Al bijna een jaar werkloos en ik kom er niet (meer) tussen lijkt het wel, wat kan ik nog doen?
Ik ben al maanden werkloos. Heb een ww. En zit thuis. Ik probeer een ritme aan te houden van elke dag op tijd opstaan, vacatures zoeken, met recruiters bellen, netwerken, aan mijn linkedin werken etc maar het lukt gewoon niet. Ik ben inmiddels dik in de 50 en hoewel recruiters zeggen dat het juist fijn is dat ik wat bagage meeneem begin ik inmiddels anders te denken. Ik solliciteer niet zomaar in de rondte, doe dit heel selectief en sta in nauw contact met headhunters sta open voor interim maar het lukt echt niet. Ik snap dat de markt dun gezaaid is in mijn werkveld maar dit is me in al die jaren (35 plus) nog nooit overkomen. Mijn werkveld is de ict. Mijn laatste functie was senior product owner. Ik wil overal aan de slag in Nederland en ben gewend veel te reizen. Maar het thuiszitten breekt me op. Ik moet mezelf echt aanjagen en ook in huis krijg ik inmiddels weinig uit mijn handen. Het uwv kan niks voor me doen want die zeggen alleen dat ik een goed cv heb en er wel weer tussenkom. Ik heb in de tussentijd cursussen gevolgd, heel veel genetwerkt, ben naar bijeenkomsten geweest, heb mijn cv tig keer opgepoetst, honderden brieven geschreven maar ik krijg 99 procent van de keren niet eens een reactie, geen afwijzing helemaal niks. En als er al een afwijzing komt dan is het een standaard afwijzing en kan er niet achteraan gebeld worden. Ik heb dus geen idee hoe het komt dat ik maar niet aan de baan kom. Ik heb mijn looneis allang losgelaten. Vind het prima om aan de andere kant van het land te moeten werken. Is er hier iemand die nog tips heeft of kan meedenken wat ik eventueel nog zou kunnen veranderen?
Cle0 schreef op 04-03-2026 om 16:10:
[..]
Het verbaast me enigszins dat dit als zo onwaarschijnlijk wordt neergezet eerlijk gezegd. Dat de uitwerking van een casus ofzo wordt "misbruikt". Ik dacht dat iedereen dit wel wist. Uiteraard zijn de meeste bedrijven wel oprecht, maar niet allemaal. Of geloven we dan ook niet dat sollicitanten weleens gratis handjes leveren onder het mom van 'meelopen om te kijken of het past'?
Maar ja dit is ook vast niet de wetenschappelijke onderbouwing die je zocht.
Klopt, een drogreden gebruiken maakt je punt bepaald niet sterker.
Stardust schreef op 03-03-2026 om 17:21:
[..]
Nou, voor sommige functies moet je complete use cases doorwerken. Of campagnes ontwerpen. Thuis, als huiswerk/voorbereiding. En daar wordt niet altijd even integer mee omgegaan.
Precies dit dus. Dit heeft me 2 volle dagen gekost en het zag er fantastisch uit. En het ligt nu bij iemand of te verstoffen of ze gaan er gratis mee aan de haal. Zo' n fantastische functie was het ook al weer niet. Hoe dan ook ik heb vanmiddag vriendelijk bedankt. Meteen reactie (dan kan het wel opeens) ' Very sorry to hear, we understand, apologies'.
Ik heb ze terug gemaild: dat mijn ideeën onder mijn intellectual property vallen en niet mogen worden gebruikt
Verder nog een afwijzing na tweede gesprek want ze vonden de afstand toch ineens wel een probleem (2 uur reistijd enkele reis maar is hybride functie) twee keer heen en weer en gesprekken en investeren en ineens is het wel een probleem. Word hier zo moe van. Is nu nog 1 bedrijf over van alle 4 of 5 waar ik op gesprek(ken) ben geweest. Ik ben gevoelsmatig weer een beetje terug bij af. Ik word er zo moedeloos van.
Danseres schreef op 04-03-2026 om 18:55:
[..]
Precies dit dus. Dit heeft me 2 volle dagen gekost en het zag er fantastisch uit. En het ligt nu bij iemand of te verstoffen of ze gaan er gratis mee aan de haal. Zo' n fantastische functie was het ook al weer niet. Hoe dan ook ik heb vanmiddag vriendelijk bedankt. Meteen reactie (dan kan het wel opeens) ' Very sorry to hear, we understand, apologies'.
Ik heb ze terug gemaild: dat mijn ideeën onder mijn intellectual property vallen en niet mogen worden gebruikt
Verder nog een afwijzing na tweede gesprek want ze vonden de afstand toch ineens wel een probleem (2 uur reistijd enkele reis maar is hybride functie) twee keer heen en weer en gesprekken en investeren en ineens is het wel een probleem. Word hier zo moe van. Is nu nog 1 bedrijf over van alle 4 of 5 waar ik op gesprek(ken) ben geweest. Ik ben gevoelsmatig weer een beetje terug bij af. Ik word er zo moedeloos van.
Ik kan mij best voorstellen dat de afstand toch mee gaat tellen bij meerdere min of meer gelijke kandidaten. Dat jij daar nu heen bent geweest en zegt bereid te zijn dat ook op regelmatige basis te doen, geeft natuurlijk geen garanties voor de toekomst. Ik heb in elk geval zelf meerdere oud-collega's (nieuw aangenomen of zelf verhuisd) die ver weg woonden en de intentie hadden gewoon 2x per week naar kantoor te komen, maar na een halfjaar oid daar toch wat op terugkwamen, steeds minder kwamen en uiteindelijk zelf ontslag hebben genomen. Voor de meesten is zo'n situatie niet werkbaar op de lange termijn (en jij zult vast de uitzondering zijn, maar als bedrijf wil je het risico niet lopen dat na de dure inwerktijd een nieuwe collega zomaar weer vertrekt).
Succes met je zoektocht, hopelijk snel ook succes bij werkgevers die wat meer in de buurt liggen.
Hier in mijn regio is gewoon geen werk voor mij. Punt. Ik reis al jaren veel. Nooit een reden geweest af te haken en daar hebben we het ook over gehad. Dat zie je ook op mijn cv. Ik heb nooit afgehaakt omdat de reistijd me ging opbreken. Je kan 2 dagen op kantoor zijn en een b en b nemen in de buurt en de rest thuis werken. Werkt als een tierelier.
Danseres schreef op 04-03-2026 om 20:48:
Hier in mijn regio is gewoon geen werk voor mij. Punt. Ik reis al jaren veel. Nooit een reden geweest af te haken en daar hebben we het ook over gehad. Dat zie je ook op mijn cv. Ik heb nooit afgehaakt omdat de reistijd me ging opbreken. Je kan 2 dagen op kantoor zijn en een b en b nemen in de buurt en de rest thuis werken. Werkt als een tierelier.
Volgens mij gelooft iedereen dat ook zo van je. Maar vanuit de werkgever gezien. Als je twee redelijk gelijkwaardige kandidaten hebt. De ene woont om de hoek. De ander aan de andere kant van het land. Heel eerlijk, waar zou je zelf voor kiezen?
Volgens mij is het probleem met solliciteren dat het niet alleen gaat om hoe goed je zelf past bij de vacature of organisatie, maar ook over hoe goed anderen passen. En daar heb je geen invloed op. Je kan perfect geschikt zijn, maar als de andere kandidaat dat ook is, kun je het alsnog verliezen. Omdat de ander op fietsafstand woont, of omdat het team uit vooral vrouwen bestaat en de ander een man is etc
Niet leuk maar dit is volgens mij wel hoe het werkt
Joszy schreef op 04-03-2026 om 21:29:
Volgens mij is het probleem met solliciteren dat het niet alleen gaat om hoe goed je zelf past bij de vacature of organisatie, maar ook over hoe goed anderen passen. En daar heb je geen invloed op. Je kan perfect geschikt zijn, maar als de andere kandidaat dat ook is, kun je het alsnog verliezen. Omdat de ander op fietsafstand woont, of omdat het team uit vooral vrouwen bestaat en de ander een man is etc
Niet leuk maar dit is volgens mij wel hoe het werkt
Eens.
Wij hebben ook weleens gehad dat we 2 van de 4 kandidaten wilden aannemen (als het kon). Mijn manager heeft toen zelfs nog geprobeerd of hij extra formatie kon krijgen (er is genoeg werk). Uiteindelijk werd eentje eerste keus omdat 3/5 mensen een lichte voorkeur hadden voor haar.
En in de ronde daarna (half jaar later) geen echt goede kandidaten. Dus soms is het ook hoe alles net samen valt.