Waarom
Mijn heeft van mij al mijn wachtwoorden. Van mijn mail, die hij altijd geopend had staan op zijn laptop (zelf heb ik geen laptop en gebruik ik ook eigenlijk niet. Ik doe alles op mijn telefoon). En van mijn bank, waar hij ook zo op kan. Dan was ik in de stad en kreeg ik van hem een telefoontje: was het leuk bij de H&M, want ik zag dat je iets gekocht had? Ook al mijn administratie (maar dan zo dat alleen hij de juiste gegevens heeft, maar ik geen weet heb waar). Van mijn eigen bescheiden spaargeld, daar heeft hij ook eens 1000 vanaf gehaald. Daar kwam ik achter en was verbaasd, want hij verdient genoeg. Toen bericht van bank met vraag of dit vanuit mij kwam en toen moest ik samen met mijn man dit regelen. Andersom zou ik bij mijn man nooit zoiets hoeven doen...
Ook bijv zaken met mijn Digi D code wat ik dan voor akkoord moet geven, is aan zijn mobiele nummer gekoppeld en niet aan de mijne? En komt dus bij zijn mobiele nummer een melding of ik dit ben en dan geeft hij akkoord?
Door omstandigheden was ik niet bij hypotheekaanvraag en heb dus toestemming gegeven ,maar als ik vraag hoe wat en waar krijg ik geen normaal antwoord hierover.
Ook heb ik meerdere keren formulieren onder mijn neus gekregen waarin ik afstand moest doen van de levensverzekering...in de zin van, dat als mijn man iets gebeurd dat ik dan nergens recht op heb ofzo en mijn kids, ook zijn kinderen. Bizar vond ik dat, want je wilt je gezin toch verzorgd achterlaten lijkt mij, als er ooit iets erg gebeurd? Zo vreemd.
En krijg ook nergens antwoord op, want hij regelt het allemaal en daar moet ik maar blij mee zijn.
En volgens mij weet hij ook onder welke naam ik hier schijf, want na inschrijving hier, zette hij twee weken later de film Britget Jones op en zette het beeld stil en keek mij heel doordringend aan en zei: Leuk hè, de film van Britget Jones en bleef mij zo aankijken....?
Even voor de duidelijkheid andersom heb ik nergens wachtwoorden van en op zijn eigen rekening geen zicht, want dat gaat mij niks aan. Of loopt de boel op dit vlak te verdraaien.
Gaat dit bij jullie ook zo? Dit is toch raar
Gebruikersnaaminvullen schreef op 04-05-2026 om 21:57:
[..]
Ik zat er zelf ook in. Het duurde lang voordat mijn grens bereikt was, want die had ik jarenlang verlegd. Degene die mij wel over het punt heen duwde was degene die altijd zei "het is jouw leven, je mag het inrichten zoals jij wil, maar mijn keuze zou het niet zijn geweest".
Ik ook, en ondanks dat mijn grens bereikt was ging ik niet. Daar was een goede reden voor, een ziek kind dat niet "verplaats" mocht worden. Ik ga er verder niet te veel over uitweiden, ben blij dat het na jarenlang stalking en geheime adressen eindelijk rustig is.
Waarom Bridget blijft weet ik niet, misschien heeft ze een goede reden. Als ze hulp wil dan mag ze me een pb sturen zodra ze daar klaar voor is.
lientje69 schreef op 04-05-2026 om 09:10:
Bridget is er gewoon nog niet aan toe om weg te gaan. De druppel die de emmer doet overlopen komt een keer. En dan is het: genoeg is genoeg. En hakt ze de knoop door. Ik vind de reacties hier nogal veroordelend. Als je in zo'n situatie zit is het niet zo makkelijk zo maar weg te gaan. Je ziet niet alles zo scherp als van buitenaf. Bovendien is er vaak ook iets van schaamte, mensen om je heen weten het niet of soms maar een klein deel. Dit soort mannen kan heel charmant naar de buitenwereld zijn en jou je maken voelen dat jij niet spoort.
Hier van haar af schrijven is een goede beginstap. Bridget : zorg dat je ingeschreven bent bij de woningbouw via een niet bij je man bekend e- mailadres. Maak als je de kans hebt kopieën van belastingaangifte/ hypotheek gegevens en bankafschriften. Probeer voorzover het lukt je sociaal netwerk in stand te houden. En als je er aan toe bent , dan ga je. Tot die tijd hoop ik dat hier schrijven je oplucht. En je inzichten geeft dat dit zo echt niet goed is.
Ik hoop dat je je niet laat wegjagen hier door de kritische maar ook best aanvallende reacties. Het zal vast goed bedoeld zijn om iemand wakker proberen te schudden, maar mensen doe dit gewoon niet. Als je in zo'n situatie zit is het al lastig genoeg.
Dank en respect voor dit bericht, Lientje! 🙏
Roos57 schreef op 04-05-2026 om 10:03:
Het niet reageren op wat dan ook
Een richting verkeer
Zij spuit en klaar
mag
Misschien durft ze dat niet ivm herkenning.
Herfstappeltaart schreef op 05-05-2026 om 09:23:
Allemachtig mensen. Zullen we hier niet voor amateurpsychologen spelen, en de TO verwijzen naar hulpverlening? Volgens mij heeft ze hier helemaal niks aan.
En ik denk dat BridgetJones hier wel wat aan heeft.
(misschien niet aan alle ruzies tussendoor, maar wel aan sommige adviezen. En misschien ook aan sommige kritiek).
Bridget,
Ik hoop dat je hier kan blijven schrijven wanneer je daar behoefte aan hebt.
Waar wacht je op, denk je, dat het dan beter zal zijn. Waren het die dagen, heel even, was het echt zo fijn.
Wat geloofde je, je luisterde, maar hoorde niks. Kan het zijn dat ik, al die tijd, mij toch vergis.
Hoe kan je zo sterk zijn, dat niemand, je pijn ziet. Waarom wil je doorgaan, met jezelf, met al je verdriet.
Welk pad wil je nemen, welke richting, of welke uitweg. Ik dacht dat je mij hoorde, maar niemand luistert, naar wat ik zeg.
Hoe kan je rennen, op dit pad, waar je niet eens wilt lopen. Waarom blijf je beloven, terwijl je, er niet eens in kan geloven.
Waarom blijf je vechten, als je schild, al lang gebroken is. Ik dacht dat dit het leven was, zoals het moet zijn, zoals het is.
Toetie, mooi geschreven... ❤️
Prachtig beschreven door Toetie. En ik wil daar aan toe voegen de beschrijving die sinds kort in het psychologisch collectief beschikbaar is rond deze gevoelens. Ik had dit zo graag geweten toen ik in een toxische relatie zat: dat het een verslaving was geworden, waarbij ik vriendinnen gebruikte om shit te dumpen en verder te kunnen en waarbij ik verslaving aan zag voor liefde, want ik bleef kijken naar de mooie momenten en daar op hopen en denken dat dat de ware aard van de partner was. En psychologen bevestigden dat ik er aan moest werken. En nog zijn er dat soort hulpverleners (lees boeken van Sofie Roozendaal en Lotte Kok, slachtoffers van deze dynamiek). Enfin, hier de beschrijvingen, voor wie er in geinteresseerd is.
Trauma bonding (traumabinding) is een intense, ongezonde emotionele gehechtheid aan iemand die jou pijn doet of misbruikt. Het ontstaat in destructieve relaties door een cyclus van misbruik, afgewisseld met momenten van (geveinsde) liefde en warmte. Hierdoor raak je emotioneel afhankelijk en blijft de band bestaan, ondanks pijn of rationele twijfel. Kenmerken van een Traumabond
- Wisselvalligheid: Extreme afwisseling tussen affectie en mishandeling.
- Emotionele afhankelijkheid: Je voelt je onlosmakelijk verbonden met de ander, vaak verward met "ware liefde".
- Verdedigen: Je verdedigt het gedrag van de misbruiker tegenover anderen.
- Rationaliseren: Je praat de pijnlijke momenten goed of zoekt de schuld bij jezelf.
- Angst om te verlaten: Ondanks de onveiligheid ben je doodsbang om de relatie te verliezen.
- Hoe ontstaat het?
Het mechanisme lijkt op het Stockholmsyndroom, waarbij een slachtoffer sympathie ontwikkelt voor de dader. De onvoorspelbare beloningen (liefde na mishandeling) creëren een verslavende hersenchemie, waardoor loskomen bijzonder moeilijk is. Het komt vaak voort uit onverwerkt hechtings-trauma.
Ook wetenswaardig (ik denk speciaal voor Bridget als ik zie wat hoe haar partner communiceert):
Een double bind (dubbele binding) is een communicatiesituatie waarin iemand tegenstrijdige boodschappen ontvangt, waardoor reageren onmogelijk is zonder fout te zitten. Het zet de ontvanger klem in een afhankelijke relatie, wat vaak leidt tot verwarring en emotionele blokkades. De keuze is "verliezen of verliezen" Kernkenmerken van een Double Bind:
- Tegenstrijdige boodschappen: Er worden gelijktijdig twee tegenstrijdige opdrachten gegeven (bijv. verbale en non-verbale communicatie spreken elkaar tegen).
- Geen uitweg: De ontvanger kan de situatie niet ontvluchten of de paradoxale aard van de boodschap niet bespreken.
- Cruciale relatie: De situatie vindt vaak plaats in hechte, afhankelijke relaties (ouder-kind, therapeut-cliënt, werkgever-werknemer)
sorry voor de lengte, maar ik had goud gegeven ooit voor deze info
De voorbeelden over "double bind" zijn voor mij te abstract.
(misschien zal iemand in zo'n situatie het wel herkennen, maar ik begrijp het niet).
haarklover schreef op 05-05-2026 om 19:50:
De voorbeelden over "double bind" zijn voor mij te abstract.
(misschien zal iemand in zo'n situatie het wel herkennen, maar ik begrijp het niet).
De voorbeelden zijn niet van mij maar van internet. Daar valt nog veel meer informatie te vinden. Maar een voorbeeld dat ik ken uit eigen ervaring: een partner doet niets in het huishouden. 'Maar ik zie het niet' zegt hij, ' stuur mij aan'. Op het moment dat zijn vrouw hem aanstuurt, zegt hij "ja maar ik kan er niet tegen als jij mij aanstuurt'.