Hoe vaak op visite bij alleenstaande (schoon)ouder?
Hoe vaak gaan jullie op bezoek bij je alleenstaande (schoon)ouder?
Vraag komt uiteraard niet uit de lucht vakken. Wij krijgen het verwijt dat wij (en andere broers/zussen van man) niet vaak genoeg langs komen. Schoonouder zit momenteel in een revalidatietraject. Inmiddels op 40 minuten rijden afstand, na een langere ziekenhuisopname met bijna 1,5 uur reistijd.
Destijds gingen we elk weekend. Nu de spannendste tijd achter de rug is en er gerevalideerd wordt regelen we dat elke week man, of zijn broer of zus langsgaat. Soms pakt het uit dat er 2 x per week iemand uit hun oude kerngezin langsgaat. Er komen verder bijna dagelijks mensen bij schoonouder over de vloer en man regelt met werk dat hij op de meest onmogelijke momenten bij een overleg kan zijn met artsen/maatschappelijk werk etc.
Ik ken verder niemand met ouders in zo'n situatie en weet niet wat normaal is. Schoonouder vindt het te weinig, wil dat we komen eten, langer blijven. We zijn allemaal mensen met een baan die veel vraagt, kinderen, wedstrijden van kinderen in het weekend... Vriend heeft zelf ook eea te verwerken en weinig energie.
Ik ben benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken. Zijn wij heel egoistisch? Vraagt schoonouder teveel? Tips?
ik had het er hier toevallig van de week nog over. Wanneer mensen ouder worden, niet meer hoeven te werken….het lijkt alsof mensen daarmee een stuk alledaagse werkelijkheid kwijtraken. Plannen, afstemmen, communiceren, een stukje empathie en correctheid.
Niet iedereen natuurlijk.
Hier in de straat veel pensionada’s. Ik en mijn gezin volop in de planning, structuur, ritme en regelmaat die nodig zijn om alles te stroomlijnen.
Buurvrouw heeft zorg nodig, ik wil die tijdelijk bieden, lukt wel enkel op een bepaald tijdstip omdat ik het immers combineer met tal van andere zaken. Dat is volgens buurvrouw niet oké, want dat tijdstip komt haar niet uit. Dan ligt ze nog in bed. (Geen onchristelijk tijdstip om iemand te bezoeken voor een klus hoor, maar ze slaapt graag uit).
andere buur vraagt om hulp bij een klus, paar pensionada’s laten er een planning op los en komen niet tot een concreet plan waarmee de gehele klus wordt ondervangen.
kan meer voorbeelden geven.
Maar bij mijn ouders en schoonouders heb ik juist het gevoel dat ze heel erg vroeg op zijn. Soms werden wij om 6:30 al gebeld om iets te bespreken. Toen moesten wij ook afspraken maken dat wij niet voor 9 uur gebeld wilde worden. Mijn moeder doet wel vaak middagdutjes maar dat komt omdat ze om 5 uur al uit de veren is.
ja, ook dat komt voor, vroeg opstaan. Mij gaat het meer om het onvermogen of de ontbrekende wil om flexibel te zijn en het niet kunnen overzien wat er moet gebeuren. En wat dat betekend voor iedere partij die betrokken wordt.
Ja dat herken ik wel. Mijn moeder heeft bijv ook altijd vast gehouden aan etenstijden en dat ze thuis wil eten. Ik kan met haar niet iets afspreken om 11.30 want ze wil om 12 uur thuis zijn en thuis eten.
Mijn ouders hebben altijd een soort tweestrijd, ze willen dingen liever niet uitbesteden aan een professional want ze houden niet van 'vreemden' over de vloer. Voor de verwarmingsketel moet het uiteraard maar voor een reparatie van de schuur vragen ze eerst mij en siblings, als we geen tijd hebben gebeurt het gewoon niet.
Net zoals de schoonmaakhulp, ze zijn er wel aan toe maar ze willen het ook niet 'want dan heb je de hele ochtend een vreemde in huis'.
Damoontje schreef op 16-09-2026 om 13:02:
Net zoals de schoonmaakhulp, ze zijn er wel aan toe maar ze willen het ook niet 'want dan heb je de hele ochtend een vreemde in huis'.
Oh, maar dat herken ik ook. Ik ben heel blij met onze hulp, echt, zo fijn dat ze het hele huis doet. Altijd een goed humeur, vriendelijk, op tijd etc. Maar toch - ik probeer het altijd zo te plannen dat ik op die dag het grootste deel van de tijd dat ze bij ons is, toch elders aan het werk ben (bv op kantoor of bij een klant).
Rekenenisleuktaalook schreef op 16-09-2026 om 12:39:
[..]
Ik denk wel eens dat de mijne te veel tijd hebben voor al dat soort dingen.
Sowieso voor alles, en ze nemen die tijd ook. Mijn moeder kan zich inmiddels niet meer voorstellen dat ik een was in de machine steek, boodschappen ga doen, de boodschappen opruimen en dan de was ophang precies op het moment dat de was klaar is. Boodschappen doen kost hen gewoon een hele ochtend. Afspraak bij de kapper mag niet te vroeg, dus niet voor toen uur, en dan is dat ook een ochtendvullende activiteit. En daardoor hebben ze het ontzettend druk, drukker dan hun kinderen die ook nog 30+ uur werken.......
Het tijdsbesef en de mogelijkheden veranderen. Ik ben nu (67) na een dag oppassen moe en toe aan rust en ff niks. Laat staan als ik 77 of 87 zou zijn... Dan is alleen opstaan, wassen, aankleden en ontbijten al een enorm karwei. Met het vooruitzicht dat dit alles nooit meer efficient zal gaan 
Ooit had ik kinderen & vriendjes over de vloer, dag in dag uit, geregeld mee-eters, man veel van huis, zelf weinig 'alleentijd'. Het ging me goed af al ik kan me dat nu niet zo goed meer voorstellen. M'n moeder zei weleens 'je zult het vanzelf ontdekken als je mijn leeftijd hebt' (zij en ik scheelden bijna 40 jaar). Dat vond ik dan maar gezanik...
Je inleven in een andere generatie is niet eenvoudig.
Wilgenkatje- schreef op 16-09-2026 om 13:15:
[..]
Het tijdsbesef en de mogelijkheden veranderen. Ik ben nu (67) na een dag oppassen moe en toe aan rust en ff niks. Laat staan als ik 77 of 87 zou zijn... Dan is alleen opstaan, wassen, aankleden en ontbijten al een enorm karwei. Met het vooruitzicht dat dit alles nooit meer efficient zal gaan
Ooit had ik kinderen & vriendjes over de vloer, dag in dag uit, geregeld mee-eters, man veel van huis, zelf weinig 'alleentijd'. Het ging me goed af al ik kan me dat nu niet zo goed meer voorstellen. M'n moeder zei weleens 'je zult het vanzelf ontdekken als je mijn leeftijd hebt' (zij en ik scheelden bijna 40 jaar). Dat vond ik dan maar gezanik...Je inleven in een andere generatie is niet eenvoudig.
Vooral inleven in een oudere generatie is denk ik lastig. Dat is een fase die je zelf nog niet hebt meegemaakt.
lientje69 schreef op 16-09-2026 om 12:51:
God ja dat druk zijn...
Dan moet ze voor een nieuwe bril en dan zeg ik: zullen we morgen dan even gaan? En dan is het nee hoor, deze week is ook die al jarig en de boodschappen moeten nog gedaan worden , dat is me te veel. En die jarige belt ze dan alleen maar hè...
Oh ik hoop toch zo dat ik niet zo word als ik oud ben.
Dit inderdaad. Mijn moeder vraagt ook zulke dingen. Ik werk vier dagen dus dat soort dingen moeten op mijn vrije dag, en dan kan ze niet want dan komt de hulp, de pedicure etc. Dat mijn vader de hulp kan binnenlaten is een gek idee van mij. Op zaterdag wil ze dan niet want dan is het overal zo druk. En dan zegt ze: 'Jeetje, jij hebt het wel druk zeg, je kunt bijna nooit!'
Schemerlampje schreef op 16-09-2026 om 13:21:
[..]
Vooral inleven in een oudere generatie is denk ik lastig. Dat is een fase die je zelf nog niet hebt meegemaakt.
Dan zou je kunnen stellen dat je inleven in een fase die je al doorlopen hebt easy zou zijn….niets is minder waar is helaas mijn ervaring.
Schemerlampje schreef op 16-09-2026 om 13:21:
[..]
Vooral inleven in een oudere generatie is denk ik lastig. Dat is een fase die je zelf nog niet hebt meegemaakt.
Mijn moeder kan zich ook slecht inleven in haar kinderen die vier dagen werken. Zelf heeft ze sinds haar trouwen geen baan gehad en ze had dus altijd alle tijd om met opa en oma iets te gaan doen. En hoewel ze heus weet dat ik vier dagen werk, is het voor haar moeilijk om haar programma dan aan te passen op mijn vrije dagen.
Rekenenisleuktaalook schreef op 16-09-2026 om 14:01:
[..]
Mijn moeder kan zich ook slecht inleven in haar kinderen die vier dagen werken. Zelf heeft ze sinds haar trouwen geen baan gehad en ze had dus altijd alle tijd om met opa en oma iets te gaan doen. En hoewel ze heus weet dat ik vier dagen werk, is het voor haar moeilijk om haar programma dan aan te passen op mijn vrije dagen.
Vroeger werd men ook niet zo oud. Dus dan waren je kinderen ook jonger en engergieker om voor je te zorgen. Dat 60 jarige nu hun 85+ ouders moeten verzorgen is heel anders dan 40 jarige die hun 65+ ouders moeten verzorgen.
Euphoria schreef op 16-09-2026 om 13:59:
[..]
Dan zou je kunnen stellen dat je inleven in een fase die je al doorlopen hebt easy zou zijn….niets is minder waar is helaas mijn ervaring.
Dat komt natuurlijk doordat de omstandigheden nogal anders zijn dan toen ze zelf onze leeftijd hadden.
Mijn moeder kreeg al haar kinderen voor haar dertigste, ik na mijn dertigste.
Dat betekende dat mijn moeder rond haar vijftigste geen kind meer thuis had. Ik zat op mijn vijftigste met een hok vol pubers. Ik ben zelf zestig als de laatste uitvliegt. En tot die tijd gaat zoon soms boven de nieuwe bril/plantjes/schoenen van mijn moeder. Mijn moeder vergelijkt dan vaak alleen de leeftijd waarop zij zulke dingen voor haar ouders ging doen met de leeftijd waarop ik nu aangeef daar geen tijd voor te hebben.
Frisdrank1972 schreef op 16-09-2026 om 14:07:
[..]
Vroeger werd men ook niet zo oud. Dus dan waren je kinderen ook jonger en engergieker om voor je te zorgen. Dat 60 jarige nu hun 85+ ouders moeten verzorgen is heel anders dan 40 jarige die hun 65+ ouders moeten verzorgen.
Dat 'vroeger' is al wel wat langer geleden hoor. Dat is de generatie van vóór onze ouders, onze grootouders dus.
Ik loop tegen de 60, mijn ouders waren/zijn rond de 80 en mijn beide oma's zijn resp. 85 en 95 geworden (opa's al jong overleden).
Frisdrank1972 schreef op 16-09-2026 om 12:56:
Maar bij mijn ouders en schoonouders heb ik juist het gevoel dat ze heel erg vroeg op zijn. Soms werden wij om 6:30 al gebeld om iets te bespreken. Toen moesten wij ook afspraken maken dat wij niet voor 9 uur gebeld wilde worden. Mijn moeder doet wel vaak middagdutjes maar dat komt omdat ze om 5 uur al uit de veren is.
Mijn moeder was een nachtmens. Die heeft me wel eens om 2 uur ‘s nachts gebeld. Ik word dan moeilijk wakker maar uiteindelijk nam ik hem op, dan denk je dat er van alles gebeurd is als iemand zo aanhoudt. Vroeg ze: ‘Heb je mijn kerstkaart gekregen?’ Een andere keer wilde ze dat ik om 22.00 uur langs kwam om iets uit de kast te pakken. Ze woonde in een verzorgingshuis maar wilde daar de zorg niet mee lastig vallen 
MMcGonagall schreef op 16-09-2026 om 19:08:
[..]
Mijn moeder was een nachtmens. Die heeft me wel eens om 2 uur ‘s nachts gebeld. Ik word dan moeilijk wakker maar uiteindelijk nam ik hem op, dan denk je dat er van alles gebeurd is als iemand zo aanhoudt. Vroeg ze: ‘Heb je mijn kerstkaart gekregen?’ Een andere keer wilde ze dat ik om 22.00 uur langs kwam om iets uit de kast te pakken. Ze woonde in een verzorgingshuis maar wilde daar de zorg niet mee lastig vallen
Ik dacht altijd dat de meeste oudjes ochtendmensen zijn. Tijdens corona gingen de supermarkten om 07:00 open zodat die oudjes rustig konden winkelen.