Man verdenkt mij van een geheime relatie
Ik zit met een enorm dilemma. Mijn man verdenkt mij van het hebben van een relatie met iemand die mijn Linkdin berichten liked. Hij heeft het helemaal in zijn hoofd zitten. Hij heeft stiekem in mijn berichtenbox gekeken. Kreeg bevestiging omdat hij twee berichten zag ( die over de post/werk gingen) Hij gelooft niet dat ik deze man nog nooit in levende lijve heb gezien. Ik ga twijfelen aan mijn eigen gedrag. Alles wat ik doe voelt verdacht.
MRI schreef op 28-03-2026 om 22:12:
Ai, gaat het wel goed met je man? Het klinkt depressief. Ik vind dit soort gedrag toch een soort van rode vlag voor onderliggend mentaal lijden. Niet om het goed te praten hoor, het is voor jouw afschuwelijk. Hebben jullie het al over naar een relatietherapeut gaan gehad?
Zeker, maar hij wil het niet. Ik heb ook al gevraagd of hij dit met een goede vriend wil bespreken. Ik gebruik ook mijn vriendinnen om te reflecteren. Hij wil dat niet. Vind dat dat iets tussen ons is.
Het kan ook zijn dat hij projecteert en zelf aan het vreemdgaan is of wil vreemdgaan
Bolmieke schreef op 28-03-2026 om 22:50:
Het kan ook zijn dat hij projecteert en zelf aan het vreemdgaan is of wil vreemdgaan
Dat denk ik niet. Maar misschien zoekt hij een stok om mee te slaan..
rionyriony schreef op 28-03-2026 om 22:13:
Zijn geloof is jouw taak niet.
Kan me wel herinneren dat mijn man ooit een moment heeft gehad dat hij aan zichzelf twijfelde. Ik ging af en toe op bezoek bij de zoon van de bovenbuurman. Hij had daar een hobby die ik ook had. Hij veel gevorderder. Onder het eten kwam hij me iets brengen in verband met de hobby. Mijn man deed open, was verrassend kortaf, terwijl hij altijd erg aardig was, smeet dat wat hij van hem aanpakte op de salontafel, keek nog eens naar me, ik keek verrast naar hem, maar ik toonde niet veel belangstelling. En toen veranderde zijn gespannen gezicht ineens en ging hij gewoon eten. Kennelijk concludeerde hij aan mijn gezicht, zonder dat ik iets ontkend had, dat ik geen persoonlijke belangstelling had en verwierp de gedachte dat dat wel zo was. Nooit meer twijfel gehad. Het sloeg ook nergens op.
Jouw probleem is dat je je een taak hebt laten aanpraten. Je hebt die overijverig aangenomen.
Ik probeer er ook boven te staan en mij niet verantwoordelijk te voelen voor zijn gedrag en gedachten. Maar dan ga ik toch weer pleasen. Om de lieve vrede. Maar ik maak mijzelf dan klein. Ik vind dat moeilijk.
Florence126 schreef op 28-03-2026 om 22:46:
[..]
Zeker, maar hij wil het niet. Ik heb ook al gevraagd of hij dit met een goede vriend wil bespreken. Ik gebruik ook mijn vriendinnen om te reflecteren. Hij wil dat niet. Vind dat dat iets tussen ons is.
Tja, hij wil wel jou beschuldigen, vraagt zelfs aan jullie dochter jouw pin voor de tablet maar wil niet samen naar een relatietherapeut of met een vriend praten. Dat het 'iets tussen jullie is' klinkt voor mij als een smoes omdat hij het wellicht eng vindt met anderen over zijn gevoel te praten (daar is het niet de enige man in). Ik begin op afstand al een beetje plaatsvervangend geërgerd te worden door zijn gedrag. Hij is onredelijk jaloers, gaat over grenzen heen, baalt (misschien wel) omdat jij meer aan zelfontwikkeling bent gaan doen maar wil nergens met een ander over praten terwijl jij het wel aan wilt gaan. Wat vind jij daarvan eigenlijk, van zijn gedrag?
Het klinkt inderdaad alsof hij bang is je te verliezen. En dat zou een uitgangspunt kunnen zijn voor een gesprek. Zonder verwijten. Dan zou je hem kunnen vertellen dat hij daar niet bang voor hoeft te zijn, maar dat hij jou met dit gedrag wel van zich afduwt. Maak je vooral niet klein, want dat is nergens voor nodig. Als blijkt dat hij niet om kan gaan met jouw ontwikkeling en groei, dan kun je het daar ook over hebben.
Maar niet pleasen voor de lieve vrede. Doet hij immers ook niet? Integendeel.
Ik zou er ook met dochter over hebben dat zij jouw pincode voor de tablet aan je man heeft gegeven. Had zij daar zelf geen vraagtekens bij, zoals: waarom vraagt hij die niet aan jou?
Picunia schreef op 29-03-2026 om 01:26:
Het klinkt inderdaad alsof hij bang is je te verliezen. En dat zou een uitgangspunt kunnen zijn voor een gesprek. Zonder verwijten. Dan zou je hem kunnen vertellen dat hij daar niet bang voor hoeft te zijn, maar dat hij jou met dit gedrag wel van zich afduwt. Maak je vooral niet klein, want dat is nergens voor nodig. Als blijkt dat hij niet om kan gaan met jouw ontwikkeling en groei, dan kun je het daar ook over hebben.
Maar niet pleasen voor de lieve vrede. Doet hij immers ook niet? Integendeel.
Ik zou er ook met dochter over hebben dat zij jouw pincode voor de tablet aan je man heeft gegeven. Had zij daar zelf geen vraagtekens bij, zoals: waarom vraagt hij die niet aan jou?
Wel eens met het eerste stuk, niet met het laatste. Ik zou dochter hier buiten laten. Je weet, op de eerste plaats, niet hoe het gegaan is. Misschien heeft vader gevraagd of wat de code voor de tablet ook alweer was omdat hij even iets wil opzoeken. Niet zo gek dat dochter dat dan deelt, zij weet de code ook, mag de tablet gebruiken, waarom zou vader dat niet mogen dan (kan de gedachtengang zijn in haar hoofd). En op de tweede plaats wil je dochter hier niet in betrekken en eigenlijk een beetje wantrouwend maken tegen haar vader.
Bolmieke schreef op 28-03-2026 om 22:50:
Het kan ook zijn dat hij projecteert en zelf aan het vreemdgaan is of wil vreemdgaan
Mijn eerste gedachte ook toen ik dit topic begon te lezen.
Florence126 schreef op 28-03-2026 om 23:50:
[..]
Ik probeer er ook boven te staan en mij niet verantwoordelijk te voelen voor zijn gedrag en gedachten. Maar dan ga ik toch weer pleasen. Om de lieve vrede. Maar ik maak mijzelf dan klein. Ik vind dat moeilijk.
Lieve vrede is geen vrede, slechts een wapenstilstand.
Ben je met een man naar de film gegaan ?
Florence126 schreef op 28-03-2026 om 22:07:
[..]
Ik ben mij meer gaan ontwikkelen in mijn werk. .meer gaan werken en ook opleidingen. Leiderschapsprogramma. Veel schrijven. Met name ook over mijn werk. Daar heb ik veel compassie voor. Ik heb 15 jaar intensief voor onze kinderen en huishouden gezorgd. Met liefde. En nu is deze ontwikkeling voor mij heel waardevol.
Ah het kan zijn dat hij het feit je weer opbloeit toeschrijft aan een nieuwe liefde in je leven, i.p.v. nieuw enthousiasme over je werk. Hij ziet verandering in jouw.
En je mag scheiden. Ook na 30 jaar . Misschien juist wel na 30 jaar
MRI schreef op 29-03-2026 om 00:29:
[..]
Tja, hij wil wel jou beschuldigen, vraagt zelfs aan jullie dochter jouw pin voor de tablet maar wil niet samen naar een relatietherapeut of met een vriend praten. Dat het 'iets tussen jullie is' klinkt voor mij als een smoes omdat hij het wellicht eng vindt met anderen over zijn gevoel te praten (daar is het niet de enige man in). Ik begin op afstand al een beetje plaatsvervangend geërgerd te worden door zijn gedrag. Hij is onredelijk jaloers, gaat over grenzen heen, baalt (misschien wel) omdat jij meer aan zelfontwikkeling bent gaan doen maar wil nergens met een ander over praten terwijl jij het wel aan wilt gaan. Wat vind jij daarvan eigenlijk, van zijn gedrag?
Dank je wel voor je vraag. Zijn gedrag put mij uit. Ik loop op eieren. Soms gaat het even goed maar ik ben altijd op mijn hoede. Hij is geen kwade man, zeker niet. Maar we lachen niet zo heel veel meer samen.
Roos57 schreef op 29-03-2026 om 08:10:
Ben je met een man naar de film gegaan ?
Nee, ik ga graag alleen naar de film. Maar dat voelt nu verdacht. Ik heb hem gevraagd of hij dan denkt dat ik met die man ga. Dan geeft jij als antwoord: dat zeg ik niet ( maar ik voel het wel..)
Roos57 schreef op 29-03-2026 om 08:10:
Ben je met een man naar de film gegaan ?
MRI schreef op 29-03-2026 om 00:29:
[..]
Tja, hij wil wel jou beschuldigen, vraagt zelfs aan jullie dochter jouw pin voor de tablet maar wil niet samen naar een relatietherapeut of met een vriend praten. Dat het 'iets tussen jullie is' klinkt voor mij als een smoes omdat hij het wellicht eng vindt met anderen over zijn gevoel te praten (daar is het niet de enige man in). Ik begin op afstand al een beetje plaatsvervangend geërgerd te worden door zijn gedrag. Hij is onredelijk jaloers, gaat over grenzen heen, baalt (misschien wel) omdat jij meer aan zelfontwikkeling bent gaan doen maar wil nergens met een ander over praten terwijl jij het wel aan wilt gaan. Wat vind jij daarvan eigenlijk, van zijn gedrag?
Dank je wel voor je vraag. Zijn gedrag put mij uit. Ik loop op eieren. Soms gaat het even goed maar ik ben altijd op mijn hoede. Hij is geen kwade man, zeker niet. Maar we lachen niet zo heel veel meer samen.
Roos57 schreef op 29-03-2026 om 08:10:
Ben je met een man naar de film gegaan ?
Nee, ik ga graag alleen naar de film. Maar dat voelt nu verdacht. Ik heb hem gevraagd of hij dan denkt dat ik met die man ga. Dan geeft jij als antwoord: dat zeg ik niet ( maar ik voel het wel..)
Roos57 schreef op 29-03-2026 om 08:10:
Ben je met een man naar de film gegaan ?
Je zou het gesprek aan kunnen gaan en benadrukken dat er geen ander in het spel is, maar dat je wel inziet dat het met jullie relatie niet goed gaat.
Leg uit dat je je lekker voelt bij de manier waarop je jezelf aan het ontwikkelen bent, en dat je zou willen dat dit juist een positief effect op jullie relatie zou hebben.
Stel voor om samen de schouders eronder te zetten en weer meer energie in jullie relatie te steken voor de boost in de juiste richting.
En lees je dit en betrap je jezelf erop dat je daar eigenlijk echt geen zin in hebt, dan is het waarschijnlijk beter om zonder elkaar verder te gaan.