Deel jij makkelijk?

Ligt eraan wat, of ik het makkelijk kan missen, en aan wie. Dat beïnvloedt elkaar dan ook.

Ik zou niet makkelijk rondjes uitdelen in een café, of iemand die ik niet mag fêteren. Maar ik kan me wel weer voorstellen dat ik duizenden euro's over zou hebben voor iemand waarvan ik zielsveel houd en die vermoedelijk voor mij hetzelfde zou doen. 

Ik ben een makkelijke deler van alles waar ik zeker genoeg van heb. Heb ik dat niet of twijfel ik dan geef ik niks weg. Als ik twee luiers mee had naar mijn schoonouders en schoonzus wilde er één lenen had ze pech. Zij woont er op vijf minuten vandaan, wij op een kwartier. En zij had nooit iets mee. 

Wij hebben een app voor de straat en als ik kan helpen met iets dan help ik. Op kamp met groep acht loopt er gerust een kind op mijn sokken rond. Op de camping geef ik gerust wat weg of leen ik iets uit. Wel lastig als je het dan terug moet gaan vragen. Bijvoorbeeld je blikopener of kurkentrekker. 

Verder delen mijn ouders vaak mee in het eten. Als onze veelvraat jongvolwassen zoon niet komt eten, hebben mijn ouders daar ongeveer genoeg aan. 

Als een collega lunch vergeet delen we wat er is met elkaar. Werk in een dorpje waar je zo goed als niks kunt kopen. Wel auto's en tuingereedschap voor professionals maar niks te eten. En wat ik niet meer nodig heb mag een bekende zo meenemen. 

Maar naast dat ik gul ben, zijn er ook dingen die ik liever niet deel. Je mag mijn tent niet lenen bijvoorbeeld. En heel soms krijg ik iets van chocolade dat ik wel deel met man maar niet met iedereen die langs komt. Of met de kinderen toen ze het verschil tussen deze of Verkade nog niet opmerkten. Iemand die bij mij is, mag gerust een spuitje van mijn lievelingsparfum, maar mijn kleine nichtje mocht het flesje dan weer niet zomaar pakken. 

Helaas kan ik erg slecht tegen mensen die, als je deelt, meer nemen dan hen toekomt. Als ik voor acht mensen negen gebakjes neerzet op mijn werk, dan is het best gek dat één iemand niks heeft. 

Athan schreef op 08-07-2026 om 20:08:

Ja, ik deel heel makkelijk. Iedereen mag mee-eten, dan hebben we misschien allemaal net iets te weinig, maar dat is beter dan dat een iemand niks heeft. Ik leen ook heel makkelijk mijn auto uit, zelfs aan onbekenden (een kennis van een kennis bijvoorbeeld).
Ik vind het leuk om (uit) te delen. Je maakt iemand blij en je voelt jezelf rijk.

Dit! 

Zeker ook omdat wij een financieel lastige periode hebben meegemaakt waarin delen voor ons niet zo makkelijk ging. 

Ik deel wel makkelijk, eten ook. Kook regelmatig te veel om iemand die het niet zo breed heeft wat mee te laten eten. Zo 2 x per week ongeveer. Scheelt die persoon geld en ik kan t prima,dus waarom niet.
Maar ongevraagd aan mijn bord komen heb ik gewoon een hekel aan, eerst vragen!!

Uitlenen vaak alleen aan gezin, dus onze kinderen en soms mijn broer en zwager. Verder niet vaak.
Geef wel ook makkelijk spullen weg, gebruik ik het niet meer en jij bent er blij mee, meenemen dan.

Vorige vakantie in het vliegtuig. Vrouw naast me was haar leesbril vergeten. ik heb er altijd wel 3 bij. Hup,neem mee.

Ik kreeg de electrische fiets van mijn ouders die nieuwe kochten,heb ik de mijne  weer aan collega gegeven die m goed kon gebruiken. Dan hoef ik daar niks voor, ik krijg tenslotte ook een andere.

Ik ben heel gul - dat is me ook met de paplepel ingegoten. Ik geef grote cadeaus, ik leen alles uit, ik deel mijn eten en ik geef mijn spullen makkelijk weg, ook al heb ik zelf niet veel. Deels zit het in mijn aard, deels in onze cultuur, en ik denk ook een deel omdat ik vanaf kinds af aan het moeilijk vond om te weten hoe mensen blij te maken, en dit was een concrete manier waarop ik dat wel kon. 

Het enige wat mij ergert is als mensen de spullen die jij weggeeft gaan verkopen. Niet cool. 

Hier vanochtend een meneer die om hulp vroeg. Geld delen zit er dan voor mij echt niet in. Toen hij zei dat hij al heel blij zou zijn met wat te eten direct mijn tas geopend.

Verder deel ik vooral graag als het mij weinig moeite kost. Een bordje eten of spullen die ik niet meer hoef prima.

Maar mensen die mijn auto willen gebruiken, mijn duurste bezit, geef ik standaard nee. Als er wat stuk zou gaan vergeef ik dat een ander niet. Dus iets wat ik niet zomaar kan missen deel ik niet

Mensen die van alles van je willen proeven heb ik gelukkig nooit meegemaakt. Lijkt me erg vervelend. 
Maar verder deel ik graag, en maakt me ook niet zoveel uit als iets wat ik uitleen niet terugkomt. Als het anders is, zeg ik het er nadrukkelijk bij. 

Vind het fijn iemand ergens mee te kunnen helpen, ben ook blij als een ander dat doet: van de week nog een fietslampje toen het te donker was om zonder licht terug naar huis te fietsen. Vind het leuk als ik iets voor iemand kan repareren. Dan deel ik m’n tijd. Ieder voor zich als stelregel - dat vind ik zo’n kille bedoening. En tikkies sturen voor een kleinigheidje, daar doe ik ook niet aan. Durf wat royaal te zijn.