Om welke (suffe) reden werd jouw kind vandaag boos?
De titel zegt het al maar om welke reden werd jouw kind vandaag boos (misschien zelfs tot tantrum aan toe).
To begint:
Mijn oudste was vandaag boos omdat ik haar haar shirt te snel had aangetrokken. 
Bakblik schreef op 06-03-2026 om 16:58:
[..]
👍️
.Eh, nee! Bij mij mogen ze dat zelf kiezen/uitzoeken. Er is hier ook wild geëxperimenteerd met kapsels. Ze komen er vanzelf wel achter dat roze haar hebben niet altijd in nee leven past, net als een man-bun voor zoon ook onhandig is als je ineens bedenkt dat maandag solliciteren met die knoedel moet als je op zondag niet naar de kapper kan.
Amen. Hier waren er klasgenootjes van kind die met 19 graden geen korte broek aan mochten. Mijn jongste heeft de halve winter in korte broek gelopen. Enige criteria was lange broek als er sneeuw ligt.
Als hij geen gave muts van Sinterklaas had gekregen dan had hij die vast ook niet op gedaan. Maar dat is ook met kleren zo. Zij moeten het mooi vinden, ik niet perse.
Fiorah schreef op 06-03-2026 om 18:41:
[..]
Dit is ook een goed punt. In bepaalde contexten verwacht je andere dingen van een kind dan in andere. Rondom Sinterklaas is het emmertje eerder vol en verwacht je minder. Op een vakantiedag waarop niks moet, iedereen goed geslapen en gegeten heeft, ligt dat anders. Dat lijkt me normaal.
Ook op school doe ik wel eens een lesje is het verdelen van schaarse goederen hoor. Gecombineerd met een lesje omgaan met teleurstellingen en frustraties.
Due-scimmie schreef op 06-03-2026 om 20:16:
[..]
Amen. Hier waren er klasgenootjes van kind die met 19 graden geen korte broek aan mochten. Mijn jongste heeft de halve winter in korte broek gelopen. Enige criteria was lange broek als er sneeuw ligt.
mijn partner werkt zomer en winter in korte broek buiten. Behalve als t streng vriest of sneeuwt inderdaad. Als volwassene zou dat dan wel mogen en als kind niet? Zelf laten ervaren inderdaad. Ik heb ook weleens een kind in de klas gehad die bijna altijd een korte broek droeg. En klompen.
Ze wilde niet mee met haar vader (naar vrienden aan de andere kant van het land). Want ze wilde rusten, en rusten kan niet in de auto.
Omdat de regenlaarsjes niet aanmochten en dr paraplu ook thuis moest blijven omdat het niet regende
Deze is al wel van jaren geleden want oudste is lang en breed volwassen inmiddels. Achteraf denk ik: dat had ik wellicht handiger kunnen aanpakken.
In een restaurant in Frankrijk hingen allemaal hertenkoppen met geweien aan de muur. Kind ( 2,5 ) ging daar volledig door het lint , krijsen als een gek. Want het hert moest ik een blaadje sla geven want die wilde ook eten. Ik dacht : ik ga niet voor gek staan in een restaurant. Achteraf had ik het gewoon even alsof moeten doen, in plaats van blijven weigeren en proberen te vertellen dat een kop aan de muur niet kan eten. Had een hele lange scène gescheeld. Waarin ik eigenlijk nog meer de aandacht op ons gevestigd zag dan als ik het hert een blaadje sla had aangeboden. Ach ja. Wijsheid komt met de jaren. Hoop het beter te doen als ik ooit kleinkinderen krijg.
Ach ja dat krijsen in het openbaar is ook maar gewoon een toets of je de blikken van omstanders kunt doorstaan. 
Ik heb wel eens gedaan alsof ze niet bij mij hoorden. Ik stapte zo over mijn tweeling heen, die in de supermarkt op de grond lagen omdat ik het verkeerde pakje (de voorste) uit het schap haalde. Ik wandelde ook door toen ze zich dramatisch gillend op de grond wierpen in de sneeuw, omdat de sneeuw niet overal even wit was (jaja). Ik stond verdekt opgesteld ergens op ze te wachten maar moest toch echt terug toen andere mensen gealarmeerd kwamen aanlopen en ze wilden gaan oprapen. 
Mijn dochter van (toen) bijna twee lag in een winkelcentrum met een woede-aanval op de grond te huilen, onbereikbaar voor welke opvoedende vermaning dan ook, en ik stond er met de armen in mijn zij bij te wachten tot de aanval over was, kwam er een mevrouw naar me toe en zei, u doet het goed hoor, sterkte!
Ik was er erg dankbaar voor, je voelt je wel staan.
Auwereel schreef op 08-03-2026 om 08:26:
Mijn dochter van (toen) bijna twee lag in een winkelcentrum met een woede-aanval op de grond te huilen, onbereikbaar voor welke opvoedende vermaning dan ook, en ik stond er met de armen in mijn zij bij te wachten tot de aanval over was, kwam er een mevrouw naar me toe en zei, u doet het goed hoor, sterkte!
Ik was er erg dankbaar voor, je voelt je wel staan.
Ik werd 2 weken geleden aangesproken met: vind je dat normaal!?
Toen mijn 4 jarige besloot om op de grond te gaan liggen schreeuwen. Ze wilde in een horecagelegenheid op het meerijplankje van de buggy. Ik vond dat niet handig en zei dat ze er buiten op mocht. Zij bleef zeuren dus uiteindelijk naar buiten gelopen met dochter onder de arm en haar buiten neergezet. (wilde de horecagasten dit drama besparen). Buiten het plankje uitgeklapt. Maar toen was ze 'te ver heen'. Ze ging op de grond liggen brullen; mama pakkuh! mamahahaha, waaaaaa! (4 jaar, hou op met me). Ik ben een stukje doorgelopen en stond daar te wachten. En toen werd ik dus aangesproken met "vind je dit normaal ofzo!?" Ik weet ook niet wat ze bedoelde. Of ik het normaal vond dat kind zo deed? Of ze het abnormaal vond dat ik 10m verder stond? Geen idee. Na een paar minuten bedaarde dochter en vroeg ze om een handje. Heb haar een hand gegeven en toen liep ze mee. De dame in kwestie stond een stukje verderop en zei "oh, daar, zie je". Weet ook niet wat ze daarmee bedoelde. Weet wel dat ze het toch al niet zo prettige moment nog net wat erger maakte.
Auwereel schreef op 08-03-2026 om 08:26:
Mijn dochter van (toen) bijna twee lag in een winkelcentrum met een woede-aanval op de grond te huilen, onbereikbaar voor welke opvoedende vermaning dan ook, en ik stond er met de armen in mijn zij bij te wachten tot de aanval over was, kwam er een mevrouw naar me toe en zei, u doet het goed hoor, sterkte!
Ik was er erg dankbaar voor, je voelt je wel staan.
Dat is fijn, zo'n reactie. Beter dan die afkeurende blikken als je je toch al vreselijk voelt in zo'n situatie.
ToetieToover schreef op 07-03-2026 om 22:26:
Ach ja dat krijsen in het openbaar is ook maar gewoon een toets of je de blikken van omstanders kunt doorstaan.
"omdat de sneeuw niet overal even wit was" 😂
Kampeerder schreef op 06-03-2026 om 18:40:
[..]
Dit!
En in situaties waar dat niet kan, verander je de situatie zo dat er geen mogelijkheid is om zoiets te proberen.
Uit een gemengd pak koekjes legde ik ooit wel voor iedereen eenzelfde koekje op een schaaltje per kind.
En ook in mijn werk los ik dat vaak zo op. Kinderen kregen met Sinterklaas allemaal wat kruidnootjes, één schuimpje, en een chocolademunt. Ik had papieren bekers op voorraad. In elke beker eerst een munt, dan een schuimpje en afdekken met nootjes. Niet kiezen op basis van de kleur van de schuimpjes, één soort bekers, Sinterklaas is al spannend genoeg van zichzelf. (Groep 4)
Slim om het schuimpje te bedekken. Mijn twee kinderen zitten dicht op elkaar en ik heb zó vaak strijd gehad om allebei kleur x willen hebben. Als er maar één blauwe beker is, kan ik er echt niet nog één uit de hoge hoed toveren. Een tijdlang heb ik alles dubbel gekocht. Nu hebben ze allebei een andere favoriete kleur gelukkig!
Gisteren vroeg dochter of ik voor haar schoenen wilde pakken en zelf kiezen welke. Ik gaf de schoenen aan maar het waren de verkeerde, dat ik dat toch niet begrepen had toen ze zei dat ik mocht kiezen. Dat ik dan toch echt het juiste paar moest kiezen....
Flinke boosheid even. Ze is 6, dacht dit soort dingen wel gehad te hebben. Ze had gewoon mogen zeggen, oh nee ik wil eigenlijk toch nog andere schoenen aan. Was voor mij geen punt geweest.
Herfstappeltaart schreef op 08-03-2026 om 10:22:
[..]
"omdat de sneeuw niet overal even wit was" 😂
Jaja het was wat! We kunnen er nu om lachen. Mijn kinderen dichtten mij vrij hoge vermogens toe bij het inrichten van de omgeving buitenshuis, die ik niet altijd kon waarmaken. Boos op mij over het weer, vooral regen, hebben we ook lange tijd gehad.
Martje80 schreef op 08-03-2026 om 11:33:
[..]
Slim om het schuimpje te bedekken. Mijn twee kinderen zitten dicht op elkaar en ik heb zó vaak strijd gehad om allebei kleur x willen hebben. Als er maar één blauwe beker is, kan ik er echt niet nog één uit de hoge hoed toveren. Een tijdlang heb ik alles dubbel gekocht. Nu hebben ze allebei een andere favoriete kleur gelukkig!
Ja, voor het schooljaar om is heb het vast geperfectioneerd. Deze klas kan gewoon niet kiezen zonder ruzie. Bijna de hele klas dan. Er zijn er die het gewoon wel kunnen gelukkig, maar meer dan gemiddeld die het niet kunnen.
Dus als het gezellig moet blijven zoeken we een oplossing. En ik neem vooral veel dingen voor iedereen gelijk. Collega die deze kinderen vorig jaar had, herkent het en is gelukkig altijd bereid te ruilen. (Schoencadeautjes, servetjes met kerst, ijsjes etc)