Om welke (suffe) reden werd jouw kind vandaag boos?
De titel zegt het al maar om welke reden werd jouw kind vandaag boos (misschien zelfs tot tantrum aan toe).
To begint:
Mijn oudste was vandaag boos omdat ik haar haar shirt te snel had aangetrokken. 
Herfstappeltaart schreef op 08-03-2026 om 10:21:
[..]
Dat is fijn, zo'n reactie. Beter dan die afkeurende blikken als je je toch al vreselijk voelt in zo'n situatie.
Mijn dochter kon het voor andere mensen ook fijn nog wat erger maken. Ik had haar uitgelegd dat ik nooit toegaf aan gedram omdat zij daarvan zou leren dat je met drammen je zin krijgt. Wel gaf ik beloningen: als zij lief meeliep door de supermarkt zonder te drammen om Piet Piraatkoekjes of K3-toetjes, dan mocht zij aan het einde kiezen uit een paar toetjes of soorten koekjes (niet van die dure in ieder geval). Dat werkte voor haar prima en scheelde mij een hoop gedoe.
Ze was een jaar of 5 toen we in de supermarkt een moeder zagen met een kind van een jaar of 3, dat zich gillend op de grond gooide omdat hij iets niet kreeg. Dat vond mijn dochter reuze interessant. De moeder gaf tóch toe om het gillen te laten ophouden, waarop mijn dochter pedant haar handjes in haar zij zette en aan de moeder vroeg: "En wat leert hij hier nou van?"
ik zag van de week een kind en een vrouw (ik neem aan de moeder) die langs een huis liepen waar een kat in de vensterbank lag te slapen. Het kindje wilde per se de kat aaien. Toen ik er langs liep probeerde die vrouw nog duidelijk te maken dat dat niet ging door het glas heen, maar die boodschap kwam al niet meer aan. Daar kwam een stevige woede uitbarsting achteraan van het arme kind.
Dymo schreef op 08-03-2026 om 13:02:
[..]
Mijn dochter kon het voor andere mensen ook fijn nog wat erger maken. Ik had haar uitgelegd dat ik nooit toegaf aan gedram omdat zij daarvan zou leren dat je met drammen je zin krijgt. Wel gaf ik beloningen: als zij lief meeliep door de supermarkt zonder te drammen om Piet Piraatkoekjes of K3-toetjes, dan mocht zij aan het einde kiezen uit een paar toetjes of soorten koekjes (niet van die dure in ieder geval). Dat werkte voor haar prima en scheelde mij een hoop gedoe.
Ze was een jaar of 5 toen we in de supermarkt een moeder zagen met een kind van een jaar of 3, dat zich gillend op de grond gooide omdat hij iets niet kreeg. Dat vond mijn dochter reuze interessant. De moeder gaf tóch toe om het gillen te laten ophouden, waarop mijn dochter pedant haar handjes in haar zij zette en aan de moeder vroeg: "En wat leert hij hier nou van?"
Haha! Geweldig! Je hoort gewoon het toontje in die laatste zin!
ToetieToover schreef op 07-03-2026 om 22:26:
Ach ja dat krijsen in het openbaar is ook maar gewoon een toets of je de blikken van omstanders kunt doorstaan.
Ik heb wel eens gedaan alsof ze niet bij mij hoorden. Ik stapte zo over mijn tweeling heen, die in de supermarkt op de grond lagen omdat ik het verkeerde pakje (de voorste) uit het schap haalde. Ik wandelde ook door toen ze zich dramatisch gillend op de grond wierpen in de sneeuw, omdat de sneeuw niet overal even wit was (jaja). Ik stond verdekt opgesteld ergens op ze te wachten maar moest toch echt terug toen andere mensen gealarmeerd kwamen aanlopen en ze wilden gaan oprapen.
Nu die van mij dik volwassen zijn kan ik erg lachen om dit topic. Jongste kwaad: Mam hij, oudste, kíjkt naar mij! 
Mijn jongste heeft welgeteld 1 keer krijsend op de grond gelegen in de supermarkt. Ik ben maar even buiten op hem gaan wachten.
Er is echt een speciaal plekje in de hel gereserveerd voor omstanders die zich ostentatief staan te ergeren aan (normaal) kindergedrag.
Nehalennia schreef op 08-03-2026 om 14:48:
Er is echt een speciaal plekje in de hel gereserveerd voor omstanders die zich ostentatief staan te ergeren aan (normaal) kindergedrag.
Zeg dat. Ik heb laatst een mevrouw gerust proberen te stellen toen haar dochter van een jaar of 2 gillend op de vloer van de winkel leg. Ze leek zichtbaar opgelucht toen ik zei dat dit volstrekt normaal kindergedrag was. Opvoeden is al lastig genoeg zonder dat iedereen er zich tegenaan bemoeit.
Bij mijn eigen kind, nu inmiddels bijna de pubertijd voorbij, ben ik er weleens naast gaan liggen. Kind was toen ook een jaar of twee. Ze keek mee heel verbaasd aan, maar ze was wel meteen uit haar bui. Vaak helpt humor of even de situatie anders bekijken goed. Maar dan moet je natuurlijk daar wel zelf voor in de stemming zijn.
Dymo schreef op 08-03-2026 om 13:02:
[..]
Mijn dochter kon het voor andere mensen ook fijn nog wat erger maken. Ik had haar uitgelegd dat ik nooit toegaf aan gedram omdat zij daarvan zou leren dat je met drammen je zin krijgt. Wel gaf ik beloningen: als zij lief meeliep door de supermarkt zonder te drammen om Piet Piraatkoekjes of K3-toetjes, dan mocht zij aan het einde kiezen uit een paar toetjes of soorten koekjes (niet van die dure in ieder geval). Dat werkte voor haar prima en scheelde mij een hoop gedoe.
Ze was een jaar of 5 toen we in de supermarkt een moeder zagen met een kind van een jaar of 3, dat zich gillend op de grond gooide omdat hij iets niet kreeg. Dat vond mijn dochter reuze interessant. De moeder gaf tóch toe om het gillen te laten ophouden, waarop mijn dochter pedant haar handjes in haar zij zette en aan de moeder vroeg: "En wat leert hij hier nou van?"
Hahaaaa geweldig !
ToetieToover schreef op 08-03-2026 om 11:51:
[..]
Jaja het was wat! We kunnen er nu om lachen. Mijn kinderen dichtten mij vrij hoge vermogens toe bij het inrichten van de omgeving buitenshuis, die ik niet altijd kon waarmaken. Boos op mij over het weer, vooral regen, hebben we ook lange tijd gehad.
Haha, die sneeuw, heerlijk! Hier hebben we met de oudste veel van dat soort dingen gehad. Boos omdat het waait of omdat papa de omgewaaide bomen in het bos niet kan repareren.
Dymo schreef op 08-03-2026 om 13:02:
[..]
Mijn dochter kon het voor andere mensen ook fijn nog wat erger maken. Ik had haar uitgelegd dat ik nooit toegaf aan gedram omdat zij daarvan zou leren dat je met drammen je zin krijgt. Wel gaf ik beloningen: als zij lief meeliep door de supermarkt zonder te drammen om Piet Piraatkoekjes of K3-toetjes, dan mocht zij aan het einde kiezen uit een paar toetjes of soorten koekjes (niet van die dure in ieder geval). Dat werkte voor haar prima en scheelde mij een hoop gedoe.
Ze was een jaar of 5 toen we in de supermarkt een moeder zagen met een kind van een jaar of 3, dat zich gillend op de grond gooide omdat hij iets niet kreeg. Dat vond mijn dochter reuze interessant. De moeder gaf tóch toe om het gillen te laten ophouden, waarop mijn dochter pedant haar handjes in haar zij zette en aan de moeder vroeg: "En wat leert hij hier nou van?"
Haha lol, ik mag jouw dochter wel. Ik vind jouw aanpak ook een goede.
Wij hadden vroeger niks te drammen of te driften in het openbaar. Dan kreeg je een pak slaag en gingen we direct naar huis. Dat werd bij ons thuis echt niet gezien als normaal kindergedrag.
Ik vraag me soms wel af of het dat ook wel echt is. Toegeven lijkt me niet de juiste optie. Maar met een jaar of vier kunnen ze ook praten. Op school krijgen kinderen toch ook niet aan de lopende band driftbuien omdat Pietje eerst de beurt krijgt in de kring, of omdat Jantje de rode stift verkeerd aangeeft? Ik kan me uit mijn jeugd in ieder geval niet van dit soort dingen herinneren van de kleuterklas. Wel kleine verdrietjes om onbenullige dingen, maar geen krijsend ter aarde gestorte kleuters.
MamaE schreef op 08-03-2026 om 19:37:
[..]
Haha lol, ik mag jouw dochter wel. Ik vind jouw aanpak ook een goede.
Wij hadden vroeger niks te drammen of te driften in het openbaar. Dan kreeg je een pak slaag en gingen we direct naar huis. Dat werd bij ons thuis echt niet gezien als normaal kindergedrag.
Ik vraag me soms wel af of het dat ook wel echt is. Toegeven lijkt me niet de juiste optie. Maar met een jaar of vier kunnen ze ook praten. Op school krijgen kinderen toch ook niet aan de lopende band driftbuien omdat Pietje eerst de beurt krijgt in de kring, of omdat Jantje de rode stift verkeerd aangeeft? Ik kan me uit mijn jeugd in ieder geval niet van dit soort dingen herinneren van de kleuterklas. Wel kleine verdrietjes om onbenullige dingen, maar geen krijsend ter aarde gestorte kleuters.
Van die vloerliggers zijn meestal nog geen 4.
MamaE schreef op 08-03-2026 om 19:37:
[..]
Haha lol, ik mag jouw dochter wel. Ik vind jouw aanpak ook een goede.
Wij hadden vroeger niks te drammen of te driften in het openbaar. Dan kreeg je een pak slaag en gingen we direct naar huis. Dat werd bij ons thuis echt niet gezien als normaal kindergedrag.
Ik vraag me soms wel af of het dat ook wel echt is. Toegeven lijkt me niet de juiste optie. Maar met een jaar of vier kunnen ze ook praten. Op school krijgen kinderen toch ook niet aan de lopende band driftbuien omdat Pietje eerst de beurt krijgt in de kring, of omdat Jantje de rode stift verkeerd aangeeft? Ik kan me uit mijn jeugd in ieder geval niet van dit soort dingen herinneren van de kleuterklas. Wel kleine verdrietjes om onbenullige dingen, maar geen krijsend ter aarde gestorte kleuters.
Ook vroeger hadden kinderen driftbuien hoor. En voor de ouders staan die vaak nog op hun netvlies. De meeste kinderen hebben dat niet wekelijks of maandelijks gelukkig.
Ouders die beweren dat hun kind nooit maar één driftbui heeft gehad zijn óf niet helemaal eerlijk óf hebben hun kind altijd zijn zin gegeven om de bui te voorkomen. 🤣🤪
Kampeerder schreef op 08-03-2026 om 20:48:
[..]
Ook vroeger hadden kinderen driftbuien hoor. En voor de ouders staan die vaak nog op hun netvlies. De meeste kinderen hebben dat niet wekelijks of maandelijks gelukkig.
Ouders die beweren dat hun kind nooit maar één driftbui heeft gehad zijn óf niet helemaal eerlijk óf hebben hun kind altijd zijn zin gegeven om de bui te voorkomen. 🤣🤪
Oh wij konden zeker wel onredelijk doen hoor. Maar dan kregen we een pak slaag en werden op onze kamer gezet. Ik weet nog dat ik ooit verplicht mijn oma moest bellen om mijn excuses aan te bieden omdat ik onnodig moeilijk deed over iets. De vernedering. Oma was het zelf alweer vergeten een dag later.
MamaE schreef op 08-03-2026 om 21:17:
[..]
Oh wij konden zeker wel onredelijk doen hoor. Maar dan kregen we een pak slaag en werden op onze kamer gezet. Ik weet nog dat ik ooit verplicht mijn oma moest bellen om mijn excuses aan te bieden omdat ik onnodig moeilijk deed over iets. De vernedering. Oma was het zelf alweer vergeten een dag later.
Och jeetje! Dat is toch ook niet dé manier.
Niet alles was vroeger beter
MamaE schreef op 08-03-2026 om 21:17:
[..]
Oh wij konden zeker wel onredelijk doen hoor. Maar dan kregen we een pak slaag en werden op onze kamer gezet. Ik weet nog dat ik ooit verplicht mijn oma moest bellen om mijn excuses aan te bieden omdat ik onnodig moeilijk deed over iets. De vernedering. Oma was het zelf alweer vergeten een dag later.
Dus omdat je er vroeger een pak slaag nooit kreeg maakt dat het geen normaal dreumes of peutergedrag is?
Ik vind het sneu voor je dat je ouders er zo mee omgingen. Laten merken dat het geen gedrag is dat je goedkeurd is prima. Een pak slaag en dan nog naar je kamer gestuurd worden is niet de manier om dat te doen.
Wat ouders hier omschrijven, het kind niet zijn zin geven, die snoepjes of pak koekje niet kopen, het gedrag negeren door er overheen te stappen, of het kind de winkel uit te tillen is ook echt een duidelijke boodschap hoor. Er naast gaan liggen wat iemand hier schreef vind ik ook een hele mooie oplossing. Zo mooi ook dat er daarna meteen verbinding is met het kind en de boodschap is duidelijk.
Overigens is dit gedrag wat veel meer voorkomt bij dreumessen en peuters als bij kleuters. Tegen de tijd dat ze op school zitten is deze fase meestal voorbij. Het vragen om iets in de winkel niet, het omgaan met de teleurstelling als iets niet mag is tegen die tijd meer ontwikkeld en gaat op een andere manier. Daarbij komt ook nog dat bijna alle kinderen op school ander gedrag laten zien als in de veilige thuis situatie, waar je op een veilige manier grenzen mag opzoeken en verkennen. Daarbij hoort dat je kind soms ook over die grenzen heen gaat. Niet altijd makkelijk voor de ouders maar wel belangrijk in de ontwikkeling van je kind
Ontopic: Mijn dochter heeft ook wel eens een driftbui gehad omdat haar zus wel hele lange haren heeft en haar eigen haren niet zo snel lang groeien. Dat ik daar niks aan kan veranderen maakte haar nog bozer (deze boosheid begrijp ik eigenlijk wel, jaloezie en frustratie)
Of omdat ze alleen ouder kon worden en nooit meer terug naar baby...