Geen klik met vriendinnen van zoons
Mijn man en zoons wilde graag een weekendje weg in een huisje en ik wil graag mee omdat ik mijn jongens niet meer zo vaak zie nu ze uit huis zijn. Ze hebben al iets leuks gevonden, maar ze willen hun vriendinnen ook mee. Ze hebben beide al een aantal jaar verkering, maar ik heb ondanks alles geen klik met de meiden. Tijdens kerst en verjaardagen ben ik te druk met hosten om mij er druk over te maken, maar een heel weekend lang met z'n alle op elkaars lip in een huisje is een ander verhaal. Mijn man en zoons voetballen veel, iets wat mij totaal niet ligt dus ik zou wel het hele weekend met die 2 meiden opgescheept zitten. Ik zie er erg tegenop.
De vriendin van de oudste is erg stil. Ze geeft vaak ook maar korte antwoorden en een gesprek met haar houden voelt als aan een dood paard trekken. Tijdens verjaardagen gaat ze ook na een uurtje naar buiten om door de wijk te lopen omdat het haar te druk wordt. Ze is erg op zichzelf. De vriendin van jongste klaagt aan een stuk door. Niks is er goed en ze heeft overal commentaar op. We gingen een keer met zoon uiteten en ze had 3 restaurants afgekeurd voordat we ergens konden eten. Bij de vierde waar ze wel naar toe wilde vond ze het eten matig.
Ik heb het al met mijn zoons erover gehad en die hebben het met hun vriendinnen besproken, maar beide kenden zich niet in het gedrag wat ik schetste. Dus nu lijkt het net of ik de onmogelijke schoonmoeder ben. Mijn man spendeert te weinig tijd met de meiden om er een mening over te hebben. Hoe pak ik dit aan? Terwijl ik dit typ voel ik mijn hartslag al stijgen.
Bijzondere redeneringen allemaal, sorry. In de eerste plaats dat je er vanuit gaat dat je ook naar het mannenweekendje kunt gaan omdat je door je huwelijk erbij hoort. In de tweede plaats dat je dat voor jezelf wel vindt maar voor je schoondochters niet omdat zij toevallig iets minder lang een relatie hebben? Of omdat zij niet getrouwd zijn?
Het kerngezin van vroeger is niet meer. Daar zul je mee moeten leren leven. En voor die meiden is het misschien net zo ongemakkelijk om een weekend met jou op te trekken dan dat het voor jou is en reageren zij daar op hun manier op.
Als JIJ niet over de brug komt om de band met die meisjes/vrouwen, te verbeteren dan garandeer ik je dat je op langere termijn ook je zoons kwijt zal raken, TO. Als die mannen al enkele jaren dezelfde vriendin hebben, dan vind ik het beneden alle peil dat jij zou overwegen om de dames niet mee te vragen. Ik vind dat bijna een oorlogsverklaring.
Neem het van mij aan: moeders zijn er om de wijste, de toegemoetkomendste te zijn. Om hun tong om te draaien, bruggen te slaan.
En om dan toch maar in dezelfde toon verder te gaan: als het onderwerp meervoud is, dan moet het werkwoord ook in het meervoud staan. Voorbeeld: beide meiden herkendeN dat niet, mijn beide zoons wildeN enkel met hun vader een weekend weg.
Je hebt jezelf ertussen gewurmd. “Daarnaast wilde mijn zoons allebei met hun vader een weekendje weg, ik nam aan dat ik ook uitgenodigd was. Man en ik zijn gelukkig getrouwd en ik hoor er ook bij. Ik ben hun moeder. Toen wilde de zoons ook hun vriendinnen uitnodigen en die accepteerde uit aanbod gelijk. Dus ik kan er niet meer onderuit.”
Wat denk je dat de redenering was van jouw zoons? Iets als: “Ik heb een gelukkige relatie, dus vriendin hoort er ook bij”?
Je kunt nog wel terug. Gun ze dat ontspannen vader & zoons weekend. Wees eens onbaatzuchtig, doe een goede daad.
letterkoekje schreef op 19-08-2026 om 18:23:
Als JIJ niet over de brug komt om de band met die meisjes/vrouwen, te verbeteren dan garandeer ik je dat je op langere termijn ook je zoons kwijt zal raken, TO. Als die mannen al enkele jaren dezelfde vriendin hebben, dan vindt ik het beneden alle peil dat jij zou overwegen om de dames niet mee te vragen. Ik vind dat bijna een oorlogsverklaring.
Neem het van mij aan: moeders zijn er om de wijste, de toegemoetkomendste te zijn. Om hun tong om te draaien, bruggen te slaan.
En om dan toch maar in dezelfde toon verder te gaan: als het onderwerp meervoud is, dan moet het werkwoord ook in het meervoud staan. Voorbeeld: beide meiden herkendeN dat niet, mijn beide zoons wildeN enkel met hun vader een weekend weg.
Goed dat je TO op haar taalfouten wijst 🤣
Joszy schreef op 19-08-2026 om 18:29:
[..]
Goed dat je TO op haar taalfouten wijst 🤣
Doen we niet op dit forum, dacht ik.
ToetieToover schreef op 19-08-2026 om 18:30:
[..]
Doen we niet op dit forum, dacht ik.
Lees de laatste alinea die ik citeerde...
On topic; TO hoe vind je het dat jij niet meer de allerbelangrijkste vrouw bent in het leven van je zoons? Is het niet een soort machtsstrijd?
Als ik de keuze had zou ik lekker thuis blijven en doen waar ik zin in zou hebben en mijn ‘mannen’ een leuk en ongecompliceerd weekend laten hebben. Ook als gelukkig getrouwde vrouw mag dat.
masatu schreef op 19-08-2026 om 17:28:
. In dat opzicht is het misschien juist ook fijn om juist wel de verzorgende rol op je te kunnen nemen om zo je zoons (en hun vriendinnen) een zorgeloos weekendje te geven? Of juist vooraf afspraken maken dat het avondeten elke dag door een ander stel wordt verzorgd.
Daarom zou mams eens een keer niet mee moeten gaan. Waarom moet de moeder weer de verzorgende rol of de verantwoordelijkheid voor de zorg op zich nemen. Waarom mag zij geen zorgenloos weekend hebben. Zo raar dit🤔
Joszy schreef op 19-08-2026 om 18:29:
[..]
Goed dat je TO op haar taalfouten wijst 🤣
Groot gelijk, Joszy. Ik kan verdragen dat men dat zegt.
Fleurette schreef op 19-08-2026 om 18:41:
[..]
Daarom zou mams eens een keer niet mee moeten gaan. Waarom moet de moeder weer de verzorgende rol of de verantwoordelijkheid voor de zorg op zich nemen. Waarom mag zij geen zorgenloos weekend hebben. Zo raar dit🤔
Oh ik zou dat wel zo doen. Hoeveel werk is dat nu helemaal. De mannen zijn aan het voetballen, de schoondochters doen hun ding, dan kun je toch koken en verder je eigen plan trekken?
Er speelt vast nog meer. Als het stil is, en jij moet het gesprek aan de gang houden, dan voel je je eenzaam. Dat komt niet uit de lucht vallen. Voel je je buitengesloten door je man en zoons als zij het wel leuk hebben met elkaar (met voetbal)?
Ja, het is verdrietig als je je buitengesloten voelt. Er zijn vast manieren om aansluiting te zoeken. Zeker als je gelukkig bent met je man, mogelijk kan hij je helpen de aansluiting te vinden. Of je vind in dit draadje al wat tips.
TrefleQ schreef op 19-08-2026 om 19:27:
Ja, het is verdrietig als je je buitengesloten voelt. Er zijn vast manieren om aansluiting te zoeken. Zeker als je gelukkig bent met je man, mogelijk kan hij je helpen de aansluiting te vinden. Of je vind in dit draadje al wat tips.
Zeggen dat je de schoondochters maar zozo vindt gaat alvast niet helpen om aansluiting te vinden. Klagen over degene waar je een betere relatie mee wenst helpt zelden.
Jezelf opdringen overigens ook niet. Speelt de eenzaamheid/ het gevoel niet erbij te horen ook tov je man en zoons TO? Aangezien je soort van afdwingt mee te mogen op hun weekendje omdat je 'erbij hoort'.
Is dat een thema voor jou? Angst er niet bij te horen? Want je kunt natuurlijk prima ergens bij horen zonder er constant fysiek bij te zijn. Je hoort niet minder bij je man als je niet naast hem staat. En je schoondochters zijn nog steeds je schoondochters ook als jullie niet uren als kwebbelende besties doorbrengen.
Maar claimen dat jìj bij je man en zoons hoort, maar vervolgens niet bedenken dat de vaste relaties van je zoons natuurlijk ook bij je zoons horen. Vinden dat jij mee moet op mannenweekend. Ik weet niet hoor. Dat komt over alsof je jezelf erg belangrijk vindt. Terwijl mss het tegendeel speelt; dat je erg onzeker bent over je plekje.
Waarom wil je per sé mee op een mannenweekend? Daardoor gaan nu dus ook je schoondochters mee. Kun je niet alsnog zeggen: 'Sorry dat ik per sé bjj jullie mannenweelend wilde zijn, ik gun jullie van harte je voetbalweekend, ga ik ook iets leuks doen! Veel.plezier.'
Weer helemaal eens met meesje.