Hoe ga ik om met de hobby van mijn vriend?
Ja, ik zat te googlen naar ervaringen en op een gegeven moment kwam dit forum voorbij. Ik ben dus nieuw hier en ik ga het gewoon hier in de groep gooien. Ik ben benieuwd hoe anderen hier eventueel in zouden staan of mee om zouden gaan, wellicht heb ik er iets aan:
Vrouw, 46 jaar, woonachtig in Spanje, en na mijn hele leven het alleen zijn heb afgewisseld met slechte relaties ben ik nu sinds een jaar samen met een man die echt bij me past. We helpen elkaar met klussen, wandelen graag met al onze honden samen, af een toe een feestje, ritjes op de motor, het is echt geweldig samen.
En we hebben ook allebei ons eigen leven, werk, eigen vrienden en bezigheden.
En dat gaat heel goed op één dingetje na: zijn levenslange passie is jagen. Hij is zeker geen standaard jager die alles wat beweegt neerknalt en een horde uitgemergelde honden heeft. Hij schiet weinig, en zijn dieren zijn allemaal keurig verzorgt.
Wat is dan het probleem? Ik heb hier veel moeite mee. Dat hij met een groep vrienden een dier opjaagt (ik heb het over groot wild, en ja, het zijn er ook teveel, ze horen hier eigenlijk niet eens) neerknalt en ook meeneemt want het word opgegeten, kost mij als heel groot vegetarisch dierenliefhebber heel erg veel moeite. Soms zelfs zoveel dat het ruzie en spanning oplevert.
Ik wist dit natuurlijk van te voren, ik wist alleen niet dat ik het er zo moeilijk mee zou krijgen. Hij valt mij er verder niet mee lastig, en hij respecteert dat ik het niet leuk vind.
Ik wil deze relatie niet laten stuklopen hierop. Als hij het niet doet doet een ander het wel, en deze dieren hebben iig nog een goed leven gehad. Hoe zouden jullie hiermee dealen, relativeren, enz.
Ik ben benieuwd. Groetjes!
Fenyw schreef op 22-05-2026 om 18:44:
[..]
Dat klinkt echt afschuwelijk! Ik woon ook behoorlijk landelijk maar dit maak ik gelukkig niet mee.
Hier in Nederland zijn er duidelijke regels over wanneer welk wild bejaagd mag worden. Voor reegeiten en reebokken bijvoorbeeld zijn de periodes al verschillend. Ik ben opgegroeid met de jacht. Mijn vader jaagde. Jager, bioloog. Man van de natuur. Was een hele middag op pad en kwam soms met niets en soms met 5 eenden of houtduiven thuis. Had in alle gevallen een mooie middag gehad. Het gaat niet om zoveel mogelijk dieren te doden. Het gaat om beheer. En verantwoordelijkheid. Toen ik kind was, voor de ruilverkaveling, waren er nog veel fazanten en patrijzen. Dat werd daarna anders. Mijn vader heeft nooit meer op patrijs en fazant gejaagd terwijl ze wel voor zijn loop kwamen. Verder werden ook de wat minder gangbare onderdelen van de dieren gegeten. Hartjes, levertjes bijvoorbeeld. Geloof me, een oude eend die altijd vrij is geweest, is bijna niet mals te krijgen. Dit in tegenstelling tot een eend uit de eendenfokkerij.
De laatste jaren schoot mijn vader hooguit nog 2 eenden of houtduiven per jaar. Door de kosten voor vergunning, patronen, ingehuurd jachtland kostte 1 eend honderden euro's. Nu is mijn vader naar de eeuwige jachtvelden vertrokken. Een paar dagen na de begrafenis op een natuurbegraafplaats waren er sporen van haas en ree op zijn graf. Dat vonden wij mooi om te zien.
Ik zit net op insta en zie een post langskomen die voor mij mooi het werk weergeeft. Kijk eens op wbe.alblasserwaard_
Hier worden een aantal reekalfjes gered voordat er gemaaid wordt.
Dorestad, ik ben het helemaal met je eens hoor kijk maar naar mijn eerdere post. Ik reageerde op Letterkoekje over het stropen
Fenyw schreef op 22-05-2026 om 21:22:
Dorestad, ik ben het helemaal met je eens hoor kijk maar naar mijn eerdere post. Ik reageerde op Letterkoekje over het stropen
Had ik gelezen hoor. Ik had per ongeluk jou aangeklikt. Fout
Wat een reacties nog erbij! Ik ga morgen rustig bij lezen, het was een lange en drukke dag vandaag. Dank allemaal!
Hij doet eigenlijk goed werk dus ik zou hiervoor de relatie niet verbreken.
Als ik het zo lees til ik er misschien te veel aan? Het is die knop in mijn hoofd he... Dat van die illegale jacht op die hertjes is natuurlijk verschrikkelijk, en andermans huisdieren neerknallen ook. Met name dat laatste durf ik te zeggen dat hij dat echt niet doet.
Ik zal moeten zien met dit in mijn achterhoofd hoe ik de volgende keer reageer. Ik hoop beter te kunnen relativeren