Waar werd je vandaag verdrietig van?

anomarie schreef op 20-02-2026 om 10:26:

ik voel met je mee Dolfje. Zo te lezen zitten we in een vergelijkbare situatie. Het verdriet zelf is al groot maar realiseren dat het systeem waarin je zit eigenlijk ook ziek is, doet misschien wel extra pijn.

Wat mooi gezegd Dit denk ik ook, dat je definitief afscheid neemt van iets dat nooit is geweest zoals het had moeten zijn. Je hebt dubbel verdriet. Sterkte Dolfje 

Dat ik het uit moest maken met mijn secondlove (D), omdat hij te onduidelijk blijft over zijn andere partners en ik daar niet mee kan leven. Ik geloof wel in het poly-leven, maar als die ander twee Don't ask relaties blijkt te hebben, ga ik daar aan onderdoor. Ik wil gewoon leuk contact met mijn concurrentie. En als die daar geen behoefte aan hebben wil ik wel dat ze van mijn bestaan afweten. Voor jullie misschien klein leed, maar ik ben al twee dagen aan het huilen, omdat ik hem serieus leuk vind. 

rooiekater schreef op 22-02-2026 om 06:04:

Het is vandaag al weer 2 jaar geleden dat mijn moeder overleed. Normaal komen we als familie op zn dag bij elkaar maar de griep heeft toegeslagen in de familie

sterkte…klote dat nu net ook die griep er is, juist op een moment dat je elkaar wil zien voor steun. Dikke knuffel!

jeetje 2 jaar alweer 

rooiekater schreef op 22-02-2026 om 06:04:

Het is vandaag al weer 2 jaar geleden dat mijn moeder overleed. Normaal komen we als familie op zn dag bij elkaar maar de griep heeft toegeslagen in de familie

Jeetje 2 jaar alweer  Ik herinner me je topic nog..

dank jullie wel   

uitvaart van een vriendin van mijn moeder gehad.ze kenden elkaar meer dan 50 jaar

Ik hoorde net op t.v. over de mobilisatie van Oekraïense mannen die dat niet willen.
Wat een trieste toestand is dat. Wat is oorlog toch horror op allerlei gebied.

ik heb net een interview met een bn'er gelezen waarin hij vertelde over hoe zijn jeugd was. Het is zo ongelooflijk herkenbaar   
Ergens geeft het me ook wel troost dat er meer mensen zijn met een slechte jeugd, maar tegelijkertijd maakt het me ook verdrietig. 

Broodjebrie schreef op 24-02-2026 om 18:14:

ik heb net een interview met een bn'er gelezen waarin hij vertelde over hoe zijn jeugd was. Het is zo ongelooflijk herkenbaar
Ergens geeft het me ook wel troost dat er meer mensen zijn met een slechte jeugd, maar tegelijkertijd maakt het me ook verdrietig.

Ik had verwacht alleen een niet-verdrietige update te kunnen geven rondom de geboorte van onze tweede zoon, maar helaas ging er veel niet zoals gepland. We waren pas veel later welkom op de OK, waardoor we ineens extra opvang voor de eerste zoon moesten regelen (stress). Daarna werkte de ruggenprik niet goed genoeg, waardoor ik onder gehele narcose moest en de geboorte dus niet mee kon maken. Man mocht er daardoor ook niet bij blijven. Zoon zat ook nog eens vast in mijn bekken, waardoor er een vacuümpompje nodig was (zielig, nu heeft hij hoofdpijn, klein als hij is...). Daarna keken we uit naar de ontmoeting tussen oudste en jongste, maar oudste bleek 39 graden koorts te hebben. Dus man heeft hem naar bed gebracht, hopelijk kan de ontmoeting morgen wel doorgaan en voelen beide zoons zich weer beter. 

Ik had me deze dag toch anders voorgesteld... Maar er is gelukkig ook en hele hoop blijdschap dat de jongste er nu is, dat de helse zwangerschap voorbij is (en dat dit de laatste zwangerschap was, dus nooit meer deze ellende!). De misselijkheid lijkt ook zo goed als weg te zijn, wat een gekke maar fijne gewaarwording is na 9 mnd. En nu kan ik niet slapen... 

Gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon Afrodite 
Wat verdrietig dat de geboorte niet is gegaan zoals gehoopt. Een spoedig herstel gewenst.
En hopelijk kan oudste zoon vandaag zijn kleine broertje ontmoeten.