Deel jij makkelijk?

Geval van afwasmiddel had ik waarschijnlijk ook wel gedaan als ik genoeg bij me zou hebben.

Eten op mijn bord mag man hebben als ik genoeg heb  vaak bij uit eten bestellen we elk iets anders om te kunnen delen..

Verder koop ik wel eens wat voor collega's als ik voor mezelf ook wat ga halen ( blikjes drinken, reep of wat dan ook)

Ligt eraan, we hebben eens op fietsvakantie ons laatste brood aan wandelaars gegeven omdat wij op de fiets veel sneller bij een winkel waren als zij te voet. We hadden nog wel wat ander eten en vonden het brood ook niet bijzonder, dus dat was geen probleem. Toen later die vakantie een stel in een auto op de camping kwam staan en hun haringen vergeten bleken te hebben, hebben we niet onze 2 reserveharingen geleend, want we wilden vroeg verder de volgende dag. 
Nou, zoiets dus. Delen als ik er weinig of geen nadeel van heb. Dat afwasmiddel had ik ook weggegeven.

Nee, ik deel niet en al helemaal niet met onbekenden.

Koop dus gewoon je eigen fles afwasmiddel maar, dat heb ik ook moeten doen.
En ik koop en kook afgepast, dus nee ik heb niet zomaar eten over.

Ik wil overigens best voor 3 personen lunch halen op het werk. Maar dan betaal je mij dus gewoon je lunch terug.

Dat ligt er een beetje aan. Bedoel je met ‘delen’ spullen die opgebruikt worden? Want voor ‘lenen’ gebruik ik andere criteria, omdat ik zuinig ben op mijn spullen en niet iedereen er zorgvuldig mee omgaat. Maar zo’n ’kopje suiker’ situatie is geen probleem. Of waxinelichtjes, shampoo, thee, eieren, lucifers; krijg je van mij. Geen probleem. Mijn staafmixer niet, want ik eet glutenvrij dus dat wordt een ‘nee’ omdat het mij kan schaden. 

Iemand die afwasmiddel of een aansteker voor het fornuis is vergeten die help ik met een kneepje of een vuurtje. De campingburen waarvan de auto was afgesleept was kregen een lift naar de supermarkt waar ik heen wilde op de tijd die ik daarvoor bedacht had. 
Het Duitse gezin dat in Zweden de 500 bochtentocht was gaan lopen zonder zich te houden aan de instructies van de touristinformation (daar moest je aan en afmelden dat je ging wandelen, zodat ze wisten dat iedereen terug was) en met veel te weinig eten en drinken op pad was hebben we niet kunnen helpen halverwege. Wij hadden al iets meer dan de helft van onze voorraad op toen we op de helft van het parcours waren. Ze hadden voor een gezin van 7 minder bij zich dan wij voor een gezin van 4. We hebben wel in het dal gemeld dat zij "in nood" waren. 
Ik ben een van de weinigen in de straat die nog op gas kookt. Al 2x met een grote stroomstoring ouders van babies laten delen in die luxe door ze hier flesjes te laten warmen. Dat ben ik ook echt gaan melden bij die gezinnen: kom maar bij mij! 

Fiorah schreef op 08-07-2026 om 16:18:

Ik kwam erop doordat op de camping iemand geen afwasmiddel mee had. Dus deelde ik mijn afwasmiddel. Ik ben heel makkelijk met delen, en vind dat ook belangrijk. Ik vind het belangrijk om niet bezitterig te zijn en train mezelf daarin, terwijl ik aan de andere kant vind dat je best iets voor jezelf mag houden.

En ik weet dat er ook mensen zijn die al een hekel hebben aan het delen van hun eten met hun geliefden (dus dat je wat op je bord ligt het liefst zelf houdt en niet uitdeelt aan een ander).

Ik deel prima met anderen, maar…..kom niet aan mijn bord als ik eet. 

Wil je iets proeven vraag je dat. Je pakt het niet zomaar. 
ik had een collega die wilde ALLES proeven. Slokje uit blikje, hapje yoghurt, boterham, ga zo maar door. Ik heb daar echt een allergie voor ontwikkeld.

Marty1984 schreef op 08-07-2026 om 17:38:

Nee, ik deel niet en al helemaal niet met onbekenden.

Koop dus gewoon je eigen fles afwasmiddel maar, dat heb ik ook moeten doen.
En ik koop en kook afgepast, dus nee ik heb niet zomaar eten over.

Ik wil overigens best voor 3 personen lunch halen op het werk. Maar dan betaal je mij dus gewoon je lunch terug.

Op een camping zorgen mensen daar ook wel voor hoor dat ze de volgende dag zelf de spullen hebben die ze nodig hebben. 

De meeste dingen deel ik vrij gemakkelijk, mits ik het kan missen uiteraard. Geld deel ik niet gemakkelijk (als in: bedragen uitlenen; ik wil best nog wel eens trakteren, dat wel). Ook bij het avondeten vind ik het soms lastig als er extra mensen aan willen schuiven (ik koop in op wie ik verwacht en ben niet zo’n ster in de keuken dat ik daar creatief gemakkelijk meer van maak).

Euphoria schreef op 08-07-2026 om 18:21:

[..]

Ik deel prima met anderen, maar…..kom niet aan mijn bord als ik eet.

Wil je iets proeven vraag je dat. Je pakt het niet zomaar.
ik had een collega die wilde ALLES proeven. Slokje uit blikje, hapje yoghurt, boterham, ga zo maar door. Ik heb daar echt een allergie voor ontwikkeld.

Zulke mensen krijgen van mij de wind van voren. Ik ben namelijk heel erg allergisch en ze krijgen de volledige preek over kruisbesmetting van mij. Plus dat ik vervolgens mijn eigen eten niet meer veilig kan opeten omdat zij er zonodig aan moesten zitten. Daar baal ik van. Moet ik eerst zoeken naar de gelegenheid waar ik iets te eten kan halen en dat is niet de sportkantine of het bedrijfsrestaurant. Ik overleef het dan ook weleens op een ongeschilde banaan en ongepelde, gekookte eieren. Ik kan daar heel erg boos om worden. Laatst nog tijdens een sportdemo, eet ik in de pauze een reep, pakt iemand het uiteinde gewoon even vast terwijl die een boterham aan het eten is. Echt waarom?! Afblijven!! Manlief was erbij en die gaf ‘de’ speech aan de betreffende man. Nog uitgebreider dan ik het zelf zou doen.

Ik deel makkelijk maar ik leen aan bijna niemand iets uit. 

Enkel aan mensen die echt hebben laten zien het terug te geven. 

Veels te veel mensen moet je anders weer om terugbetaling vragen en dan zijn ze of opeens niet te bereiken of ze reageren geirriteerd. Ik vind dat echt aso, aangezien het uitlenen zelf al een gunst is. 

Dus leen ik bijna niet meer uit.

Ik deel vaak in de zin van: een vriendin meenemen voor een kopje koffie en een gebakje op mijn kosten. Verder zou ik niet weten wat ik moet delen zo 1, 2, 3.