Fruit als tussendoortje: meer (utrechtse) ouders in conflict?
Ik lees in het archief allerlei berichten van ouders die zich hebben verzet tegen het alleen-fruit-mee-naar-school beleid. Hoe is dat afgelopen?
Pollewop, van jou zag ik dat het in november net zo ging als nu bij ons: eerst een week hersenspoeling over gezond en fit en vervolgens wordt alles verboden. Ja ook de bruine boterham. Alleen groente en fruit als pauzehap.
Wij hebben beide juffen van onze kinderen verteld dat onze kinderen als zij dat willen een boterham meekrijgen. We hebben ook een brief geschreven aan de leerkrachten en de directrice dat wij het niet eens zijn met het beleid (beargumenteerd en wel) en daarbij de mededeling gedaan dat zij brood mee krijgen naar school. Ook gaven wij aan dat we best in discussie wilden maar dat dit dan wel direct bij ons moest worden aangekaart en niet via de kinderen in de klas.
We hebben hierop geen reactie gehad. Alleen een uitnodiging van de GG&GD om gisteravond een workshop over gezond ontbijten te volgen. Daar heb ik gene interesse in omdat wij uitstekend op de hoogte zijn van een gezond ontbijt, en bovendien moest ik werken dus dat was een gevalletje helaas pindakaas.
Vandaag liep ik naar huis met de kinderen. Zoonlief vertelde dat de directrice in de klas was geweest om te zeggen dat er vanaf nu echt alleen maar fruit gegeten mag worden op shool. Zoonlief had zijn boterham weer terug in zn trommel moeten doen.
Ik ben direct terug gegaan voor een praatje, dat uitliep op een heftig gesprek. School gaat geen duimbreed toegeven. Kinderen ondervinden schade doordat ze niet ontbijten, school gaat niet over het ontbijt dus moeten kinderen fruit of groente mee. Ben ik nou dom? Mij ontgaat ten enen male de logica van deze redenering.
Ik zet mijn kinderen in een loyaliteitsconflict door ze brood mee te geven en ach, was ik maar op de voorlichtingsavond geweest want alle ouders waren toch zo enthousiast na afloop.
Ik heb gezegd dat mijn zoon een boterham nodig heeft om het een hele ochtend vol te kunnen houden, net als ik zelf het ook niet red op alleen een appeltje.
Uiteindelijk hoef ik hun redenering niet te snappen en zij de mijne niet, het gaat me primair om de totalitaire dwang waarmee dit ingevoerd wordt. Het is verschrikkelijk dat er kinderen zonder ontbijt naar school worden gestuurd maar daar hoeft mijn kind toch niet de dupe van te worden?
Uit de krant begreep ik dat dit beleid inmiddels op ene heel aantal Utrechtse (en waarschijnlijk ook wel daarbuiten) is ingevoerd. Ik ben toch zo benieuwd hoeveel dwang er op andere scholen op wordt gezet en of er andere ouders kritiek hebben geuit op dit beleid.
We hebben vorige week de GG&GD al gemaild dat dit toch niet de bedoeling kon zijn van hun adviezen. Daarop kwam een lange reactie over hoe gezond fruit toch wel is. Nou ben ik het daar niet mee oneens (hoewel Martijn Katan in zijn laatste boek daar nog wel een vraagteken achter durft te zetten) maar het gaat mij er alleen maar om dat een bruine boterham ook gezond is, en meer vult, en dat mijn kind dat gewoon mee naar school mag nemen als hij dat graag wil.
De argumentatie is dat ze zich niet kunnen bemoeien met het ontbijt maar wel met wat er de school binnen komt omdat de leerprestaties hierdoor beïnvloed worden. De aanname die ze doen is dat kinderen die nu niet ontbijten, dat ineens wel gaan doen als ze alleen fruit mee mogen nemen. Dat kan best wezen (hoewel ik het een twijfelachtige redenering vind) maar de leerprestaties van míjn kind zijn uitstekend en bovendien ontbijt hij dagelijks met 2 boterhammen.
Als puntje bij paaltje komt, vind ik zelfs dat ik mijn kind dagelijks 3 dikke marsen mee zou mogen geven. Daar heb ik helemaal geen behoefte aan maar dat gaat dan om het principe.
Meike
Meike:
"Ik mis een beetje solidariteit in deze hele discussie. Er zijn blijkbaar kinderen die niet gezond eten, met alle gevolgen vandien. De gemeente/school/weet-ik-veel-wie probeert daar iets aan te doen (waarvoor hulde wat mij betreft!) en alleen uit solidariteit zou ik daar al aan meewerken."
Ik ben voor solidariteit, mits:
1. Het ook werkt.
2. Er eerlijk wordt gedaan, dus geen nep-afspraken.
Aan allebei mankeert het nogal.
Tinus
Tinus, dat zie ik anders. Snap niet wat er nep is aan een regel om alleen fruit mee te nemen. Het is geen afspraak, nee dat klopt. Maar ik snap de allergie voor regels niet. Echt niet.
Ten tweede: misschien werkt het niet maar het is wel een poging. Kinderen worden er in ieder geval niet slechter van om fruit mee te nemen. En het kan ze wel leren om over het begrip solidariteit na te denken. En de ouders ook (en dat lijkt mij geen overbodige luxe als ik de discussie zo lees). Misschien is het niet de beste poging, maar het is een begin. En je moet ergens beginnen toch?
Misschien zou het helpen als wij over een betere oplossing zouden nadenken in plaats van ons hier met z'n allen in de loopgraven van ietwat schimmige principes te begraven (mooi gezegd he?).
Meike
Solidariteit
Meike, is uniformiteit hetzelfde als soldiariteit. Ben je niet solidair met de kinderen die thuis niet ontbijten en last van overgewicht hebben als je op school een bruine boterham met kaas wilt eten ?
Daar gaat het over. Ik denk dat Delice best wel solidair wil zijn en mee wil denken/werken aan een oplossing voor het overgewicht en ongezond eetgedrag bij de klasgenoten van haar zoon. Maar daarvoor hoef je niet je boterham met kaas in te leveren.
En natuurlijk moet je je kind leren voegen en zullen er op school andere regels zijn dan thuis. Maar dit riekt toch wel naar iets wat doorslaat.
Ik zie de zoon van Delice over 60 jaar al vertellen aan zijn kleinkinderen: in mijn tijd....als je een boterham met kaas meenam naar school, kwam de directeur hem hoogstpersoonlijk weer terugstoppen in je broodtrommel ( o sorry fruittrommel)
"ergens beginnen"
Meike, ik hoop dat je dit niet persoonlijk opvat want zo is het zeker niet bedoeld, maar zelf heb ik - en ik ben denk ik de enige niet - zolangzamerhand niet alleen een allergie opgebouwd tegen nep-afspraken, maar ook tegen het argument 'je moet toch ergens beginnen'. Het broertje heet 'je moet toch *iets* doen'
Nee, potverdorie! Als er al een misstand wordt geconstateerd waaraan de school iets zou moeten doen (vraag 1), dan moet je eerst heel goed weten welk probleem het nu precies is (overgewicht? Niet ontbijten?) -(vraag 2), dan bekijken wat daartegen daadwerkelijk helpt (vraag3) en tenslotte nog eens bekijken of het gekozen middel daadwerkelijk nodig is om het gekozen doel dichterbij te brengen (vraag 4).
In de juristerij heten dit de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit, meestal uitgewerkt als volgt: is het gekozen middel geschikt en noodzakelijk om het gekozen doel te bereiken? (waarbij je dan eerst nog bepaald moet hebben dat het gekozen doel een legitiem doel is)
Helpt het middel wel? En als het helpt, is het dan ook noodzakelijk, of kan het ook wel een onsje minder?
Door zowel je doelen als je middelen zorgvuldig te kiezen voorkom je dat onnodig inbreuk wordt gemaakt op de rechten en mogelijkheden van mensen (zoals het recht om zelf te bepalen wat je je kinderen te eten geeft), verspil je geen energie aan dingen die toch niet werken, en creeer je meer goodwill/draagvlak.
Maar je komt minder daadkrachtig over dan in de benadering 'we moeten toch ergens beginnen/ als we maar iets doen/we kunnen toch niet stilzitten'. En je krijgt natuurlijk ook pas subsidie als je een leuk projectje maakt, dus tijd die besteed wordt aan het goed nadenken over aard van de problematiek en doel/middelverhouding levert weinig op. Tja, dan is het aantrekkelijker om een 'Lekker Fit' projectje te starten en als lemmingen allemaal achter een stel kreten aan te lopen. Heb je tenminste *iets* gedaan...
Groeten,
Temet
Meike
Meike, IK bepaal wat mijn kind eet en niet de school (of de klas). En ik vind dat alle ouders dat recht hebben: om zelf te bepalen wat goed is voor hun kind. Dit is gewoon een kwestie van zware betutteling, en daar bedank ik voor. Gewoon het idee dat een ander gaat bepalen wat goed is voor je kind, bah.
Meike - betere oplossingen
"Misschien zou het helpen als wij over een betere oplossing zouden nadenken in plaats van ons hier met z\'n allen in de loopgraven van ietwat schimmige principes te begraven "
nog daargelaten dat ik die principes helemaal zo schimmig niet vindt, maar voordat je weet wat betere oplossingen zijn moet je wel weten welk probleem je nou eigenlijk probeert te bestrijden.
Jij formuleert het aldus: "Er zijn blijkbaar kinderen die niet gezond eten, met alle gevolgen vandien"
Nu is niet het niet-gezond eten op zichzelf het probleem, want als iemand ongezond eet en nergens last van heeft is er niks aan de hand, maar de "alle gevolgen van dien".
Welke gevolgen dan? Overgewicht? Slechte leerprestaties door niet ontbijten?
Dat is mij zo al niet duidelijk (maar misschien stond dat in een eerdere posting en heb ik het gemist).
Laten we het erop houden dat het probleem is: concentratieverlies. Dan moet je eerst vaststellen of dat inderdaad komt door slecht/niet ontbijten (waar *blijkt* dat uit?). O.k, dus nu is het doel: verbteren van de concentratie, het gekozen middel is: kinderen laten ontbijten, en dat middel wordt nu zelf weer doel, en ter verwezenlijking van dat doel wordt gesteld dat kinderen fruit moeten eten tijdens het 10-uurtje, en niks anders, en ter verwezenlijking van dat doel moet Delicezoon zijn boterham weer terugdoen in zijn trommeltje.
Was het Delicezoon die niet ontbeet? Nee. Laten we zeggen dat Pietje niet ontbijt (en eigenlijk is dat nog alleen maar relevant als Pietje tengevolge daarvan slechter presteert in de klas. Als hij nergens last van heeft, is er geen probleem).
Dus, samengevat: omdat Pietje niet zit op te letten mag Delicezoon geen boterham met kaas.
Als Delicezoon geen boterham met kaas eet, maar een appel, gaat Pietje dan beter opletten? Wat lijkt je het meest waarschijnlijk?
Betere oplossing? Bij kinderen die concentratieproblemen vertonen, praten met de ouders en proberen de oorzaak van die problemen te achterhalen en die oorzaak weg te nemen.
Maar niet Jantje het brood uit de mond stoten omdat Pietje niet oplet.
Groeten,
Temet
Oeps!
ik...vindt! Auauauau!
Temet
Ergens beginnen
Amen, Temet.
Temet en guinevere
Temet, je betoog is helder en ergens kan ik me er ook wel in vinden hoor. Alleen moest ik enorm lachen om het begrip proportionaliteit, haha in dit verband!?!? Moet je die enorme discussie hierboven eens zien! Over proportionaliteit gesproken, vanwege een banaan versus een boterham met kaas. Daarom ging ik ook mijn 1e reactie posten omdat ik het zo ontzettend zwaar overdreven vind. Maar goed, ik ken de term en weet dat je ergens anders op doelt.
Helaas heeft de posting van Guinevere me weer bij m'n oude standpunt gebracht. Ik bepaal wat mijn kind eet, en wat goed is voor mijn kind. Ja hoor. Dream on, zou ik zeggen. Volgens mij eten onze kinderen van alles op school en bij vriendjes waar wij geen weet van hebben. En ik vind dat zeker een schimmig principe. Alhoewel jij vast het beste met je kind(eren) voor hebt Guinevere en waarschijnlijk een heel verstandige moeder bent, gaat dit lang niet voor alle ouders op. Ik ben er dus pertinent op tegen dat alle ouders op alle gebieden zelf mogen weten wat het beste voor hun kinderen is. Het is geen ideale wereld tenslotte.
Meike
Niet zo zeker
Meike:"En zo lang mijn kinderen op welke manier dan ook door deze regels geen schade ondervinden (en dat is ECHT niet het geval door fruit mee te nemen naar school) zal ik niet snel klagen."
Ik zou daar niet zo zeker van zijn. Een van de beginoorzaken van dikke kinderen, was de melkverstrekking op scholen. Die is op vergelijkbare manier geintroduceerd, of eigenlijk door de strot geduwd.
Meike:"En in dit geval is een lesje solidariteit met minder goed bedeelde kinderen ook niet weg, lijkt mij."
Ik zou voordat ik me voor deze kar zou laten spannen dolgraag willen weten wat het effect ervan is. Wat wordt er thuis ingeleverd om op school mee te kunnen doen met fruit eten? En is dat een positieve ontwikkeling, of juist een negatieve?
Groet,
Miriam Lavell
Wie niet dan? en wie wel?
Meike:"Ik ben er dus pertinent op tegen dat alle ouders op alle gebieden zelf mogen weten wat het beste voor hun kinderen is. Het is geen ideale wereld tenslotte."
Kun je benoemen wie dat niet zouden mogen weten? En wie mogen het wel? Wat bedoel je nou met solidariteit eigenlijk? Dat Delice haar bevoegdheden uit handen moet geven om het anderen ook zonder slag of stoot te laten doen?
Ik vind je opmerking zorgwekkend, zeker in combinatie met je lachstuip over het begrip proportionaliteit in dit verband. Dat zegt nogal wat over jouw visie op iets als ouderlijk gezag.
Groet,
Miriam Lavell
Principes
Meike, het principe is heel eenvoudig: iedereen kan zelf bepalen wat zijn kinderen eten. Alleen als iemand daardoor de gezondheid van zijn kind daadwerkelijk serieuze schade toebrengt zou er misschien reden kunnen zijn om in te grijpen.
En dus niet: forumdeelnemers weten wel hoe het hoort, maar 'die andere ouders'niet.
Dit temeer omdat veel van die stellige gezondheidsclaims ('fruit moet') helemaal niet zo deugdelijk onderbouwd zijn.
Nou ja, iedereen kan zelf bepalen wat zijn kinderen eten.... zelfs dat is maar de vraag. Zo wil ik heel graag bepalen dat mijn kind groente eet, maar in de praktijk vallen de resultaten behoorlijk tegen.
Dat kan je met ontbijten ook overkomen trouwens. Een vriendin van mij - intelligent, hooggekwalificeerde baan, reuze bewust van van alles en nog wat - riep eens wanhopig tegen mij 'ja, dan moeten kinderen ontbijten! Helemaal mee eens! Maar E is zo langzaam, die boterham komt nooit eens op. Maar je moet geen strijd hebben aan tafel. En we moeten ook op tijd op school zijn!'
En dan weer terug naar de draad: als dit meisje E verplicht mandarijn eet als tienuurtje (misschien heeft ze dat wel, ik heb geen idee), gaat die boterham dan wel naar binnen?
Antwoorden op een briefkaart...
Groeten,
Temet
Klopt miriam
En dan ook nog dat gedoe over te dikke kinderen. Eerst waren ze te dik, iedereen moest op vet letten en deze week bleken ze weer ondervoed. Dus ik heb ook geen zin om me gek te laten maken door allerlei campagnes.
En ik maak wel degelijk uit wat goed is voor mijn kind, zolang ik niet uit de ouderlijke macht ontzet ben.
Miriam
"Ik vind je opmerking zorgwekkend, zeker in combinatie met je lachstuip over het begrip proportionaliteit in dit verband. Dat zegt nogal wat over jouw visie op iets als ouderlijk gezag."
Miriam, je hoeft je geen zorgen te maken over mij en mijn visies hoor. Is nergens voor nodig. Maar ha, dat vind natuurlijk iedereen over z'n eigen opvattingen dus dat zal je vast niet geruststellen. Ik vind je reactie wel een beetje persoonlijk worden. Het komt op mij niet zo prettig over. Maar misschien vergis ik me en is het niet zo bedoeld? En wat zegt het je precies over mijn visie? Ik ben benieuwd!
En nee, ik kan niet benoemen wie dat wel zouden mogen weten. Kon ik dat maar. Dan zou ik nu naar Den Haag reizen en zou er nooit meer een kind op wat voor wijze dan ook beschadigd worden.
Meike
Solidariteit - meike
Solidariteit is een mooi ding, maar hier niet op zijn plaats. Mijn kinderen bijvoorbeeld, die nooit een ontbijt overslaan, niet dun en zeker niet dik te noemen, zouden werkelijk van hun stokje gaan als ze om 10 uur alleen een stuk fruit mochten eten - ook als dat een banaan was, net als ikzelf overigens.
Ieder kind is nu eenmaal verschillend, het principe van solidariteit, wat kun je daarmee in dit geval? Dan zouden mijn kinderen niet meer kunnen presteren. Als school het onzalige plan zou hebben dit ook te gaan invoeren, was er geen haar op mijn hoofd die hierin mee wilde gaan en ik zou gewoon een goed belegde bruine boterham mee blijven geven.
Dit voelt als een nepafspraak
Meike:"Ik vind je reactie wel een beetje persoonlijk worden. Het komt op mij niet zo prettig over. Maar misschien vergis ik me en is het niet zo bedoeld?"
Waarom is wat ik zeg ineens onprettig persoonlijk en jouw verwijt over een gebrek aan solidariteit niet? En wat te zeggen van je opmerkingen naar Guinevere. Een zin als deze "Alhoewel jij vast het beste met je kind(eren) voor hebt Guinevere en waarschijnlijk een heel verstandige moeder bent, gaat dit lang niet voor alle ouders op." voelt ook al niet prettig. Je meet met twee maten lijkt wel, een voor jezelf en een voor anderen. Precies de ongelijkwaardigheid waar ook de schoen wringt bij nepafspraken, zie wat tinus en Tement daarover zeggen.
Meike:"En wat zegt het je precies over mijn visie? Ik ben benieuwd!"
Dat je de rechten die verbonden zijn aan ouderschap volstrekt onbelangrijk vindt.
Meike:"En nee, ik kan niet benoemen wie dat wel zouden mogen weten. Kon ik dat maar. Dan zou ik nu naar Den Haag reizen en zou er nooit meer een kind op wat voor wijze dan ook beschadigd worden."
Zo! Daar zijn niet veel stappen voor nodig: van een boterham willen geven om tien uur naar beschadigde kinderen in vier reacties. Loop je niet een tikkeltje te hard van stapel?
Groet,
Miriam Lavell
Temet
hear hear!
Temet
Ok Temet, vanwege de kanttekening kan ik wel leven met dat principe. Ik moest lachen om jouw vriendin, zo herkenbaar! Ik heb ook allerlei ideeen over eten en tot mijn grote schrik blijken mijn kinderen gewoon zelfstandige persoontjes te zijn die zich niet altijd schikken naar mijn fantastische opvattingen over hoe het hoort. Bij ons aan tafel zit het probleem vooral in de variatie.
En toch, ik blijf erbij. Ik vind het echt overdreven om bezwaar te maken tegen een regel als alleen fruit mee naar school. Bij ons op school woedt deze discussie ook. Net zoals wel tig andere discussies over schoolregels. Over vast versus los schrijven, over wel of niet na school op het schoolplein spelen, over wel of niet een hoofddeksel op in de klas.... Laten we maar concluderen dat het heel goed is dat ik niet in het onderwijs werkzaam ben want ik zou echt heel erg slecht tegen ouders kunnen!
Meike
Argumenten meike
Meike:
"Temet, je betoog is helder en ergens kan ik me er ook wel in vinden hoor. Alleen moest ik enorm lachen om het begrip proportionaliteit, haha in dit verband!?!? Moet je die enorme discussie hierboven eens zien! Over proportionaliteit gesproken, vanwege een banaan versus een boterham met kaas. Daarom ging ik ook mijn 1e reactie posten omdat ik het zo ontzettend zwaar overdreven vind. Maar goed, ik ken de term en weet dat je ergens anders op doelt."
Tis een beetje flauwe reactie. Je kunt wel zeggen dat 'wij' ouders ons te druk maken, maar ja, ik vind het ook een slecht idee dat kinderen om 10 uur verplicht fruit moeten eten. Als je dat niet met me eens bent, okee, maar kom dan met argumenten.
Miriam
Omdat jij op mij persoonlijk doelt en ik in het algemeen sprak. Dat is het verschil tussen persoonlijk en niet persoonlijk, naar mijn weten. Maar je zult me ongetwijfeld corrigeren als ik me vergis.
En jij vergist je in mijn opvattingen. Je weet er niets van en je slaat de plank compleet mis. Je oordeelt te hard, te snel en op grond van te weinig informatie. Over hard van stapel lopen gesproken.
En als laatste; ik gaf antwoord op jouw vraag.
Ik vind nog steeds dat je onprettig reageert en het is me nu ook duidelijk dat dat dus ook inderdaad zo bedoeld was. Dat vind ik echt vreemd. Ik begrijp het echt niet. Het is toch de bedoeling dat er hier gediscussieerd wordt? Is het nodig om daarbij zo fel te worden? Als ik je beledigd heb, dan bied ik daarvoor mijn excuses aan. Dat was niet mijn bedoeling, ik wilde alleen een ander geluid laten horen in een discussie waar iedereen het erg met elkaar eens was. Misschien heb ik een teer punt geraakt met mijn opmerking over solidariteit? Ik zou het bijna gaan denken.....
Meike
Waarom?
Meike:
"En toch, ik blijf erbij. Ik vind het echt overdreven om bezwaar te maken tegen een regel als alleen fruit mee naar school. Bij ons op school woedt deze discussie ook. Net zoals wel tig andere discussies over schoolregels. Over vast versus los schrijven, over wel of niet na school op het schoolplein spelen, over wel of niet een hoofddeksel op in de klas.... Laten we maar concluderen dat het heel goed is dat ik niet in het onderwijs werkzaam ben want ik zou echt heel erg slecht tegen ouders kunnen!"
Ah, de ouders zijn lastig. Waarom neem je dit soort problemen niet serieus??
Tinus
Tinus, je hebt gelijk dat ik met serieuzere argumenten moet komen. Ik zal er eens goed over nadenken waarom ik het geen probleem vind. En ik ben zelf ook een ouder, dus ik kan me heus wel inleven in ouders hoor. Maar ik vind het gewoon echt niet erg als er regels gesteld worden over pauzehapjes. Vind jij het dan echt zo'n groot probleem? Of gaat het jou ook om het principe? Haha, laat maar, ik geloof dat ik het antwoord al weet...
Meike
Samenvatting
Meike:
"Vind jij het dan echt zo\'n groot probleem? Of gaat het jou ook om het principe?"
Ik vind dit soort regels een probleem, als ze hun doel voorbijschieten en het resultaat kindertjespesten is. Dat lijkt me hier het geval.
(dat is een korte manier om het proportionaliteitsverhaal van Temet samen te vatten).
Slapen
Meike,
Ik snap je vertrekpunt wel hoor. Maar ik geloof dat je de echte bezwaren niet helemaal snapt.
Stel dat uit onderzoek zou blijken dat sommige kinderen niet op tijd naar bed gaan. Wie dat zijn is niet bekend, maar er wordt wel verondersteld (niet bewezen!) dat te kort slapen verband houdt met slechte concentratie op school.
Maatregel: alle kinderen moeten voortaan verplicht een uurtje slapen op school. Moe of niet, zin of geen zin. Ook de kinderen die energie te over hebben en beter een uurtje buiten zouden kunnen spelen.
Allemaal verplicht het bed in, mond dicht en licht uit.
Hoe klinkt dat?
Groet, Ellen
Meike, waarom zo rigide?
Meike,
Ik schrik van jouw posting waarin jij schrijft:
"Ik ben er dus pertinent op tegen dat alle ouders op alle gebieden zelf mogen weten wat het beste voor hun kinderen is. Het is geen ideale wereld tenslotte."
Netzoals Temet ben ik ondertussen overgevoelig voor alle doorgeslagen meningen van school / directrices / ggd / cb / gemeente / etc. Temet, hulde voor je postings!
Meike, ik ben van harte met je eens dat het geen ideale wereld is. Ik ben ook van mening dat ouders juist daarom datgene moeten doen wat in hun ogen van belang is voor hun kind. Dus in dit geval wil Delice haar kind om 10:00am een boterham laten eten. Jouw oproep tot solidariteit zou betekenen dat het kind van Delice maar moet rammelen van trek, want in Afrika hebben zoveel kinderen te weinig te eten.
Als je nu had gepost dat Delice 2 boterhammen moet meegeven aan kind, zodat het met een ander klasgenootje kan delen, dan snap ik je oproep tot solidariteit.
In deze verre van ideale wereld hebben kinderen in het meest positieve geval juist de steun van hun ouders om zo te zorgen dat het belang van het kind niet uit het oog wordt verloren. Ik krijg het gevoel dat jij ouders incompetent vindt en dat is nu juist het gedrag van veel schoolmedewerkers / gemeentes / ggd / cb dat ik ongelooflijk storend vind. Wie ben jij dat jij opeens zou mogen bepalen wat een ander kind wel of niet eet?
Dat mijn kind buitenshuis allerlei dingen eet, die ik hem niet zo geven, betekent niet dat ik dan maar moet stoppen het kind bewust te voeden. Nee juist, omdat hij al allerlei andere dingen krijgt, is het belangrijk dat datgene wat hij van zijn ouders krijgt, aan zijn gezondheid bijdraagt. En dat ouders daar dus bewust over nadenken en daar past dus ook in dat ouders het ook tijdens school zoveel mogelijk beinvloeden.
Ellen
Haha, ja dat klinkt niet best. Dat zou zelfs bij mij (grapje) te ver gaan. Maar Ellen; we hebben het over een BANAAN! Of een appel. Misschien begrijp ik de echte bezwaren echt niet, dat zou goed kunnen. Bedankt voor je uitleg, ik neem het in ieder geval mee vanavond als ik met vriendinnen (ook allemaal moeders) uit eten ga. Heb al bedacht dit onderwerp aan te snijden want ik hou me aan m'n belofte aan Tinus. Ik ga er serieus over nadenken.
Mieke
Banaan of appel
Meike,
Die banaan of appel klinkt als een futiliteit. Maar als je echt hongerig en slap bent, heb je er niet genoeg aan. Het klinkt wel heel totalitair om dan te zeggen dat je geen boterham mag eten, ook al heb je honger.
Van mijn werkgever zou ik dat ook niet accepteren. Ik ben wat kilootjes te zwaar. Stel dat mijn werkgever mijn boterhammen zou weghalen en zeggen "niks geen boterhammen voor jou, jij luncht maar met een bakje kwark". Ik zou woest zijn en de vakbond inschakelen.
Zou je dan zeggen "maar we hebben het over een bakje kwark! Wat een futiliteit! Geen probleem toch?".
Dat er kinderen zijn die slecht eten thuis, ben ik helemaal met je eens. Maar dat probleem laat zich niet oplossen door andere kinderen te verbieden te eten als ze honger hebben.
Bij een snoepverbod kan ik me tot op zekere hoogte nog iets voorstellen. Maar kinderen verbieden op een erkend eetmoment een erkend gezond product als boterhammen te verbieden, vind ik veel te ver gaan.
Groet, Ellen
Mamsofie
Niet schrikken hoor, we zijn het grotendeels met elkaar eens. Maar waar jij overgevoelig bent voor doorgeslagen meningen van school en andere instanties, ben ik dat niet zo. Misschien heb ik geluk gehad, dat zou kunnen. Wel heb ik professioneel ervaring gehad met kinderen die het minder getroffen hebben dus daar ben ik waarschijnlijk wat overgevoelig voor.
Over solidariteit, en dan hou ik er over op want het was duidelijk een verkeerd gekozen woord. Ik heb tegen mijn kinderen gezegd over de fruitdag: ja, ik weet dat jullie thuis fruit eten maar er zijn heel veel kinderen die dat niet eten. Dus nu heeft de juf bedacht dat als iedereen nou tegelijk fruit op school eet, dat die kinderen dan ook fruit krijgen. En dus krijgen jullie ook fruit mee ook al vinden jullie dat niet leuk. Maar soms moet je wat over hebben voor een ander.
Overigens vind mijn groep 6-er het Fitprogramma van zijn school erg leuk en is hij na zijn eerste aarzeling ook enthousiast over de fruitdag!
Meike
Meike, ter bespreking tijdens je etentje 
Dank je wel voor je uitleg over solidariteit. Dat kan ik prima begrijpen, maar ik denk dat je tever gaat door te stellen dat je alleen solidair bent door hetzelfde te eten (in dit geval). Het kind kan toch ook solidair zijn door hetzelfde te doen = gezond eten.
Dan kunnen kinderen leren dat er diversiteit is in hetzelfde en juist verschillen accepteren en respecteren. Die zijn er namelijk altijd al.
Maar nu een vraag:
Stel dat jouw 6de groeper een klasgenoot heeft die een boterham wil eten om 10:00am.
Ben jij dan van mening dat school dat mag verbieden?
En zo ja, op basis waarvan?
Als iedereen fruit eet, behalve 1 kind, vind jij dan dat dat jouw solidariteitsidee aantast? Solidair zijn kan zolang je zelf de eventuele negatieve gevolgen acceptabel vindt of wanneer er voor jou geen negatieve gevolgen zijn (ik at toch al fruit om 10:00am bijv.) Voor mijn gevoel dwing je solidair zijn niet af op deze rigide manier.
Voor je gevoel is deze discussie doorslaan over iets kleins, maar de situatie van Delice is maar 1 voorbeeld van doorslaande regels die juist het leven van ouders moeilijker maken dan nodig is.
Ik ben benieuwd naar je verslag van de meningen tijdens je etentje. Veel plezier vanavond!
Het leven van ouders en kinderen moeilijker
...vergat even de kinderen...ach ja ouders en hun kinderen zijn voor mij een logische eenheid...