuurlijk helemaal onzin om niet iets simpels te kunnen koken met miljoen youtube filmpjes.
Nou ja, dat sowieso, iedereen kan wel wat koken.
De een heeft natuurlijk wel meer affiniteit met koken dan de ander. Wij hebben hier vaak een stille concurrentiestrijd, ik wedijver met mijn man en hij wedijvert zeer ostentatief NIET met mij en het resultaat is dat we allebei toch wel proberen altijd iets lekkers op tafel te zetten en ook regelmatig nieuwe dingen uit te proberen. Maar wij vinden allebei koken ook erg leuk en houden veel van eten, dus dat scheelt. De kinderen klagen er niet over 
.
Onze kinderen koken ook, de een beter en met meer enthousiasme dan de ander. Meestal niet voor ons (de uitwoners wel als we daar op bezoek zijn), maar dat hoeft van mij ook niet zo.
De was doe ik overigens altijd zelf, niet dat mijn man dat niet kan maar ik vind het overzichtelijk om dat zelf te doen. De ene nog-niet-nestvlieder doet zijn was (en van zijn partner) wel zelf en dat is soms onhandig, want dan zijn wasmachine en droger bezet terwijl ik zelf wilde wassen, andere zoon kan ook wel zelf wassen maar vindt het prima dat ik dat doe. Als iedereen zijn eigen wasje gaat doen vind ik dat eerlijk gezegd niet zo efficient, maar dat ik minder strijk heb omdat er eentje alles zelf doet is ook wel weer makkelijk.
De uitwonende student doet in ieder geval alles zelf, komt ook niet elk weekend thuis trouwens.
Huishouden is sowieso geen rocket science, je probeert eens wat en vraagt eens wat en als je daar inmiddels veel ervaring in hebt gaat het meestal wel beter en sneller maar dat staat los van talent.
En ik denk dat de scouting ook wel goed geholpen heeft om ze zelfstandig te maken, kan nou niet zeggen dat ik daar zelf veel aan bijgedragen heb. Ze kregen op school trouwens ook allemaal wel kookles (en ook bij de BSO), en eentje moest zelfs een keer een opdracht doen om thuis de was en de strijk te doen.
Sowieso zou ik denken dat elke puber met de eeuwig onstilbare honger die bij die leeftijd hoort, wel snel uitgeplust heeft welke dingen makkelijk en snel en vooral veel te maken zijn. Ik wel als puber destijds, en hier in huis zie ik dat ook.
Mijn kinderen hebben leren koken van zo'n maaltijd box. Die hebben we een tijdje gehad tot ik ze te duur vond worden (de maaltijd boxen, niet de kinderen). Bij zo'n box zat elke keer een a4 met instructies en plaatjes. Zo konden ze stap voor stap het eten maken.
Bellebelle schreef op 22-02-2026 om 20:22:
Mijn kinderen hebben leren koken van zo'n maaltijd box. Die hebben we een tijdje gehad tot ik ze te duur vond worden (de maaltijd boxen, niet de kinderen). Bij zo'n box zat elke keer een a4 met instructies en plaatjes. Zo konden ze stap voor stap het eten maken.
Ja die maaltijdboxen werden op zich niet zoveel duurder maar met 2 pubers waarvan 1 knul had ik aan 1 box niet meer genoeg, dan moest er nog vanalles bij daar niet gratis was.
Bellebelle schreef op 22-02-2026 om 20:22:
Mijn kinderen hebben leren koken van zo'n maaltijd box. Die hebben we een tijdje gehad tot ik ze te duur vond worden (de maaltijd boxen, niet de kinderen). Bij zo'n box zat elke keer een a4 met instructies en plaatjes. Zo konden ze stap voor stap het eten maken.
...Toen ik pas getrouwd was (heel. heel lang geleden) kookte ik uitsluitend diepvriesgroenten want daar stond op hoe het moest hahaha.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 15:44:
[..]
Ik heb van mijn moeder leren koken sommige gerechten maak ik nog steeds. Spruitjes moest je volgens mijn moeder niet te lang koken 20 minuutjes was genoeg.
Ik heb mijn kinderen weer leren koken en vraag mij af wat ze over 30 jaar nog maken en waar ze over gniffelen.
In mijn jeugd was het avg of bami, nasi, macaroni, spaghetti of soep. Verder was er niets. Pa leerde me de "bijzondere gerechten" want die kookte altijd in het weekend. Ma leerde me aardappelen opzetten en als die koken de groente of andersom,. Inmiddels zelf wel wat meer leren komen. Manlief kan dat ook prima.
Tuinfluiter schreef op 23-02-2026 om 15:56:
[..]
Ik heb van mijn moeder leren koken sommige gerechten maak ik nog steeds. Spruitjes moest je volgens mijn moeder niet te lang koken 20 minuutjes was genoeg.
Ik heb mijn kinderen weer leren koken en vraag mij af wat ze over 30 jaar nog maken en waar ze over gniffelen.
Hahaha ja. Ach, iedere generatie kookt weer anders denk ik. Mijn dochter is vegetariër en kan dat heel goed en gevarieerd koken. En tegenwoordig is internet ook een goede bron natuurlijk, en allerlei kookblogjes.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 16:02:
[..]
Hahaha ja. Ach, iedere generatie kookt weer anders denk ik. Mijn dochter is vegetariër en kan dat heel goed en gevarieerd koken. En tegenwoordig is internet ook een goede bron natuurlijk, en allerlei kookblogjes.
Toen mijn dochter weer anderhalf jaar bij ons heeft gewoond kookte zij ook gerechten die nieuw voor mij waren. Nu ze weer het huis uit is maak ik verschillende daarvan nog en vind ik dat een leuke uitbreiding op mijn repertoir.
Beide kinderen vragen ook regelmatig recepten van klassiekers uit mijn keuken. We houden allemaal van koken en lekker eten.
Tuinfluiter schreef op 23-02-2026 om 16:51:
[..]
Toen mijn dochter weer anderhalf jaar bij ons heeft gewoond kookte zij ook gerechten die nieuw voor mij waren. Nu ze weer het huis uit is maak ik verschillende daarvan nog en vind ik dat een leuke uitbreiding op mijn repertoir.
Beide kinderen vragen ook regelmatig recepten van klassiekers uit mijn keuken. We houden allemaal van koken en lekker eten.
Dochter overweegt om op kamers te gaan voor het laatste stuk van haar studie dat vertelde ze toen we zojuist aan tafel zaten te genieten van mijn eigen recept voor lasagne.
Even over en weer van hoe ze dat gaat betalen, wat ze dan allemaal nodig heeft, wat er mee kan vanuit huis en wat ze nog niet aanschaffen. Met tot besluit de historische woorden: Mam dan moet je wel de recepten van de lasagne en de hartige taart even uittypen dat ik dat zelf kan maken voor mijn vrienden. Ik heb nog even, want de zoektocht naar een kamer is net begonnen.
OnherkenbaarAnoniem schreef op 23-02-2026 om 20:14:
[..]
Dochter overweegt om op kamers te gaan voor het laatste stuk van haar studie dat vertelde ze toen we zojuist aan tafel zaten te genieten van mijn eigen recept voor lasagne.
Even over en weer van hoe ze dat gaat betalen, wat ze dan allemaal nodig heeft, wat er mee kan vanuit huis en wat ze nog niet aanschaffen. Met tot besluit de historische woorden: Mam dan moet je wel de recepten van de lasagne en de hartige taart even uittypen dat ik dat zelf kan maken voor mijn vrienden. Ik heb nog even, want de zoektocht naar een kamer is net begonnen.
Ik heb een schrift met al mijn recepten en stuur dan een foto in de app. Hoop dat ze een kamer vindt, best lastig momenteel.
Tuinfluiter schreef op 23-02-2026 om 20:31:
[..]
Ik heb een schrift met al mijn recepten en stuur dan een foto in de app. Hoop dat ze een kamer vindt, best lastig momenteel.
Er zijn recepten in mijn schriftje en daar kan ik foto's van sturen goeie tip. Maar er zijn ook recepten die ik al jaren uit mijn hoofd maak. Die moet ik echt wel even uitwerken op de computer.
Kamer zoeken is moeilijk in deze tijd maar ze heeft nog even voordat haar laatste jaar begint.
Tuinfluiter schreef op 23-02-2026 om 20:31:
[..]
Ik heb een schrift met al mijn recepten en stuur dan een foto in de app. Hoop dat ze een kamer vindt, best lastig momenteel.
De een is hier vijf jaar het huis uit, de ander zes. Nog nooit hebben ze een recept gevraagd.
Alleen hun vader is hier de man van recepten. Zij koken net als ik, ze flansen maar wat in elkaar met de ingrediënten uit hun herinnering en van dat moment in hun koelkast. De één haalt inspiratie uit kookboeken, de ander van het internet met name YouTube. Als ze thuis komen eten, vinden ze het altijd smakelijk en hebben ze ook wel verzoeken. Het is dus niet zo dat ze mijn eten niet (meer) lusten.
Grappig dat dat zo kan verschillen.
Kampeerder schreef op 23-02-2026 om 20:55:
[..]
De een is hier vijf jaar het huis uit, de ander zes. Nog nooit hebben ze een recept gevraagd.
Alleen hun vader is hier de man van recepten. Zij koken net als ik, ze flansen maar wat in elkaar met de ingrediënten uit hun herinnering en van dat moment in hun koelkast. De één haalt inspiratie uit kookboeken, de ander van het internet met name YouTube. Als ze thuis komen eten, vinden ze het altijd smakelijk en hebben ze ook wel verzoeken. Het is dus niet zo dat ze mijn eten niet (meer) lusten.Grappig dat dat zo kan verschillen.
Jongste zal minder snel een recept van iets willen hebben die durft wel te experimenteren. Oudste wil zeker weten dat het lukt en voor bijvoorbeeld die hartige taart is de verhouding tussen eieren en groenten best wel cruciaal anders blijft het veel te nat. Die verhoudingen wil ik best even op papier zetten.
OnherkenbaarAnoniem schreef op 23-02-2026 om 20:14:
[..]
Dochter overweegt om op kamers te gaan voor het laatste stuk van haar studie dat vertelde ze toen we zojuist aan tafel zaten te genieten van mijn eigen recept voor lasagne.
Even over en weer van hoe ze dat gaat betalen, wat ze dan allemaal nodig heeft, wat er mee kan vanuit huis en wat ze nog niet aanschaffen. Met tot besluit de historische woorden: Mam dan moet je wel de recepten van de lasagne en de hartige taart even uittypen dat ik dat zelf kan maken voor mijn vrienden. Ik heb nog even, want de zoektocht naar een kamer is net begonnen.
Dat moet je echt doen hoor! Ik heb mijn dochter toen ze op kamers ging een ringband gegeven met haar favoriete recepten in van die insteekhoezen. Kan ze lekker mee kliederen in de keuken, en ze vindt het (na 6 jaar) nog steeds geweldig! Er komen natuurlljk ook nieuwe recepten van haar bij. Volle keuken-kliedermap van moeder 
EmmaT schreef op 23-02-2026 om 21:40:
[..]
Dat moet je echt doen hoor! Ik heb mijn dochter toen ze op kamers ging een ringband gegeven met haar favoriete recepten in van die insteekhoezen. Kan ze lekker mee kliederen in de keuken, en ze vindt het (na 6 jaar) nog steeds geweldig! Er komen natuurlljk ook nieuwe recepten van haar bij. Volle keuken-kliedermap van moeder
Dat ga ik ook zeker doen hoor! Ze hecht heel erg aan vertrouwd eten dat ze al lang kent. Is niet zo snel te porren om nieuwe dingen te proberen.