Waar heb jij je vandaag aan geërgerd? - deel 2

Dat m’n buren te beroerd zijn om even een berichtje op de algemene app te posten dat ze een feestje geven. Hoeveel moeite is dat nou?!?
Feestjes geven is prima, helemaal op zaterdag, maar het is wel fijn als je dan zelf even kunt bedenken hoe je er mee om kunt gaan, en of je misschien een dienst kunt ruilen of ergens logeren.
De eerste bezoekers zijn binnen en het klinkt alsof ze op mijn balkon staan 😫.

Loulou39 schreef op 29-08-2026 om 20:05:

Dat m’n buren te beroerd zijn om even een berichtje op de algemene app te posten dat ze een feestje geven. Hoeveel moeite is dat nou?!?
Feestjes geven is prima, helemaal op zaterdag, maar het is wel fijn als je dan zelf even kunt bedenken hoe je er mee om kunt gaan, en of je misschien een dienst kunt ruilen of ergens logeren.
De eerste bezoekers zijn binnen en het klinkt alsof ze op mijn balkon staan 😫.

Hier ook al de hele avond en ze zitten sinds 'n uur op het balkon. Allemaal rokers, alle roosters net dichtgemaakt. En het kan niet op, er is ook nog een festival aan de gang de bas dreunt door de hele stad.

Ik erger me aan mijn depressie, ik weet dat het chronisch is, maar ik wil zo graag dat het weggaat. Ik was weer zo verdrietig vanmorgen.
Gelukkig vanmiddag ook nog even leuk met een vriendin, en zometeen maar vroeg naar bed met een spannend boek.

Loulou,  wat vervelend lijkt mij dat zeg. En ik kan me er geen voorstelling bij maken hoe je je dan voelt. Ook al werk ik al jaren in de psychiatrie, patiënten van mij leggen wel eens uit hoe ze zich voelen, maar als je het zelf niet mee hebt gemaakt, weet je het gewoon niet. 

Wel fijn dat je vanmiddag nog even met een vriendin wat gedaan hebt. Dikke van mij

buufie schreef op 30-08-2026 om 20:46:

Loulou, wat vervelend lijkt mij dat zeg. En ik kan me er geen voorstelling bij maken hoe je je dan voelt. Ook al werk ik al jaren in de psychiatrie, patiënten van mij leggen wel eens uit hoe ze zich voelen, maar als je het zelf niet mee hebt gemaakt, weet je het gewoon niet.

Wel fijn dat je vanmiddag nog even met een vriendin wat gedaan hebt. Dikke van mij

Wat lief van je, dat raakt me. Dank je wel 💕.

Het is een hoogfunctionerende depressie (dus de “mildere” versie): ik werk en doe m’n dagelijkse dingen, en daar haal ik gelukkig ook wel voldoening en vooral afleiding uit, maar vandaag valt me zwaar. 

Stomme ergernis maar ik had van de week bij de boodschappen pizza's besteld omdat ik zo moe was en dat terwijl ik niet eens zo van pizza hou.
En nu zit ik de hele tijd pizza op te boeren en ze waren al niet eens lekker.

Ik hoorde vandaag dat een vriendin van dochter, zij is 17, onbeschermde seks heeft met haar vriendje (18). Het enige wat ze doen tegen zwangerschap is voor het zingen de kerk uit. Hoe dom kan je zijn?!? Ik kan er met mijn verstand niet bij.

Wat rot Loulou.  

Netherfield schreef op 30-08-2026 om 23:59:

Ik hoorde vandaag dat een vriendin van dochter, zij is 17, onbeschermde seks heeft met haar vriendje (18). Het enige wat ze doen tegen zwangerschap is voor het zingen de kerk uit. Hoe dom kan je zijn?!? Ik kan er met mijn verstand niet bij.

O my. Ik heb iets oudere kinderen maar hoor het inderdaad  vaker. Dan denk ik ook echt, hoe dom kan je zijn??  Het is tegenwoordig  " normaal  ". Dochter had ( gelukkig  is het had) ook zo'n  vriendin.  Drank , drugs / pillen en onbeschermde seks met wildvreemden zelfs.  Je zag haar afglijden tot het punt dat er zoveel agressie in haar zat dat dochter het contact heeft verbroken. Met veel verdriet want jarenlang  beste vriendinnen.  Maar totaal niet meer voor rede vatbaar. Zo jammer. Ik zeg wel eens : je hebt hersens , zonde om ze  niet te gebruiken!

Loulou39 schreef op 30-08-2026 om 20:42:

Ik erger me aan mijn depressie, ik weet dat het chronisch is, maar ik wil zo graag dat het weggaat. Ik was weer zo verdrietig vanmorgen.
Gelukkig vanmiddag ook nog even leuk met een vriendin, en zometeen maar vroeg naar bed met een spannend boek.

Ach Loulou wat ellendig voor je. Ik hoop dat er een keer een oplossing voor je komt. 🍀

Frisdrank1972 schreef op 31-08-2026 om 06:59:

Zolang de morning after pill bestaat zou dat wel goed komen hoop ik. Ik zou mij eerder zorgen maken om ziektes.

Je kunt bij wekelijks onbeschermde seks toch niet wekelijks de morning-after-pil nemen? Het is geen snoepgoed! 

Loulou39 schreef op 30-08-2026 om 20:42:

Ik erger me aan mijn depressie, ik weet dat het chronisch is, maar ik wil zo graag dat het weggaat. Ik was weer zo verdrietig vanmorgen.
Gelukkig vanmiddag ook nog even leuk met een vriendin, en zometeen maar vroeg naar bed met een spannend boek.

Wat naar Loulou. Heb je er al lang last van? Ik herken het. Ik heb het ook chronisch al vanaf mijn tienertijd en het gaat nooit helemaal over. Ik heb een prima leven, maar echt gelukkig, dat ben ik alleen met vlagen en het duurt nooit lang. Ik ben nog geen veertig, maar ik voel me emotioneel enorm oud. Dat krijg je als je je hele leven in gevecht bent met jezelf en moet knokken om overeind te blijven. 

Ik red me echt wel, maar ik ben echt wel eens jaloers op mensen die gelukkig kunnen zijn. Zoals mijn moeder. Dat lijkt me heerlijk. Om redelijk zorgeloos in het leven te staan en jezelf niet zo in de weg te zitten. Ik heb het geaccepteerd. Dit is nou eenmaal wie ik ben. Ik geniet van de goede periodes, die ik echt ook heb, en de moeilijke; daar kom ik altijd wel weer doorheen. Maar leuk is het niet, nee. Het is zwaar om je zo te voelen. Om je onbegrepen te voelen. Kan je erover praten met je omgeving? Heb je wel dingen in het leven waar je echt blij van wordt? Sterkte ermee. Het blijft ellendig. Ook al ben je het gewend. 

Jujubee schreef op 31-08-2026 om 08:35:

[..]

Wat naar Loulou. Heb je er al lang last van? Ik herken het. Ik heb het ook chronisch al vanaf mijn tienertijd en het gaat nooit helemaal over. Ik heb een prima leven, maar echt gelukkig, dat ben ik alleen met vlagen en het duurt nooit lang. Ik ben nog geen veertig, maar ik voel me emotioneel enorm oud. Dat krijg je als je je hele leven in gevecht bent met jezelf en moet knokken om overeind te blijven.

Ik red me echt wel, maar ik ben echt wel eens jaloers op mensen die gelukkig kunnen zijn. Zoals mijn moeder. Dat lijkt me heerlijk. Om redelijk zorgeloos in het leven te staan en jezelf niet zo in de weg te zitten. Ik heb het geaccepteerd. Dit is nou eenmaal wie ik ben. Ik geniet van de goede periodes, die ik echt ook heb, en de moeilijke; daar kom ik altijd wel weer doorheen. Maar leuk is het niet, nee. Het is zwaar om je zo te voelen. Om je onbegrepen te voelen. Kan je erover praten met je omgeving? Heb je wel dingen in het leven waar je echt blij van wordt? Sterkte ermee. Het blijft ellendig. Ook al ben je het gewend.

Ook voor jou  🍀