Neem ik het voor lief?
hello,😄
Ik wil gewoon even mijn verhaal kwijt aan echte mensen in plaats van een chatgpt..
Mijn vriend (29) en ik (28) zijn een jaar samen. Alles lijkt goed en we hebben het goed. Er is alleen èèn minpuntje, zodra ik mijn frustraties wil aangeven begint hij te schreeuwen omdat hij het er niet over wilt hebben. Hij heeft met wat betreft zijn baan, collegas, een gezellige sfeer.
Ze gaan maandelijks iets samen doen, van weekendjes weg tot uit eten wat eindigd in stappen en dus veel drinken. Ze hebben allemaal een studie verleden en kunnen dus aardig drinken. De meeste zijn dan ook jonger en vinden dit meer dan normaal.
Ik heb gemerkt dat ik het eerste jaar weg viel, met collega's een weekend weg was geen probleem maar met mij kon het er niet vanaf. Ik dacht, ik zie 'volgend jaar' wel. Ondanks onze 'date' periode. Vervolgens wil hij een toekomst opbouwen, kinderen, samenwonen etc. maar ook nog met collegas weg.
Hij heeft hier in bewezen dat hij snachts laat, ineens niet meer bereikbaar is en lang leve de lol voorop staat. Vervolgens heb ik de dag erna niks aan hem en ik vind ik het niet leuk dat ik afgesloten word omdat het daar gezellig is en er geen tijd voor contact is of een welterusten. Een keertje begrijp ik volledig, maar dit gebeurt maandelijks. Hotels, etentjes, feesten,vakanties, activiteiten..
Zodra ik dit aankaart, escaleert het. 'Ik wil het niet horen, hou op' 'Ja maar hoezo zou ik dit nu nog doen?' 'Hou er eens over op' en geschreeuw, vervolgens staat het volgende activiteit dit weekend alweer gepland zonder dat ik dit wist en ik mag nooit mee.
Ik wil weten of dit gedrag normaal is als je daadwerkelijk iets wilt opbouwen.. en of men ervaring heeft met dit soort communicatie in relaties
Liefs,
Er zijn eigenlijk twee problemen hier. Een is dat hij gaat stappen en dat vind je niet prettig. Twee is dat er niet over te praten valt.
Of dit normaal is, doet er eigenlijk niet toe. Als jij er niet mee kunt leven, werkt het dus niet. Zeker als er geen communicatie mogelijk is.
(ik zou het trouwens nog wel prima vinden als hij maandelijks op pad gaat zonder mij, maar niet dat er geen overleg mogelijk is)
Ik sluit me daarbij aan.
En regelmatig overmatig alcoholgebruik lijkt me een rode vlag. Alcoholmisbruik normaal omdat je gestudeerd hebt? Wat hebben die met elkaar te maken?
Maakt het uit of het normaal is? Ik zou er niet blij van worden.
Wil je met een partner die zo blijft, schreeuwt en confrontaties uit de weg gaat nog meer samen opbouwen?
Ik zou zeker evenveel tijd en geld besteden aan mezelf als hijzelf al doet. Ik zou uitrekenen wat zijn privébestedingen waren (neem als uitgangpunt vorig jaar), wat jouw privébestedingen waren hoeveel tijd hij besteedde aan me-time, en ook jij, en dat gewoon rechttrekken.
Of hij wil luisteren maakt niet uit. Je geeft de berekening aan hem, en is hij het er niet mee eens, dan is het aan hem om een gesprek op te starten, en anders gá je gewoon, met aankondiging zoals hij dat ook doet neem ik aan.
Dus een voldongen feit presenteren. Niet om weg te gaan maar om een leuke tijd voor jezelf te besteden zoals jij dat wil.
Gelijkheid en vrijheid moet je niet bevechten, maar nemen.
Kijk, 'normaal' zou zijn als hij aan je zou vragen: "Lieve Chess, vind je het goed als...", zijn plan uiteenzet en zich ervan zou verzekeren dat jij ook een leuke tijd krijgt. Ik zie dat niet in jouw relatie, maar ik kan me vergissen.
rionyriony schreef op 03-02-2026 om 14:39:
Ik zou zeker evenveel tijd en geld besteden aan mezelf als hijzelf al doet. Ik zou uitrekenen wat zijn privébestedingen waren (neem als uitgangpunt vorig jaar), wat jouw privébestedingen waren hoeveel tijd hij besteedde aan me-time, en ook jij, en dat gewoon rechttrekken.
Of hij wil luisteren maakt niet uit. Je geeft de berekening aan hem, en is hij het er niet mee eens, dan is het aan hem om een gesprek op te starten, en anders gá je gewoon, met aankondiging zoals hij dat ook doet neem ik aan.
Dus een voldongen feit presenteren. Niet om weg te gaan maar om een leuke tijd voor jezelf te besteden zoals jij dat wil.
Gelijkheid en vrijheid moet je niet bevechten, maar nemen.
Daar krijg je vast een leuke relatie van..
Volgens mij is het bezwaar van TO niet dat het 'niet eerlijk' is, of dat zij ook wil gaan stappen.
Als hij hierover zo reageert bij feedback, hoe gaat dat dan verderop in de relatie als het gaat over allerlei andere dingen die je als koppel moet bespreken? Ik vind het een rode vlag. Hij komt niet over als volwassen, evenwichtig persoon met wie je iets kunt opbouwen.
Je bent pas een jaar samen en voor mij klinkt het niet echt gezellig.
Een schreewende partner als je wat wil bespreken zou voor mij al een stap te ver zijn.
Ik zou het niet erg vinden als mijn partner leuke activiteiten met vrienden onderneemt maar ik zou ook willen dat we samen uit eten gaan, weekendjes weg en op vakantie. Voor mij zou daar een goede balans in moeten zitten.
Bepaal voor je zelf wat jij belangrijk vindt in een relatie en als dat te veel verschilt van het leven wat je nu hebt zou ik zonder hem verder gaan.
Ik vind het gedrag van je vriend dus niet normaal en vraag mij af wat er wel leuk is en waarom je bij hem blijft.
Ik zou zelf maandelijks een activiteit geen probleem vinden (of het moet misschien elke maand een vakantie van een week zijn). Dat hij dan niet bereikbaar is of er geen tijd is voor contact met jou kan ik me wel voorstellen (afhankelijk van de activiteit). Dat je niet mee mag ook. Zijn ding, niet jullie ding. Hij hoeft ook niet per definitie de volgende dag iemand te zijn waar jij wat aan hebt. Hij mag ook een dag alleen wat aan zichzelf hebben. Maar, daar staat wel tegenover dat er balans moet zijn. Dus daar buiten genoeg tijd voor jou en bijv geen 'heb ik geen geld/tijd voor' als jij iets leuks wil doen om vervolgens wel iedere maand met anderen de bloemetjes buiten te zetten. Als die 'dag daarna' de enige dag is in de maand dat je elkaar ziet, dan snap ik dat je iets aan hem wil hebben. Of als er een gezinsleven is. Maar zie je elkaar de rest van de maand ook, is een dag dat niemand wat aan je heeft ook prima wat mij betreft.
Maar bovenal zou ik wel verwachten dat we daar als volwassenen over kunnen praten. Schreeuwen hoort daar dus niet bij en vind ik gewoon een opzichzelfstaand probleem. Maar inhoudelijk is het voor mij dus een beetje afhankelijk van de context/balans. Maar jij hebt er wel moeite mee dus dan maakt wat ik vind ook niet zo veel uit. Het is jóuw gevoel.
Alles lijkt goed en is goed .
Echt niet . Zorgelijk dat je dit normaal en leuk vindt !
Je hebt een jaar geduld getoond, je merkt geen verandering bij hem. Zijn vriendengroep is buitensporig belangrijk, elke maand uitgebreid uitgaan en nachten weg, plus dankzij de royale alcoholconsumptie de rest van de vrije tijd emotioneel en fysiek absent - sorry nee, deze man is nog niet aan een evenwichtige relatie toe. Wie weet over vijf jaar?
En dat schreeuwen in plaats van een gewoon goed gesprek met wederzijds begrip zit er ook al niet in, eveneens een veeg teken. Jammer TO, rond deze relatie netjes af en maak je gereed voor nieuwe ontmoetingen.
Ondervinding is de beste leermeester, lessen zijn duur en verloren tijd komt nooit meer terug.
kerst schreef op 03-02-2026 om 14:18: Alcoholmisbruik normaal omdat je gestudeerd hebt? Wat hebben die met elkaar te maken?
Nou…. Overal - nou ja, op veel plaatsen en in de media - wordt aangenomen dat studenten veel drinken en dat je dan de tijd van je leven hebt. Iets wat je kunt gaan missen als het grotemensenleven begint van op tijd opstaan en de taken die je op je neemt uitstekend uitvoeren, 38 uur per week of zo. Dat combineert niet zo best met veel drankgebruik en een lamlendige katerdag.
Vraag: Neem ik het (schreeuwen en hijsen) voor lief?
Antwoord: Nee, natuurlijk niet.
Tip: Lees je eigen post over dit pareltje nog eens en beeld je in dat ie van een vriendin afkomstig is.
CharlieB schreef op 03-02-2026 om 15:32:
Ik zou zelf maandelijks een activiteit geen probleem vinden (of het moet misschien elke maand een vakantie van een week zijn). Dat hij dan niet bereikbaar is of er geen tijd is voor contact met jou kan ik me wel voorstellen (afhankelijk van de activiteit). Dat je niet mee mag ook. Zijn ding, niet jullie ding. Hij hoeft ook niet per definitie de volgende dag iemand te zijn waar jij wat aan hebt. Hij mag ook een dag alleen wat aan zichzelf hebben. Maar, daar staat wel tegenover dat er balans moet zijn. Dus daar buiten genoeg tijd voor jou en bijv geen 'heb ik geen geld/tijd voor' als jij iets leuks wil doen om vervolgens wel iedere maand met anderen de bloemetjes buiten te zetten. Als die 'dag daarna' de enige dag is in de maand dat je elkaar ziet, dan snap ik dat je iets aan hem wil hebben. Of als er een gezinsleven is. Maar zie je elkaar de rest van de maand ook, is een dag dat niemand wat aan je heeft ook prima wat mij betreft.
Maar bovenal zou ik wel verwachten dat we daar als volwassenen over kunnen praten. Schreeuwen hoort daar dus niet bij en vind ik gewoon een opzichzelfstaand probleem. Maar inhoudelijk is het voor mij dus een beetje afhankelijk van de context/balans. Maar jij hebt er wel moeite mee dus dan maakt wat ik vind ook niet zo veel uit. Het is jóuw gevoel.
Hier ben ik het helemaal mee eens. Als jullie niks samen doen is het sowieso een beetje een niksige relatie. Maar dat hij niet bereikbaar is om welterusten te wensen als hij met collega's/vrienden is vind ik niet zo gek.
Mss passen jullie ook gewoon niet bij elkaar. Hij wil kennelijk maandelijks met zijn vrienden afspreken en jij vindt dat te veel. Het lijkt me gezien zijn reactie duidelijk dat hij dit niet wil veranderen.Sja, dan kun je je erbij neerleggen of de relatie beëindigen.
Ik dacht, ik zie 'volgend jaar' wel. Ondanks onze 'date' periode. Vervolgens wil hij een toekomst opbouwen, kinderen, samenwonen etc. maar ook nog met collegas weg.
Ik denk dat hier de bekende denkfout zit; 'als we straks echt een relatie hebben verander ik hem wel'. En hij dacht dat het allemaal wel goed was, wil een toekomst opbouwen en leert nu dat hij moet veranderen voordat jij dat wil.
Ik zeg overigens niet dat ik zuipen en schreeuwen goed of aantrekkelijk vind. Maar dat is nu eenmaal wel wat deze man doet. Aan jou om te bedenken of je dat acceptabel vindt
als mijn man elke maand op stap wil: prima, hij gaat zijn gang maar
Als mijn man kinderen wil én naar eigen behoefte feesten: niet prima
Als mijn man gaat schreeuwen ipv praten: helemaal niet prima
kortom: je hebt een leuke vrijblijvende relatie met hem zolang je geen verwachtingen hebt. Ik zou die toekomstplannen in de koelkast zetten.
Een man die schreeuwt zodra je ergens over praat is echt niet goed, hoor. Je bent nog maar een jaar samen, gun je zelf iets beters.
En vraag jezelf af: wat maakt dat jij het accepteert dat iemand tegen je schreeuwt?