Brachiosaurus
09-07-2026 om 09:32
Hoe help ik mijn puber? (suicide, depressief)
Ik weet t namelijk niet meer.
Onze dochter van 14, ASS, is sinds vorig jaar enorm afgegleden. Ze ging naar de 2e mavo havo, van het speciaal voortgezet onderwijs.
Ze was altijd al stil, en rustig en teruggetrokken, maar we kregen al snel door dat dit anders was. Zo prikkelbaar, verdrietig.
Ergens begin dit jaar kwamen we erachter dat ze zichzelf snijdt.
We vonden bloederige handdoeken ed in de was. Ze was op school gezien. We hebben aan de bel getrokken bij onze ambulante begeleider. Maar dochter schoot op slot. Op de wachtlijst van de GGZ.
Ze heeft op school laten vallen dat ze plannen heeft om haar leven te beëindigen. Vlak daarna intake GGZ. Maar nu wachten tot ze aan de beurt is.
We proberen met haar te praten maar ze wil niks, ze is boos op ons dat ze naar de GGZ moest, dat we haar niet haar gang laten gaan. Dat ze geboren is, dat ze überhaupt bestaat.
Ondertussen zitten haar vader en ik vol vragen, hoe kunnen we haar helpen, wat kunnen we nog doen, of wat moeten we juist laten.
We gaan er eerlijk gezegd ook een beetje aan onderdoor nu.
ladybird12
09-07-2026 om 09:47
Je zou zelf kunnen zoeken naar een plek waar jij de vragen kunt stellen en tips kunt krijgen om er mee om te gaan. Zulke plekken zullen toch wel ergens zijn.
Sterkte ermee!!!
Schommelstoel
09-07-2026 om 10:08
Poeh, wat een lastige situatie.
Voor hulp en ondersteuning zou je zelf telefonisch of via de chat contact kunnen leggen met 113. Ze hebben ook op hun website veel tips en advies over hoe je als naaste om kunt gaan met iemand die suïcidaal gedrag laat zien.
https://www.113.nl/maak-je-je-zorgen-om-iemand
Brachiosaurus
09-07-2026 om 11:57
Dank je wel, die heb ik gevonden.
Daar heb ik ook een app van op mijn telefoon.
De ggz waar dochter onder behandeling gaat komen reageert ook niet op mails en ze zijn telefonisch zo slecht bereikbaar.
I
afrodite05
09-07-2026 om 12:01
Wat heftig, TO. 
Geen ervaring, maar misschien kan je de vraag aan je huisarts stellen, bij welke organisatie je hulp/advies/tips kan krijgen voor julliezelf. Dat soort organisaties zullen er vast zijn en ik vermoed dat een huisarts dat wel moet weten.
Sterkte, het lijkt me heel lastig... 
Mugs
09-07-2026 om 12:31
Toen er bij mijn kind zorgen waren over mogelijk suïcidale gedachten, heb ik regelmatig gesprekken gehad met de praktijkondersteuner GGZ bij de huisarts. Dat was heel laagdrempelig en erg fijn.
Als vertrouwenspersoon op een middelbare school heb ik verschillende trainingen gehad op dit vlak. Dé tip die ik daarvan vooral heb meegenomen is: blijf er open over praten. Ik heb het bijvoorbeeld af en toe aan mijn kind gevraagd, of ze er veel over nadacht en of dat dan om concrete plannen ging. Het lijkt heel eng om dit te doen (een beetje alsof je er iemand mee op een idee zou kunnen brengen), maar in de praktijk blijkt dit toch goed te werken.
Op de site van 113 kun je veel goede informatie vinden.
Sterkte!
Brachiosaurus
09-07-2026 om 13:34
Bedankt.
Ja bij de ha ben ik geweest, maar die kwam niet met het idee van de poh ggz. k zal morgen nog eens bellen. We proberen er met haar over te praten maar het antwoord is altijd weet ik niet of wil ik niet zeggen.
Ze kan soms ook ineens dichtklappen en dan kan ze niet meer praten.
Is dus vrij lastig om in contact te blijven.
Roos57
09-07-2026 om 13:45
Brachiosaurus schreef op 09-07-2026 om 13:34:
Bedankt.
Ja bij de ha ben ik geweest, maar die kwam niet met het idee van de poh ggz. k zal morgen nog eens bellen. We proberen er met haar over te praten maar het antwoord is altijd weet ik niet of wil ik niet zeggen.
Ze kan soms ook ineens dichtklappen en dan kan ze niet meer praten.
Is dus vrij lastig om in contact te blijven.
Er zijn meer manieren dan praten om contact te maken .
Samen een spelletje. Sporten . Winkelen. Film ect
Roos57
09-07-2026 om 13:48
En begrijp ik nu goed dat ze een intake heeft gehad . En dat ze nu op de wachtlijst staat .
Er is geen sprake van acuut gevaar??
Brachiosaurus
09-07-2026 om 14:00
Roos57 schreef op 09-07-2026 om 13:45:
[..]
Er zijn meer manieren dan praten om contact te maken .
Samen een spelletje. Sporten . Winkelen. Film ect
Ja dat begrijp ik, dat wil ze allemaal niet.
Qua acuut gevaar dat denk ik niet, maar helemaal zeker weten doen we dat niet.
ZIjn denk ik vooral bezorgd dat het per ongeluk fout gaat met automutileren.
Brachiosaurus
09-07-2026 om 14:01
Ze staat sinds maart op de wachtlijst idd, laatste keer dat we checkten was de verwachting september of oktober starten, maar dat is nog niet helemaal zeker.
Mini39
09-07-2026 om 17:51
en wat houdt die hulp dadelijk in? Ik weet van iemand die dicht bij me staat, beetje zelfde verhaal, dit 1 keer in de week een uurtje praten is
Damoontje
09-07-2026 om 17:56
Wat een nare situatie.
POH lijkt me inderdaad een goede stap. Je kunt ook aangeven dat je dat nu voor jezelf nodig hebt omdat dit zo'n moeilijke periode is.
Lukt het je nog iets te ondernemen met je dochter nu het zomervakantie is? (of misschien voor sommige regio's bijna). Even de natuur in of zelfs alleen een spelletje.
Ik ken wel mensen die geautomutileerd hebben en er ook weer vanaf gekomen zijn. Daar heb je nu niets aan maar het kan uiteindelijk goed komen.
Flapje
09-07-2026 om 18:37
Wat een nare situatie. Vraag idd naar ondersteuning bij de POH-GGZ of kijk eens of er een Prevent GGz afdeling is. Die zijn er vaak juist voor familieleden. Zij hebben soms mogelijkheden voor individuele mantelzorg gesprekken, want ja ook bij psychische problematiek ben je mantelzorger! Of cursussen Omgaan met.
En mocht je twijfelen aan de veiligheid van je dochter, alszijnde ze gaat zichzelf wat aan doen, dan direct contact opnemen met de huisarts!
rionyriony
09-07-2026 om 20:19
Zijn vaak radeloos, wanhopig, gekwetst, zien geen toekomst meer, denken geen liefde meer tegen te komen, vinden de woorden niet meer om hun gevoelens te verwoorden. En dan in hun gekwetstheid en woede gaan ze de dood (de voorstelling die ze daarvan hebben als zijnde rust en een oplossing) aantrekkelijk vinden. Dat laatste vind ik persoonlijk een illusie want meestal doet het behoorlijk pijn om te sterven. Alles in je verzet zich daar ook tegen.
Ik denk dat ze te vaak ervaren hebben dat anderen hun identiteit niet zien, niet van hen houden zoals ze zijn maar daarvoor condities hebben waaraan ze moeten voldoen (eerst ... en dan houd ik pas van je) en ze niet hebben te bieden wat wordt gevraagd. En hun eigen ik wordt genegeerd of niet gewaardeerd.
En online pesten, isoleren, uitsluiten. Dat kan allemaal je identiteit slopen.
