Geen klik met vriendinnen van zoons
Mijn man en zoons wilde graag een weekendje weg in een huisje en ik wil graag mee omdat ik mijn jongens niet meer zo vaak zie nu ze uit huis zijn. Ze hebben al iets leuks gevonden, maar ze willen hun vriendinnen ook mee. Ze hebben beide al een aantal jaar verkering, maar ik heb ondanks alles geen klik met de meiden. Tijdens kerst en verjaardagen ben ik te druk met hosten om mij er druk over te maken, maar een heel weekend lang met z'n alle op elkaars lip in een huisje is een ander verhaal. Mijn man en zoons voetballen veel, iets wat mij totaal niet ligt dus ik zou wel het hele weekend met die 2 meiden opgescheept zitten. Ik zie er erg tegenop.
De vriendin van de oudste is erg stil. Ze geeft vaak ook maar korte antwoorden en een gesprek met haar houden voelt als aan een dood paard trekken. Tijdens verjaardagen gaat ze ook na een uurtje naar buiten om door de wijk te lopen omdat het haar te druk wordt. Ze is erg op zichzelf. De vriendin van jongste klaagt aan een stuk door. Niks is er goed en ze heeft overal commentaar op. We gingen een keer met zoon uiteten en ze had 3 restaurants afgekeurd voordat we ergens konden eten. Bij de vierde waar ze wel naar toe wilde vond ze het eten matig.
Ik heb het al met mijn zoons erover gehad en die hebben het met hun vriendinnen besproken, maar beide kenden zich niet in het gedrag wat ik schetste. Dus nu lijkt het net of ik de onmogelijke schoonmoeder ben. Mijn man spendeert te weinig tijd met de meiden om er een mening over te hebben. Hoe pak ik dit aan? Terwijl ik dit typ voel ik mijn hartslag al stijgen.
kenfan schreef op 22-08-2026 om 12:26:
[..]
Nou ja, ik ben in die zin blij dat genderstereotypen niet bepalen welke ouder met welk kind iets samen doet. Al dan niet volwassen trouwens. Zojuist belt van uitwonende zoon van 27 net met de vraag of hij langs kan komen om zelf pasta te komen draaien met mijn keukenmachine om voor ons allemaal te koken. En waar hij dan het beste zalm kan gaan kopen. Mijn dochter interesseert koken dan weer geen ene fluit.
Maar wie zegt er nou dat genderstereotypen dat bepalen. Hier in huis bepaalt de voorkeur voor dingen dat. Van wie dan ook, of er nu wel of niet een piemel aan zit.
Herfstappeltaart schreef op 22-08-2026 om 14:42:
[..]
Maar wie zegt er nou dat genderstereotypen dat bepalen. Hier in huis bepaalt de voorkeur voor dingen dat. Van wie dan ook, of er nu wel of niet een piemel aan zit.
Ja precies. Gewoon wat een ieder leuk vindt of interesse in heeft.Dus als een meisje graag met poppen speelt, ook helemaal prima. Zolang dat meisje maar weet dat het net zo prima is om met auto’tjes te spelen. En als ze daar niks aan vindt, ook helemaal prima.
TwoThirds schreef op 22-08-2026 om 14:35:
[..]
Ik vind dit heel beklemmend klinken. En vraag me daardoor af of je wel een 'leven' buiten je gezin hebt?
Eens, zo voelde het voor mij ook, erg beklemmend. Alsof je, voor jouw gevoel (TO), steeds maar wil ‘bewijzen’ hoeveel liefde je wel niet te geven hebt en zij dat niet (kunnen/willen) inzien. Alleen, hier gaat het helemaal niet om….
Lijkt alsof je (voor jezelf?) iets moet bewijzen of goedmaken ofzo?
Kersje schreef op 22-08-2026 om 16:48:
[..]
Eens, zo voelde het voor mij ook, erg beklemmend. Alsof je, voor jouw gevoel (TO), steeds maar wil ‘bewijzen’ hoeveel liefde je wel niet te geven hebt en zij dat niet (kunnen/willen) inzien. Alleen, hier gaat het helemaal niet om….
Lijkt alsof je (voor jezelf?) iets moet bewijzen of goedmaken ofzo?
Bij mij ook. Beklemmend maar ook nogal dramatisch. Je moet er maar op zitten te wachten als schoondochter zijnde. Een aardige en gezellige schoonmoeder hebben is fijn maar heel veel liefde aan je schoondochters willen geven dat hoeft toch niet zo dwingend.
Kun je niet iets gaan doen met die meiden als zij gaan voetballen? Ik hoef niet zo nodig een afspraak met mijn moeder of schoonmoeder waarbij het alleen kletsen is. Maar als we samen iets doen zoals mozaïeken of bijvoorbeeld porselein schilderen vind ik het al leuker.
Als ik met mijn vader iets ga doen, is het ook altijd iets actiefs.