Advies met dyscalculie
Volgend jaar gaat mijn kind naar het voortgezet onderwijs. We hebben hiervoor laatst voor de derde keer advies gekregen, dat is nu vmbo-gt (was in het eerste advies vmbo-kt). Ze hannest al vanaf groep 4 met rekenen en na lang wikken en wegen hebben we een dyscalculie test laten uitvoeren. Daaruit bleek dat er inderdaad sprake was van dyscalculie. Eind groep 7 had ze het rekenniveau van E4. Sindsdien mag ze hulp kaarten en rekenmachine gebruiken, ook bij de laatste Cito. Met de Cito is ze daardoor van een E score naar een C score gegaan. Helemaal prima dus.
Nu komt mijn irritatie mbt het schooladvies. Ze scoort op technisch lezen een A, begrijpend lezen lage A's en hoge B's, maar spelling schommelt tussen B en C met voor ww spelling nu een grote dip van A naar D (waar overigens de hele klas is gekelderd). In voorgaande jaren werd mij verteld dat alleen naar begrijpend lezen en rekenen werd gekeken waardoor ze (naar mijn mening) een laag advies kreeg van ergens in het midden. Maar nu ze een betere score voor rekenen heeft wordt wel ineens spelling bij het advies betrokken, wat de score weer naar beneden haalt.
Ik ben van mening dat vmbo-gt niet passend is bij de Cito scores, graag wil ik daarom jullie mening. Ze heeft op haar rapport voor motivatie, focus, sociaal emotioneel e.d allemaal plusjes, dus daar kan het ook niet aan liggen.
Overigens, toen ik zelf op de basisschool zat was ik ook altijd veel sneller dan de rest klaar met de 'weektaak'. Ik mocht dan koffie rondbrengen, de honden van de meester uitlaten of boodschappen doen. En verder schreef ik verhalen die ik vervolgens in alle klassen voor mocht gaan lezen.
Dat is natuurlijk nog veel oneerlijker dan levelwerk!
Mugs schreef op 22-01-2026 om 13:00:
[..]
Heel fijn voor jou dat je daar tevreden mee was. Mijn kind werd er depressief van
Dat is ook een verschijnsel dat indertijd nauwelijks, of eigenlijk nooit voorkwam. Het kan zijn omdat met name het lichamelijk bezig zijn (schrijven) dat verhinderde. En inderdaad, omdat het gemiddelde toch hoger lag, zodat je daar toch je voldoening in kon vinden. Geen idee, misschien was de opbouw van de oefeningen beter, zodat niemand eigenlijk ontevreden of depressief was.
Mugs schreef op 22-01-2026 om 13:08:
Overigens, toen ik zelf op de basisschool zat was ik ook altijd veel sneller dan de rest klaar met de 'weektaak'. Ik mocht dan koffie rondbrengen, de honden van de meester uitlaten of boodschappen doen. En verder schreef ik verhalen die ik vervolgens in alle klassen voor mocht gaan lezen.
Dat is natuurlijk nog veel oneerlijker dan levelwerk!
Waarom? Wat een overspanning idee over levelen en de betekenis daarvan.
tsjor schreef op 22-01-2026 om 14:08:
[..]
, zodat niemand eigenlijk ontevreden of depressief was.
Dat wéét je toch helemaal niet, of niemand dat was?
tsjor schreef op 22-01-2026 om 14:08:
[..]
Dat is ook een verschijnsel dat indertijd nauwelijks, of eigenlijk nooit voorkwam. Het kan zijn omdat met name het lichamelijk bezig zijn (schrijven) dat verhinderde. En inderdaad, omdat het gemiddelde toch hoger lag, zodat je daar toch je voldoening in kon vinden. Geen idee, misschien was de opbouw van de oefeningen beter, zodat niemand eigenlijk ontevreden of depressief was.
Nou, dat is niet mijn ervaring hoor! Ik had altijd wel een paar van zulke probleemgevallen in de klas.
Halverwege de middelbare school ben ik zelf ook onderuit gegaan, doordat ik intellectueel niet genoeg werd uitgedaagd. Mijn beste vrienden wisten hoe slecht het met me ging, maar veel klasgenoten hebben waarschijnlijk weinig of niets gemerkt.
tsjor schreef op 22-01-2026 om 14:09:
[..]
Waarom? Wat een overspanning idee over levelen en de betekenis daarvan.
het was een grapje van Mugs, geen overspannen idee. Maar lekker de hond uitlaten en koffie halen omdat je sneller klaar was zou TO vast ook oneerlijk vinden omdat haar dochter nooit de hond uit mag laten.
tsjor schreef op 22-01-2026 om 14:08:
[..]
Dat is ook een verschijnsel dat indertijd nauwelijks, of eigenlijk nooit voorkwam. Het kan zijn omdat met name het lichamelijk bezig zijn (schrijven) dat verhinderde. En inderdaad, omdat het gemiddelde toch hoger lag, zodat je daar toch je voldoening in kon vinden. Geen idee, misschien was de opbouw van de oefeningen beter, zodat niemand eigenlijk ontevreden of depressief was.
Klopt, ik was niet depressief. Ik was storend door kletsen in de klas, zelfbepalend door te tekenen en leesboeken te lezen ipv meedoen met de les, niet meewerkend door te weigeren huiswerk te maken voor stof die ik al beheerste, lichtgeraakt door in huilen uit de barsten als de juf me om een van voorgaande redenen de klas uitstuurde, erg dromerig doordat ik steeds naar buiten ging zitten staren bij de eeuwige herhalingen. En nee, ik werd niet tevreden en voldaan van constant rekensommen maken onder mijn niveau en klassikaal lezen met klasgenoten die in de bovenbouw nog woordjes moesten hakken en plakken. Maar het was verder allemaal niet erg voor mij. Wel voor de klas, want ik was zo ontzettend lastig.
Dat je zus naar de huishoudschool moest terwijl ze eigenlijk op hbo niveau kon lezen en rekenen vind ik overigens niet echt een pre voor het oude systeem. Of begrijp ik je verkeerd?
Valeria schreef op 22-01-2026 om 14:46:
[..]
Dat wéét je toch helemaal niet, of niemand dat was?
Het kan zijn dat het me ontgaan is, maar het kan ook best zijn dat mijn observatie klopt. In een van de berichten op internet staat dat 1-3% van de basisschoolkinderen depressief zou zijn. In een klas met 42 kinderen is de kans dus redelijk groot dat geen enkel kind depressief zou zijn. De observatie van Marianne76 dat er 'wel een paar van zulke probleemgevallen in de klas' zouden zitten is veel opmerkelijker.
Maar het kan met allerlei factoren te maken hebben, bijvoorbeeld dat kinderen toen veel meer bewogen, lopend naar school, kinderen van 6, 7 jaar die 5 km fietsten, spelen kon je op straat, minder nieuws, zekere minder akelig nieuws, etc..
Ondertussen nemen de psychische problemen van basisschoolleerlingen alleen maar toe, ondanks het levelen en maatwerk.
Meesje schreef op 22-01-2026 om 15:38:
Dat je zus naar de huishoudschool moest terwijl ze eigenlijk op hbo niveau kon lezen en rekenen vind ik overigens niet echt een pre voor het oude systeem. Of begrijp ik je verkeerd?
Nee, toen was het niveau huishoudschool. Nu, voor haar 40 jaar later, kan ze met die oude kennis meedoen op niveau HBO.
Meesje schreef op 22-01-2026 om 15:36:
[..]
Klopt, ik was niet depressief. Ik was storend door kletsen in de klas, zelfbepalend door te tekenen en leesboeken te lezen ipv meedoen met de les, niet meewerkend door te weigeren huiswerk te maken voor stof die ik al beheerste, lichtgeraakt door in huilen uit de barsten als de juf me om een van voorgaande redenen de klas uitstuurde, erg dromerig doordat ik steeds naar buiten ging zitten staren bij de eeuwige herhalingen. En nee, ik werd niet tevreden en voldaan van constant rekensommen maken onder mijn niveau en klassikaal lezen met klasgenoten die in de bovenbouw nog woordjes moesten hakken en plakken. Maar het was verder allemaal niet erg voor mij. Wel voor de klas, want ik was zo ontzettend lastig.
Mees 
ik smokkelde leesboeken uit de schoolbieb als ik beweerde naar de wc te gaan en hield die verstopt achter de lesstof waarvan ik de ‘weektaak’ al op dinsdag afhad. Als ik vertelde dat ik allang klaar was, kreeg ik stomme klusjes dus ik leerde mijn mond te houden. Ik werd heel stilletjes. Mede door die ene leraar. Die had de gewoonte een vraag aan de hele klas te stellen maar op een dag zei die: “Toetie, jij moet even stil zijn, je moet andere kindjes ook een kans geven”. Niemand antwoordde. Vervolgens vond de leerkracht dat ik het antwoord moest vertellen. Ik heb werkelijk waar nooit meer een vraag van hem beantwoord. Laatst kwam die oude pijn weer boven, toen iemand verbaasd vroeg of ik het wetboek uit mijn hoofd ken. Ik ga daar niet eerlijk op antwoorden want dan ben ik weer ‘raar’. Ik doe wel een master, dus dat heb ik gezegd, dat ik aan het studeren ben. De eerste reflex blijft toch: niet teveel vertellen hoe mijn hoofd werkt. De andere kinderen zullen geen last hebben gehad van mij.
tsjor schreef op 22-01-2026 om 15:49:
[..]
Ondertussen nemen de psychische problemen van basisschoolleerlingen alleen maar toe, ondanks het levelen en maatwerk.
Het komt over alsof je iets tegen ander werk voor slimme kinderen hebt, omdat je je de schooltijd van een extreem slim kind gewoon niet kunt voorstellen.
tsjor schreef op 22-01-2026 om 15:49:
[..].
Ondertussen nemen de psychische problemen van basisschoolleerlingen alleen maar toe, ondanks het levelen en maatwerk.
Ik zou die psychische problemen veel eerder linken aan alles wat kinderen tegenwoordig moeten. Voor mijn gevoel ligt er veel meer druk op. Elk jaar zie ik hier weer forummers die vinden dat het schooladvies te laag is, ik zie op de Nextdoor app allerlei mensen die bijles zoeken voor hun kind in groep 5.
(Ik ben trouwens wel een beetje jaloers op die forummer die schreef dat ze de hond van de meester mocht uitlaten. Ik mocht/moest regelmatig de afwas wegwerken van de lerarenkamer, bij voorkeur als daar iemand op taart had getrakteerd)
Meesje schreef op 22-01-2026 om 15:31:
[..]
het was een grapje van Mugs, geen overspannen idee. Maar lekker de hond uitlaten en koffie halen omdat je sneller klaar was zou TO vast ook oneerlijk vinden omdat haar dochter nooit de hond uit mag laten.
Laat mij lekker even buiten jullie discussie die helemaal niets meer met mijn vraag te maken heeft😅
Valeria schreef op 22-01-2026 om 17:14:
[..]
Het komt over alsof je iets tegen ander werk voor slimme kinderen hebt, omdat je je de schooltijd van een extreem slim kind gewoon niet kunt voorstellen.
Ik probeer erachter te komen waardoor het onderwijs zo achteruit is gegaan, in vergelijking met mijn tijd, toen we het ergst denkbare scenario hadden: hele grote klassen en één programma voor iedereen.
Over dat het gemiddelde gedaald zou zijn: ondertussen zitten er ook meer kinderen in speciaal onderwijs, ondanks de campagnes om iedereen erbij te houden.
Ik kan me best voorstellen dat er speciale dingen te doen zijn voor kinderen die klaar zijn, maar kinderen speciaal daarvoor uit de klas halen lijkt me erg stigmatiserend. Ja, dan krijg je stress, ontevreden ouders, spanningen rondom school, depressieve kinderen etc. Want eigenlijk is elk kind speciaal en elk kind heeft wel iets wat hij/zij goed kan en anders nog kan leren.
Het probleem van de leerkrachten is evident, maar dat is ook het gevolg van het jarenlang achteruit gaan van het onderwijs. Daarom pleit ik voor een pabo, waarbij je na 2 algemene jaren gaat specialiseren: groep 1-2, 3-5 of 6-8. En als je later in een andere groep les wil gaan geven moet je daarvoor twee jaar gecombineerd leren/werken. De salarissen zijn inmiddels behoorlijk gestegen, maar wellicht kun je daar dan wel nog een iets hoger salaris aan koppelen als iemand allround is bijvoorbeeld.