Geen klik met vriendinnen van zoons

felija schreef op 27-08-2026 om 16:05:

Gaan diegenen met een soort Hyacinth als schoonmoeder mee in haar gedrag? Proberen jullie ook echt aan haar norm te voldoen als je bij haar op visite bent?

Dat heb ik in het begin wel geprobeerd. Eenmaal getrouwd en 2 kinderen rijker viel dat niet vol te houden. De kinderen konden er niet in mee met hun beperkte peuter en kleuterwoordenschat. 

Dat onze kinderen zo vreselijk onbeleefd waren was dan niet onze schuld maar dat lag volledig bij mij dat moge duidelijk zijn. 😜

felija schreef op 27-08-2026 om 16:05:

Gaan diegenen met een soort Hyacinth als schoonmoeder mee in haar gedrag? Proberen jullie ook echt aan haar norm te voldoen als je bij haar op visite bent?

Nee, beslist niet, daarom hoor ik er, veertig jaar later, nog nooit echt bij denk ik.

Nou is/was mijn schoonmoeder geen Hyacinth day scheelt, maar wel heel bepalend in wat hoort. Die gaat hier gerust de kopjes van de koffie af staan wassen omdat dat zo hoort, voordat je iets anders vies gaat maken.......

Volgens mij voelt TO zich intens eenzaam, dus daar heb ik dan best wel sympathie voor. 
Ik denk alleen niet dat ze haar behoeftes aan contact op de manier van familie gaat krijgen zoals ze dat wil. 

Wat ik zou doen: 
-Zoek een cursus/club/sport die je leuk vindt en doe mee. Verwacht niet meteen dat mede-cursisten/teamgenoten meteen beste vrienden zijn, maar het is een leuke manier of iets voor jezelf te doen en wat aanspraak te hebben.

Het is daarbij volkomen prima om wel eens niet te kunnen als man/zonen dan iets willen. Dan richt je je minder op hen constant en heb je ook nog eens iets nieuws te vertellen. 

Of ga af en toe een dagje weg voor jezelf, naar een stad wat verder weg. Bekijk een museum of twee, ga lekker wat rondkijken bij aparte winkeltjes en eet lunch daar. Des te meer je beleeft, des te meer je ook eens wat anders te vertellen hebt dan de dagelijkse sleur, des te leuker je ook als gesprekspartner wordt. 

ToetieToover schreef op 27-08-2026 om 13:58:

[..]

Mensen onwelkom laten voelen vind ik slechte manieren. Er was een filmscène die ik eens zag, waarin iemand drinkt uit het glas dat bedoeld is om je vingers in te wassen, en dat tafelgenoten een beetje besmuikt vermaakt kijken en de gastvrouw vervolgens ook haar glas pakt en demonstratief uit drinkt? Zo doe je dat

Ik heb wel eens gelezen dat zoiets ook in het echt gebeurd is met Koningin Wilhelmina of Koningin Juliana (weet even niet meer welke van de twee) en zij dus ook hetzelfde doet als de gast die een faux pas maakte om de gast gerust te stellen. 

kerstbeer schreef op 28-08-2026 om 10:15:

[..]

Ik heb wel eens gelezen dat zoiets ook in het echt gebeurd is met Koningin Wilhelmina of Koningin Juliana (weet even niet meer welke van de twee) en zij dus ook hetzelfde doet als de gast die een faux pas maakte om de gast gerust te stellen.

Juliana . Zij was heel erg goed in het zich aanpassen aan de gast, zowel qua gedrag als qua taalgebruik.

Maar ik denk eerder dat die vriendinnen die veel met hun schoondochters doen, de uitzondering zijn. Ik ken eigenlijk niemand die veel met haar schoonmoeder optrekt. Wel de gebruikelijk dingen natuurlijk, maar zeker geen 'vriendinnen-uitstapjes'.

Frisdrank1972 schreef op 30-08-2026 om 17:45:

Ik mag de partners van mijn kinderen ook niet op een vriendschappelijk niveau. Maar dat heb ik ook met mijn kinderen. Mijn (schoon)kinderen zijn niet mijn vrienden en dat verwacht ik ook niet. Om heel eerlijk te zijn zou ik zo'n familieweekend niet trekken. Ik denk niemand in ons gezin. En er zullen waarschijnlijk wel gezinnen zijn waar het met alle kids en schoons klikt, maar dat is niet realistisch. Je hebt minstens 6 verschillende persoonlijkheden die allemaal anderen verhoudingen met elkaar hebben. Voor mij voelt dat als een mijnenveld.

😮😮😮😮  echt?

Miepjecody schreef op 30-08-2026 om 22:01:

[..]

😮😮😮😮 echt?

Is dat zo raar? Ken maar weinig ouders die hun kinderen hun vrienden noemen. 

Ik kan heel goed met mijn kinderen een-op-een met vakantie. Met de oudste een weekend maar met jongste twee weken (bijna) zonder een onvertogen woord en dan zitten we ook samen aan de cocktails ‘s avonds. Desondanks zijn we dan niet echt als vrienden, ik ben toch de ouder, en de verstandigste in de zin van de sfeer bewaren bij irritante acties. Of misschien hebben zij dat gevoel ook wel

Met beide kinderen samen, zien ze mij als het moedertje. Dan trekken ze naar elkaar toe maar dat vind ik juist wel mooi.

Miepjecody schreef op 31-08-2026 om 08:07:

[..]

Je hoeft ze geen vrienden te noemen, maar over het algemeen kunnen ouders prima met hun kinderen vinden lijkt me

Als het aanvoelt als een mijnenveld is echt niet normaal hoor

Hoezo niet normaal? Met mijn ouders is de relatie nooit een mijnenveld geweest en met mijn eigen kinderen ook niet. 

Mijn man echter heeft dat mijnenveld wel ervaren. Toen zijn zus puber was kon het zomaar ontploffen 2 of 3 keer per week. Toen ik daar over huis begon te komen was ik voor schoonouders niet de gedroomde schoondochter. Ik was te vrij, in hun ogen brutaal en te weinig respectvol. Als ik daar naartoe moest, eerst alleen en later met mijn kinderen, had ik bij binnenkomst al het idee dat de pinnen al bijna uit de granaten waren getrokken. 

OnherkenbaarAnoniem schreef op 31-08-2026 om 08:23:

[..]

Hoezo niet normaal? Met mijn ouders is de relatie nooit een mijnenveld geweest en met mijn eigen kinderen ook niet.

Mijn man echter heeft dat mijnenveld wel ervaren. Toen zijn zus puber was kon het zomaar ontploffen 2 of 3 keer per week. Toen ik daar over huis begon te komen was ik voor schoonouders niet de gedroomde schoondochter. Ik was te vrij, in hun ogen brutaal en te weinig respectvol. Als ik daar naartoe moest, eerst alleen en later met mijn kinderen, had ik bij binnenkomst al het idee dat de pinnen al bijna uit de granaten waren getrokken.

dat is heel vervelend, maar inderdaad niet normaal of fijn toch? of vind je pinnen uit granaten wel de norm en een prettige manier van met elkaar omgaan?

Broadway schreef op 31-08-2026 om 09:11:

[..]

dat is heel vervelend, maar inderdaad niet normaal of fijn toch? of vind je pinnen uit granaten wel de norm en een prettige manier van met elkaar omgaan?

Het is niet normaal maar komt wel voor in sommige gezinnen. De kinderen in die gezinnen ervaren dat lange tijd als "hun normaal". Mijn man wist niet wat hem overkwam toen hij ruim 30 jaar geleden bij ons thuis over de vloer kwam en mijn ouders niet meteen met scherp begonnen te schieten toen ik als dochter geen u en 34 keer alstublieft en dankuwel zei maar dat dank je genoeg was.