Waar werd je vandaag verdrietig van?
Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.
sterkte watertoren
madee schreef op 21-01-2026 om 11:29:
Nou Watertoren, ik begrijp niet dat ze eerst zonder verdoving naar binnen zijn gegaan, ook al was het ‘maar’ voor een verkenning. Heel naar! Sterkte met afwachten verder, mooi dat ze de poliepen alvast hebben weggenomen.
Ze wilden mij geen roesje geven omdat er kans was dat het onderzoek niet door zou gaan.
Na mijn ouder ligt er nu ook een schoonouder in het ziekenhuis. Gaat dus niet zo lekker.
Dolfje schreef op 23-01-2026 om 12:39:
Na mijn ouder ligt er nu ook een schoonouder in het ziekenhuis. Gaat dus niet zo lekker.
Achh wat triest. sterkte Dolfje
Wat een ellende allemaal Dolfje. Veel sterkte!
Sterkte Dolfje.
Sterkte Dolfje!
Dolfje schreef op 23-01-2026 om 12:39:
Na mijn ouder ligt er nu ook een schoonouder in het ziekenhuis. Gaat dus niet zo lekker.
Ah Dolfje, niet leuk. Veel sterkte!
Bedankt allemaal.
Dolfje: sterkte… wat een stress.
Ik wens iedereen die het nodig heeft veel sterkte.🍀
Vind mn werk zo mooi maar soms ook zo verdrietig. Ik heb contact met een jonge vrouwuit de daklozenopvang. Zwaar getraumatiseerd, bijna altijd dronken en soms flink agressief. Ik ben weken bezig geweest met vertrouwen krijgen en haar rustig richting zorg te begeleiden. Nu staat ze eindelijk half in zorg, heeft ze een verbod bij de opvang door een incident. Hartstikke terecht maar mag nergens meer slapen, heeft geen telefoon, geen id, geen pinpas. Nu kan ik amper contact zoeken want weet niet waar ze uithangt en zorg zonder verblijf is eigenlijk ook niet te doen. Echt een ongeleid projectiel, maar ook zo intens triest.
Koettie schreef op 27-01-2026 om 16:45:
Vind mn werk zo mooi maar soms ook zo verdrietig. Ik heb contact met een jonge vrouwuit de daklozenopvang. Zwaar getraumatiseerd, bijna altijd dronken en soms flink agressief. Ik ben weken bezig geweest met vertrouwen krijgen en haar rustig richting zorg te begeleiden. Nu staat ze eindelijk half in zorg, heeft ze een verbod bij de opvang door een incident. Hartstikke terecht maar mag nergens meer slapen, heeft geen telefoon, geen id, geen pinpas. Nu kan ik amper contact zoeken want weet niet waar ze uithangt en zorg zonder verblijf is eigenlijk ook niet te doen. Echt een ongeleid projectiel, maar ook zo intens triest.
Wat enorm verdrietig..
Ik kan nog niet starten met reïntegreren. Dat wist ik diep in mijn hart natuurlijk al , maar het maakt me wel verdrietig.
lientje69 schreef op 27-01-2026 om 18:31:
Ik kan nog niet starten met reïntegreren. Dat wist ik diep in mijn hart natuurlijk al , maar het maakt me wel verdrietig.
