Waar werd je vandaag verdrietig van?
Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.
Citroengraag schreef op 11-05-2026 om 18:59:
Klein leed, mijn man, half vijftig, heeft twee nieuwe heupen nodig. Een op korte termijn, een kan wachten. Onzekere tijd, revalidatie, vakantie..
Mijn man heeft toen hij 50 was twee nieuwe heupen gekregen. De eerste in november, de tweede in februari.
Als je man nu al in mei geopereerd kan worden kan je rustig op vakantie in augustus. Zonder complicaties natuurlijk. Maar het verbaasde mij toen hoe snel het herstel ging.
VT had geen personeel om de melding op te nemen. 
Ambra schreef op 11-05-2026 om 18:44:
[..]
2024 was met jou Ambra...samen naar kasteel de Haar
Koettie schreef op 12-05-2026 om 20:29:
VT had geen personeel om de melding op te nemen.
Jeetje.. het zal maar echt spoed zijn..
Hier ben ik al maanden emotioneel lek. Schijnt heel normaal te zijn met NAH. Maar nu ingelogd op teams werk te zien verschijnen: Lientje gaat ziek uit dienst , deed de tranen ook weer stromen. Ik moet hier op een of andere manier vrede mee zien te krijgen maar vind het zó moeilijk. 
lientje69 schreef op 12-05-2026 om 21:58:
[..]
2024 was met jou Ambra...samen naar kasteel de Haar
Ik weet het meis. Kwam laatst nog weer foto 's tegen..
lientje69 schreef op 12-05-2026 om 22:02:
Hier ben ik al maanden emotioneel lek. Schijnt heel normaal te zijn met NAH. Maar nu ingelogd op teams werk te zien verschijnen: Lientje gaat ziek uit dienst , deed de tranen ook weer stromen. Ik moet hier op een of andere manier vrede mee zien te krijgen maar vind het zó moeilijk.
Dat is ook niet niks. Ik kan me je verdriet heel goed voorstellen. Daar heb je niks aan maar ik vind het oprecht heel naar voor je
lientje69 schreef op 12-05-2026 om 22:02:
Hier ben ik al maanden emotioneel lek. Schijnt heel normaal te zijn met NAH. Maar nu ingelogd op teams werk te zien verschijnen: Lientje gaat ziek uit dienst , deed de tranen ook weer stromen. Ik moet hier op een of andere manier vrede mee zien te krijgen maar vind het zó moeilijk.
Vrede krijgen met iets wat je onvrijwillig afgenomen wordt, nl je werk wat je zo fijn vond, is niet zomaar gedaan. Ik ben sinds 2002 afgekeurd als verpleegkundige en alhoewel de ergste lading eraf is blijf ik dat zo ontzettend zonde vinden. Wat had ik graag mijn vak willen blijven doen. Het voelt als " afpakken" en dat blijft. Al is er geen echte afpakker, maar iets wat zich in jou en mij ( en vele anderen met ons) verschuilt: een ziekte, aandoening, ongeluk..
Het is de trieste loop van een leven. Ook hier is die steen verlegd in de rivier. Alles is anders dan dat je dacht dat het zou zijn. En toch, dag na dag, of jaar na jaar, krijgt die rivier een rustigere loop. Wat kalmer water. En kun je vaststellen dat dit ook wel een leuk watertje is .
Maar niet nu.
Vannacht veel rare dromen gehad, werd net huilend wakker. Vader is dus overleden in maart maar was in droom nog levend maar uiteindelijk wel dood want kon hem niet bereiken.
Dolfje schreef op 21-05-2026 om 06:24:
Vannacht veel rare dromen gehad, werd net huilend wakker. Vader is dus overleden in maart maar was in droom nog levend maar uiteindelijk wel dood want kon hem niet bereiken.
Dolfje schreef op 21-05-2026 om 06:24:
Vannacht veel rare dromen gehad, werd net huilend wakker. Vader is dus overleden in maart maar was in droom nog levend maar uiteindelijk wel dood want kon hem niet bereiken.
Definitief afscheid genomen van het werk waar ik zo blij van werd
Vannacht al nachtmerries over ander werk gehad. Wat ik uiteraard écht niet kon. Want ik ga niet voor niets ziek uit dienst
lientje69 schreef op 21-05-2026 om 11:51:
Definitief afscheid genomen van het werk waar ik zo blij van werd
Lien en Dolfje
Lientje en Dolfje